شري گرو گرنتھ صاحب

صفحو - 789


ਪਉੜੀ ॥
paurree |

پورو:

ਹਰਿ ਸਾਲਾਹੀ ਸਦਾ ਸਦਾ ਤਨੁ ਮਨੁ ਸਉਪਿ ਸਰੀਰੁ ॥
har saalaahee sadaa sadaa tan man saup sareer |

رب جي ساراهه، هميشه ۽ هميشه؛ پنهنجي جسم ۽ دماغ کي هن ڏانهن وقف ڪريو.

ਗੁਰਸਬਦੀ ਸਚੁ ਪਾਇਆ ਸਚਾ ਗਹਿਰ ਗੰਭੀਰੁ ॥
gurasabadee sach paaeaa sachaa gahir ganbheer |

گرو جي ڪلام جي ذريعي، مون کي سچو، عظيم ۽ بي مثال رب مليو آهي.

ਮਨਿ ਤਨਿ ਹਿਰਦੈ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਹਰਿ ਹੀਰਾ ਹੀਰੁ ॥
man tan hiradai rav rahiaa har heeraa heer |

رب، جواهرن جو جوهر، منهنجي ذهن، جسم ۽ دل ۾ پکڙيل آهي.

ਜਨਮ ਮਰਣ ਕਾ ਦੁਖੁ ਗਇਆ ਫਿਰਿ ਪਵੈ ਨ ਫੀਰੁ ॥
janam maran kaa dukh geaa fir pavai na feer |

ڄمڻ ۽ موت جا درد ختم ٿي ويا آهن، ۽ مان وري ڪڏهن به ٻيهر جنم جي چڪر ۾ شامل نه ٿيندس.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਿ ਤੂ ਹਰਿ ਗੁਣੀ ਗਹੀਰੁ ॥੧੦॥
naanak naam salaeh too har gunee gaheer |10|

اي نانڪ، نالي جي ساراهه ڪر، رب جو نالو، عظمت جو سمنڊ. ||10||

ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa 1 |

سالڪ، پھريون مھل:

ਨਾਨਕ ਇਹੁ ਤਨੁ ਜਾਲਿ ਜਿਨਿ ਜਲਿਐ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿਆ ॥
naanak ihu tan jaal jin jaliaai naam visaariaa |

اي نانڪ، هن جسم کي ساڙيو. هن سڙيل جسم رب جي نالي کي وساري ڇڏيو آهي.

ਪਉਦੀ ਜਾਇ ਪਰਾਲਿ ਪਿਛੈ ਹਥੁ ਨ ਅੰਬੜੈ ਤਿਤੁ ਨਿਵੰਧੈ ਤਾਲਿ ॥੧॥
paudee jaae paraal pichhai hath na anbarrai tith nivandhai taal |1|

گندگي جا ڍير لڳل آهن، ۽ آخرت ۾ تنهنجو هٿ هن جميل تلاءَ ۾ صاف ڪرڻ جي قابل نه هوندو. ||1||

ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 |

پهرين مهل:

ਨਾਨਕ ਮਨ ਕੇ ਕੰਮ ਫਿਟਿਆ ਗਣਤ ਨ ਆਵਹੀ ॥
naanak man ke kam fittiaa ganat na aavahee |

اي نانڪ، بڇڙا آهن دماغ جا اڻ ڳڻيا عمل.

ਕਿਤੀ ਲਹਾ ਸਹੰਮ ਜਾ ਬਖਸੇ ਤਾ ਧਕਾ ਨਹੀ ॥੨॥
kitee lahaa saham jaa bakhase taa dhakaa nahee |2|

اهي خوفناڪ ۽ دردناڪ عذاب آڻيندا آهن، پر جيڪڏهن رب مون کي معاف ڪري، ته پوء آئون هن عذاب کان بچي ويندس. ||2||

ਪਉੜੀ ॥
paurree |

پورو:

ਸਚਾ ਅਮਰੁ ਚਲਾਇਓਨੁ ਕਰਿ ਸਚੁ ਫੁਰਮਾਣੁ ॥
sachaa amar chalaaeion kar sach furamaan |

حق آهي حڪم جيڪو هو موڪلي ٿو، ۽ صحيح آهي حڪم جيڪي هو جاري ڪري ٿو.

ਸਦਾ ਨਿਹਚਲੁ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਸੋ ਪੁਰਖੁ ਸੁਜਾਣੁ ॥
sadaa nihachal rav rahiaa so purakh sujaan |

ھميشه لاءِ نه بدلجندڙ ۽ ھر جاءِ تي ھميشه رھندڙ ۽ پکڙجڻ وارو، اھو سڀ ڄاڻندڙ پريم پالڻھار آھي.

ਗੁਰਪਰਸਾਦੀ ਸੇਵੀਐ ਸਚੁ ਸਬਦਿ ਨੀਸਾਣੁ ॥
guraparasaadee seveeai sach sabad neesaan |

گرو جي فضل سان، هن جي خدمت ڪريو، شبد جي سچي نشاني ذريعي.

ਪੂਰਾ ਥਾਟੁ ਬਣਾਇਆ ਰੰਗੁ ਗੁਰਮਤਿ ਮਾਣੁ ॥
pooraa thaatt banaaeaa rang guramat maan |

جيڪو هو ٺاهي ٿو اهو مڪمل آهي. گرو جي تعليمات ذريعي، هن جي پيار مان لطف اندوز ٿيو.

ਅਗਮ ਅਗੋਚਰੁ ਅਲਖੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਜਾਣੁ ॥੧੧॥
agam agochar alakh hai guramukh har jaan |11|

هو ناقابل رسائي، ناقابل فراموش ۽ غائب آهي. جيئن گرومخ، رب کي سڃاڻو. ||11||

ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa 1 |

سالڪ، پھريون مھل:

ਨਾਨਕ ਬਦਰਾ ਮਾਲ ਕਾ ਭੀਤਰਿ ਧਰਿਆ ਆਣਿ ॥
naanak badaraa maal kaa bheetar dhariaa aan |

اي نانڪ، سڪن جا ٿلها کڻي آيا آهن

ਖੋਟੇ ਖਰੇ ਪਰਖੀਅਨਿ ਸਾਹਿਬ ਕੈ ਦੀਬਾਣਿ ॥੧॥
khotte khare parakheean saahib kai deebaan |1|

۽ اسان جي رب ۽ مالڪ جي درٻار ۾ رکيا ويندا آهن، ۽ اتي، حقيقي ۽ جعلي الڳ ٿي ويندا آهن. ||1||

ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 |

پهرين مهل:

ਨਾਵਣ ਚਲੇ ਤੀਰਥੀ ਮਨਿ ਖੋਟੈ ਤਨਿ ਚੋਰ ॥
naavan chale teerathee man khottai tan chor |

اهي زيارتن جي مقدس مزارن تي وڃي غسل ڪن ٿا، پر انهن جا دماغ اڃا به خراب آهن ۽ انهن جا جسم چور آهن.

ਇਕੁ ਭਾਉ ਲਥੀ ਨਾਤਿਆ ਦੁਇ ਭਾ ਚੜੀਅਸੁ ਹੋਰ ॥
eik bhaau lathee naatiaa due bhaa charreeas hor |

انهن غسلن سان انهن جي ڪجهه گندگي ڌوئي ويندي آهي، پر اهي صرف ٻه ڀيرا وڌيڪ گڏ ڪن ٿا.

ਬਾਹਰਿ ਧੋਤੀ ਤੂਮੜੀ ਅੰਦਰਿ ਵਿਸੁ ਨਿਕੋਰ ॥
baahar dhotee toomarree andar vis nikor |

ٻڪريءَ وانگر، اهي ٻاهران ته ڌوئي وڃن، پر اندران زهر سان ڀريل آهن.

ਸਾਧ ਭਲੇ ਅਣਨਾਤਿਆ ਚੋਰ ਸਿ ਚੋਰਾ ਚੋਰ ॥੨॥
saadh bhale ananaatiaa chor si choraa chor |2|

اهڙي غسل کان سواءِ به پاڪ انسان برڪت وارو آهي، جڏهن ته چور چور آهي، چاهي ڪيترو به غسل ڪري. ||2||

ਪਉੜੀ ॥
paurree |

پورو:

ਆਪੇ ਹੁਕਮੁ ਚਲਾਇਦਾ ਜਗੁ ਧੰਧੈ ਲਾਇਆ ॥
aape hukam chalaaeidaa jag dhandhai laaeaa |

هو پاڻ پنهنجا حڪم جاري ڪري ٿو، ۽ دنيا جي ماڻهن کي انهن جي ڪمن سان ڳنڍي ٿو.

ਇਕਿ ਆਪੇ ਹੀ ਆਪਿ ਲਾਇਅਨੁ ਗੁਰ ਤੇ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥
eik aape hee aap laaeian gur te sukh paaeaa |

هو پاڻ ڪجهه کي پاڻ سان ملائي ٿو، ۽ گرو جي ذريعي، اهي امن حاصل ڪن ٿا.

ਦਹ ਦਿਸ ਇਹੁ ਮਨੁ ਧਾਵਦਾ ਗੁਰਿ ਠਾਕਿ ਰਹਾਇਆ ॥
dah dis ihu man dhaavadaa gur tthaak rahaaeaa |

ذهن ڏهن طرفن ۾ ڊوڙندو آهي. گرو اڃا تائين رکي ٿو.

