ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 Sri Guru Granth Sahib
Pagina - 307
ਅੰਤਰਿ ਹਰਿ ਗੁਰੂ ਧਿਆਇਦਾ ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ ॥
antar har guroo dhiaaeidaa vaddee vaddiaaee |Magna magnitudo Guru, qui intus Dominum meditatur.
ਤੁਸਿ ਦਿਤੀ ਪੂਰੈ ਸਤਿਗੁਰੂ ਘਟੈ ਨਾਹੀ ਇਕੁ ਤਿਲੁ ਕਿਸੈ ਦੀ ਘਟਾਈ ॥
tus ditee poorai satiguroo ghattai naahee ik til kisai dee ghattaaee |Dominus sua voluntate hoc dedit Guru Perfecto Vero; non minuitur per cuiusquam conatus.
ਸਚੁ ਸਾਹਿਬੁ ਸਤਿਗੁਰੂ ਕੈ ਵਲਿ ਹੈ ਤਾਂ ਝਖਿ ਝਖਿ ਮਰੈ ਸਭ ਲੁੋਕਾਈ ॥
sach saahib satiguroo kai val hai taan jhakh jhakh marai sabh luokaaee |Verus Dominus ac Magister in parte Guru Veri; et sic omnes qui contra eum sunt, ira, invidia et pugna ad mortem contabescant.
ਨਿੰਦਕਾ ਕੇ ਮੁਹ ਕਾਲੇ ਕਰੇ ਹਰਿ ਕਰਤੈ ਆਪਿ ਵਧਾਈ ॥
nindakaa ke muh kaale kare har karatai aap vadhaaee |Dominus Creator denigrat facies detrahentium et auget gloriam Guru.
ਜਿਉ ਜਿਉ ਨਿੰਦਕ ਨਿੰਦ ਕਰਹਿ ਤਿਉ ਤਿਉ ਨਿਤ ਨਿਤ ਚੜੈ ਸਵਾਈ ॥
jiau jiau nindak nind kareh tiau tiau nit nit charrai savaaee |Ut detractores calumnii, Guru gloria in dies augetur.
ਜਨ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਆਰਾਧਿਆ ਤਿਨਿ ਪੈਰੀ ਆਣਿ ਸਭ ਪਾਈ ॥੧॥
jan naanak har aaraadhiaa tin pairee aan sabh paaee |1|Servus Nanak Dominum colit, qui omnes ante pedes eius cadere facit. ||1||
ਮਃ ੪ ॥
mahalaa 4 |Quartus Mehl:
ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਤੀ ਗਣਤ ਜਿ ਰਖੈ ਹਲਤੁ ਪਲਤੁ ਸਭੁ ਤਿਸ ਕਾ ਗਇਆ ॥
satigur setee ganat ji rakhai halat palat sabh tis kaa geaa |Qui computatam necessitudinem cum Vero Guru init, omnia, hoc mundo et proximo amittit.
ਨਿਤ ਝਹੀਆ ਪਾਏ ਝਗੂ ਸੁਟੇ ਝਖਦਾ ਝਖਦਾ ਝੜਿ ਪਇਆ ॥
nit jhaheea paae jhagoo sutte jhakhadaa jhakhadaa jharr peaa |dentibus suis fremet et spumat; eiulans in ira perit.
ਨਿਤ ਉਪਾਵ ਕਰੈ ਮਾਇਆ ਧਨ ਕਾਰਣਿ ਅਗਲਾ ਧਨੁ ਭੀ ਉਡਿ ਗਇਆ ॥
nit upaav karai maaeaa dhan kaaran agalaa dhan bhee udd geaa |Mayam semper et opes sectatur, sed opes quoque avolant.
ਕਿਆ ਓਹੁ ਖਟੇ ਕਿਆ ਓਹੁ ਖਾਵੈ ਜਿਸੁ ਅੰਦਰਿ ਸਹਸਾ ਦੁਖੁ ਪਇਆ ॥
kiaa ohu khatte kiaa ohu khaavai jis andar sahasaa dukh peaa |Quid merebitur, et quid comedet? In corde est solum protervitas et dolor.
