ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 Sri Guru Granth Sahib
Pagina - 60
ਮਨ ਰੇ ਕਿਉ ਛੂਟਹਿ ਬਿਨੁ ਪਿਆਰ ॥
man re kiau chhootteh bin piaar |mens, quomodo sine amore salvari potes?
ਗੁਰਮੁਖਿ ਅੰਤਰਿ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਬਖਸੇ ਭਗਤਿ ਭੰਡਾਰ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
guramukh antar rav rahiaa bakhase bhagat bhanddaar |1| rahaau |Deus interiora Gurmukhs penetrat. Beati thesauri devotionis. ||1||Pause||
ਰੇ ਮਨ ਐਸੀ ਹਰਿ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਕਰਿ ਜੈਸੀ ਮਛੁਲੀ ਨੀਰ ॥
re man aaisee har siau preet kar jaisee machhulee neer |O mens, dilige dominum, sicut piscis amat aquam.
ਜਿਉ ਅਧਿਕਉ ਤਿਉ ਸੁਖੁ ਘਣੋ ਮਨਿ ਤਨਿ ਸਾਂਤਿ ਸਰੀਰ ॥
jiau adhikau tiau sukh ghano man tan saant sareer |Quo plus aqua, eo plus felicitas, quo plus quies mentis et corporis;
ਬਿਨੁ ਜਲ ਘੜੀ ਨ ਜੀਵਈ ਪ੍ਰਭੁ ਜਾਣੈ ਅਭ ਪੀਰ ॥੨॥
bin jal gharree na jeevee prabh jaanai abh peer |2|Sine aqua, etiam momento vivere non potest. Deus novit mentis suae passionem. ||2||
ਰੇ ਮਨ ਐਸੀ ਹਰਿ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਕਰਿ ਜੈਸੀ ਚਾਤ੍ਰਿਕ ਮੇਹ ॥
re man aaisee har siau preet kar jaisee chaatrik meh |O mens, dilige Dominum, sicut avis cantica amat pluviam.
ਸਰ ਭਰਿ ਥਲ ਹਰੀਆਵਲੇ ਇਕ ਬੂੰਦ ਨ ਪਵਈ ਕੇਹ ॥
sar bhar thal hareeaavale ik boond na pavee keh |paludes aquarum redundant, et terra viret luxuriose, sed quid sunt ei, si una stilla pluviarum in os eius non cadit?
ਕਰਮਿ ਮਿਲੈ ਸੋ ਪਾਈਐ ਕਿਰਤੁ ਪਇਆ ਸਿਰਿ ਦੇਹ ॥੩॥
karam milai so paaeeai kirat peaa sir deh |3|Gratia sua suscipit; alioquin, propter acta sua, dat caput. ||3||
ਰੇ ਮਨ ਐਸੀ ਹਰਿ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਕਰਿ ਜੈਸੀ ਜਲ ਦੁਧ ਹੋਇ ॥
re man aaisee har siau preet kar jaisee jal dudh hoe |O mens, dilige dominum, sicut aqua lac amat.
ਆਵਟਣੁ ਆਪੇ ਖਵੈ ਦੁਧ ਕਉ ਖਪਣਿ ਨ ਦੇਇ ॥
aavattan aape khavai dudh kau khapan na dee |Aqua lacte addita, ipsa calorem fert, et lac urere prohibet.
ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਵਿਛੁੰਨਿਆ ਸਚਿ ਵਡਿਆਈ ਦੇਇ ॥੪॥
aape mel vichhuniaa sach vaddiaaee dee |4|Deus rursus separatos sibi coniungit, eosque vera magnitudine benedicit. ||4||
ਰੇ ਮਨ ਐਸੀ ਹਰਿ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਕਰਿ ਜੈਸੀ ਚਕਵੀ ਸੂਰ ॥
re man aaisee har siau preet kar jaisee chakavee soor |mens, dilige Dominum, sicut anas chakvea solem amat.
ਖਿਨੁ ਪਲੁ ਨੀਦ ਨ ਸੋਵਈ ਜਾਣੈ ਦੂਰਿ ਹਜੂਰਿ ॥
khin pal need na sovee jaanai door hajoor |nec momento dormit; Sol tantum abest, sed propinquum putat.
