ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 Sri Guru Granth Sahib
Pagina - 1428
ਹਰਿ ਜਨ ਹਰਿ ਅੰਤਰੁ ਨਹੀ ਨਾਨਕ ਸਾਚੀ ਮਾਨੁ ॥੨੯॥
har jan har antar nahee naanak saachee maan |29|Nihil interest inter dominum et humilem servum; O Nanak, hoc verum scito. ||29||
ਮਨੁ ਮਾਇਆ ਮੈ ਫਧਿ ਰਹਿਓ ਬਿਸਰਿਓ ਗੋਬਿੰਦ ਨਾਮੁ ॥
man maaeaa mai fadh rahio bisario gobind naam |Mortalis in Maya perplexus est; oblitus est nomen Domini universi.
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਭਜਨ ਜੀਵਨ ਕਉਨੇ ਕਾਮ ॥੩੦॥
kahu naanak bin har bhajan jeevan kaune kaam |30|Inquit Nanak, sine meditatione Domini, quid opus est vita humana? ||30||
ਪ੍ਰਾਨੀ ਰਾਮੁ ਨ ਚੇਤਈ ਮਦਿ ਮਾਇਆ ਕੈ ਅੰਧੁ ॥
praanee raam na chetee mad maaeaa kai andh |Mortalis non cogitat de Domino; Maianae vino caecatur.
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਭਜਨ ਬਿਨੁ ਪਰਤ ਤਾਹਿ ਜਮ ਫੰਧ ॥੩੧॥
kahu naanak har bhajan bin parat taeh jam fandh |31|Inquit Nanak, sine meditatione Domini, laqueo mortis deprehenditur. ||31||
ਸੁਖ ਮੈ ਬਹੁ ਸੰਗੀ ਭਏ ਦੁਖ ਮੈ ਸੰਗਿ ਨ ਕੋਇ ॥
sukh mai bahu sangee bhe dukh mai sang na koe |In bonis temporibus multi sunt socii, sed in malis temporibus nullus est.
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਭਜੁ ਮਨਾ ਅੰਤਿ ਸਹਾਈ ਹੋਇ ॥੩੨॥
kahu naanak har bhaj manaa ant sahaaee hoe |32|Dicit Nanak, vibrate, et meditamini in Domino. Ipse erit tuus unicum auxilium et sustentaculum in fine. ||32||
ਜਨਮ ਜਨਮ ਭਰਮਤ ਫਿਰਿਓ ਮਿਟਿਓ ਨ ਜਮ ਕੋ ਤ੍ਰਾਸੁ ॥
janam janam bharamat firio mittio na jam ko traas |Perierunt et confusi per innumeros vitas mortales errant; timor mortis numquam tollitur.
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਭਜੁ ਮਨਾ ਨਿਰਭੈ ਪਾਵਹਿ ਬਾਸੁ ॥੩੩॥
kahu naanak har bhaj manaa nirabhai paaveh baas |33|Dicit Nanak, vibrate et meditamini in Domino, et habitabitis in timore Domini. ||33||
ਜਤਨ ਬਹੁਤੁ ਮੈ ਕਰਿ ਰਹਿਓ ਮਿਟਿਓ ਨ ਮਨ ਕੋ ਮਾਨੁ ॥
jatan bahut mai kar rahio mittio na man ko maan |Tot tentavi, sed non discussa superbia mentis.
ਦੁਰਮਤਿ ਸਿਉ ਨਾਨਕ ਫਧਿਓ ਰਾਖਿ ਲੇਹੁ ਭਗਵਾਨ ॥੩੪॥
duramat siau naanak fadhio raakh lehu bhagavaan |34|In malitia occupatus sum, Nanak. Domine Deus, salvum me fac! ||34||
ਬਾਲ ਜੁਆਨੀ ਅਰੁ ਬਿਰਧਿ ਫੁਨਿ ਤੀਨਿ ਅਵਸਥਾ ਜਾਨਿ ॥
baal juaanee ar biradh fun teen avasathaa jaan |Pueritia, iuventus et senectus — haec tria tempora vitae cognoscunt.
