ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 Sri Guru Granth Sahib
Pagina - 940
ਕਿਤੁ ਬਿਧਿ ਆਸਾ ਮਨਸਾ ਖਾਈ ॥
kit bidh aasaa manasaa khaaee |Quomodo spes et cupiditates domuisti?
ਕਿਤੁ ਬਿਧਿ ਜੋਤਿ ਨਿਰੰਤਰਿ ਪਾਈ ॥
kit bidh jot nirantar paaee |Quomodo lucem penitus in tuo nucleo invenisti?
ਬਿਨੁ ਦੰਤਾ ਕਿਉ ਖਾਈਐ ਸਾਰੁ ॥
bin dantaa kiau khaaeeai saar |Sine dentibus quomodo ferrum comedetis?
ਨਾਨਕ ਸਾਚਾ ਕਰਹੁ ਬੀਚਾਰੁ ॥੧੯॥
naanak saachaa karahu beechaar |19|Nanak veram opinionem tuam da nobis
ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਜਨਮੇ ਗਵਨੁ ਮਿਟਾਇਆ ॥
satigur kai janame gavan mittaaeaa |Natus in Domum Veri Guru, meus in reincarnatione errans finivit.
ਅਨਹਤਿ ਰਾਤੇ ਇਹੁ ਮਨੁ ਲਾਇਆ ॥
anahat raate ihu man laaeaa |Mens mea sono venae adhaesit et conglutinata est dissoluto.
ਮਨਸਾ ਆਸਾ ਸਬਦਿ ਜਲਾਈ ॥
manasaa aasaa sabad jalaaee |Per Verbum Shabad, spes et desideria mea exusta sunt.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਜੋਤਿ ਨਿਰੰਤਰਿ ਪਾਈ ॥
guramukh jot nirantar paaee |Sicut Gurmukh, Lumen penitus inveni in nucleo mei sui.
ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਮੇਟੇ ਖਾਈਐ ਸਾਰੁ ॥
trai gun mette khaaeeai saar |Tres qualitates evellens, ferrum unum comedit.
ਨਾਨਕ ਤਾਰੇ ਤਾਰਣਹਾਰੁ ॥੨੦॥
naanak taare taaranahaar |20|O Nanak, emancipator, emancipator. ||20||
ਆਦਿ ਕਉ ਕਵਨੁ ਬੀਚਾਰੁ ਕਥੀਅਲੇ ਸੁੰਨ ਕਹਾ ਘਰ ਵਾਸੋ ॥
aad kau kavan beechaar katheeale sun kahaa ghar vaaso |"Quid de principio narrabis nobis? In qua domo tunc habitavit absolutus?
ਗਿਆਨ ਕੀ ਮੁਦ੍ਰਾ ਕਵਨ ਕਥੀਅਲੇ ਘਟਿ ਘਟਿ ਕਵਨ ਨਿਵਾਸੋ ॥
giaan kee mudraa kavan katheeale ghatt ghatt kavan nivaaso |Quid inaures spiritualis sapientiae? Quis in omnibus et singulis corde habitat?
ਕਾਲ ਕਾ ਠੀਗਾ ਕਿਉ ਜਲਾਈਅਲੇ ਕਿਉ ਨਿਰਭਉ ਘਰਿ ਜਾਈਐ ॥
kaal kaa ttheegaa kiau jalaaeeale kiau nirbhau ghar jaaeeai |Quomodo potest vitari impetum mortis? Quomodo potest aliquis intrepiditatis domum ingredi?
ਸਹਜ ਸੰਤੋਖ ਕਾ ਆਸਣੁ ਜਾਣੈ ਕਿਉ ਛੇਦੇ ਬੈਰਾਈਐ ॥
sahaj santokh kaa aasan jaanai kiau chhede bairaaeeai |Quomodo sciri potest statum intuitionis et continentiae, et superare adversarios?
ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਹਉਮੈ ਬਿਖੁ ਮਾਰੈ ਤਾ ਨਿਜ ਘਰਿ ਹੋਵੈ ਵਾਸੋ ॥
gur kai sabad haumai bikh maarai taa nij ghar hovai vaaso |Per Verbum Guru's Shabad, egotismus et corruptio vincuntur, et tunc ad habitandum intra sui domicilium venit.