ਮਨਮੁਖਿ ਸੋਝੀ ਨਾ ਪਵੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਦਾ ਹਜੂਰਿ ॥੫॥
manamukh sojhee naa pavai guramukh sadaa hajoor |5|Intellectus manmukh non venit superbum. Sed ad Gurmukh Dominus semper proximus est. ||5||
ਮਨਮੁਖਿ ਗਣਤ ਗਣਾਵਣੀ ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਸੁ ਹੋਇ ॥
manamukh ganat ganaavanee karataa kare su hoe |Manmukhs sui voluntates suas rationes et consilia faciunt, sed solum actiones Creatoris fiunt.
ਤਾ ਕੀ ਕੀਮਤਿ ਨਾ ਪਵੈ ਜੇ ਲੋਚੈ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥
taa kee keemat naa pavai je lochai sabh koe |Precium eius aestimari non potest, licet omnes facere velint.
ਗੁਰਮਤਿ ਹੋਇ ਤ ਪਾਈਐ ਸਚਿ ਮਿਲੈ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥੬॥
guramat hoe ta paaeeai sach milai sukh hoe |6|Per Guru doctrinam revelatur. Cum vero vero convenit, pax invenitur. ||6||
ਸਚਾ ਨੇਹੁ ਨ ਤੁਟਈ ਜੇ ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟੈ ਸੋਇ ॥
sachaa nehu na tuttee je satigur bhettai soe |Verus amor non frangetur, si verus Guru occurrit.
ਗਿਆਨ ਪਦਾਰਥੁ ਪਾਈਐ ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਸੋਝੀ ਹੋਇ ॥
giaan padaarath paaeeai tribhavan sojhee hoe |Adipiscendae sapientiae spiritualis opes, acquiritur intellectus trium mundorum.
ਨਿਰਮਲੁ ਨਾਮੁ ਨ ਵੀਸਰੈ ਜੇ ਗੁਣ ਕਾ ਗਾਹਕੁ ਹੋਇ ॥੭॥
niramal naam na veesarai je gun kaa gaahak hoe |7|Fiat emptori meriti, et noli oblivisci Immaculati Naam, Nominis Domini. ||7||
ਖੇਲਿ ਗਏ ਸੇ ਪੰਖਣੂੰ ਜੋ ਚੁਗਦੇ ਸਰ ਤਲਿ ॥
khel ge se pankhanoon jo chugade sar tal |Aves illae quae ad littus piscinae peccant luserunt et recesserunt.
ਘੜੀ ਕਿ ਮੁਹਤਿ ਕਿ ਚਲਣਾ ਖੇਲਣੁ ਅਜੁ ਕਿ ਕਲਿ ॥
gharree ki muhat ki chalanaa khelan aj ki kal |Subito, in instanti, nos quoque discedere debemus. Nostra fabula hodie vel cras tantum est.
ਜਿਸੁ ਤੂੰ ਮੇਲਹਿ ਸੋ ਮਿਲੈ ਜਾਇ ਸਚਾ ਪਿੜੁ ਮਲਿ ॥੮॥
jis toon meleh so milai jaae sachaa pirr mal |8|Sed quos coniungis, Domine, tibi coniunguntur; sedem obtinent in arena veritatis. ||8||
ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਪ੍ਰੀਤਿ ਨ ਊਪਜੈ ਹਉਮੈ ਮੈਲੁ ਨ ਜਾਇ ॥
bin gur preet na aoopajai haumai mail na jaae |Sine Guru amor non bene ascendit, sordes egotismi non recedit.
ਸੋਹੰ ਆਪੁ ਪਛਾਣੀਐ ਸਬਦਿ ਭੇਦਿ ਪਤੀਆਇ ॥
sohan aap pachhaaneeai sabad bhed pateeae |Qui intra se agnoscit "Ille me" et qui Shabad confoditur, satiatur.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਪੁ ਪਛਾਣੀਐ ਅਵਰ ਕਿ ਕਰੇ ਕਰਾਇ ॥੯॥
guramukh aap pachhaaneeai avar ki kare karaae |9|Cum quis fit Gurmukh et se ipsum cognoscit, quid amplius restat facere vel facere? ||9||
ਮਿਲਿਆ ਕਾ ਕਿਆ ਮੇਲੀਐ ਸਬਦਿ ਮਿਲੇ ਪਤੀਆਇ ॥
miliaa kaa kiaa meleeai sabad mile pateeae |Quid de his, qui iam Domino uniuntur? Sabadum sumentes, satiati sunt.
