پورو:
هن جي حڪم سان، هن مخلوقات، دنيا کي ان جي ڪيترن ئي قسمن جي مخلوقات سان پيدا ڪيو.
مون کي خبر ناهي ته اي غيب ۽ لامحدود سچا رب، تنهنجو حڪم ڪيترو عظيم آهي.
توھان ڪجھھ پاڻ سان شامل ڪريو؛ اهي گرو جي ڪلام تي غور ڪن ٿا.
جيڪي سچي پالڻهار سان ڀريل آهن، اهي پاڪ ۽ پاڪ آهن. اهي انا ۽ فساد کي فتح ڪن ٿا.
اھو اڪيلو توھان سان متحد آھي، جنھن کي توھان پاڻ سان گڏ ڪريو. هو اڪيلو سچو آهي. ||2||
سالڪ، ٽيون مهل:
اي ڳاڙهي پوشاڪ واري عورت، سڄي دنيا ڳاڙهي آهي، برائي ذهن ۽ دوئي جي محبت ۾ مصروف آهي.
هڪ پل ۾، هي ڪوڙ بلڪل ختم ٿي ويندو آهي؛ وڻ جي ڇانو وانگر، اهو ٿي ويو آهي.
گرو مُخ ڳاڙهي رنگ جو ڳاڙهو ڳاڙهو آهي، جيڪو رب جي محبت جي دائمي رنگ ۾ رنگيل آهي.
هوءَ مايا کان منهن موڙي ٿي، ۽ رب جي آسماني گهر ۾ داخل ٿي. هن جي دماغ ۾ رب جو امرود نالو رهجي ويو آهي.
اي نانڪ، مان پنهنجي گرو تي قربان آهيان. هن سان ملاقات ڪري، مان رب جي ساراهه ڳائيندو آهيان. ||1||
ٽيون مهل:
ڳاڙهو رنگ بيڪار ۽ بيڪار آهي؛ اهو توهان جي مڙس رب کي حاصل ڪرڻ ۾ مدد نه ڪري سگهي.
هي رنگ ختم ٿيڻ ۾ گهڻو وقت نه وٺندو آهي؛ هوءَ جيڪا ٻهراڙيءَ سان پيار ڪري ٿي، اها بيوه ٿي وڃي ٿي.
هوءَ جنهن کي پنهنجو ڳاڙهي لباس پائڻ پسند آهي اها بيوقوف ۽ ٻٽي ذهن آهي.
تنھنڪري شبد جي سچي ڪلام کي پنھنجو ڳاڙھو لباس بڻايو، ۽ خدا جي خوف ۽ خدا جي محبت کي پنھنجو زيور ۽ سينگار بڻايو.
اي نانڪ، هوءَ هميشه لاءِ خوش روح دلہن آهي، جيڪا سچي گروءَ جي مرضيءَ مطابق هلندي رهي ٿي. ||2||
پورو:
هن پنهنجو پاڻ کي پيدا ڪيو آهي، ۽ هو پنهنجو پاڻ کي اندازو لڳائي ٿو.
هن جون حدون معلوم نه ٿيون ٿين؛ گرو جي ڪلام جي ذريعي، هن کي سمجھيو ويندو آهي.
مايا جي وابستگي جي اوندهه ۾، دنيا دوئي ۾ ڀوڳي ٿي.
پاڻ سڳورن کي آرام جي جاءِ نه ملندي آهي. اهي اچڻ ۽ وڃڻ جاري رکندا آهن.
جيڪو کيس راضي ڪري ٿو، سو ئي ٿئي ٿو. سڀ سندس مرضي مطابق هلن ٿا. ||3||
سالڪ، ٽيون مهل:
ڳاڙهي پوڙهي ڪنوار وحشي آهي. هوءَ خدا کي ڇڏي ٿي، ۽ ٻئي انسان لاءِ پيار پيدا ڪري ٿي.
هوءَ نه ته شائستگي آهي ۽ نه خود نظم و ضبط؛ خود ارادي وارو انسان مسلسل ڪوڙ ڳالهائيندو آهي، ۽ خراب ڪمن جي خراب ڪمن جي ڪري تباهه ٿي ويندو آهي.
هوءَ جنهن جي اهڙي اڳڀرائي مقرر ٿيل آهي، ان کي سچو گرو ملي ٿو، ان جو مڙس آهي.
هوءَ پنهنجا سڀ ڳاڙها ڪپڙا لاهي ڇڏي ٿي، ۽ پنهنجي ڳچيءَ ۾ رحم ۽ بخشش جا زيور پائي ٿي.
هن دنيا ۽ آخرت ۾ کيس وڏي عزت ملي ٿي، ۽ سڄي دنيا سندس پوڄا ڪري ٿي.
هوءَ جنهن کي پنهنجي خالق رب جي طرفان لطف اندوز ڪيو ويو آهي، ٻاهر بيٺي آهي، ۽ ميڙ سان نه ٺهڪي اچي ٿي.
اي نانڪ، گرو مُخ سدا خوش روح دلہن آهي. هن کي پنهنجي مڙس جي حيثيت ۾ ناقابل برداشت رب خدا آهي. ||1||
پهرين مهل:
ڳاڙهو رنگ رات جو خواب وانگر آهي. اهو هڪ هار وانگر آهي بغير ڪنهن تار جي.
گرومخ مستقل رنگ اختيار ڪري، رب العالمين جو خيال ڪندا آهن.
اي نانڪ، رب جي محبت جي اعليٰ عظيم ذات سان، سڀ گناهه ۽ بڇڙا ڪم سڙي ويندا آهن. ||2||
پورو:
پاڻ هن دنيا کي پيدا ڪيو، ۽ هن عجيب راند کي اسٽيج ڪيو.
پنجن عناصر جي جسم ۾، هن منسلڪ، ڪوڙ ۽ خود غرور کي ڦهلائي ڇڏيو.
جاهل، خود غرض انسان، اچي ٿو ۽ وڃي ٿو، وري جنم ۾ ڀوڳي ٿو.
هو پاڻ ڪجهه کي سيکاري ٿو ته گرو مُخ بنجي، رب جي روحاني حڪمت ذريعي.
هو انهن کي عقيدت جي خزاني ۽ رب جي نالي جي دولت سان نوازي ٿو. ||4||
سالڪ، ٽيون مهل:
اي ڳاڙهي پوشاڪ واري عورت، پنهنجي ڳاڙهي لباس کي ڇڏي ڏيو، ۽ پوء، تون پنهنجي مڙس سان پيار ڪندين.