ਜਿਨਿ ਰਚਿ ਰਚਿਆ ਤਿਸੁ ਸਬਦਿ ਪਛਾਣੈ ਨਾਨਕੁ ਤਾ ਕਾ ਦਾਸੋ ॥੨੧॥
jin rach rachiaa tis sabad pachhaanai naanak taa kaa daaso |21|Qui cognoscit Shabad Hominis, qui creavit creationem - Nanak servus est eius. ||21||
ਕਹਾ ਤੇ ਆਵੈ ਕਹਾ ਇਹੁ ਜਾਵੈ ਕਹਾ ਇਹੁ ਰਹੈ ਸਮਾਈ ॥
kahaa te aavai kahaa ihu jaavai kahaa ihu rahai samaaee |"Unde venimus? Quo imus? Quo absorberi?
ਏਸੁ ਸਬਦ ਕਉ ਜੋ ਅਰਥਾਵੈ ਤਿਸੁ ਗੁਰ ਤਿਲੁ ਨ ਤਮਾਈ ॥
es sabad kau jo arathaavai tis gur til na tamaaee |Qui sensum huius Shabad Guru detegit, nulla avaritia est.
ਕਿਉ ਤਤੈ ਅਵਿਗਤੈ ਪਾਵੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਲਗੈ ਪਿਆਰੋ ॥
kiau tatai avigatai paavai guramukh lagai piaaro |Quomodo invenitur essentia unmanifestae? Quomodo unus Gurmukh fit, et amorem in Dominum infundit?
ਆਪੇ ਸੁਰਤਾ ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਬੀਚਾਰੋ ॥
aape surataa aape karataa kahu naanak beechaaro |Ipse conscientia, ipse creator est; communica nobiscum, Nanak, sapientiam tuam.
ਹੁਕਮੇ ਆਵੈ ਹੁਕਮੇ ਜਾਵੈ ਹੁਕਮੇ ਰਹੈ ਸਮਾਈ ॥
hukame aavai hukame jaavai hukame rahai samaaee |Mandato eius venimus, et iussu eius imus; iussu eius mergitur in effusio.
ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਤੇ ਸਾਚੁ ਕਮਾਵੈ ਗਤਿ ਮਿਤਿ ਸਬਦੇ ਪਾਈ ॥੨੨॥
poore gur te saach kamaavai gat mit sabade paaee |22|Per Guru Perfectum, verum vive; per Verbum Shabad, status dignitatis adquiritur. ||22||
ਆਦਿ ਕਉ ਬਿਸਮਾਦੁ ਬੀਚਾਰੁ ਕਥੀਅਲੇ ਸੁੰਨ ਨਿਰੰਤਰਿ ਵਾਸੁ ਲੀਆ ॥
aad kau bisamaad beechaar katheeale sun nirantar vaas leea |Miraculum de origine solum exprimere possumus. Ipsum tunc in se penitus sine fine mansit.
ਅਕਲਪਤ ਮੁਦ੍ਰਾ ਗੁਰ ਗਿਆਨੁ ਬੀਚਾਰੀਅਲੇ ਘਟਿ ਘਟਿ ਸਾਚਾ ਸਰਬ ਜੀਆ ॥
akalapat mudraa gur giaan beechaareeale ghatt ghatt saachaa sarab jeea |Considera libertatem cupiditatis esse inaures sapientiae spiritualis Guru. Verus Dominus, anima omnium, in omnibus et singulis inhabitat.
ਗੁਰ ਬਚਨੀ ਅਵਿਗਤਿ ਸਮਾਈਐ ਤਤੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਸਹਜਿ ਲਹੈ ॥
gur bachanee avigat samaaeeai tat niranjan sahaj lahai |Per Verbum Guru mergitur in absoluto, et immaculatam essentiam intuenti accipit.
ਨਾਨਕ ਦੂਜੀ ਕਾਰ ਨ ਕਰਣੀ ਸੇਵੈ ਸਿਖੁ ਸੁ ਖੋਜਿ ਲਹੈ ॥
naanak doojee kaar na karanee sevai sikh su khoj lahai |O Nanak, quod Sikh viam quaerens et invenit, nulli alteri servit.
ਹੁਕਮੁ ਬਿਸਮਾਦੁ ਹੁਕਮਿ ਪਛਾਣੈ ਜੀਅ ਜੁਗਤਿ ਸਚੁ ਜਾਣੈ ਸੋਈ ॥
hukam bisamaad hukam pachhaanai jeea jugat sach jaanai soee |Mirabile et mirabile praeceptum eius; Solus Mandatum suum cognoscit et veram vitam creaturarum suarum cognoscit.