ਨਾਵੈ ਨੋ ਸਭ ਲੋਚਦੀ ਗੁਰਮਤੀ ਪਾਇਆ ॥
naavai no sabh lochadee guramatee paaeaa |

هر ڪو نالو چاهي ٿو، پر اهو صرف گرو جي تعليمات ذريعي ملي ٿو.

ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਮੇਟਿ ਨ ਸਕੀਐ ਜੋ ਹਰਿ ਲਿਖਿ ਪਾਇਆ ॥੧੨॥
dhur likhiaa mett na sakeeai jo har likh paaeaa |12|

توهان جي اڳواٽ مقرر ڪيل قسمت، رب جي طرفان شروع ۾ لکيل آهي، ختم نه ٿي سگهي. ||12||

ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa 1 |

سالڪ، پھريون مھل:

ਦੁਇ ਦੀਵੇ ਚਉਦਹ ਹਟਨਾਲੇ ॥
due deeve chaudah hattanaale |

ٻه چراغ چوڏهن بازارن کي روشن ڪن ٿا.

ਜੇਤੇ ਜੀਅ ਤੇਤੇ ਵਣਜਾਰੇ ॥
jete jeea tete vanajaare |

هتي جيترا ئي واپاري آهن، جيترا جاندار آهن.

ਖੁਲੑੇ ਹਟ ਹੋਆ ਵਾਪਾਰੁ ॥
khulae hatt hoaa vaapaar |

دڪان کليل آهن، واپار هلي رهيو آهي.

ਜੋ ਪਹੁਚੈ ਸੋ ਚਲਣਹਾਰੁ ॥
jo pahuchai so chalanahaar |

جيڪو اتي اچي ٿو، سو ضرور وڃڻو آهي.

ਧਰਮੁ ਦਲਾਲੁ ਪਾਏ ਨੀਸਾਣੁ ॥
dharam dalaal paae neesaan |

Dharma جو حقدار جج دلال آهي، جيڪو پنهنجي منظوري جي نشاني ڏئي ٿو.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਲਾਹਾ ਪਰਵਾਣੁ ॥
naanak naam laahaa paravaan |

اي نانڪ، جيڪي نفعو ڪمائيندا آهن، انهن کي قبول ڪيو ويندو آهي.

ਘਰਿ ਆਏ ਵਜੀ ਵਾਧਾਈ ॥
ghar aae vajee vaadhaaee |

۽ جڏھن اھي گھر موٽندا آھن، انھن کي خوشيء سان سلام ڪيو ويندو آھي.

ਸਚ ਨਾਮ ਕੀ ਮਿਲੀ ਵਡਿਆਈ ॥੧॥
sach naam kee milee vaddiaaee |1|

انهن کي سچي نالي جي شاندار عظمت ملي ٿي. ||1||

ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 |

پهرين مهل:

ਰਾਤੀ ਹੋਵਨਿ ਕਾਲੀਆ ਸੁਪੇਦਾ ਸੇ ਵੰਨ ॥
raatee hovan kaaleea supedaa se van |

جيتوڻيڪ رات اونداهي هوندي آهي، جيڪو به اڇو هوندو آهي، اهو پنهنجو اڇو رنگ برقرار رکندو آهي.

ਦਿਹੁ ਬਗਾ ਤਪੈ ਘਣਾ ਕਾਲਿਆ ਕਾਲੇ ਵੰਨ ॥
dihu bagaa tapai ghanaa kaaliaa kaale van |

۽ جيتوڻيڪ جڏهن ڏينهن جي روشني شاندار طور تي روشن آهي، جيڪو ڪارو آهي، ان جو ڪارو رنگ برقرار رکندو آهي.

ਅੰਧੇ ਅਕਲੀ ਬਾਹਰੇ ਮੂਰਖ ਅੰਧ ਗਿਆਨੁ ॥
andhe akalee baahare moorakh andh giaan |

انڌن بيوقوفن کي ڪا به عقل نه آهي. انهن جي سمجھ انڌي آهي.

ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਬਾਹਰੇ ਕਬਹਿ ਨ ਪਾਵਹਿ ਮਾਨੁ ॥੨॥
naanak nadaree baahare kabeh na paaveh maan |2|

اي نانڪ، رب جي فضل کان سواء، انهن کي ڪڏهن به عزت نه ملندي. ||2||

ਪਉੜੀ ॥
paurree |

پورو:

ਕਾਇਆ ਕੋਟੁ ਰਚਾਇਆ ਹਰਿ ਸਚੈ ਆਪੇ ॥
kaaeaa kott rachaaeaa har sachai aape |

سچي رب پاڻ ئي جسم جو قلعو پيدا ڪيو آهي.

