شري گرو گرنتھ صاحب

صفحو - 510


ਇਹੁ ਜੀਉ ਸਦਾ ਮੁਕਤੁ ਹੈ ਸਹਜੇ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥੨॥
eihu jeeo sadaa mukat hai sahaje rahiaa samaae |2|

پوءِ، هي روح هميشه لاءِ آزاد ٿي ويندو آهي، ۽ اهو آسماني نعمتن ۾ جذب ٿي ويندو آهي. ||2||

ਪਉੜੀ ॥
paurree |

پورو:

ਪ੍ਰਭਿ ਸੰਸਾਰੁ ਉਪਾਇ ਕੈ ਵਸਿ ਆਪਣੈ ਕੀਤਾ ॥
prabh sansaar upaae kai vas aapanai keetaa |

خدا ڪائنات کي پيدا ڪيو، ۽ هو ان کي پنهنجي طاقت هيٺ رکي ٿو.

ਗਣਤੈ ਪ੍ਰਭੂ ਨ ਪਾਈਐ ਦੂਜੈ ਭਰਮੀਤਾ ॥
ganatai prabhoo na paaeeai doojai bharameetaa |

ڳڻڻ سان خدا حاصل نٿو ڪري سگهجي. انسان شڪ ۾ گهمي ٿو.

ਸਤਿਗੁਰ ਮਿਲਿਐ ਜੀਵਤੁ ਮਰੈ ਬੁਝਿ ਸਚਿ ਸਮੀਤਾ ॥
satigur miliaai jeevat marai bujh sach sameetaa |

سچي گروءَ سان ملڻ، جيئرو ئي مري ٿو وڃي. کيس سمجھڻ سان، هو سچ ۾ جذب ٿي ويندو آهي.

ਸਬਦੇ ਹਉਮੈ ਖੋਈਐ ਹਰਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲੀਤਾ ॥
sabade haumai khoeeai har mel mileetaa |

لفظ جي ذريعي، انا ختم ٿي وڃي ٿي، ۽ هڪ رب جي اتحاد ۾ متحد ٿي وڃي ٿي.

ਸਭ ਕਿਛੁ ਜਾਣੈ ਕਰੇ ਆਪਿ ਆਪੇ ਵਿਗਸੀਤਾ ॥੪॥
sabh kichh jaanai kare aap aape vigaseetaa |4|

هو سڀ ڪجهه ڄاڻي ٿو، ۽ پاڻ سڀ ڪجهه ڪري ٿو. هن جي تخليق کي ڏسي، هو خوش ٿيو. ||4||

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |

سالڪ، ٽيون مهل:

ਸਤਿਗੁਰ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਨ ਲਾਇਓ ਨਾਮੁ ਨ ਵਸਿਓ ਮਨਿ ਆਇ ॥
satigur siau chit na laaeio naam na vasio man aae |

جنهن پنهنجي شعور کي سچو گرو تي توجه نه ڏنو آهي ۽ جنهن جي ذهن ۾ نالو نٿو اچي

ਧ੍ਰਿਗੁ ਇਵੇਹਾ ਜੀਵਿਆ ਕਿਆ ਜੁਗ ਮਹਿ ਪਾਇਆ ਆਇ ॥
dhrig ivehaa jeeviaa kiaa jug meh paaeaa aae |

لعنت آهي اهڙي زندگي. هن دنيا ۾ اچي ڇا حاصل ڪيو؟

ਮਾਇਆ ਖੋਟੀ ਰਾਸਿ ਹੈ ਏਕ ਚਸੇ ਮਹਿ ਪਾਜੁ ਲਹਿ ਜਾਇ ॥
maaeaa khottee raas hai ek chase meh paaj leh jaae |

مايا ڪوڙو سرمايو آهي. هڪ لمحي ۾، ان جو ڪوڙو ڍڪ ختم ٿي وڃي ٿو.

ਹਥਹੁ ਛੁੜਕੀ ਤਨੁ ਸਿਆਹੁ ਹੋਇ ਬਦਨੁ ਜਾਇ ਕੁਮਲਾਇ ॥
hathahu chhurrakee tan siaahu hoe badan jaae kumalaae |

جڏهن اهو سندس هٿ مان ڦٽي ٿو ته هن جو بدن ڪارا ٿي وڃي ٿو ۽ منهن سڪي وڃي ٿو.

