ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 Sri Guru Granth Sahib
Pagina - 786
ਪਉੜੀ ॥
paurree |Pauree:
ਹੁਕਮੀ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਸਾਜੀਅਨੁ ਬਹੁ ਭਿਤਿ ਸੰਸਾਰਾ ॥
hukamee srisatt saajeean bahu bhit sansaaraa |Mandato suo creavit creaturam, mundum cum multis suis speciebus entium.
ਤੇਰਾ ਹੁਕਮੁ ਨ ਜਾਪੀ ਕੇਤੜਾ ਸਚੇ ਅਲਖ ਅਪਾਰਾ ॥
teraa hukam na jaapee ketarraa sache alakh apaaraa |Nescio quam magnum praeceptum tuum, invisibilis et infinitus verus Dominus.
ਇਕਨਾ ਨੋ ਤੂ ਮੇਲਿ ਲੈਹਿ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਬੀਚਾਰਾ ॥
eikanaa no too mel laihi gur sabad beechaaraa |Addis aliquos tecum; Verbum Guru Shabad meditantur.
ਸਚਿ ਰਤੇ ਸੇ ਨਿਰਮਲੇ ਹਉਮੈ ਤਜਿ ਵਿਕਾਰਾ ॥
sach rate se niramale haumai taj vikaaraa |Qui vero Domino imbuti sunt, immaculati et puri sunt; vincunt egotismum et corruptionem.
ਜਿਸੁ ਤੂ ਮੇਲਹਿ ਸੋ ਤੁਧੁ ਮਿਲੈ ਸੋਈ ਸਚਿਆਰਾ ॥੨॥
jis too meleh so tudh milai soee sachiaaraa |2|Solus tibi coniungitur, quem tibi coniungis; ipse solus verum est. ||2||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |Salok, Tertius Mehl:
ਸੂਹਵੀਏ ਸੂਹਾ ਸਭੁ ਸੰਸਾਰੁ ਹੈ ਜਿਨ ਦੁਰਮਤਿ ਦੂਜਾ ਭਾਉ ॥
soohavee soohaa sabh sansaar hai jin duramat doojaa bhaau |mulier rubicunda, totus orbis rubet, occupatur in malitia et amore dualitatis.
ਖਿਨ ਮਹਿ ਝੂਠੁ ਸਭੁ ਬਿਨਸਿ ਜਾਇ ਜਿਉ ਟਿਕੈ ਨ ਬਿਰਖ ਕੀ ਛਾਉ ॥
khin meh jhootth sabh binas jaae jiau ttikai na birakh kee chhaau |In momento hoc falsum prorsus evanescit; ut umbra arboris abierit.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਲਾਲੋ ਲਾਲੁ ਹੈ ਜਿਉ ਰੰਗਿ ਮਜੀਠ ਸਚੜਾਉ ॥
guramukh laalo laal hai jiau rang majeetth sacharraau |Gurmukh purpura est profundissima purpura, colore permanente Amoris Domini tinctus.
ਉਲਟੀ ਸਕਤਿ ਸਿਵੈ ਘਰਿ ਆਈ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਉ ॥
aulattee sakat sivai ghar aaee man vasiaa har amrit naau |Recedit a Maya, et coelestem domum Domini intrat; ambrosianum nomen Domini in mente habitat.
ਨਾਨਕ ਬਲਿਹਾਰੀ ਗੁਰ ਆਪਣੇ ਜਿਤੁ ਮਿਲਿਐ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਉ ॥੧॥
naanak balihaaree gur aapane jit miliaai har gun gaau |1|O Nanak, hostiae sum Guru meae; Ipsi occurrentes decantemus laudem Domini. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |Tertius Mehl:
ਸੂਹਾ ਰੰਗੁ ਵਿਕਾਰੁ ਹੈ ਕੰਤੁ ਨ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥
soohaa rang vikaar hai kant na paaeaa jaae |Color ruber est vanus et inutilis; Non potest adiuvare te obtinere virum tuum.
ਇਸੁ ਲਹਦੇ ਬਿਲਮ ਨ ਹੋਵਈ ਰੰਡ ਬੈਠੀ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥
eis lahade bilam na hovee randd baitthee doojai bhaae |Hic color non multum marcescit; quae dualitatem amat, vidua est.
ਮੁੰਧ ਇਆਣੀ ਦੁੰਮਣੀ ਸੂਹੈ ਵੇਸਿ ਲੁੋਭਾਇ ॥
mundh eaanee dunmanee soohai ves luobhaae |Stulta est, et duplex animo, quae rubra veste amat.
ਸਬਦਿ ਸਚੈ ਰੰਗੁ ਲਾਲੁ ਕਰਿ ਭੈ ਭਾਇ ਸੀਗਾਰੁ ਬਣਾਇ ॥
sabad sachai rang laal kar bhai bhaae seegaar banaae |Fac ergo verum verbum Shabad tunicam tuam rubeam, et sit timor Dei et amor Dei ornamenta tua et ornamenta tua.
ਨਾਨਕ ਸਦਾ ਸੋਹਾਗਣੀ ਜਿ ਚਲਨਿ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਇ ॥੨॥
naanak sadaa sohaaganee ji chalan satigur bhaae |2|O Nanak, sponsa laeta in aeternum, quae cum Vera Guru voluntate graditur. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |Pauree:
ਆਪੇ ਆਪਿ ਉਪਾਇਅਨੁ ਆਪਿ ਕੀਮਤਿ ਪਾਈ ॥
aape aap upaaeian aap keemat paaee |Ipse se fecit, ipse seipsum aestimat.
ਤਿਸ ਦਾ ਅੰਤੁ ਨ ਜਾਪਈ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਬੁਝਾਈ ॥
tis daa ant na jaapee gur sabad bujhaaee |Limites eius cognosci non possunt; per Verbum Guru Shabad intelligitur.
ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਗੁਬਾਰੁ ਹੈ ਦੂਜੈ ਭਰਮਾਈ ॥
maaeaa mohu gubaar hai doojai bharamaaee |In tenebris affixum Maya, mundus in dualitate errat.
ਮਨਮੁਖ ਠਉਰ ਨ ਪਾਇਨੑੀ ਫਿਰਿ ਆਵੈ ਜਾਈ ॥
manamukh tthaur na paaeinaee fir aavai jaaee |Superbus manmukhs locum quietis non invenit; pergunt eundo et redeundo.
ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋ ਥੀਐ ਸਭ ਚਲੈ ਰਜਾਈ ॥੩॥
jo tis bhaavai so theeai sabh chalai rajaaee |3|Quicquid illi placet, id solum fit. Omnes secundum voluntatem eius ambulant. ||3||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |Salok, Tertius Mehl:
ਸੂਹੈ ਵੇਸਿ ਕਾਮਣਿ ਕੁਲਖਣੀ ਜੋ ਪ੍ਰਭ ਛੋਡਿ ਪਰ ਪੁਰਖ ਧਰੇ ਪਿਆਰੁ ॥
soohai ves kaaman kulakhanee jo prabh chhodd par purakh dhare piaar |Vitiosa est sponsa rubra; Deum deserit, et alieno amore colit.
ਓਸੁ ਸੀਲੁ ਨ ਸੰਜਮੁ ਸਦਾ ਝੂਠੁ ਬੋਲੈ ਮਨਮੁਖਿ ਕਰਮ ਖੁਆਰੁ ॥
os seel na sanjam sadaa jhootth bolai manamukh karam khuaar |Neque modestiam neque modestiam habet; superbum manmukh constanter mentitur, ac perdit malis karma facinorum.
ਜਿਸੁ ਪੂਰਬਿ ਹੋਵੈ ਲਿਖਿਆ ਤਿਸੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਭਤਾਰੁ ॥
jis poorab hovai likhiaa tis satigur milai bhataar |Illa quae praeordinatam habet sortem, Veram Guru habet virum suum.
ਸੂਹਾ ਵੇਸੁ ਸਭੁ ਉਤਾਰਿ ਧਰੇ ਗਲਿ ਪਹਿਰੈ ਖਿਮਾ ਸੀਗਾਰੁ ॥
soohaa ves sabh utaar dhare gal pahirai khimaa seegaar |Totas vestes rubras deponit, et ornamenta misericordiae ac veniae circa collum gerit.
ਪੇਈਐ ਸਾਹੁਰੈ ਬਹੁ ਸੋਭਾ ਪਾਏ ਤਿਸੁ ਪੂਜ ਕਰੇ ਸਭੁ ਸੈਸਾਰੁ ॥
peeeai saahurai bahu sobhaa paae tis pooj kare sabh saisaar |In hoc et in sequenti mundo magnum honorem suscipit, et totus mundus eam colit.
ਓਹ ਰਲਾਈ ਕਿਸੈ ਦੀ ਨਾ ਰਲੈ ਜਿਸੁ ਰਾਵੇ ਸਿਰਜਨਹਾਰੁ ॥
oh ralaaee kisai dee naa ralai jis raave sirajanahaar |Quae gaudet creatore Domino, eminet nec turbae miscetur.
ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਦਾ ਸੁਹਾਗਣੀ ਜਿਸੁ ਅਵਿਨਾਸੀ ਪੁਰਖੁ ਭਰਤਾਰੁ ॥੧॥
naanak guramukh sadaa suhaaganee jis avinaasee purakh bharataar |1|Nanak, Gurmukh anima beata semper sponsa; Imperibilem Dominum Deum Sponsum habet. ||1||
ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 |Primum Mehl:
ਸੂਹਾ ਰੰਗੁ ਸੁਪਨੈ ਨਿਸੀ ਬਿਨੁ ਤਾਗੇ ਗਲਿ ਹਾਰੁ ॥
soohaa rang supanai nisee bin taage gal haar |Color ruber quasi somnio per noctem; est sicut monile sine filo.
ਸਚਾ ਰੰਗੁ ਮਜੀਠ ਕਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬ੍ਰਹਮ ਬੀਚਾਰੁ ॥
sachaa rang majeetth kaa guramukh braham beechaar |Gurmukhs colorem permanentem induunt, Dominum Deum contemplantes.
ਨਾਨਕ ਪ੍ਰੇਮ ਮਹਾ ਰਸੀ ਸਭਿ ਬੁਰਿਆਈਆ ਛਾਰੁ ॥੨॥
naanak prem mahaa rasee sabh buriaaeea chhaar |2|O Nanak, cum supremae celsitudinis Domini Amoris essentia, omnia peccata et mala opera in cinerem vertuntur. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |Pauree:
ਇਹੁ ਜਗੁ ਆਪਿ ਉਪਾਇਓਨੁ ਕਰਿ ਚੋਜ ਵਿਡਾਨੁ ॥
eihu jag aap upaaeion kar choj viddaan |Hunc ipse mundum condidit, et hanc mirabilem ludit fabulam.
ਪੰਚ ਧਾਤੁ ਵਿਚਿ ਪਾਈਅਨੁ ਮੋਹੁ ਝੂਠੁ ਗੁਮਾਨੁ ॥
panch dhaat vich paaeean mohu jhootth gumaan |Quinque elementa in corpus, infudit affectum, falsitatem et sui superbiam.
ਆਵੈ ਜਾਇ ਭਵਾਈਐ ਮਨਮੁਖੁ ਅਗਿਆਨੁ ॥
aavai jaae bhavaaeeai manamukh agiaan |Ignarus, superbus manmukh venit et recedit, errans in reincarnatione.
ਇਕਨਾ ਆਪਿ ਬੁਝਾਇਓਨੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਗਿਆਨੁ ॥
eikanaa aap bujhaaeion guramukh har giaan |Ipse docet quosdam per spiritualem Domini sapientiam fieri Gurmukh.
ਭਗਤਿ ਖਜਾਨਾ ਬਖਸਿਓਨੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ॥੪॥
bhagat khajaanaa bakhasion har naam nidhaan |4|Eos benedicit thesaurus devotionis cultus, et opes nominis Domini. ||4||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |Salok, Tertius Mehl:
ਸੂਹਵੀਏ ਸੂਹਾ ਵੇਸੁ ਛਡਿ ਤੂ ਤਾ ਪਿਰ ਲਗੀ ਪਿਆਰੁ ॥
soohavee soohaa ves chhadd too taa pir lagee piaar |O mulier rubicunda, vestem rubram abiicias, et tunc venies amare virum tuum Dominum.