شري گرو گرنتھ صاحب

صفحو - 549


ਮਨਮੁਖ ਮੂਲਹੁ ਭੁਲਾਇਅਨੁ ਵਿਚਿ ਲਬੁ ਲੋਭੁ ਅਹੰਕਾਰੁ ॥
manamukh moolahu bhulaaeian vich lab lobh ahankaar |

پاڻ سڳورن کي شروع کان ئي گمراهه ڪيو ويو آهي. انهن جي اندر لالچ، لالچ ۽ انا پکڙيل آهي.

ਝਗੜਾ ਕਰਦਿਆ ਅਨਦਿਨੁ ਗੁਦਰੈ ਸਬਦਿ ਨ ਕਰੈ ਵੀਚਾਰੁ ॥
jhagarraa karadiaa anadin gudarai sabad na karai veechaar |

سندن راتيون ۽ ڏينھن بحث ۾ گذريا آھن، ۽ اھي لفظ جي ڪلام تي ڌيان نه ٿا ڏين.

ਸੁਧਿ ਮਤਿ ਕਰਤੈ ਹਿਰਿ ਲਈ ਬੋਲਨਿ ਸਭੁ ਵਿਕਾਰੁ ॥
sudh mat karatai hir lee bolan sabh vikaar |

خلقڻهار انهن جي ذهين عقل کسي ورتي آهي، ۽ انهن جون سڀ ڳالهيون بگڙيل آهن.

ਦਿਤੈ ਕਿਤੈ ਨ ਸੰਤੋਖੀਅਨਿ ਅੰਤਰਿ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਬਹੁਤੁ ਅਗੵਾਨੁ ਅੰਧਾਰੁ ॥
ditai kitai na santokheean antar trisanaa bahut agayaan andhaar |

ڪا به شيءِ انهن کي ڏني وڃي، اهي مطمئن نه آهن؛ انهن جي اندر خواهش آهي، ۽ جهالت جي وڏي اونداهي.

ਨਾਨਕ ਮਨਮੁਖਾ ਨਾਲਹੁ ਤੁਟੀਆ ਭਲੀ ਜਿਨਾ ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਪਿਆਰੁ ॥੧॥
naanak manamukhaa naalahu tutteea bhalee jinaa maaeaa mohi piaar |1|

اي نانڪ، اهو صحيح آهي ته خود ارادي سان ٽوڙڻ لاء. انهن لاءِ مايا جو پيار مٺو آهي. ||1||

ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |

ٽيون مهل:

ਤਿਨੑ ਭਉ ਸੰਸਾ ਕਿਆ ਕਰੇ ਜਿਨ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਿਰਿ ਕਰਤਾਰੁ ॥
tina bhau sansaa kiaa kare jin satigur sir karataar |

خوف ۽ شڪ انهن کي ڇا ٿو ٿي سگهي، جن پنهنجو سر خالق ۽ سچي گرو کي ڏنو آهي؟

ਧੁਰਿ ਤਿਨ ਕੀ ਪੈਜ ਰਖਦਾ ਆਪੇ ਰਖਣਹਾਰੁ ॥
dhur tin kee paij rakhadaa aape rakhanahaar |

جنهن شروع کان وٺي عزت جي حفاظت ڪئي آهي، اهو انهن جي عزت جي به حفاظت ڪندو.

ਮਿਲਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰਿ ॥
mil preetam sukh paaeaa sachai sabad veechaar |

محبوب سان ملي، سڪون ملي ٿو. اهي لفظ جي سچي ڪلام تي غور ڪن ٿا.

ਨਾਨਕ ਸੁਖਦਾਤਾ ਸੇਵਿਆ ਆਪੇ ਪਰਖਣਹਾਰੁ ॥੨॥
naanak sukhadaataa seviaa aape parakhanahaar |2|

اي نانڪ، مان خدمت ڪريان ٿو امن ڏيندڙ؛ هو پاڻ ئي اندازو لڳائيندڙ آهي. ||2||

ਪਉੜੀ ॥
paurree |

پورو:

ਜੀਅ ਜੰਤ ਸਭਿ ਤੇਰਿਆ ਤੂ ਸਭਨਾ ਰਾਸਿ ॥
jeea jant sabh teriaa too sabhanaa raas |

سڀ مخلوق تنهنجا آهن؛ تون ئي سڀني جي دولت آهين.

