ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 Sri Guru Granth Sahib
Pagina - 685
ਜੋਬਨੁ ਧਨੁ ਪ੍ਰਭਤਾ ਕੈ ਮਦ ਮੈ ਅਹਿਨਿਸਿ ਰਹੈ ਦਿਵਾਨਾ ॥੧॥
joban dhan prabhataa kai mad mai ahinis rahai divaanaa |1|In superbia iuventutis, divitiis et gloria, die ac nocte inebrians eum. ||1||
ਦੀਨ ਦਇਆਲ ਸਦਾ ਦੁਖ ਭੰਜਨ ਤਾ ਸਿਉ ਮਨੁ ਨ ਲਗਾਨਾ ॥
deen deaal sadaa dukh bhanjan taa siau man na lagaanaa |Mitis misericors Deus est, et perpetuum destructor doloris, at in eum mentem mortalis non ponit.
ਜਨ ਨਾਨਕ ਕੋਟਨ ਮੈ ਕਿਨਹੂ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਇ ਪਛਾਨਾ ॥੨॥੨॥
jan naanak kottan mai kinahoo guramukh hoe pachhaanaa |2|2|O serve Nanak, inter decies centena millia, nisi pauca, ut Gurmukh, Deum cognosce. ||2|||
ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੯ ॥
dhanaasaree mahalaa 9 |Dhanaasaree, Nonae Mehl:
ਤਿਹ ਜੋਗੀ ਕਉ ਜੁਗਤਿ ਨ ਜਾਨਉ ॥
tih jogee kau jugat na jaanau |Quod Yogi non novit viam.
ਲੋਭ ਮੋਹ ਮਾਇਆ ਮਮਤਾ ਫੁਨਿ ਜਿਹ ਘਟਿ ਮਾਹਿ ਪਛਾਨਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
lobh moh maaeaa mamataa fun jih ghatt maeh pachhaanau |1| rahaau |Intellige cor eius repletum avaritia, affectuum affectione, Maya et egotismus. ||1||Pause||
ਪਰ ਨਿੰਦਾ ਉਸਤਤਿ ਨਹ ਜਾ ਕੈ ਕੰਚਨ ਲੋਹ ਸਮਾਨੋ ॥
par nindaa usatat nah jaa kai kanchan loh samaano |Qui non detractat nec laudat alios, qui aurum et ferrum aeque intuetur;
ਹਰਖ ਸੋਗ ਤੇ ਰਹੈ ਅਤੀਤਾ ਜੋਗੀ ਤਾਹਿ ਬਖਾਨੋ ॥੧॥
harakh sog te rahai ateetaa jogee taeh bakhaano |1|qui sine voluptate et dolore — ipse solus verus Yogi appellatur. ||1||
ਚੰਚਲ ਮਨੁ ਦਹ ਦਿਸਿ ਕਉ ਧਾਵਤ ਅਚਲ ਜਾਹਿ ਠਹਰਾਨੋ ॥
chanchal man dah dis kau dhaavat achal jaeh tthaharaano |Mens inquieta in decem partes vagatur - placari et temperari debet.
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਇਹ ਬਿਧਿ ਕੋ ਜੋ ਨਰੁ ਮੁਕਤਿ ਤਾਹਿ ਤੁਮ ਮਾਨੋ ॥੨॥੩॥
kahu naanak ih bidh ko jo nar mukat taeh tum maano |2|3|Dicit Nanak, quicumque hanc artem scit liberari iudicatus est. ||2||3||
ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੯ ॥
dhanaasaree mahalaa 9 |Dhanaasaree, Nonae Mehl:
ਅਬ ਮੈ ਕਉਨੁ ਉਪਾਉ ਕਰਉ ॥
ab mai kaun upaau krau |Nunc quid moliar?
ਜਿਹ ਬਿਧਿ ਮਨ ਕੋ ਸੰਸਾ ਚੂਕੈ ਭਉ ਨਿਧਿ ਪਾਰਿ ਪਰਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
jih bidh man ko sansaa chookai bhau nidh paar prau |1| rahaau |Quomodo possum sollicitudines animi discutere? Quomodo transeundum per mare terribile mundum? ||1||Pause||
ਜਨਮੁ ਪਾਇ ਕਛੁ ਭਲੋ ਨ ਕੀਨੋ ਤਾ ਤੇ ਅਧਿਕ ਡਰਉ ॥
janam paae kachh bhalo na keeno taa te adhik ddrau |Hanc humanam incarnationem obtinens bona opera nihil feci; Hoc me valde timet!
ਮਨ ਬਚ ਕ੍ਰਮ ਹਰਿ ਗੁਨ ਨਹੀ ਗਾਏ ਯਹ ਜੀਅ ਸੋਚ ਧਰਉ ॥੧॥
man bach kram har gun nahee gaae yah jeea soch dhrau |1|Cogitatione, verbo et opere, laudes Domini non cecini; Haec cogitatio animum meum angit. ||1||
ਗੁਰਮਤਿ ਸੁਨਿ ਕਛੁ ਗਿਆਨੁ ਨ ਉਪਜਿਓ ਪਸੁ ਜਿਉ ਉਦਰੁ ਭਰਉ ॥
guramat sun kachh giaan na upajio pas jiau udar bhrau |Doctrinas Guru audivi, sed sapientia spiritualis in me non bene constitit; quasi pecus, ventrem meum impleo.
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਭ ਬਿਰਦੁ ਪਛਾਨਉ ਤਬ ਹਉ ਪਤਿਤ ਤਰਉ ॥੨॥੪॥੯॥੯॥੧੩॥੫੮॥੪॥੯੩॥
kahu naanak prabh birad pachhaanau tab hau patit trau |2|4|9|9|13|58|4|93|Dicit ergo Nanak, Deus, confirma legem gratiae tuae; tunc enim solum possum peccator salvari. ||2||4||9||9||13||58||4||93||
ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੧ ਘਰੁ ੨ ਅਸਟਪਦੀਆ ॥
dhanaasaree mahalaa 1 ghar 2 asattapadeea |Dhanaasaree, Primum Mehl, Domus Secunda, Ashtpadheeyaa:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ik oankaar satigur prasaad |Deus uniuersalis uniuersalis. Per Gratiam Veri Guru:
ਗੁਰੁ ਸਾਗਰੁ ਰਤਨੀ ਭਰਪੂਰੇ ॥
gur saagar ratanee bharapoore |Guru Oceanus est plenus margaritis.
ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਸੰਤ ਚੁਗਹਿ ਨਹੀ ਦੂਰੇ ॥
amrit sant chugeh nahee doore |Sancti in nectare ambrosiali colliguntur; inde non longe abeunt.
ਹਰਿ ਰਸੁ ਚੋਗ ਚੁਗਹਿ ਪ੍ਰਭ ਭਾਵੈ ॥
har ras chog chugeh prabh bhaavai |Subtilem Domini essentiam gustant; a deo amantur.
ਸਰਵਰ ਮਹਿ ਹੰਸੁ ਪ੍ਰਾਨਪਤਿ ਪਾਵੈ ॥੧॥
saravar meh hans praanapat paavai |1|In hoc stagno reperiunt cygni Dominum suum, Dominum animarum suarum. ||1||
ਕਿਆ ਬਗੁ ਬਪੁੜਾ ਛਪੜੀ ਨਾਇ ॥
kiaa bag bapurraa chhaparree naae |Quid potest grus pauper perfundens in conlectus luto?
ਕੀਚੜਿ ਡੂਬੈ ਮੈਲੁ ਨ ਜਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
keecharr ddoobai mail na jaae |1| rahaau |Demergit in lutum, et sordes ejus non abluuntur. ||1||Pause||
ਰਖਿ ਰਖਿ ਚਰਨ ਧਰੇ ਵੀਚਾਰੀ ॥
rakh rakh charan dhare veechaaree |Post diligentem deliberationem considerata gradum accipit.
ਦੁਬਿਧਾ ਛੋਡਿ ਭਏ ਨਿਰੰਕਾਰੀ ॥
dubidhaa chhodd bhe nirankaaree |Dualitatem deserens, fit devotus Domino informi.
ਮੁਕਤਿ ਪਦਾਰਥੁ ਹਰਿ ਰਸ ਚਾਖੇ ॥
mukat padaarath har ras chaakhe |Thesaurum liberationis obtinet, et alta Domini essentia fruitur.
ਆਵਣ ਜਾਣ ਰਹੇ ਗੁਰਿ ਰਾਖੇ ॥੨॥
aavan jaan rahe gur raakhe |2|Eius adventus et gressus finis, et Guru eum custodit. ||2||
ਸਰਵਰ ਹੰਸਾ ਛੋਡਿ ਨ ਜਾਇ ॥
saravar hansaa chhodd na jaae |Cygnus hanc piscinam non relinquit.
ਪ੍ਰੇਮ ਭਗਤਿ ਕਰਿ ਸਹਜਿ ਸਮਾਇ ॥
prem bhagat kar sahaj samaae |Confunduntur in Coelestem Dominum.
ਸਰਵਰ ਮਹਿ ਹੰਸੁ ਹੰਸ ਮਹਿ ਸਾਗਰੁ ॥
saravar meh hans hans meh saagar |Cygni in stagno sunt, et stagnum est in oloribus.
ਅਕਥ ਕਥਾ ਗੁਰ ਬਚਨੀ ਆਦਰੁ ॥੩॥
akath kathaa gur bachanee aadar |3|Tacita loquuntur, Verbumque Guru venerantur ac venerantur. ||3||
ਸੁੰਨ ਮੰਡਲ ਇਕੁ ਜੋਗੀ ਬੈਸੇ ॥
sun manddal ik jogee baise |Yogi, Dominus Primarius, in sphaera caelesti profundissimae Samaadhi sedet.
ਨਾਰਿ ਨ ਪੁਰਖੁ ਕਹਹੁ ਕੋਊ ਕੈਸੇ ॥
naar na purakh kahahu koaoo kaise |non est masculus, et non est femina; quomodo potest quis illum describere?
ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਜੋਤਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥
tribhavan jot rahe liv laaee |Tres mundos in eius luce considerare pergunt.
ਸੁਰਿ ਨਰ ਨਾਥ ਸਚੇ ਸਰਣਾਈ ॥੪॥
sur nar naath sache saranaaee |4|Sapientes taciti et magistri Yogici Sanctuarium Veri Domini quaerunt. ||4||
ਆਨੰਦ ਮੂਲੁ ਅਨਾਥ ਅਧਾਰੀ ॥
aanand mool anaath adhaaree |Dóminus fons beatitúdinis, * susceptiónem inopis.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਭਗਤਿ ਸਹਜਿ ਬੀਚਾਰੀ ॥
guramukh bhagat sahaj beechaaree |Gurmukhs Dominum colunt et coelestem contemplantur.
ਭਗਤਿ ਵਛਲ ਭੈ ਕਾਟਣਹਾਰੇ ॥
bhagat vachhal bhai kaattanahaare |Deus amator studiorum, vastator timoris.
ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਮਿਲੇ ਪਗੁ ਧਾਰੇ ॥੫॥
haumai maar mile pag dhaare |5|Domans ego occurrit Domino, et pedes ponit in Path. ||5||
ਅਨਿਕ ਜਤਨ ਕਰਿ ਕਾਲੁ ਸੰਤਾਏ ॥
anik jatan kar kaal santaae |Multos conatus, sed tamen nuntius mortis excruciat.
ਮਰਣੁ ਲਿਖਾਇ ਮੰਡਲ ਮਹਿ ਆਏ ॥
maran likhaae manddal meh aae |Solus moriturus, venit in mundum.