ਆਪੁ ਮੇਟਿ ਨਿਰਾਲਮੁ ਹੋਵੈ ਅੰਤਰਿ ਸਾਚੁ ਜੋਗੀ ਕਹੀਐ ਸੋਈ ॥੨੩॥
aap mett niraalam hovai antar saach jogee kaheeai soee |23|Qui sui superbiam eradicat, a desiderio fit; ipse solus est Yogi, qui verum Dominum penitus inclusit. ||23||
ਅਵਿਗਤੋ ਨਿਰਮਾਇਲੁ ਉਪਜੇ ਨਿਰਗੁਣ ਤੇ ਸਰਗੁਣੁ ਥੀਆ ॥
avigato niramaaeil upaje niragun te saragun theea |Ex statu absoluta existentiae suae formam immaculatam assumpsit; ab informi, summam formam assumpsit.
ਸਤਿਗੁਰ ਪਰਚੈ ਪਰਮ ਪਦੁ ਪਾਈਐ ਸਾਚੈ ਸਬਦਿ ਸਮਾਇ ਲੀਆ ॥
satigur parachai param pad paaeeai saachai sabad samaae leea |Vero Guru placendo, summam obtinet dignitatem, et in Vero Verbo Shabad absorbetur.
ਏਕੇ ਕਉ ਸਚੁ ਏਕਾ ਜਾਣੈ ਹਉਮੈ ਦੂਜਾ ਦੂਰਿ ਕੀਆ ॥
eke kau sach ekaa jaanai haumai doojaa door keea |Ipse novit verum Dominum ut unum et solum; egotismum et dualitatem longe mittit.
ਸੋ ਜੋਗੀ ਗੁਰਸਬਦੁ ਪਛਾਣੈ ਅੰਤਰਿ ਕਮਲੁ ਪ੍ਰਗਾਸੁ ਥੀਆ ॥
so jogee gurasabad pachhaanai antar kamal pragaas theea |Solus Yogi est, qui Verbum Guru Shabad cognoscit; intus floret lotos cordis.
ਜੀਵਤੁ ਮਰੈ ਤਾ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਸੂਝੈ ਅੰਤਰਿ ਜਾਣੈ ਸਰਬ ਦਇਆ ॥
jeevat marai taa sabh kichh soojhai antar jaanai sarab deaa |Si quis adhuc vivus manet, tunc omnia intelligit; novit Dominum in seipso, qui pius et misericors est omnibus.
ਨਾਨਕ ਤਾ ਕਉ ਮਿਲੈ ਵਡਾਈ ਆਪੁ ਪਛਾਣੈ ਸਰਬ ਜੀਆ ॥੨੪॥
naanak taa kau milai vaddaaee aap pachhaanai sarab jeea |24|O Nanak, benedicta magnitudine gloriosa; se in omnibus entibus cognoscit. ||24||
ਸਾਚੌ ਉਪਜੈ ਸਾਚਿ ਸਮਾਵੈ ਸਾਚੇ ਸੂਚੇ ਏਕ ਮਇਆ ॥
saachau upajai saach samaavai saache sooche ek meaa |A Veritate emergimus, et in Veritatem iterum mergimur. Purus in unum verum Dominum migrat.
ਝੂਠੇ ਆਵਹਿ ਠਵਰ ਨ ਪਾਵਹਿ ਦੂਜੈ ਆਵਾ ਗਉਣੁ ਭਇਆ ॥
jhootthe aaveh tthavar na paaveh doojai aavaa gaun bheaa |Venite, falsi, et non invenietis requiem in eis. in duplum veniunt et eunt.
ਆਵਾ ਗਉਣੁ ਮਿਟੈ ਗੁਰਸਬਦੀ ਆਪੇ ਪਰਖੈ ਬਖਸਿ ਲਇਆ ॥
aavaa gaun mittai gurasabadee aape parakhai bakhas leaa |Hic adventus et ingressus reincarnationem finitur per Verbum Guru Shabad; Dominus ipse enucleat et condonat.
ਏਕਾ ਬੇਦਨ ਦੂਜੈ ਬਿਆਪੀ ਨਾਮੁ ਰਸਾਇਣੁ ਵੀਸਰਿਆ ॥
ekaa bedan doojai biaapee naam rasaaein veesariaa |Qui morbo dualitatis laborat, Naam, nectaris fontis oblitus.