ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 شري گرو گرنتھ صاحب
صفحو - 796
ਐਸਾ ਨਾਮੁ ਨਿਰੰਜਨ ਦੇਉ ॥
aaisaa naam niranjan deo |اهو نالو آهي بي مثال، خدائي رب جو.
ਹਉ ਜਾਚਿਕੁ ਤੂ ਅਲਖ ਅਭੇਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
hau jaachik too alakh abheo |1| rahaau |مان صرف هڪ فقير آهيان؛ تون غائب ۽ اڻڄاڻ آهين. ||1||روڪ||
ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਧਰਕਟੀ ਨਾਰਿ ॥
maaeaa mohu dharakattee naar |مايا جي محبت لعنتي عورت وانگر،
ਭੂੰਡੀ ਕਾਮਣਿ ਕਾਮਣਿਆਰਿ ॥
bhoonddee kaaman kaamaniaar |بدصورت، گندو ۽ گندو.
ਰਾਜੁ ਰੂਪੁ ਝੂਠਾ ਦਿਨ ਚਾਰਿ ॥
raaj roop jhootthaa din chaar |طاقت ۽ خوبصورتي ڪوڙا آهن، ۽ رڳو ٿورن ڏينهن تائين.
ਨਾਮੁ ਮਿਲੈ ਚਾਨਣੁ ਅੰਧਿਆਰਿ ॥੨॥
naam milai chaanan andhiaar |2|پر جڏهن ڪنهن کي نالي سان برڪت ملي ٿي، اندر جي اونداهي روشن ٿي وڃي ٿي. ||2||
ਚਖਿ ਛੋਡੀ ਸਹਸਾ ਨਹੀ ਕੋਇ ॥
chakh chhoddee sahasaa nahee koe |مون مايا کي چکيو ۽ ان کي ڇڏي ڏنو، ۽ هاڻي، مون کي ڪو شڪ ناهي.
ਬਾਪੁ ਦਿਸੈ ਵੇਜਾਤਿ ਨ ਹੋਇ ॥
baap disai vejaat na hoe |جنهن جو پيءُ ڄاتو وڃي، سو ناجائز نٿو ٿي سگهي.
ਏਕੇ ਕਉ ਨਾਹੀ ਭਉ ਕੋਇ ॥
eke kau naahee bhau koe |جيڪو هڪ رب سان تعلق رکي ٿو، ان کي ڪو به خوف ناهي.
ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਕਰਾਵੈ ਸੋਇ ॥੩॥
karataa kare karaavai soe |3|خالق عمل ڪري ٿو، ۽ سڀني کي عمل ڪرڻ جو سبب بڻائيندو آهي. ||3||
ਸਬਦਿ ਮੁਏ ਮਨੁ ਮਨ ਤੇ ਮਾਰਿਆ ॥
sabad mue man man te maariaa |جيڪو لفظ جي ڪلام ۾ مري ٿو سو پنهنجي ذهن کي فتح ڪري ٿو، پنهنجي دماغ ذريعي.
ਠਾਕਿ ਰਹੇ ਮਨੁ ਸਾਚੈ ਧਾਰਿਆ ॥
tthaak rahe man saachai dhaariaa |هو ذهن کي موزون رکي، سچي رب کي پنهنجي دل ۾ سمائي ٿو.
ਅਵਰੁ ਨ ਸੂਝੈ ਗੁਰ ਕਉ ਵਾਰਿਆ ॥
avar na soojhai gur kau vaariaa |هن کي ٻيو ڪو به نه ڄاڻندو آهي، ۽ هو گرو کان قربان آهي.
ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਨਿਸਤਾਰਿਆ ॥੪॥੩॥
naanak naam rate nisataariaa |4|3|اي نانڪ، هن جي نالي سان ملائي، هو آزاد ٿي ويو آهي. ||4||3||
ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੧ ॥
bilaaval mahalaa 1 |بلاول، پهرين مهل:
ਗੁਰ ਬਚਨੀ ਮਨੁ ਸਹਜ ਧਿਆਨੇ ॥
gur bachanee man sahaj dhiaane |گرو جي تعليمات جي ڪلام ذريعي، ذهن وجدان سان رب تي غور ڪري ٿو.
ਹਰਿ ਕੈ ਰੰਗਿ ਰਤਾ ਮਨੁ ਮਾਨੇ ॥
har kai rang rataa man maane |رب جي محبت سان، دماغ مطمئن آهي.
ਮਨਮੁਖ ਭਰਮਿ ਭੁਲੇ ਬਉਰਾਨੇ ॥
manamukh bharam bhule bauraane |چريو، خود غرض انسان، شڪ ۾ ڀٽڪيل، ڀڄندا رهن ٿا.
ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਕਿਉ ਰਹੀਐ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਪਛਾਨੇ ॥੧॥
har bin kiau raheeai gur sabad pachhaane |1|رب کان سواءِ، ڪو ڪيئن رهي سگهندو؟ گرو جي ڪلام جي ذريعي، هن کي محسوس ڪيو ويو آهي. ||1||
ਬਿਨੁ ਦਰਸਨ ਕੈਸੇ ਜੀਵਉ ਮੇਰੀ ਮਾਈ ॥
bin darasan kaise jeevau meree maaee |سندس درشن جي برڪت واري نظر کان سواءِ، اي منهنجي ماءُ، مان ڪيئن رهي سگهان ٿو؟
ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਜੀਅਰਾ ਰਹਿ ਨ ਸਕੈ ਖਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰਿ ਬੂਝ ਬੁਝਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
har bin jeearaa reh na sakai khin satigur boojh bujhaaee |1| rahaau |رب کان سواء، منهنجو روح زنده نه رهي سگهي ٿو، هڪ پل لاء به؛ سچي گرو مون کي اهو سمجهڻ ۾ مدد ڪئي آهي. ||1||روڪ||
ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਬਿਸਰੈ ਹਉ ਮਰਉ ਦੁਖਾਲੀ ॥
meraa prabh bisarai hau mrau dukhaalee |خدا کي وساري، درد ۾ مري ويس.
ਸਾਸਿ ਗਿਰਾਸਿ ਜਪਉ ਅਪੁਨੇ ਹਰਿ ਭਾਲੀ ॥
saas giraas jpau apune har bhaalee |مان هر ساهه ۽ کاڌي جي لقميءَ سان، مان پنهنجي رب جو ذڪر ڪريان ٿو، ۽ کيس ڳوليان ٿو.
ਸਦ ਬੈਰਾਗਨਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨਿਹਾਲੀ ॥
sad bairaagan har naam nihaalee |مان هميشه لاتعلق رهندو آهيان، پر مان رب جي نالي سان مگن آهيان.
ਅਬ ਜਾਨੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਨਾਲੀ ॥੨॥
ab jaane guramukh har naalee |2|هاڻي، گرومخ جي حيثيت ۾، مون کي خبر آهي ته رب هميشه مون سان گڏ آهي. ||2||
ਅਕਥ ਕਥਾ ਕਹੀਐ ਗੁਰ ਭਾਇ ॥
akath kathaa kaheeai gur bhaae |اڻ ٻڌايل ڳالھ ٻولھ، گرو جي مرضي سان.
ਪ੍ਰਭੁ ਅਗਮ ਅਗੋਚਰੁ ਦੇਇ ਦਿਖਾਇ ॥
prabh agam agochar dee dikhaae |هو اسان کي ڏيکاري ٿو ته خدا ناقابل قبول ۽ ناقابل آهي.
ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਕਰਣੀ ਕਿਆ ਕਾਰ ਕਮਾਇ ॥
bin gur karanee kiaa kaar kamaae |گرو کان سواء، اسان ڪهڙي طرز زندگي تي عمل ڪري سگهون ٿا، ۽ اسان ڪهڙو ڪم ڪري سگهون ٿا؟
ਹਉਮੈ ਮੇਟਿ ਚਲੈ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਸਮਾਇ ॥੩॥
haumai mett chalai gur sabad samaae |3|انا جو خاتمو ڪري، گروءَ جي مرضيءَ مطابق هلندي، مان لفظ جي ڪلام ۾ سمايل آهيان. ||3||
ਮਨਮੁਖੁ ਵਿਛੁੜੈ ਖੋਟੀ ਰਾਸਿ ॥
manamukh vichhurrai khottee raas |پاڻ سڳورا رب کان جدا ٿي ڪوڙا مال گڏ ڪندا آهن.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮਿ ਮਿਲੈ ਸਾਬਾਸਿ ॥
guramukh naam milai saabaas |گرو مُخش نام جي شان سان ملهايو ويندو آهي، رب جي نالي.
ਹਰਿ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰੀ ਦਾਸਨਿ ਦਾਸ ॥
har kirapaa dhaaree daasan daas |رب مون تي پنهنجي رحمت نازل ڪئي آهي ۽ مون کي پنهنجي ٻانهن جو ٻانهو بنايو آهي.
