Non habes armillas aureas, non gemmas crystallinas; non fecisti cum vero gemmario.
Brachia, quae non amplexantur colla Mariti, urunt in angi.
Omnes mei socii ad virum suum Domino fruendum iverunt; quo porta, misera, peto?
amice, speciosissime videam, sed viro Domino meo omnino non placet.
Comam meam intexi amœnis crinibus, et dissolutiones eorum vermiculo implevi;
cum autem praecedam illum, non accipior, et morior angor.
fleo; totus flet orbis; etiam volatilia saltus mecum plorabunt.
Sola res est, quae non plorat, sensus corporis mei est separatus, qui me a Domino meo separavit.
In somnio venit, et iterum abiit; Clamavi tot lachrymis.
Non possum venire ad te, dilecte mi, et non possum mittere ad te aliquem.
Venite ad me, benedictus somnus, - forsitan virum meum Dominum iterum videbo.
Qui afferens mihi nuntium a Domino et Magistro meo - Nanak dicit, quid ei dabo?
Praecide caput meum, sedere illi do; sine capite meo, tamen ei serviam.
Cur non perii? Cur non vita mea finita est? Dominus meus extraneus factus est mihi. ||1||3||
Wadahans, Tertia Mehl, Prima Domus;
Deus uniuersalis uniuersalis. Per Gratiam Veri Guru:
Cum animus est sordidus, omnia spurca sunt; corpus lavando, mens non purgatur.
Mundus hic dubio illusus est; quam rari sunt qui hoc intelligunt. ||1||
Nomen meum, o mens, cane.
Verus Guru mihi hunc thesaurum dedit. ||1||Pause||
Etiamsi Siddhas positiones yogicas discit, et vim suam sexualem repressit;
adhuc sordes mentis non tollitur, sordes egotismi non eliduntur. ||2||
Mens haec nulla alia disciplina regitur, nisi Sanctuarium Veri Guru.
Conventu Vero Guru, inenarrabilis transformatur. ||3||
Orat Nanak, qui in congressu Veri Guru moritur, per Verbum Guru Shabad renovabitur.
Discedite sordes adfectu et rapinae, et mens eius pura erit. ||4||1||
Wadahans, Tertia Mehl:
Gratia sua verae Guru servit; eius gratia servitus.
Cuius gratia mens ista regitur, Et gratia sua fit pura. ||1||
O mens mea, cogita de vero Domino.
Unum Dominum cogita, et pacem obtinebis; non dolebis iterum. ||1||Pause||
Cuius gratia vivus moritur, cuius gratia Verbum shabad mente constringitur.
Per gratiam suam Hukam praecepti domini intelligit, et per eius praeceptum in Dominum. ||2||
Lingua illa, quae sublimitatem Domini non sapit, lingua illa exuratur!
Relinquitur aliis delectationibus, et per amorem dualitatis in dolore laborat. ||3||
Dat gratiam suam omnibus unus Dominus; Ipse distinguit.
O Nanak, Vera Guru occurrens, Fructibus adeptis, unusque Naam benedicitur Gloriosa Magnitudine. ||4||2||
Wadahans, Tertia Mehl: