Dolor animi mei soli notus est animo meo; quis dolorem noverit alterius? ||1||
Dominus Guru, Enector, mentem meam decepit.
Stupor et stupeo, Guru intuens meum; Intravi regnum stuporis et beatitudinis. ||1||Pause||
Circumvagor, terrasque exteras rimor; in animo habeo tam magnum desiderium videndi Deum meum.
Sacrifico mentem et corpus Guru, qui ostendit mihi viam, Domino Deo meo. ||2||
Quis mihi det nuntium; Cor, animo, corpore dulcis videtur.
Ego praecidam caput meum et ponam illud sub pedibus illius, qui me ducit obviam et uniendum cum Domino Deo meo. ||3||
Eamus, socii mei, et intelligamus Deum nostrum. alica virtutis consequamur Dominum Deum.
Devotorum amator appellatur; sequamur vestigia quaerentium Sanctuarium Dei. ||4||
Si anima sponsi se miseratione et venia ornet, Deo placet, et mens eius lucerna sapientiae Guru illustratur.
Felicitate et extasi meus ea fruitur; Omnia et singula animae meae illi offero. ||5||
Posui nomen Domini, Har, Har, monile meum. mens mea devotione tincta est, perplexum decus coronationis gloriae.
Expandi cubile meum fidei in Domino, Har, Har. Eum deserere non possum — tanto amore in eum mens mea impleta est. ||6||
Si aliud dicit Deus, et aliud agit anima sponsa, omnia ornamenta eius vana et falsa sunt.
Obviam Domino suo viro se ornet, sed tamen sola sponsa virtuosa Deo occurrit, et alterius vultus exspuit. ||7||
Ancilla tua sum, Domine universitatis inaccessibilis; quid faciam solus? Sub tua potestate sum.
Propitius esto, Domine, mitibus, et salva eos; Sanctuarium Domini Nanak et Guru intravit. ||8||5||8||
Bilaaval, Quartus Mehl;
Inaccessibilem Dominum ac Magistrum meum, mens et corpus amore perfunduntur. Omnibus et singulis momentis immensa fide et devotione sum plenus.
Guru intuitus, fides mentis meae impletur, sicut cantus, qui clamat et clamat, donec gutta pluvialis in os cadit. ||1||
Iunge mecum, coniunge mecum, socii mei, et sermonem Domini doce me.
Vera Guru me cum Deo misericorditer coniunxit. Caput meum praescindens et in frusta concidens, illi praebeo. ||1||Pause||
Omnes et singuli capilli capitis mei, et mens et corpus, dolores separationis patiuntur; sine videndo Deum meum, dormire non possum.
Medici et sanatores spectant me, et haesitant. In corde, mente et corpore dolorem divini amoris sentio. ||2||
Non possum momento vivere, momento quidem, sine dilecto meo, sicut opium addictum, qui sine opio vivere non potest.
Qui Deum sitiunt, alium non amant. Sine Domino non est omnino alius. ||3||
Vtinam aliquis ueniat et iungat me cum Deo; devotus, dicatus, sacrificium.
Innumeris incarnationibus a Domino separatus, cum Eo reiungor, Sanctuarium Veri, Veri, Veri Guru introiens. ||4||