ਮਨਮੁਖਿ ਸੋਝੀ ਨਾ ਪਵੈ ਵੀਛੁੜਿ ਚੋਟਾ ਖਾਇ ॥
manamukh sojhee naa pavai veechhurr chottaa khaae |Superi manmukhs non intelligunt; ab eo separati verbera sustinent.
ਨਾਨਕ ਦਰੁ ਘਰੁ ਏਕੁ ਹੈ ਅਵਰੁ ਨ ਦੂਜੀ ਜਾਇ ॥੧੦॥੧੧॥
naanak dar ghar ek hai avar na doojee jaae |10|11|O Nanak, una tantum est domus eius ianua; nullus est omnino alius locus. ||10||11||
ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੧ ॥
sireeraag mahalaa 1 |Siree Raag, Primum Mehl:
ਮਨਮੁਖਿ ਭੁਲੈ ਭੁਲਾਈਐ ਭੂਲੀ ਠਉਰ ਨ ਕਾਇ ॥
manamukh bhulai bhulaaeeai bhoolee tthaur na kaae |Circum errant manmukhs sui, decepti et decepti. locum quietis non invenerunt.
ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਕੋ ਨ ਦਿਖਾਵਈ ਅੰਧੀ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥
gur bin ko na dikhaavee andhee aavai jaae |Sine Guru nemo monstratur. Sicut caeci, continue venient et vadunt.
ਗਿਆਨ ਪਦਾਰਥੁ ਖੋਇਆ ਠਗਿਆ ਮੁਠਾ ਜਾਇ ॥੧॥
giaan padaarath khoeaa tthagiaa mutthaa jaae |1|Amisso thesauro spiritualis sapientiae, discedunt, defraudantur et depraedantur. ||1||
ਬਾਬਾ ਮਾਇਆ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇ ॥
baabaa maaeaa bharam bhulaae |Baba, Maya fallacia decipit.
ਭਰਮਿ ਭੁਲੀ ਡੋਹਾਗਣੀ ਨਾ ਪਿਰ ਅੰਕਿ ਸਮਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
bharam bhulee ddohaaganee naa pir ank samaae |1| rahaau |Dubio decipitur, sponsa abiecta in dilecti sui gremium non recipitur. ||1||Pause||
ਭੂਲੀ ਫਿਰੈ ਦਿਸੰਤਰੀ ਭੂਲੀ ਗ੍ਰਿਹੁ ਤਜਿ ਜਾਇ ॥
bhoolee firai disantaree bhoolee grihu taj jaae |Errat in exteris Sponsa decepta; relinquit, ac domum suam deserit.
ਭੂਲੀ ਡੂੰਗਰਿ ਥਲਿ ਚੜੈ ਭਰਮੈ ਮਨੁ ਡੋਲਾਇ ॥
bhoolee ddoongar thal charrai bharamai man ddolaae |Fallitur, campos et montes scandit; ea mens in ambiguo fluctuat.
ਧੁਰਹੁ ਵਿਛੁੰਨੀ ਕਿਉ ਮਿਲੈ ਗਰਬਿ ਮੁਠੀ ਬਿਲਲਾਇ ॥੨॥
dhurahu vichhunee kiau milai garab mutthee bilalaae |2|Ab ente primo, quomodo iterum conveniat? Superbia spoliata, clamat et plangit. ||2||
ਵਿਛੁੜਿਆ ਗੁਰੁ ਮੇਲਸੀ ਹਰਿ ਰਸਿ ਨਾਮ ਪਿਆਰਿ ॥
vichhurriaa gur melasee har ras naam piaar |Guru separatos cum Domino iterum coniungit per amorem Delectamenti Domini Nominis.