تون وڏو عطا ڪندڙ آهين. مان تنهنجو غلام آهيان.
مھرباني ڪري مھرباني ڪر ۽ مون کي پنھنجي امبروسائيل اسم سان برڪت ڪر، ۽ زيور، گرو جي روحاني حڪمت جو چراغ. ||6||
پنجن عناصر جي اتحاد مان، هي جسم ٺاهيو ويو.
رب، اعليٰ روح کي ڳولڻ سان، امن قائم ٿئي ٿو.
گذريل عملن جا سٺا ڪارناما ميوا انعام آڻيندا آهن، ۽ انسان کي رب جي نالي جي زيور سان نوازيو ويندو آهي. ||7||
هن جي دماغ کي بک يا اڃ محسوس نه ٿيندي آهي.
هو ڄاڻي ٿو ته پاڪيزه رب کي هر جڳهه، هر دل ۾ موجود آهي.
رب جي امرت واري جوهر سان ڀريل، هو هڪ خالص، الڳ الڳ ٿي وڃي ٿو؛ هو پيار سان گرو جي تعليمات ۾ جذب ٿي ويو آهي. ||8||
جيڪو ڏينهن رات روح جا ڪم ڪري ٿو.
اندر اندر بيشمار خدائي نور کي ڏسي ٿو.
امرت جو سرچشمو، شبد جي لذت واري جوهر سان مگن ٿي، منهنجي زبان بانسري جي مٺي موسيقي وڄائي ٿي. ||9||
هو اڪيلو ئي هن بانسري جي مٺي موسيقي وڄائي ٿو،
جيڪو ٽن جهانن کي ڄاڻي ٿو.
اي نانڪ، هي ڄاڻو، گرو جي تعليمات ذريعي، ۽ پيار سان پنهنجو پاڻ کي رب جي نالي تي ڌيان ڏيو. ||10||
ناياب آهن هن دنيا ۾،
جيڪي گرو جي ڪلام تي غور ڪن ٿا ۽ لاتعلق رهن ٿا.
اھي پاڻ کي بچائيندا آھن، ۽ پنھنجن سڀني ساٿين ۽ ابن ڏاڏن کي بچائيندا آھن. سندن ڄمڻ ۽ هن دنيا ۾ اچڻ ثمر آهي. ||11||
اُهو ئي ڄاڻي ٿو پنهنجي دل جو گهر، ۽ مندر جو دروازو،
جيڪو گروءَ کان مڪمل سمجھ حاصل ڪري.
جسم ۾ قلعي جو محل آهي. خدا هن محل جو سچو مالڪ آهي. سچي رب اتي پنهنجو سچو عرش قائم ڪيو. ||12||
چوڏهن مڪان ۽ ٻه چراغ شاهد آهن.
رب جا بندا، پاڻ چونڊيل، فساد جو زهر نه چکندا آهن.
اندر اندر، انمول، بي مثال سامان آهي؛ گروءَ سان ملڻ سان رب جي دولت ملي ٿي. ||13||
اھو ئي تخت تي ويٺو آھي، جيڪو تخت جي لائق آھي.
گرو جي تعليمات تي عمل ڪندي، هو پنجن ڀوتن کي ماتحت ڪري ٿو، ۽ رب جو پير سپاهي بڻجي ٿو.
هو ابتدا کان وٺي ۽ سڄي عمر ۾ موجود آهي. هو هتي ۽ هاڻي موجود آهي، ۽ هميشه موجود رهندو. سندس غور ڪرڻ سان شڪ ۽ شبه دور ٿي ويندا آهن. ||14||
عرش جي مالڪ کي سلام ڪيو ويندو آهي ۽ ڏينهن رات عبادت ڪئي ويندي آهي.
هي سچي شاندار عظمت انهن وٽ اچي ٿي جيڪي گرو جي تعليمات سان پيار ڪن ٿا.
اي نانڪ، رب تي غور ڪريو، ۽ درياء جي پار ڪريو؛ اهي رب ڳوليندا آهن، انهن جو بهترين دوست، آخر ۾. ||15||1||18||
مارو، پھريون مھل:
رب جي دولت ۾ گڏ ٿيو، اي تقدير جا عاجز ڀائرو.
سچي گرو جي خدمت ڪريو، ۽ سندس حرم ۾ رھو.
هي دولت چوري نه ٿي سگهي. شبد جو آسماني راڳ اسان کي بيدار ۽ باخبر رکي ٿو. ||1||
تون هڪ عالمگير خالق آهين، بي مثال بادشاهه.
تون پاڻ ئي بندوبست ڪرين ٿو ۽ پنهنجي عاجز ٻانهي جا معاملا حل ڪر.
تون لافاني، غير متحرڪ، لامحدود ۽ انمول آهين. اي منهنجا مالڪ، تنهنجو مقام خوبصورت ۽ ابدي آهي. ||2||
جسم جي ڳوٺ ۾، سڀ کان شاندار جڳهه،
وڏا وڏا ماڻهو رهن ٿا.
انهن جي مٿان بيشمار رب آهي، جيڪو هڪ عالمگير خالق آهي. اهي محبت سان سماڌي جي اونهي، بنيادي حالت ۾ جذب ٿين ٿا. ||3||
لاش ڳوٺ جا نو دروازا آهن.
خالق رب انهن کي هر هڪ ۽ هر شخص لاء ٺاهيو.
ڏهين دروازي جي اندر، بنيادي رب، بيحد ۽ بي مثال رهندو آهي. اڻڄاڻ پاڻ کي ظاهر ڪري ٿو. ||4||
اصلي رب کي حساب ۾ نٿو رکي سگهجي. سچي سندس آسماني عدالت آهي.
سندس حڪم جو حڪم اثر ۾ آهي. سچو آهي سندس نشان.
اي نانڪ، پنهنجي گهر جي ڳولا ۽ جانچ ڪريو، ۽ توهان کي اعلي روح، ۽ رب جو نالو ملندو. ||5||