ਜਿਸ ਨੋ ਤੂ ਦੇਹਿ ਤਿਸੁ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਮਿਲੈ ਕੋਈ ਹੋਰੁ ਸਰੀਕੁ ਨਾਹੀ ਤੁਧੁ ਪਾਸਿ ॥
jis no too dehi tis sabh kichh milai koee hor sareek naahee tudh paas |

جنهن کي تون ڏئين ٿو، تنهن کي سڀ ڪجهه ملي ٿو. توهان جو مقابلو ڪرڻ لاءِ ٻيو ڪو به ناهي.

ਤੂ ਇਕੋ ਦਾਤਾ ਸਭਸ ਦਾ ਹਰਿ ਪਹਿ ਅਰਦਾਸਿ ॥
too iko daataa sabhas daa har peh aradaas |

تون اڪيلو آهين سڀني جو عظيم عطا ڪندڙ. مان تو کي دعا ڏيان ٿو، رب.

ਜਿਸ ਦੀ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਤਿਸ ਦੀ ਤੂ ਮੰਨਿ ਲੈਹਿ ਸੋ ਜਨੁ ਸਾਬਾਸਿ ॥
jis dee tudh bhaavai tis dee too man laihi so jan saabaas |

جنهن سان تون راضي آهين، تنهن کي قبول آهي. ڪيڏو نه سڳورو آهي اهڙو ماڻهو!

ਸਭੁ ਤੇਰਾ ਚੋਜੁ ਵਰਤਦਾ ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਤੁਧੁ ਪਾਸਿ ॥੨॥
sabh teraa choj varatadaa dukh sukh tudh paas |2|

تنهنجي عجيب راند هر طرف ڦهليل آهي. مان پنهنجو درد ۽ خوشيون تنهنجي اڳيان رکان ٿو. ||2||

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |

سالڪ، ٽيون مهل:

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚੈ ਭਾਵਦੇ ਦਰਿ ਸਚੈ ਸਚਿਆਰ ॥
guramukh sachai bhaavade dar sachai sachiaar |

گرو مُخش، سچي پالڻهار کي راضي آهن. اهي سچا ڪورٽ ۾ سچا آهن.

ਸਾਜਨ ਮਨਿ ਆਨੰਦੁ ਹੈ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰ ॥
saajan man aanand hai gur kaa sabad veechaar |

اهڙن دوستن جا ذهن خوشيءَ سان ڀريل هوندا آهن، جيئن اهي گرو جي ڪلام تي غور ڪندا آهن.

ਅੰਤਰਿ ਸਬਦੁ ਵਸਾਇਆ ਦੁਖੁ ਕਟਿਆ ਚਾਨਣੁ ਕੀਆ ਕਰਤਾਰਿ ॥
antar sabad vasaaeaa dukh kattiaa chaanan keea karataar |

اهي لفظ پنهنجي دلين ۾ سمائي ڇڏيندا آهن. انهن جو درد دور ٿي ويو آهي، ۽ خالق انهن کي خدائي نور سان نوازي ٿو.

ਨਾਨਕ ਰਖਣਹਾਰਾ ਰਖਸੀ ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰਿ ॥੧॥
naanak rakhanahaaraa rakhasee aapanee kirapaa dhaar |1|

اي نانڪ، نجات ڏيندڙ پالڻھار انھن کي بچائيندو، ۽ انھن کي پنھنجي ٻاجھ سان نھاريندو. ||1||

ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |

ٽيون مهل:

ਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਚਾਕਰੀ ਭੈ ਰਚਿ ਕਾਰ ਕਮਾਇ ॥
gur kee sevaa chaakaree bhai rach kaar kamaae |

گرو جي خدمت ڪريو، ۽ سندس انتظار ڪريو؛ جيئن توهان ڪم ڪريو، خدا جي خوف کي برقرار رکو.

ਜੇਹਾ ਸੇਵੈ ਤੇਹੋ ਹੋਵੈ ਜੇ ਚਲੈ ਤਿਸੈ ਰਜਾਇ ॥
jehaa sevai teho hovai je chalai tisai rajaae |

جيئن توهان هن جي خدمت ڪندا آهيو، توهان هن وانگر ٿي ويندا آهيو، جيئن توهان هن جي مرضي مطابق هلندا آهيو.