ਜਿਨ ਸਤਿਗੁਰ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ਤਿਨੑ ਸੁਖੁ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਆਇ ॥
jin satigur siau chit laaeaa tina sukh vasiaa man aae |

جيڪي پنهنجي شعور کي سچو گرو تي مرکوز ڪن ٿا - انهن جي ذهنن ۾ امن اچي ٿو.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵਹਿ ਰੰਗ ਸਿਉ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥
har naam dhiaaveh rang siau har naam rahe liv laae |

اهي محبت سان رب جي نالي تي غور ڪن ٿا؛ اهي رب جي نالي سان پيار سان جڙيل آهن.

ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰ ਸੋ ਧਨੁ ਸਉਪਿਆ ਜਿ ਜੀਅ ਮਹਿ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥
naanak satigur so dhan saupiaa ji jeea meh rahiaa samaae |

اي نانڪ، سچي گرو کين اها دولت عطا ڪئي آهي، جيڪا سندن دلين ۾ رهي ٿي.

ਰੰਗੁ ਤਿਸੈ ਕਉ ਅਗਲਾ ਵੰਨੀ ਚੜੈ ਚੜਾਇ ॥੧॥
rang tisai kau agalaa vanee charrai charraae |1|

اهي عظيم محبت سان ڀريل آهن؛ ان جو رنگ ڏينهون ڏينهن وڌندو پيو وڃي. ||1||

ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |

ٽيون مهل:

ਮਾਇਆ ਹੋਈ ਨਾਗਨੀ ਜਗਤਿ ਰਹੀ ਲਪਟਾਇ ॥
maaeaa hoee naaganee jagat rahee lapattaae |

مايا هڪ نانگ آهي، دنيا سان جڙيل آهي.

ਇਸ ਕੀ ਸੇਵਾ ਜੋ ਕਰੇ ਤਿਸ ਹੀ ਕਉ ਫਿਰਿ ਖਾਇ ॥
eis kee sevaa jo kare tis hee kau fir khaae |

جيڪو به هن جي خدمت ڪري ٿو، اهو آخرڪار کائي ٿو.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਕੋਈ ਗਾਰੜੂ ਤਿਨਿ ਮਲਿ ਦਲਿ ਲਾਈ ਪਾਇ ॥
guramukh koee gaararroo tin mal dal laaee paae |

گرو مُخ هڪ نانگ آهي؛ هن هن کي لتاڙي ڇڏيو آهي ۽ هن کي هيٺ اڇلائي ڇڏيو آهي، ۽ هن کي پيرن هيٺان لڪايو آهي.

ਨਾਨਕ ਸੇਈ ਉਬਰੇ ਜਿ ਸਚਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੨॥
naanak seee ubare ji sach rahe liv laae |2|

اي نانڪ، اُهي ئي ڇوٽڪاري وارا آهن، جيڪي سچي پالڻهار ۾ محبت سان جذب ٿين ٿا. ||2||

ਪਉੜੀ ॥
paurree |

پورو:

ਢਾਢੀ ਕਰੇ ਪੁਕਾਰ ਪ੍ਰਭੂ ਸੁਣਾਇਸੀ ॥
dtaadtee kare pukaar prabhoo sunaaeisee |

منسٽر روئي ٿو، ۽ خدا کيس ٻڌي ٿو.

ਅੰਦਰਿ ਧੀਰਕ ਹੋਇ ਪੂਰਾ ਪਾਇਸੀ ॥
andar dheerak hoe pooraa paaeisee |

هن جي دل ۾ آرام آهي، ۽ هو مڪمل رب کي حاصل ڪري ٿو.

ਜੋ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਲੇਖੁ ਸੇ ਕਰਮ ਕਮਾਇਸੀ ॥
jo dhur likhiaa lekh se karam kamaaeisee |

جيڪي به تقدير رب جي طرفان مقرر ٿيل آهن، اهي ئي عمل آهن.

ਜਾ ਹੋਵੈ ਖਸਮੁ ਦਇਆਲੁ ਤਾ ਮਹਲੁ ਘਰੁ ਪਾਇਸੀ ॥
jaa hovai khasam deaal taa mahal ghar paaeisee |

جڏهن رب ۽ مالڪ رحمدل ٿئي ٿو، تڏهن انسان کي رب جي درگاهه کي پنهنجو گهر ملي ٿو.

ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਰਾ ਅਤਿ ਵਡਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੇਲਾਇਸੀ ॥੫॥
so prabh meraa at vaddaa guramukh melaaeisee |5|

اھو منھنجو خدا تمام وڏو آھي. گرو مُخ جي حيثيت ۾، مون ساڻس ملاقات ڪئي آهي. ||5||

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |

سالڪ، ٽيون مهل:

ਸਭਨਾ ਕਾ ਸਹੁ ਏਕੁ ਹੈ ਸਦ ਹੀ ਰਹੈ ਹਜੂਰਿ ॥
sabhanaa kaa sahu ek hai sad hee rahai hajoor |

اتي سڀني جو هڪ رب آهي؛ هو سدائين موجود رهندو آهي.

ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੁ ਨ ਮੰਨਈ ਤਾ ਘਰ ਹੀ ਅੰਦਰਿ ਦੂਰਿ ॥
naanak hukam na manee taa ghar hee andar door |

اي نانڪ، جيڪڏهن ڪو رب جي حڪم جي تابعداري نه ڪري، ته پنهنجي گهر ۾، رب پري نظر اچي ٿو.

ਹੁਕਮੁ ਭੀ ਤਿਨੑਾ ਮਨਾਇਸੀ ਜਿਨੑ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰੇਇ ॥
hukam bhee tinaa manaaeisee jina kau nadar karee |

اهي ئي رب جي حڪم جي تعميل ڪن ٿا، جن تي هو پنهنجي فضل جي نظر رکي ٿو.

ਹੁਕਮੁ ਮੰਨਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਪ੍ਰੇਮ ਸੁਹਾਗਣਿ ਹੋਇ ॥੧॥
hukam man sukh paaeaa prem suhaagan hoe |1|

هن جي حڪم جي تعميل ڪندي، انسان کي سڪون ملي ٿو، ۽ خوش، پيار ڪندڙ روح دلہن بڻجي ٿو. ||1||

ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |

ٽيون مهل:

ਰੈਣਿ ਸਬਾਈ ਜਲਿ ਮੁਈ ਕੰਤ ਨ ਲਾਇਓ ਭਾਉ ॥
rain sabaaee jal muee kant na laaeio bhaau |

هوءَ جيڪا پنهنجي مڙس سان پيار نه ڪندي آهي، سا پنهنجي زندگيءَ جي سڄي رات ساڙي ۽ برباد ٿي ويندي آهي.

ਨਾਨਕ ਸੁਖਿ ਵਸਨਿ ਸੁੋਹਾਗਣੀ ਜਿਨੑ ਪਿਆਰਾ ਪੁਰਖੁ ਹਰਿ ਰਾਉ ॥੨॥
naanak sukh vasan suohaaganee jina piaaraa purakh har raau |2|

اي نانڪ، روح جون زالون امن ۾ رهن؛ انهن وٽ رب آهي، سندن بادشاهه، سندن مڙس. ||2||

ਪਉੜੀ ॥
paurree |

پورو:

ਸਭੁ ਜਗੁ ਫਿਰਿ ਮੈ ਦੇਖਿਆ ਹਰਿ ਇਕੋ ਦਾਤਾ ॥
sabh jag fir mai dekhiaa har iko daataa |

سڄي دنيا ۾ گھمڻ ڦرندي ڏٺم ته رب ئي عطا ڪندڙ آهي.

ਉਪਾਇ ਕਿਤੈ ਨ ਪਾਈਐ ਹਰਿ ਕਰਮ ਬਿਧਾਤਾ ॥
aupaae kitai na paaeeai har karam bidhaataa |

رب ڪنهن به اوزار سان حاصل نه ٿو ڪري سگهجي. هو ڪرما جو معمار آهي.

ਗੁਰਸਬਦੀ ਹਰਿ ਮਨਿ ਵਸੈ ਹਰਿ ਸਹਜੇ ਜਾਤਾ ॥
gurasabadee har man vasai har sahaje jaataa |

گرو جي ڪلام جي ذريعي، رب ذهن ۾ اچي ٿو، ۽ رب آسانيء سان ظاهر ٿئي ٿو.

ਅੰਦਰਹੁ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਅਗਨਿ ਬੁਝੀ ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਰਿ ਨਾਤਾ ॥
andarahu trisanaa agan bujhee har amrit sar naataa |

اندر جي آرزو جي باهه ٻڏي وڃي ٿي، ۽ انسان امرت جي رب جي تلاءُ ۾ غسل ڪري ٿو.

ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ ਵਡੇ ਕੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੋਲਾਤਾ ॥੬॥
vaddee vaddiaaee vadde kee guramukh bolaataa |6|

عظيم رب خدا جي عظيم عظمت - گرومڪ هن جي باري ۾ ڳالهائيندو آهي. ||6||

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |

سالڪ، ٽيون مهل:

ਕਾਇਆ ਹੰਸ ਕਿਆ ਪ੍ਰੀਤਿ ਹੈ ਜਿ ਪਇਆ ਹੀ ਛਡਿ ਜਾਇ ॥
kaaeaa hans kiaa preet hai ji peaa hee chhadd jaae |

جسم ۽ روح جي وچ ۾ اها ڪهڙي محبت آهي، جيڪا جسم جي زوال سان ختم ٿي وڃي.

ਏਸ ਨੋ ਕੂੜੁ ਬੋਲਿ ਕਿ ਖਵਾਲੀਐ ਜਿ ਚਲਦਿਆ ਨਾਲਿ ਨ ਜਾਇ ॥
es no koorr bol ki khavaaleeai ji chaladiaa naal na jaae |

ڪوڙ ڳالهائي ان کي ڇو کارايو؟ جڏهن توهان ڇڏيندا آهيو، اهو توهان سان گڏ نه هلندو آهي.


اشاريه (1 - 1430)
جپ صفحو: 1 - 8
سو در صفحو: 8 - 10
سو پرکھ صفحو: 10 - 12
سوهلا صفحو: 12 - 13
سري راگ صفحو: 14 - 93
راگ ماجھ صفحو: 94 - 150
راگ گوري صفحو: 151 - 346
راگ آسا صفحو: 347 - 488
راگ گوجری صفحو: 489 - 526
راگ دیوگندھاری صفحو: 527 - 536
راگ بھیگاڑہ صفحو: 537 - 556
راگ وڈھنص صفحو: 557 - 594
راگ سورٹھ صفحو: 595 - 659
راگ دھنہسری صفحو: 660 - 695
راگ جیتسری صفحو: 696 - 710
راگ ٹوڈی صفحو: 711 - 718
راگ بیراڑی صفحو: 719 - 720
راگ تِلنگ صفحو: 721 - 727
راگ سوہی صفحو: 728 - 794
راگ بلاول صفحو: 795 - 858
راگ گوند صفحو: 859 - 875
راگ رامکلی صفحو: 876 - 974
راگ نت نارائن صفحو: 975 - 983
راگ مالی گورا صفحو: 984 - 988
راگ مارو صفحو: 989 - 1106
راگ تکھاری صفحو: 1107 - 1117
راگ کیدارا صفحو: 1118 - 1124
راگ بھیراؤ صفحو: 1125 - 1167
راگ بسنت صفحو: 1168 - 1196
راگ سارنگ صفحو: 1197 - 1253
راگ ملار صفحو: 1254 - 1293
راگ کانڑا صفحو: 1294 - 1318
راگ کلین صفحو: 1319 - 1326
راگ پربھاتی صفحو: 1327 - 1351
راگ جے جاونتی صفحو: 1352 - 1359
سلوک سہسکرتی صفحو: 1353 - 1360
گاتھا مہلا ۵ صفحو: 1360 - 1361
فُنے مہلا ۵ صفحو: 1361 - 1363
چوبولے مہلا ۵ صفحو: 1363 - 1364
سلوک بھگت کبیرا جی صفحو: 1364 - 1377
سلوک سیخ فرید کے صفحو: 1377 - 1385
سوئے سری مکھباک مہلا ۵ صفحو: 1385 - 1389
سوئے مہلے پہلے کے صفحو: 1389 - 1390
سوئے مہلے دوسرے کے صفحو: 1391 - 1392
سوئے مہلے تیجے کے صفحو: 1392 - 1396
سوئے مہلے چوتھے کے صفحو: 1396 - 1406
سوئے مہلے پنجویں کے صفحو: 1406 - 1409
سلوک وارا تے ودھیک صفحو: 1410 - 1426
سلوک مہلا ۹ صفحو: 1426 - 1429
منداوڑنی مہلا ۵ صفحو: 1429 - 1429
راگمالا صفحو: 1430 - 1430