ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 Sri Guru Granth Sahib
Síða - 789
ਪਉੜੀ ॥
paurree |Pauree:
ਹਰਿ ਸਾਲਾਹੀ ਸਦਾ ਸਦਾ ਤਨੁ ਮਨੁ ਸਉਪਿ ਸਰੀਰੁ ॥
har saalaahee sadaa sadaa tan man saup sareer |Lofið Drottin, um aldir alda; helgaðu honum líkama þinn og huga.
ਗੁਰਸਬਦੀ ਸਚੁ ਪਾਇਆ ਸਚਾ ਗਹਿਰ ਗੰਭੀਰੁ ॥
gurasabadee sach paaeaa sachaa gahir ganbheer |Í gegnum orð Shabads gúrúsins hef ég fundið hinn sanna, djúpstæða og órannsakanlega Drottin.
ਮਨਿ ਤਨਿ ਹਿਰਦੈ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਹਰਿ ਹੀਰਾ ਹੀਰੁ ॥
man tan hiradai rav rahiaa har heeraa heer |Drottinn, gimsteinn gimsteinanna, er að gegnsýra huga minn, líkama og hjarta.
ਜਨਮ ਮਰਣ ਕਾ ਦੁਖੁ ਗਇਆ ਫਿਰਿ ਪਵੈ ਨ ਫੀਰੁ ॥
janam maran kaa dukh geaa fir pavai na feer |Sársauki fæðingar og dauða er horfinn og ég mun aldrei aftur verða sendur í hringrás endurholdgunar.
ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਿ ਤੂ ਹਰਿ ਗੁਣੀ ਗਹੀਰੁ ॥੧੦॥
naanak naam salaeh too har gunee gaheer |10|Ó Nanak, lofið Naam, nafn Drottins, haf öndvegis. ||10||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa 1 |Salok, First Mehl:
ਨਾਨਕ ਇਹੁ ਤਨੁ ਜਾਲਿ ਜਿਨਿ ਜਲਿਐ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿਆ ॥
naanak ihu tan jaal jin jaliaai naam visaariaa |Ó Nanak, brenndu þennan líkama; þessi brenndi líkami hefur gleymt Naam, nafni Drottins.
ਪਉਦੀ ਜਾਇ ਪਰਾਲਿ ਪਿਛੈ ਹਥੁ ਨ ਅੰਬੜੈ ਤਿਤੁ ਨਿਵੰਧੈ ਤਾਲਿ ॥੧॥
paudee jaae paraal pichhai hath na anbarrai tith nivandhai taal |1|Óhreinindin hrannast upp og í heiminum hér eftir mun hönd þín ekki geta teygt sig niður í þessa kyrrstæðu tjörn til að hreinsa hana út. ||1||
ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 |Fyrsta Mehl:
ਨਾਨਕ ਮਨ ਕੇ ਕੰਮ ਫਿਟਿਆ ਗਣਤ ਨ ਆਵਹੀ ॥
naanak man ke kam fittiaa ganat na aavahee |Ó Nanak, vondar eru óteljandi athafnir hugans.
ਕਿਤੀ ਲਹਾ ਸਹੰਮ ਜਾ ਬਖਸੇ ਤਾ ਧਕਾ ਨਹੀ ॥੨॥
kitee lahaa saham jaa bakhase taa dhakaa nahee |2|Þeir koma með hræðilegar og sársaukafullar refsingar, en ef Drottinn fyrirgefur mér, þá mun mér verða hlíft við þessari refsingu. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |Pauree:
ਸਚਾ ਅਮਰੁ ਚਲਾਇਓਨੁ ਕਰਿ ਸਚੁ ਫੁਰਮਾਣੁ ॥
sachaa amar chalaaeion kar sach furamaan |Sönn er skipunin sem hann sendir frá sér og sönn eru skipanirnar sem hann gefur út.