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਭਜਨ ਬਿਨੁ ਬਿਰਥਾ ਸਭ ਹੀ ਮਾਨੁ ॥੩੫॥
kahu naanak har bhajan bin birathaa sabh hee maan |35|Inquit Nanak, sine meditatione Domini, omnia inutilia; bene hoc debes. ||35||
ਕਰਣੋ ਹੁਤੋ ਸੁ ਨਾ ਕੀਓ ਪਰਿਓ ਲੋਭ ਕੈ ਫੰਧ ॥
karano huto su naa keeo pario lobh kai fandh |Non fecisti quod debuisti; implicatus es in tela avaritiae.
ਨਾਨਕ ਸਮਿਓ ਰਮਿ ਗਇਓ ਅਬ ਕਿਉ ਰੋਵਤ ਅੰਧ ॥੩੬॥
naanak samio ram geio ab kiau rovat andh |36|Nanak, tempus tuum praeteriit et recessit; quid clamas, caece, stulte? ||36||
ਮਨੁ ਮਾਇਆ ਮੈ ਰਮਿ ਰਹਿਓ ਨਿਕਸਤ ਨਾਹਿਨ ਮੀਤ ॥
man maaeaa mai ram rahio nikasat naahin meet |Mens in Maya consumitur - eam effugere non potest, mi amice.
ਨਾਨਕ ਮੂਰਤਿ ਚਿਤ੍ਰ ਜਿਉ ਛਾਡਿਤ ਨਾਹਿਨ ਭੀਤਿ ॥੩੭॥
naanak moorat chitr jiau chhaaddit naahin bheet |37|Nanak est picturae in pariete depicta - eam relinquere non potest. ||37||
ਨਰ ਚਾਹਤ ਕਛੁ ਅਉਰ ਅਉਰੈ ਕੀ ਅਉਰੈ ਭਈ ॥
nar chaahat kachh aaur aaurai kee aaurai bhee |Aliquid velit, sed aliquid varius.
ਚਿਤਵਤ ਰਹਿਓ ਠਗਉਰ ਨਾਨਕ ਫਾਸੀ ਗਲਿ ਪਰੀ ॥੩੮॥
chitavat rahio tthgaur naanak faasee gal paree |38|Alios decipere molitur, o Nanak, sed laqueos in collo suo collocat. ||38||
ਜਤਨ ਬਹੁਤ ਸੁਖ ਕੇ ਕੀਏ ਦੁਖ ਕੋ ਕੀਓ ਨ ਕੋਇ ॥
jatan bahut sukh ke kee dukh ko keeo na koe |Homines operam navant, ut pacem et voluptatem capiant, sed nemo dolorem mereri conatur.
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸੁਨਿ ਰੇ ਮਨਾ ਹਰਿ ਭਾਵੈ ਸੋ ਹੋਇ ॥੩੯॥
kahu naanak sun re manaa har bhaavai so hoe |39|Inquit Nanak, ausculta, mente: quidquid Deo placet fit. ||39||
ਜਗਤੁ ਭਿਖਾਰੀ ਫਿਰਤੁ ਹੈ ਸਭ ਕੋ ਦਾਤਾ ਰਾਮੁ ॥
jagat bhikhaaree firat hai sabh ko daataa raam |Mundus mendicans circuit, sed Dominus omnium dator.
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਮਨ ਸਿਮਰੁ ਤਿਹ ਪੂਰਨ ਹੋਵਹਿ ਕਾਮ ॥੪੦॥
kahu naanak man simar tih pooran hoveh kaam |40|Inquit Nanak, in memoria eius meditare, et omnia opera tua prospera erunt. ||40||
ਝੂਠੈ ਮਾਨੁ ਕਹਾ ਕਰੈ ਜਗੁ ਸੁਪਨੇ ਜਿਉ ਜਾਨੁ ॥
jhootthai maan kahaa karai jag supane jiau jaan |Cur in te tantam falsam superbiam in- fers? Scias mundum somnium.
ਇਨ ਮੈ ਕਛੁ ਤੇਰੋ ਨਹੀ ਨਾਨਕ ਕਹਿਓ ਬਖਾਨਿ ॥੪੧॥
ein mai kachh tero nahee naanak kahio bakhaan |41|Nihil hoc tuum est; Nanak hoc verum praedicat. ||41||
ਗਰਬੁ ਕਰਤੁ ਹੈ ਦੇਹ ਕੋ ਬਿਨਸੈ ਛਿਨ ਮੈ ਮੀਤ ॥
garab karat hai deh ko binasai chhin mai meet |Sic es superbus de corpore tuo; subito peribit, amice.
