ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 شري گرو گرنتھ صاحب
صفحو - 53
ਭਾਈ ਰੇ ਸਾਚੀ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵ ॥
bhaaee re saachee satigur sev |اي تقدير جا ڀائرو، سچي گرو جي خدمت ئي سچي آهي.
ਸਤਿਗੁਰ ਤੁਠੈ ਪਾਈਐ ਪੂਰਨ ਅਲਖ ਅਭੇਵ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
satigur tutthai paaeeai pooran alakh abhev |1| rahaau |جڏهن سچو گرو راضي ٿئي ٿو، اسان کي مڪمل، غائب، اڻڄاتل رب ملي ٿو. ||1||روڪ||
ਸਤਿਗੁਰ ਵਿਟਹੁ ਵਾਰਿਆ ਜਿਨਿ ਦਿਤਾ ਸਚੁ ਨਾਉ ॥
satigur vittahu vaariaa jin ditaa sach naau |مان قربان آهيان سچي گرو تي، جنهن سچو نالو ڏنو آهي.
ਅਨਦਿਨੁ ਸਚੁ ਸਲਾਹਣਾ ਸਚੇ ਕੇ ਗੁਣ ਗਾਉ ॥
anadin sach salaahanaa sache ke gun gaau |رات ۽ ڏينهن، مان سچي ذات جي ساراهه ڪريان ٿو. مان سچي ذات جي شان ۾ گيت ڳايان ٿو.
ਸਚੁ ਖਾਣਾ ਸਚੁ ਪੈਨਣਾ ਸਚੇ ਸਚਾ ਨਾਉ ॥੨॥
sach khaanaa sach painanaa sache sachaa naau |2|سچو کاڌو آهي ۽ سچا ڪپڙا آهن انهن جا، جيڪي سچي ذات جو سچو نالو جپندا آهن. ||2||
ਸਾਸਿ ਗਿਰਾਸਿ ਨ ਵਿਸਰੈ ਸਫਲੁ ਮੂਰਤਿ ਗੁਰੁ ਆਪਿ ॥
saas giraas na visarai safal moorat gur aap |هر ساهه ۽ کاڌي جي لقميءَ سان، گرو کي نه وساريو، پوريءَ جو مجسمو.
ਗੁਰ ਜੇਵਡੁ ਅਵਰੁ ਨ ਦਿਸਈ ਆਠ ਪਹਰ ਤਿਸੁ ਜਾਪਿ ॥
gur jevadd avar na disee aatth pahar tis jaap |ڪنهن کي به گرو جهڙو عظيم نظر نٿو اچي. ڏينهن ۾ چوويهه ڪلاڪ هن تي غور ڪريو.
ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਤਾ ਪਾਈਐ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਗੁਣਤਾਸਿ ॥੩॥
nadar kare taa paaeeai sach naam gunataas |3|جيئن ته هو پنهنجي فضل جي نظر کي ظاهر ڪري ٿو، اسان کي سچو نالو، عظيميت جو خزانو ملي ٿو. ||3||
ਗੁਰੁ ਪਰਮੇਸਰੁ ਏਕੁ ਹੈ ਸਭ ਮਹਿ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥
gur paramesar ek hai sabh meh rahiaa samaae |گرو ۽ مٿاهون رب هڪ ۽ ساڳيو آهي، سڀني جي وچ ۾ ڦهليل ۽ ڦهليل آهي.
ਜਿਨ ਕਉ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਸੇਈ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ॥
jin kau poorab likhiaa seee naam dhiaae |جن وٽ اهڙي اڳئين مقدر آهي، اُهي اسم تي غور ڪن.
ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਸਰਣਾਗਤੀ ਮਰੈ ਨ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥੪॥੩੦॥੧੦੦॥
naanak gur saranaagatee marai na aavai jaae |4|30|100|نانڪ گرو جي حرمت کي ڳولي ٿو، جيڪو نه مرندو، يا وري اوتار ۾ اچي ٿو. ||4||30||100||
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ik oankaar satigur prasaad |هڪ عالمگير خالق خدا. سچي گرو جي فضل سان:
ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੧ ਘਰੁ ੧ ਅਸਟਪਦੀਆ ॥
sireeraag mahalaa 1 ghar 1 asattapadeea |سري راگ، پهرين مهل، پهريون بيت، اشٽپديه:
ਆਖਿ ਆਖਿ ਮਨੁ ਵਾਵਣਾ ਜਿਉ ਜਿਉ ਜਾਪੈ ਵਾਇ ॥
aakh aakh man vaavanaa jiau jiau jaapai vaae |مان هن جي ساراهه ڳالهايان ٿو ۽ ڳائيندو آهيان، منهنجي ذهن جي آلي کي هلايو. جيترو وڌيڪ مان هن کي سڃاڻان ٿو، اوترو وڌيڪ آئون ان کي وائبرٽ ڪندس.