ਸਦਾ ਨਿਹਚਲੁ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਸੋ ਪੁਰਖੁ ਸੁਜਾਣੁ ॥
sadaa nihachal rav rahiaa so purakh sujaan |Að eilífu óhreyfður og óbreyttur, gegnsýrandi og gegnsýrandi alls staðar, Hann er alvitandi frumdrottinn.
ਗੁਰਪਰਸਾਦੀ ਸੇਵੀਐ ਸਚੁ ਸਬਦਿ ਨੀਸਾਣੁ ॥
guraparasaadee seveeai sach sabad neesaan |Með náð Guru, þjóna honum, í gegnum hið sanna merki Shabad.
ਪੂਰਾ ਥਾਟੁ ਬਣਾਇਆ ਰੰਗੁ ਗੁਰਮਤਿ ਮਾਣੁ ॥
pooraa thaatt banaaeaa rang guramat maan |Það sem hann gerir er fullkomið; í gegnum kenningar gúrúsins, njóttu ástar hans.
ਅਗਮ ਅਗੋਚਰੁ ਅਲਖੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਜਾਣੁ ॥੧੧॥
agam agochar alakh hai guramukh har jaan |11|Hann er óaðgengilegur, óskiljanlegur og óséður; sem Gurmukh, þekki Drottin. ||11||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa 1 |Salok, First Mehl:
ਨਾਨਕ ਬਦਰਾ ਮਾਲ ਕਾ ਭੀਤਰਿ ਧਰਿਆ ਆਣਿ ॥
naanak badaraa maal kaa bheetar dhariaa aan |Ó Nanak, myntpokarnir eru komnir inn
ਖੋਟੇ ਖਰੇ ਪਰਖੀਅਨਿ ਸਾਹਿਬ ਕੈ ਦੀਬਾਣਿ ॥੧॥
khotte khare parakheean saahib kai deebaan |1|og settur í forgarð Drottins vors og meistara, og þar er hið ósvikna og falsaða aðskilið. ||1||
ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 |Fyrsta Mehl:
ਨਾਵਣ ਚਲੇ ਤੀਰਥੀ ਮਨਿ ਖੋਟੈ ਤਨਿ ਚੋਰ ॥
naavan chale teerathee man khottai tan chor |Þeir fara og baða sig í helgum pílagrímahelgi, en hugur þeirra er enn illur, og líkamar þeirra eru þjófar.
ਇਕੁ ਭਾਉ ਲਥੀ ਨਾਤਿਆ ਦੁਇ ਭਾ ਚੜੀਅਸੁ ਹੋਰ ॥
eik bhaau lathee naatiaa due bhaa charreeas hor |Sumt af óhreinindum þeirra er skolað af þessum böðum, en þau safnast aðeins upp tvöfalt meira.
ਬਾਹਰਿ ਧੋਤੀ ਤੂਮੜੀ ਅੰਦਰਿ ਵਿਸੁ ਨਿਕੋਰ ॥
baahar dhotee toomarree andar vis nikor |Eins og graskál geta þau skolast af að utan, en að innan eru þau enn full af eitri.
ਸਾਧ ਭਲੇ ਅਣਨਾਤਿਆ ਚੋਰ ਸਿ ਚੋਰਾ ਚੋਰ ॥੨॥
saadh bhale ananaatiaa chor si choraa chor |2|Hinn heilagi maður er blessaður, jafnvel án þess að baða sig, en þjófur er þjófur, hversu mikið sem hann baðar sig. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |Pauree:
ਆਪੇ ਹੁਕਮੁ ਚਲਾਇਦਾ ਜਗੁ ਧੰਧੈ ਲਾਇਆ ॥
aape hukam chalaaeidaa jag dhandhai laaeaa |Hann gefur sjálfur út skipanir sínar og tengir fólk heimsins við verkefni sín.
ਇਕਿ ਆਪੇ ਹੀ ਆਪਿ ਲਾਇਅਨੁ ਗੁਰ ਤੇ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥
eik aape hee aap laaeian gur te sukh paaeaa |Sjálfur sameinar hann suma við sjálfan sig og í gegnum gúrúinn finna þeir frið.