ਜਿਹਿ ਪ੍ਰਾਨੀ ਹਰਿ ਜਸੁ ਕਹਿਓ ਨਾਨਕ ਤਿਹਿ ਜਗੁ ਜੀਤਿ ॥੪੨॥
jihi praanee har jas kahio naanak tihi jag jeet |42|Mortalis ille, qui laudes Domini decantat, O Nanak, mundum vincit. ||42||
ਜਿਹ ਘਟਿ ਸਿਮਰਨੁ ਰਾਮ ਕੋ ਸੋ ਨਰੁ ਮੁਕਤਾ ਜਾਨੁ ॥
jih ghatt simaran raam ko so nar mukataa jaan |Ille, qui in corde suo meditatur memoriam Domini, liberatur — hoc bene scito.
ਤਿਹਿ ਨਰ ਹਰਿ ਅੰਤਰੁ ਨਹੀ ਨਾਨਕ ਸਾਚੀ ਮਾਨੁ ॥੪੩॥
tihi nar har antar nahee naanak saachee maan |43|Nihil interest inter personam et Dominum: Nanak, accipias hoc pro Veritate. ||43||
ਏਕ ਭਗਤਿ ਭਗਵਾਨ ਜਿਹ ਪ੍ਰਾਨੀ ਕੈ ਨਾਹਿ ਮਨਿ ॥
ek bhagat bhagavaan jih praanee kai naeh man |Ille qui devotum Deum mente non sentit
ਜੈਸੇ ਸੂਕਰ ਸੁਆਨ ਨਾਨਕ ਮਾਨੋ ਤਾਹਿ ਤਨੁ ॥੪੪॥
jaise sookar suaan naanak maano taeh tan |44|- O Nanak, scito corpus ejus instar porci vel cani. ||44||
ਸੁਆਮੀ ਕੋ ਗ੍ਰਿਹੁ ਜਿਉ ਸਦਾ ਸੁਆਨ ਤਜਤ ਨਹੀ ਨਿਤ ॥
suaamee ko grihu jiau sadaa suaan tajat nahee nit |Canis domum domini sui numquam deserit.
ਨਾਨਕ ਇਹ ਬਿਧਿ ਹਰਿ ਭਜਉ ਇਕ ਮਨਿ ਹੁਇ ਇਕ ਚਿਤਿ ॥੪੫॥
naanak ih bidh har bhjau ik man hue ik chit |45|Nanak itidem, pulsum Dominum, unanimiter, unanimiter, unanimiter, Dominum meditantes. ||45||
ਤੀਰਥ ਬਰਤ ਅਰੁ ਦਾਨ ਕਰਿ ਮਨ ਮੈ ਧਰੈ ਗੁਮਾਨੁ ॥
teerath barat ar daan kar man mai dharai gumaan |Qui ad sacra fana peregrinantur, ritualistica ieiunia observant, et eleemosynas largiuntur charitati, dum adhuc in animis eorum superbiunt.
ਨਾਨਕ ਨਿਹਫਲ ਜਾਤ ਤਿਹ ਜਿਉ ਕੁੰਚਰ ਇਸਨਾਨੁ ॥੪੬॥
naanak nihafal jaat tih jiau kunchar isanaan |46|- O Nanak, inutiles sunt actiones eorum, sicut elephas, qui balneum accipit, et in pulvere volvitur. ||46||
ਸਿਰੁ ਕੰਪਿਓ ਪਗ ਡਗਮਗੇ ਨੈਨ ਜੋਤਿ ਤੇ ਹੀਨ ॥
sir kanpio pag ddagamage nain jot te heen |Caput quatit, vacillant pedes, hebetantur oculi et debiles.
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਇਹ ਬਿਧਿ ਭਈ ਤਊ ਨ ਹਰਿ ਰਸਿ ਲੀਨ ॥੪੭॥
kahu naanak ih bidh bhee taoo na har ras leen |47|Nanak, inquit, haec est conditio tua. Nec nunc etiam Domini sublimitatem essentiam non sapis. ||47||