Pedibus meis, in via Domini et matris meae ambulo. In lingua mea, psallam Domino. ||2||
Oculis meis, video Dominum, Embodimen Absolutae Beatitudinis; S. Aversus e mundo.
Inveni inaestimabile nomen dilecti Domini; numquam a me discedit aut aliubi it. ||3||
Quam laudem, quam gloriam, et quas virtutes proferam, ut Domino placeam?
Humilis ille, cui benignus est misericors Dominus — O servus Nanak, servus servorum Dei est. ||4||8||
Saarang, Quintus Mehl:
De hac pace et beatitudine quis intelligam, et cum quo loqui possum?
Sum in extasi et jucundo, Beatam Visionem Dei Darshan intuens. Mea mens cantat laetitiae Suae et glorise. ||1||Pause||
Admirabilis, admirans Dominum intuens. Misericors Dominus ubique est totus.
Bibo in nectare Naam, Nominis Domini. Ut mutus, tantum ridere possum - saporem loqui non possum. ||1||
Sicut aspiratio in servitute tenetur, introitum et exitum ejus nemo intelligere potest.
Ita est ille, cuius cor a Domino illustratur - narrari non potest. ||2||
Quotquot alia conamina quantum potes cogitare - omnia vidi et studui.
Dilecte mi, secura Dominus in cordis mei domicilio se revelavit; sic percepi Dominum inaccessibilem. ||3||
Absolutus, informis, aeternus immutabilis, Dominus immensus metiri non potest.
Quicumque enim intolerabili sustinet, inquit Nanak - solius est ipsius status. ||4||9||
Saarang, Quintus Mehl:
Corruptus dies et noctes in vanum transit.
non vibrat ac meditatur universi Dominum; ebrius est cum intellectu egotistico. In ludo perdit animam suam. ||1||Pause||
Naam nomen Domini inaestimabile est, sed non amat. Solas amat calumniare.
Foenum texens, stramen aedificat domum suam. Ad ostium ignem aedificat. ||1||
Sulphuris onus portat in caput, et ambrosialem nectar mente agit.
Bonis vestibus indutus, mortale in foveam cadit; identidem excutere conatur. ||2||
Stans in ramo, comedens et comedens et ridens, excidit arborem.
Caput primum procumbit, et in frusta frangitur. ||3||
Contra Dominum ultionem vindicat. Stultus non molitur.
Dicit Nanak, Sanctorum gratia Salutaris informis, Supremus Dominus Deus. ||4||10||
Saarang, Quintus Mehl:
Omnes alii dubio deluduntur; non intelligunt.
Persona illa, in cuius corde Verbum purum manet, Vedas efficit essentiam. ||1||Pause||
In viis mundi ambulat, * quærens hominibus placere.
Sed dum cor eius non illuminatur, nigrae tenebrae in piceis haeret. ||1||
Omni modo paretur terra, sed nihil germinat sine plantatione.
Sic sine Domini nomine nemo liberatur, nec egotistica superbia exstinguitur. ||2||
Contorquere aquam usque ad ulcus homo, sed generari butyrum quomodo potest?
Sine conventu Guru nemo liberatur, dominus universitatis non occurrit. ||3||