Manmukh voluntarius suas filias, filios et cognatos ut suos spectat.
Uxorem intuens delectatur. Sed cum beatae dolor.
Gurmukhs Shabad convenire verbo. Die ac nocte sublimitate Domini fruuntur. ||3||
Conscientia impiorum, perfidorum Cynicorum, vagatur in quaerendis divitiis transitoriis, instabilibus ac distractis.
Foris se quaerentes, perditi sunt; perscrutatio est in illo sacro loco intra cordis domicilium.
Superbum manmukhs, in suo ego desidero; Gurmukhs recipiunt in sinu suo. ||4||
Tu nequam, perfide, tuam cynico-noscere originem!
Hoc corpus conficitur sanguine et semine. In finem, pro igni tradetur.
Corpus sub manu spiritus est, secundum verum signum fronti tuae inscriptum. ||5||
Quisque vitam longam orat, nemo mori velit.
Vita pacis et consolationis ad illum Gurmukh venit, in quo Deus habitat.
Sine Naam quid boni qui non habent Beatam Visionem, Darshanem Domini et Guru? ||6||
In somnis noctu vagantur quamdiu dormiunt;
ita sub potestate serpentis Mayae sunt, dum cor eorum ego et dualitas implentur.
Per Guru doctrinas veniunt ad intellegendum et videndum est hoc mundo somnium. ||7||
Sicut aqua restinguitur sitis, et infans satiatur lacte matris;
et sicut lotus sine aqua non est, et sicut piscis sine aqua moritur
-O Nanak, Gurmukh sic vivit, Domini Essentiam Sublimitatem accipiens, et Domino laudes decantans. ||8||15||
Siree Raag, Primum Mehl:
Montem terribilem cernens in hoc mundo patris mei, expavesco.
Tam difficile est hunc excelsum montem ascendere; nulla scala est quae ibi perveniat.
Sed sicut Gurmukh, in me ipso esse scio; Guru me ad Unionem perduxit, et sic transeo. ||1||
O Parcae Siblings, Terribilem orbem terrarumque Oceanum tam difficile est transire - Terreor!
Perfectum Verum Guru, in eius voluptate, occurrit mihi; Guru me per nomen Domini. ||1||Pause||
Dicam licet: Vado, vado», sed scio in fine vere ire necesse est.
Qui uenit, oportet et ite. Solus Guru et Creator aeternus sunt.
Sic veracem semper lauda, et locum veritatis ama. ||2||
Pulchrae portae, domus et palatia, castella solide structa;
elephanti, ephippii equi, centeni milia indefiniti exercitus
nullus horum cum aliquo in finem gradietur, et tamen fatui cum his fatigantur et moriuntur. ||3||
Colligere potes aurum et novaculata, sed divitiae rete implicationis est.
Tu tympanum pulsas, et totum praedicas Potestatem, sed sine nomine, Mors oberrat caput tuum.
Cum cadit corpus, vita peracta est fabula; qualis ergo conditio impiorum? ||4||
Delectatur vir filios suos, et uxor super lectum suum.
Sandalwood et odorata unguenta applicat, et pulchris vestibus se induit.
At pulvis pulvere miscebitur, ac focis relictisque domo sua discedet. ||5||
Princeps, Imperator, Rex, Dux, et Dominus potest dici;
sistit se ducem vel principem, sed hoc modo eum igne egotistici superbiae exurit.
Manmukh sui superbus oblitus est Naam. Similis est paleae ardens silvae. ||6||
Quicumque venit in hunc mundum, et indulget ego, discedat.