ਇਕਿ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਖੁਆਇਅਨੁ ਹਉਮੈ ਵਿਚਿ ਵਿਆਪੇ ॥
eik doojai bhaae khuaaeian haumai vich viaape |

ڪي ديوتا جي محبت ۾ برباد ٿي ويا آهن، انا پرستي ۾ مصروف آهن.

ਇਹੁ ਮਾਨਸ ਜਨਮੁ ਦੁਲੰਭੁ ਸਾ ਮਨਮੁਖ ਸੰਤਾਪੇ ॥
eihu maanas janam dulanbh saa manamukh santaape |

هي انساني جسم حاصل ڪرڻ ڏاڍو ڏکيو آهي. پاڻ سڳورا ماڻھو ڏک ۾ مبتلا آھن.

ਜਿਸੁ ਆਪਿ ਬੁਝਾਏ ਸੋ ਬੁਝਸੀ ਜਿਸੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਥਾਪੇ ॥
jis aap bujhaae so bujhasee jis satigur thaape |

اھو ئي سمجھي ٿو، جنھن کي رب پاڻ سمجھائي ٿو. هن کي سچي گرو طرفان برڪت ڏني وئي آهي.

ਸਭੁ ਜਗੁ ਖੇਲੁ ਰਚਾਇਓਨੁ ਸਭ ਵਰਤੈ ਆਪੇ ॥੧੩॥
sabh jag khel rachaaeion sabh varatai aape |13|

هن سڄي دنيا کي پنهنجي راند لاءِ پيدا ڪيو. هو سڀني جي وچ ۾ پکڙيل آهي. ||13||


اشاريه (1 - 1430)
جپ صفحو: 1 - 8
سو در صفحو: 8 - 10
سو پرکھ صفحو: 10 - 12
سوهلا صفحو: 12 - 13
سري راگ صفحو: 14 - 93
راگ ماجھ صفحو: 94 - 150
راگ گوري صفحو: 151 - 346
راگ آسا صفحو: 347 - 488
راگ گوجری صفحو: 489 - 526
راگ دیوگندھاری صفحو: 527 - 536
راگ بھیگاڑہ صفحو: 537 - 556
راگ وڈھنص صفحو: 557 - 594
راگ سورٹھ صفحو: 595 - 659
راگ دھنہسری صفحو: 660 - 695
راگ جیتسری صفحو: 696 - 710
راگ ٹوڈی صفحو: 711 - 718
راگ بیراڑی صفحو: 719 - 720
راگ تِلنگ صفحو: 721 - 727
راگ سوہی صفحو: 728 - 794
راگ بلاول صفحو: 795 - 858
راگ گوند صفحو: 859 - 875
راگ رامکلی صفحو: 876 - 974
راگ نت نارائن صفحو: 975 - 983
راگ مالی گورا صفحو: 984 - 988
راگ مارو صفحو: 989 - 1106
راگ تکھاری صفحو: 1107 - 1117
راگ کیدارا صفحو: 1118 - 1124
راگ بھیراؤ صفحو: 1125 - 1167
راگ بسنت صفحو: 1168 - 1196
راگ سارنگ صفحو: 1197 - 1253
راگ ملار صفحو: 1254 - 1293
راگ کانڑا صفحو: 1294 - 1318
راگ کلین صفحو: 1319 - 1326
راگ پربھاتی صفحو: 1327 - 1351
راگ جے جاونتی صفحو: 1352 - 1359
سلوک سہسکرتی صفحو: 1353 - 1360
گاتھا مہلا ۵ صفحو: 1360 - 1361
فُنے مہلا ۵ صفحو: 1361 - 1363
چوبولے مہلا ۵ صفحو: 1363 - 1364
سلوک بھگت کبیرا جی صفحو: 1364 - 1377
سلوک سیخ فرید کے صفحو: 1377 - 1385
سوئے سری مکھباک مہلا ۵ صفحو: 1385 - 1389
سوئے مہلے پہلے کے صفحو: 1389 - 1390
سوئے مہلے دوسرے کے صفحو: 1391 - 1392
سوئے مہلے تیجے کے صفحو: 1392 - 1396
سوئے مہلے چوتھے کے صفحو: 1396 - 1406
سوئے مہلے پنجویں کے صفحو: 1406 - 1409
سلوک وارا تے ودھیک صفحو: 1410 - 1426
سلوک مہلا ۹ صفحو: 1426 - 1429
منداوڑنی مہلا ۵ صفحو: 1429 - 1429
راگمالا صفحو: 1430 - 1430