Soohee, Primum Mehl, Sexta Domus:
Deus uniuersalis uniuersalis. Per Gratiam Veri Guru:
Aes lucidum et lucidum, sed cum teritur, nigredo apparet.
Cuius immunditia non lavatur, etiam si centies lavatur. ||1||
Ipsi soli sunt amici mei, qui mecum iter faciunt;
eoque in loco, ubi ratis postulantur, stant apud me. ||1||Pause||
Sunt domus, mansiones et aedificia alta undique depicta;
sed intus inanes sunt, ac velut inutiles ruinas fatiscunt. ||2||
Ardea plumis albis habitant in sacris peregrinationis adytis.
Viva dilacerant et edunt, et ideo non vocantur alba. ||3||
Corpus meum quasi lignum simplex; videntes me alii homines decepti sunt.
Fructus eius inutiles sunt, sicut qualitates corporis mei. ||4||
Caecus tam grave onus portat, et iter per montes tam longum est.
Oculi mei vident, sed viam non invenio. Quomodo ascendere possum et transire in montem? ||5||
Quid prodest servire, et bonus esse, et callidus esse?
O Nanak, contemplare Naam nomen Domini, et liberaberis a servitute. ||6||1||3||
Soohee, Primum Mehl:
Aedificare ratis meditationis et sobrietatis, ut te trans flumen portem.
Nullus erit Oceanus, nec te obsistat aestus; hoc est quam commoda via tua. ||1||
Nomen tuum solus color est, quo corporis mei tunica tingitur. Hic color permanet, dilecte mi. ||1||Pause||
Dilecti amici discesserunt; quomodo occurrent Domino?
Si virtutem in sarcinis habent, Dominus cum se illis coniunget. ||2||
Cum eo uniti, non iterum separabuntur, si vere uniuntur.
Verus Dominus eorum adventus et gressus ad finem perducit. ||3||
Qui egotismum domat et eradicat, devotionis stolam insuit.
Verbum magisterii Guru secutus, fructus sui mercedis accipit, verba Domini ambrosia. ||4||
o anima sponsae, inquit Nanak, dominus noster dilectus est!
Servi, Ancillae Domini; Ipse est verus Dominus et magister noster. ||5||2||4||
Soohee, Primum Mehl:
Illi quorum mentes in amore Domini sunt repleti, beati et exaltati sunt.
Beáti sunt in pace, et in oblivione dolóris eórum.
Procul dubio, certe servabit. ||1||
Guru occurrit illis quorum sors ita praeordinata est.
Doctrinam ambrosii Nominis Domini eos benedicit.
Qui in voluntate Veri Guru ambulant, mendicantes numquam errant. ||2||
et qui in mansione dominicae praesentiae vivit, cur se in alium incurvat?
Ostiarius ad portam Domini non prohibebit eum interrogare.
Et qui benedicitur a gratia Domini, eius verbis alii emancipantur. ||3||
Ipse emittit et revocat mortalia; nemo ei consilium dat.
Ipse destruit, construit et creat; Omnia novit.
O Nanak, Naam, Nomen Domini benedictio est, data recipientibus Misericordiam, et Gratiam. ||4||3||5||