ਨਿਰਵੈਰੈ ਨਾਲਿ ਜਿ ਵੈਰੁ ਰਚਾਏ ਸਭੁ ਪਾਪੁ ਜਗਤੈ ਕਾ ਤਿਨਿ ਸਿਰਿ ਲਇਆ ॥
niravairai naal ji vair rachaae sabh paap jagatai kaa tin sir leaa |Qui odit eum, qui non habet odio, portabit onus omnium peccatorum in capite eius.
ਓਸੁ ਅਗੈ ਪਿਛੈ ਢੋਈ ਨਾਹੀ ਜਿਸੁ ਅੰਦਰਿ ਨਿੰਦਾ ਮੁਹਿ ਅੰਬੁ ਪਇਆ ॥
os agai pichhai dtoee naahee jis andar nindaa muhi anb peaa |Non inveniet hic neque postea; os eius a facie detractionis in corde.
ਜੇ ਸੁਇਨੇ ਨੋ ਓਹੁ ਹਥੁ ਪਾਏ ਤਾ ਖੇਹੂ ਸੇਤੀ ਰਲਿ ਗਇਆ ॥
je sueine no ohu hath paae taa khehoo setee ral geaa |Si aurum in manus venerit, in pulverem vertit.
ਜੇ ਗੁਰ ਕੀ ਸਰਣੀ ਫਿਰਿ ਓਹੁ ਆਵੈ ਤਾ ਪਿਛਲੇ ਅਉਗਣ ਬਖਸਿ ਲਇਆ ॥
je gur kee saranee fir ohu aavai taa pichhale aaugan bakhas leaa |Si autem venerit ad sanctuarium Guru, dimittentur et praeterita peccata.
ਜਨ ਨਾਨਕ ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਹਰਿ ਸਿਮਰਤ ਕਿਲਵਿਖ ਪਾਪ ਗਇਆ ॥੨॥
jan naanak anadin naam dhiaaeaa har simarat kilavikh paap geaa |2|Servus Nanak meditatur Naam nocte ac die. Recordantes Domini in meditatione iniquitatis et peccata deleantur. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |Pauree:
ਤੂਹੈ ਸਚਾ ਸਚੁ ਤੂ ਸਭ ਦੂ ਉਪਰਿ ਤੂ ਦੀਬਾਣੁ ॥
toohai sachaa sach too sabh doo upar too deebaan |Verus es verus; Aula regia tua omnium est altissima.
ਜੋ ਤੁਧੁ ਸਚੁ ਧਿਆਇਦੇ ਸਚੁ ਸੇਵਨਿ ਸਚੇ ਤੇਰਾ ਮਾਣੁ ॥
jo tudh sach dhiaaeide sach sevan sache teraa maan |Qui te, Domine vera, meditantur, veritati serviunt; Domine, in te superbiunt.
ਓਨਾ ਅੰਦਰਿ ਸਚੁ ਮੁਖ ਉਜਲੇ ਸਚੁ ਬੋਲਨਿ ਸਚੇ ਤੇਰਾ ਤਾਣੁ ॥
onaa andar sach mukh ujale sach bolan sache teraa taan |In illis est veritas; splendent facies eorum, et verum loquuntur; Domine, fortitudo eorum.
ਸੇ ਭਗਤ ਜਿਨੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਲਾਹਿਆ ਸਚੁ ਸਬਦੁ ਨੀਸਾਣੁ ॥
se bhagat jinee guramukh saalaahiaa sach sabad neesaan |Qui, ut Gurmukh, laudant tui cultores; insignia ac vexillum Shabad, verum Dei Verbum.
ਸਚੁ ਜਿ ਸਚੇ ਸੇਵਦੇ ਤਿਨ ਵਾਰੀ ਸਦ ਕੁਰਬਾਣੁ ॥੧੩॥
sach ji sache sevade tin vaaree sad kurabaan |13|Sacrificium vere sum servientibus Vero Domino in aeternum. ||13||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥
salok mahalaa 4 |Salok, Quartus Mehl:
ਧੁਰਿ ਮਾਰੇ ਪੂਰੈ ਸਤਿਗੁਰੂ ਸੇਈ ਹੁਣਿ ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਾਰੇ ॥
dhur maare poorai satiguroo seee hun satigur maare |Qui a principio Veri Guru Perfecti maledicti sunt, etiam nunc a Vero Guru maledicti sunt.