ਜਿਸ ਨੋ ਵਾਇ ਸੁਣਾਈਐ ਸੋ ਕੇਵਡੁ ਕਿਤੁ ਥਾਇ ॥
jis no vaae sunaaeeai so kevadd kit thaae |اھو ھڪڙو، جنھن لاء اسين گھمندا ۽ ڳائيندا آھيون- اھو ڪيترو عظيم آھي، ۽ سندس جاء ڪٿي آھي؟
ਆਖਣ ਵਾਲੇ ਜੇਤੜੇ ਸਭਿ ਆਖਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੧॥
aakhan vaale jetarre sabh aakh rahe liv laae |1|جيڪي هن جي باري ۾ ڳالهائين ٿا ۽ هن جي ساراهه ڪن ٿا- اهي سڀ هن جي باري ۾ پيار سان ڳالهائي رهيا آهن. ||1||
ਬਾਬਾ ਅਲਹੁ ਅਗਮ ਅਪਾਰੁ ॥
baabaa alahu agam apaar |اي بابا، رب العالمين لاتعداد ۽ لامحدود آهي.
ਪਾਕੀ ਨਾਈ ਪਾਕ ਥਾਇ ਸਚਾ ਪਰਵਦਿਗਾਰੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
paakee naaee paak thaae sachaa paravadigaar |1| rahaau |هن جو نالو مقدس آهي، ۽ مقدس هن جي جاء آهي. اھو ئي سچو پالڻھار آھي. ||1||روڪ||
ਤੇਰਾ ਹੁਕਮੁ ਨ ਜਾਪੀ ਕੇਤੜਾ ਲਿਖਿ ਨ ਜਾਣੈ ਕੋਇ ॥
teraa hukam na jaapee ketarraa likh na jaanai koe |توهان جي حڪم جي حد ڏسي نه ٿو سگهجي. ڪو به نٿو ڄاڻي ته اهو ڪيئن لکجي.
ਜੇ ਸਉ ਸਾਇਰ ਮੇਲੀਅਹਿ ਤਿਲੁ ਨ ਪੁਜਾਵਹਿ ਰੋਇ ॥
je sau saaeir meleeeh til na pujaaveh roe |جيڪڏهن سوين شاعر گڏ ٿي وڃن ته به ان جو ٿورو به بيان نه ڪري سگهيا آهن.
ਕੀਮਤਿ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਈਆ ਸਭਿ ਸੁਣਿ ਸੁਣਿ ਆਖਹਿ ਸੋਇ ॥੨॥
keemat kinai na paaeea sabh sun sun aakheh soe |2|ڪو به توهان جو قدر نه مليو آهي. اهي سڀ رڳو اهو لکن ٿا جيڪو هنن بار بار ٻڌو آهي. ||2||
ਪੀਰ ਪੈਕਾਮਰ ਸਾਲਕ ਸਾਦਕ ਸੁਹਦੇ ਅਉਰੁ ਸਹੀਦ ॥
peer paikaamar saalak saadak suhade aaur saheed |پيرن، پيغمبرن، روحاني استادن، مؤمنن، معصومن ۽ شهيدن،
ਸੇਖ ਮਸਾਇਕ ਕਾਜੀ ਮੁਲਾ ਦਰਿ ਦਰਵੇਸ ਰਸੀਦ ॥
sekh masaaeik kaajee mulaa dar daraves raseed |شيخ، صوفي، قاضي، ملا ۽ درويش سندس در تي.
ਬਰਕਤਿ ਤਿਨ ਕਉ ਅਗਲੀ ਪੜਦੇ ਰਹਨਿ ਦਰੂਦ ॥੩॥
barakat tin kau agalee parrade rahan darood |3|- اهي سڀ کان وڌيڪ برڪت وارا آهن جيئن اهي هن جي ساراهه ۾ پنهنجون دعائون پڙهي رهيا آهن. ||3||
ਪੁਛਿ ਨ ਸਾਜੇ ਪੁਛਿ ਨ ਢਾਹੇ ਪੁਛਿ ਨ ਦੇਵੈ ਲੇਇ ॥
puchh na saaje puchh na dtaahe puchh na devai lee |جڏهن هو تعمير ڪري ٿو ته هو ڪا صلاح نه گهري؛ جڏهن هو تباهه ڪري ٿو ته هو ڪا به صلاح نه گهري. هو ڏيڻ يا وٺڻ وقت ڪنهن به صلاح جي طلب نه ڪندو آهي.