ਜਨ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਨਾਮ ਧਨੁ ਰਾਸਿ ॥੪॥੪॥
jan naanak har naam dhan raas |4|4|رب جو نالو نانڪ جي دولت ۽ سرمايو آهي. ||4||4||
ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੩ ਘਰੁ ੧ ॥
bilaaval mahalaa 3 ghar 1 |بلاول، ٽيون مهل، پهريون بيت:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ik oankaar satigur prasaad |هڪ عالمگير خالق خدا. سچي گرو جي فضل سان:
ਧ੍ਰਿਗੁ ਧ੍ਰਿਗੁ ਖਾਇਆ ਧ੍ਰਿਗੁ ਧ੍ਰਿਗੁ ਸੋਇਆ ਧ੍ਰਿਗੁ ਧ੍ਰਿਗੁ ਕਾਪੜੁ ਅੰਗਿ ਚੜਾਇਆ ॥
dhrig dhrig khaaeaa dhrig dhrig soeaa dhrig dhrig kaaparr ang charraaeaa |لعنت آھي، لعنت آھي کاڌو. لعنت آهي، لعنت آهي ننڊ؛ لعن طعن، لعنت آهي اهي ڪپڙا جيڪي بدن تي پيل آهن.
ਧ੍ਰਿਗੁ ਸਰੀਰੁ ਕੁਟੰਬ ਸਹਿਤ ਸਿਉ ਜਿਤੁ ਹੁਣਿ ਖਸਮੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥
dhrig sareer kuttanb sahit siau jit hun khasam na paaeaa |لعنت آھي ان جسم تي، گھر وارن ۽ دوستن سميت، جڏھن ڪنھن کي پنھنجي پالڻھار ۽ مالڪ کي ھن زندگيءَ ۾ نه ملي.
ਪਉੜੀ ਛੁੜਕੀ ਫਿਰਿ ਹਾਥਿ ਨ ਆਵੈ ਅਹਿਲਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥੧॥
paurree chhurrakee fir haath na aavai ahilaa janam gavaaeaa |1|هو ڏاڪڻ جي قدم کي وڃائي ٿو، ۽ اهو موقعو ٻيهر هٿ ۾ نه ايندو. هن جي زندگي ضايع ٿي وئي آهي، بيڪار. ||1||
ਦੂਜਾ ਭਾਉ ਨ ਦੇਈ ਲਿਵ ਲਾਗਣਿ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਕੇ ਚਰਣ ਵਿਸਾਰੇ ॥
doojaa bhaau na deee liv laagan jin har ke charan visaare |دوئي جي محبت هن کي اجازت نه ڏئي ٿي ته هو پيار سان پنهنجو ڌيان رب تي مرکوز ڪري. هو رب جي پيرن کي وساري ٿو.
ਜਗਜੀਵਨ ਦਾਤਾ ਜਨ ਸੇਵਕ ਤੇਰੇ ਤਿਨ ਕੇ ਤੈ ਦੂਖ ਨਿਵਾਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
jagajeevan daataa jan sevak tere tin ke tai dookh nivaare |1| rahaau |اي دنيا جي حياتي، اي عظيم عطا ڪندڙ، تون پنهنجي عاجز ٻانهن جا ڏک ميٽي ڇڏين ٿو. ||1||روڪ||
ਤੂ ਦਇਆਲੁ ਦਇਆਪਤਿ ਦਾਤਾ ਕਿਆ ਏਹਿ ਜੰਤ ਵਿਚਾਰੇ ॥
too deaal deaapat daataa kiaa ehi jant vichaare |تون ٻاجھارو آھين، اي وڏو بخشڻھار. هي غريب ماڻهو ڇا آهن؟
ਮੁਕਤ ਬੰਧ ਸਭਿ ਤੁਝ ਤੇ ਹੋਏ ਐਸਾ ਆਖਿ ਵਖਾਣੇ ॥
mukat bandh sabh tujh te hoe aaisaa aakh vakhaane |سڀئي آزاد آهن يا توهان جي طرفان غلامي ۾ رکيل آهن؛ اهو سڀ ڪجهه چئي سگهي ٿو.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੋ ਮੁਕਤੁ ਕਹੀਐ ਮਨਮੁਖ ਬੰਧ ਵਿਚਾਰੇ ॥੨॥
guramukh hovai so mukat kaheeai manamukh bandh vichaare |2|جيڪو گرو مُخ بڻجي وڃي ٿو ان کي آزاد چئبو آهي، جڏهن ته غريب خود غرض انسان غلاميءَ ۾ آهن. ||2||
ਸੋ ਜਨੁ ਮੁਕਤੁ ਜਿਸੁ ਏਕ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ਸਦਾ ਰਹੈ ਹਰਿ ਨਾਲੇ ॥
so jan mukat jis ek liv laagee sadaa rahai har naale |اُهو ئي آزاد آهي، جيڪو پيار سان پنهنجو توجه هڪ رب تي مرکوز رکي، هميشه رب سان گڏ رهي ٿو.
ਤਿਨ ਕੀ ਗਹਣ ਗਤਿ ਕਹੀ ਨ ਜਾਈ ਸਚੈ ਆਪਿ ਸਵਾਰੇ ॥
tin kee gahan gat kahee na jaaee sachai aap savaare |ان جي کوٽائي ۽ حالت بيان نه ٿي ڪري سگھجي. سچو رب پاڻ کيس سينگاريو آهي.