ਜੇ ਮੇਲਣ ਨੋ ਬਹੁਤੇਰਾ ਲੋਚੀਐ ਨ ਦੇਈ ਮਿਲਣ ਕਰਤਾਰੇ ॥
je melan no bahuteraa locheeai na deee milan karataare |Guru magnum desiderium coniungere licet, Creator id non sinit.
ਸਤਸੰਗਤਿ ਢੋਈ ਨਾ ਲਹਨਿ ਵਿਚਿ ਸੰਗਤਿ ਗੁਰਿ ਵੀਚਾਰੇ ॥
satasangat dtoee naa lahan vich sangat gur veechaare |Sat Sangat, in Vera Congregatione non habitabunt; in Sangat, Guru id indixit.
ਕੋਈ ਜਾਇ ਮਿਲੈ ਹੁਣਿ ਓਨਾ ਨੋ ਤਿਸੁ ਮਾਰੇ ਜਮੁ ਜੰਦਾਰੇ ॥
koee jaae milai hun onaa no tis maare jam jandaare |Qui nunc illis obviam exit, a tyranno, mortis nuntio, peribit.
ਗੁਰਿ ਬਾਬੈ ਫਿਟਕੇ ਸੇ ਫਿਟੇ ਗੁਰਿ ਅੰਗਦਿ ਕੀਤੇ ਕੂੜਿਆਰੇ ॥
gur baabai fittake se fitte gur angad keete koorriaare |Qui a Guru Nanak damnati sunt, etiam Guru Angad adulterini declarati sunt.
ਗੁਰਿ ਤੀਜੀ ਪੀੜੀ ਵੀਚਾਰਿਆ ਕਿਆ ਹਥਿ ਏਨਾ ਵੇਚਾਰੇ ॥
gur teejee peerree veechaariaa kiaa hath enaa vechaare |Guru tertiae generationis cogitavit, "Quid est in manibus istorum pauperum?"
ਗੁਰੁ ਚਉਥੀ ਪੀੜੀ ਟਿਕਿਆ ਤਿਨਿ ਨਿੰਦਕ ਦੁਸਟ ਸਭਿ ਤਾਰੇ ॥
gur chauthee peerree ttikiaa tin nindak dusatt sabh taare |Guru quartae generationis hos omnes detrahentes et malefactores servavit.
ਕੋਈ ਪੁਤੁ ਸਿਖੁ ਸੇਵਾ ਕਰੇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਕੀ ਤਿਸੁ ਕਾਰਜ ਸਭਿ ਸਵਾਰੇ ॥
koee put sikh sevaa kare satiguroo kee tis kaaraj sabh savaare |Si quis filius vel Sikh Verae Guru servierit, omnia negotia eius solventur.
ਜੋ ਇਛੈ ਸੋ ਫਲੁ ਪਾਇਸੀ ਪੁਤੁ ਧਨੁ ਲਖਮੀ ਖੜਿ ਮੇਲੇ ਹਰਿ ਨਿਸਤਾਰੇ ॥
jo ichhai so fal paaeisee put dhan lakhamee kharr mele har nisataare |Fructus cupiditatum obtinet, liberorum, divitiarum, possessionum, unionis cum Domino et emancipationis.
ਸਭਿ ਨਿਧਾਨ ਸਤਿਗੁਰੂ ਵਿਚਿ ਜਿਸੁ ਅੰਦਰਿ ਹਰਿ ਉਰ ਧਾਰੇ ॥
sabh nidhaan satiguroo vich jis andar har ur dhaare |Omnes thesauri sunt in Vero Guru, qui Dominum in corde inclusit.
ਸੋ ਪਾਏ ਪੂਰਾ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜਿਸੁ ਲਿਖਿਆ ਲਿਖਤੁ ਲਿਲਾਰੇ ॥
so paae pooraa satiguroo jis likhiaa likhat lilaare |Solus Guru Perfectum Verum obtinet, in cuius fronte talis sors beata praeordinatur.
ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਮਾਗੈ ਧੂੜਿ ਤਿਨ ਜੋ ਗੁਰਸਿਖ ਮਿਤ ਪਿਆਰੇ ॥੧॥
jan naanak maagai dhoorr tin jo gurasikh mit piaare |1|Servus Nanak rogat pulverem pedum illorum GurSikhs qui Dominum amant, amicum suum. ||1||