ਨਾਨਕ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਆਪਿ ਹੈ ਅਵਰੁ ਨ ਦੂਜੀ ਜਾਇ ॥੨॥
naanak sabh kichh aap hai avar na doojee jaae |2|

اي نانڪ، هو پاڻ ئي سڀ ڪجهه آهي. وڃڻ لاءِ ٻي ڪا جاءِ ناهي. ||2||

ਪਉੜੀ ॥
paurree |

پورو:

ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਤੂਹੈ ਜਾਣਦਾ ਤੁਧੁ ਜੇਵਡੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ॥
teree vaddiaaee toohai jaanadaa tudh jevadd avar na koee |

تون ئي پنهنجي عظمت کي ڄاڻين ٿو - ٻيو ڪو به توکان وڏو ناهي.

ਤੁਧੁ ਜੇਵਡੁ ਹੋਰੁ ਸਰੀਕੁ ਹੋਵੈ ਤਾ ਆਖੀਐ ਤੁਧੁ ਜੇਵਡੁ ਤੂਹੈ ਹੋਈ ॥
tudh jevadd hor sareek hovai taa aakheeai tudh jevadd toohai hoee |

جيڪڏھن توھان جھڙو ڪو ٻيو وڏو حریف ھجي ھا، ته مان ان جي ڳالھ ڪندس. تون اڪيلو آهين جيترو تون آهين.

ਜਿਨਿ ਤੂ ਸੇਵਿਆ ਤਿਨਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਹੋਰੁ ਤਿਸ ਦੀ ਰੀਸ ਕਰੇ ਕਿਆ ਕੋਈ ॥
jin too seviaa tin sukh paaeaa hor tis dee rees kare kiaa koee |

جيڪو توهان جي خدمت ڪري ٿو، اهو امن حاصل ڪري ٿو. ٻيو ڪير توهان سان مقابلو ڪري سگهي ٿو؟

ਤੂ ਭੰਨਣ ਘੜਣ ਸਮਰਥੁ ਦਾਤਾਰੁ ਹਹਿ ਤੁਧੁ ਅਗੈ ਮੰਗਣ ਨੋ ਹਥ ਜੋੜਿ ਖਲੀ ਸਭ ਹੋਈ ॥
too bhanan gharran samarath daataar heh tudh agai mangan no hath jorr khalee sabh hoee |

اي عظيم عطا ڪندڙ، توهان کي تباهه ڪرڻ ۽ پيدا ڪرڻ لاء تمام طاقتور آهي. کجين سان گڏ دٻايو، سڀ توهان جي اڳيان بيٺا آهن.

ਤੁਧੁ ਜੇਵਡੁ ਦਾਤਾਰੁ ਮੈ ਕੋਈ ਨਦਰਿ ਨ ਆਵਈ ਤੁਧੁ ਸਭਸੈ ਨੋ ਦਾਨੁ ਦਿਤਾ ਖੰਡੀ ਵਰਭੰਡੀ ਪਾਤਾਲੀ ਪੁਰਈ ਸਭ ਲੋਈ ॥੩॥
tudh jevadd daataar mai koee nadar na aavee tudh sabhasai no daan ditaa khanddee varabhanddee paataalee puree sabh loee |3|

مون کي تو جهڙو عظيم ڪو به نظر نه ٿو اچي، اي عظيم عطا ڪندڙ. توهان سڀني براعظمن، دنيان، نظام شمسي، پاڙيسري علائقن ۽ ڪائنات جي مخلوق کي خيرات ۾ ڏيو. ||3||

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |

سالڪ، ٽيون مهل:

ਮਨਿ ਪਰਤੀਤਿ ਨ ਆਈਆ ਸਹਜਿ ਨ ਲਗੋ ਭਾਉ ॥
man parateet na aaeea sahaj na lago bhaau |

اي دماغ، تو وٽ ايمان نه آهي، ۽ توهان آسماني رب سان پيار نه ڪيو آهي؛

ਸਬਦੈ ਸਾਦੁ ਨ ਪਾਇਓ ਮਨਹਠਿ ਕਿਆ ਗੁਣ ਗਾਇ ॥
sabadai saad na paaeio manahatth kiaa gun gaae |

توهان کي ڪلام جي نفيس ذائقي جو مزو نه ٿو ملي - توهان رب جي ڪهڙي ساراهه ڪندا سين ضدي ذهن سان؟

ਨਾਨਕ ਆਇਆ ਸੋ ਪਰਵਾਣੁ ਹੈ ਜਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚਿ ਸਮਾਇ ॥੧॥
naanak aaeaa so paravaan hai ji guramukh sach samaae |1|

اي نانڪ، هن جو اڪيلو اچڻ منظور آهي، جيڪو، گرومخ جي حيثيت ۾، سچي رب ۾ ضم ٿي وڃي. ||1||

ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |

ٽيون مهل:

ਆਪਣਾ ਆਪੁ ਨ ਪਛਾਣੈ ਮੂੜਾ ਅਵਰਾ ਆਖਿ ਦੁਖਾਏ ॥
aapanaa aap na pachhaanai moorraa avaraa aakh dukhaae |

بيوقوف پنهنجي نفس کي نٿو سمجهي. هو ٻين کي پنهنجي ڳالهائڻ سان ناراض ڪري ٿو.