ਆਪਣੀ ਕੁਦਰਤਿ ਆਪੇ ਜਾਣੈ ਆਪੇ ਕਰਣੁ ਕਰੇਇ ॥
aapanee kudarat aape jaanai aape karan karee |هو اڪيلو پنهنجي تخليقي طاقت کي ڄاڻي ٿو. هو پاڻ ئي سڀ ڪم ڪندو آهي.
ਸਭਨਾ ਵੇਖੈ ਨਦਰਿ ਕਰਿ ਜੈ ਭਾਵੈ ਤੈ ਦੇਇ ॥੪॥
sabhanaa vekhai nadar kar jai bhaavai tai dee |4|هو سڀني کي پنهنجي نظر ۾ ڏسي ٿو. هو ان کي ڏئي ٿو جن کان راضي آهي. ||4||
ਥਾਵਾ ਨਾਵ ਨ ਜਾਣੀਅਹਿ ਨਾਵਾ ਕੇਵਡੁ ਨਾਉ ॥
thaavaa naav na jaaneeeh naavaa kevadd naau |سندس جاءِ ۽ سندس نالو نه آهي، ڪنهن کي به خبر ناهي ته سندس نالو ڪيترو وڏو آهي.
ਜਿਥੈ ਵਸੈ ਮੇਰਾ ਪਾਤਿਸਾਹੁ ਸੋ ਕੇਵਡੁ ਹੈ ਥਾਉ ॥
jithai vasai meraa paatisaahu so kevadd hai thaau |اُھا جاءِ ڪيتري عظيم آھي جتي منھنجو پالڻھار رھندو آھي؟
ਅੰਬੜਿ ਕੋਇ ਨ ਸਕਈ ਹਉ ਕਿਸ ਨੋ ਪੁਛਣਿ ਜਾਉ ॥੫॥
anbarr koe na sakee hau kis no puchhan jaau |5|ڪو به ان تائين پهچي نه ٿو سگهي. مان وڃي ڪنهن کان پڇان؟ ||5||
ਵਰਨਾ ਵਰਨ ਨ ਭਾਵਨੀ ਜੇ ਕਿਸੈ ਵਡਾ ਕਰੇਇ ॥
varanaa varan na bhaavanee je kisai vaddaa karee |ماڻهن جو هڪ طبقو ٻئي کي پسند نٿو ڪري، جڏهن هڪ کي عظيم بڻايو ويو آهي.
ਵਡੇ ਹਥਿ ਵਡਿਆਈਆ ਜੈ ਭਾਵੈ ਤੈ ਦੇਇ ॥
vadde hath vaddiaaeea jai bhaavai tai dee |عظمت صرف سندس عظيم هٿن ۾ آهي. هو ان کي ڏئي ٿو جن کان راضي آهي.
ਹੁਕਮਿ ਸਵਾਰੇ ਆਪਣੈ ਚਸਾ ਨ ਢਿਲ ਕਰੇਇ ॥੬॥
hukam savaare aapanai chasaa na dtil karee |6|هن جي حڪم جي حڪم سان، هو پاڻ کي ٻيهر پيدا ڪري ٿو، بغير ڪنهن دير جي. ||6||
ਸਭੁ ਕੋ ਆਖੈ ਬਹੁਤੁ ਬਹੁਤੁ ਲੈਣੈ ਕੈ ਵੀਚਾਰਿ ॥
sabh ko aakhai bahut bahut lainai kai veechaar |هرڪو روئي ٿو، "وڌيڪ! وڌيڪ!"، حاصل ڪرڻ جي خيال سان.
ਕੇਵਡੁ ਦਾਤਾ ਆਖੀਐ ਦੇ ਕੈ ਰਹਿਆ ਸੁਮਾਰਿ ॥
kevadd daataa aakheeai de kai rahiaa sumaar |اسان کي ڪيترو عظيم ڏيڻ گهرجي؟ سندس تحفا اندازا کان ٻاهر آهن.
ਨਾਨਕ ਤੋਟਿ ਨ ਆਵਈ ਤੇਰੇ ਜੁਗਹ ਜੁਗਹ ਭੰਡਾਰ ॥੭॥੧॥
naanak tott na aavee tere jugah jugah bhanddaar |7|1|اي نانڪ، ڪا به گهٽتائي ناهي. تنهنجا ذخيرا ڀرجي ويا آهن، عمر کان پوءِ. ||7||1||
ਮਹਲਾ ੧ ॥
mahalaa 1 |پهرين مهل:
ਸਭੇ ਕੰਤ ਮਹੇਲੀਆ ਸਗਲੀਆ ਕਰਹਿ ਸੀਗਾਰੁ ॥
sabhe kant maheleea sagaleea kareh seegaar |سڀيئي مڙس جي ڪنوار آهن. سڀ پاڻ کي هن جي لاءِ سينگاريو.