ਮੁੰਢੈ ਦੀ ਖਸਲਤਿ ਨ ਗਈਆ ਅੰਧੇ ਵਿਛੁੜਿ ਚੋਟਾ ਖਾਏ ॥
mundtai dee khasalat na geea andhe vichhurr chottaa khaae |

هن جي بنيادي فطرت هن کي نه ڇڏي. رب کان جدا ٿي، هن کي ظالمانه ڌڪ لڳندو آهي.

ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਭੈ ਭੰਨਿ ਨ ਘੜਿਓ ਰਹੈ ਅੰਕਿ ਸਮਾਏ ॥
satigur kai bhai bhan na gharrio rahai ank samaae |

سچي گرو جي خوف جي ڪري، هن پاڻ کي تبديل نه ڪيو ۽ پاڻ کي سڌاريو، ته جيئن هو خدا جي گود ۾ ملي.


اشاريه (1 - 1430)
جپ صفحو: 1 - 8
سو در صفحو: 8 - 10
سو پرکھ صفحو: 10 - 12
سوهلا صفحو: 12 - 13
سري راگ صفحو: 14 - 93
راگ ماجھ صفحو: 94 - 150
راگ گوري صفحو: 151 - 346
راگ آسا صفحو: 347 - 488
راگ گوجری صفحو: 489 - 526
راگ دیوگندھاری صفحو: 527 - 536
راگ بھیگاڑہ صفحو: 537 - 556
راگ وڈھنص صفحو: 557 - 594
راگ سورٹھ صفحو: 595 - 659
راگ دھنہسری صفحو: 660 - 695
راگ جیتسری صفحو: 696 - 710
راگ ٹوڈی صفحو: 711 - 718
راگ بیراڑی صفحو: 719 - 720
راگ تِلنگ صفحو: 721 - 727
راگ سوہی صفحو: 728 - 794
راگ بلاول صفحو: 795 - 858
راگ گوند صفحو: 859 - 875
راگ رامکلی صفحو: 876 - 974
راگ نت نارائن صفحو: 975 - 983
راگ مالی گورا صفحو: 984 - 988
راگ مارو صفحو: 989 - 1106
راگ تکھاری صفحو: 1107 - 1117
راگ کیدارا صفحو: 1118 - 1124
راگ بھیراؤ صفحو: 1125 - 1167
راگ بسنت صفحو: 1168 - 1196
راگ سارنگ صفحو: 1197 - 1253
راگ ملار صفحو: 1254 - 1293
راگ کانڑا صفحو: 1294 - 1318
راگ کلین صفحو: 1319 - 1326
راگ پربھاتی صفحو: 1327 - 1351
راگ جے جاونتی صفحو: 1352 - 1359
سلوک سہسکرتی صفحو: 1353 - 1360
گاتھا مہلا ۵ صفحو: 1360 - 1361
فُنے مہلا ۵ صفحو: 1361 - 1363
چوبولے مہلا ۵ صفحو: 1363 - 1364
سلوک بھگت کبیرا جی صفحو: 1364 - 1377
سلوک سیخ فرید کے صفحو: 1377 - 1385
سوئے سری مکھباک مہلا ۵ صفحو: 1385 - 1389
سوئے مہلے پہلے کے صفحو: 1389 - 1390
سوئے مہلے دوسرے کے صفحو: 1391 - 1392
سوئے مہلے تیجے کے صفحو: 1392 - 1396
سوئے مہلے چوتھے کے صفحو: 1396 - 1406
سوئے مہلے پنجویں کے صفحو: 1406 - 1409
سلوک وارا تے ودھیک صفحو: 1410 - 1426
سلوک مہلا ۹ صفحو: 1426 - 1429
منداوڑنی مہلا ۵ صفحو: 1429 - 1429
راگمالا صفحو: 1430 - 1430