ਦਹ ਦਿਸ ਇਹੁ ਮਨੁ ਧਾਵਦਾ ਗੁਰਿ ਠਾਕਿ ਰਹਾਇਆ ॥
dah dis ihu man dhaavadaa gur tthaak rahaaeaa |Hugurinn hleypur um í áttirnar tíu; Guru heldur því kyrrt.
ਨਾਵੈ ਨੋ ਸਭ ਲੋਚਦੀ ਗੁਰਮਤੀ ਪਾਇਆ ॥
naavai no sabh lochadee guramatee paaeaa |Allir þrá nafnið, en það er aðeins að finna í gegnum kenningar gúrúsins.
ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਮੇਟਿ ਨ ਸਕੀਐ ਜੋ ਹਰਿ ਲਿਖਿ ਪਾਇਆ ॥੧੨॥
dhur likhiaa mett na sakeeai jo har likh paaeaa |12|Fyrirfram ákveðin örlög þín, sem Drottinn skrifaði í upphafi, er ekki hægt að eyða. ||12||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa 1 |Salok, First Mehl:
ਦੁਇ ਦੀਵੇ ਚਉਦਹ ਹਟਨਾਲੇ ॥
due deeve chaudah hattanaale |Lamparnir tveir lýsa upp fjórtán markaðina.
ਜੇਤੇ ਜੀਅ ਤੇਤੇ ਵਣਜਾਰੇ ॥
jete jeea tete vanajaare |Það eru alveg jafn margir kaupmenn og það eru lifandi verur.
ਖੁਲੑੇ ਹਟ ਹੋਆ ਵਾਪਾਰੁ ॥
khulae hatt hoaa vaapaar |Verslanir eru opnar, og viðskipti eru í gangi;
ਜੋ ਪਹੁਚੈ ਸੋ ਚਲਣਹਾਰੁ ॥
jo pahuchai so chalanahaar |hver sem þangað kemur, á að fara.
ਧਰਮੁ ਦਲਾਲੁ ਪਾਏ ਨੀਸਾਣੁ ॥
dharam dalaal paae neesaan |Hinn réttláti dómari í Dharma er miðlarinn sem gefur merki sitt um samþykki.
ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਲਾਹਾ ਪਰਵਾਣੁ ॥
naanak naam laahaa paravaan |Ó Nanak, þeir sem vinna sér inn gróðann af Naam eru samþykktir og samþykktir.
ਘਰਿ ਆਏ ਵਜੀ ਵਾਧਾਈ ॥
ghar aae vajee vaadhaaee |Ok er þeir koma heim, er þeim fagnað með fagnaðarlæti;
ਸਚ ਨਾਮ ਕੀ ਮਿਲੀ ਵਡਿਆਈ ॥੧॥
sach naam kee milee vaddiaaee |1|þeir öðlast dýrlega hátign hins sanna nafns. ||1||
ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 |Fyrsta Mehl:
ਰਾਤੀ ਹੋਵਨਿ ਕਾਲੀਆ ਸੁਪੇਦਾ ਸੇ ਵੰਨ ॥
raatee hovan kaaleea supedaa se van |Jafnvel þegar nóttin er dimm, heldur allt sem er hvítt hvítum lit sínum.
ਦਿਹੁ ਬਗਾ ਤਪੈ ਘਣਾ ਕਾਲਿਆ ਕਾਲੇ ਵੰਨ ॥
dihu bagaa tapai ghanaa kaaliaa kaale van |Og jafnvel þegar dagsbirtan er töfrandi björt, heldur allt sem er svart svörtum lit sínum.
ਅੰਧੇ ਅਕਲੀ ਬਾਹਰੇ ਮੂਰਖ ਅੰਧ ਗਿਆਨੁ ॥
andhe akalee baahare moorakh andh giaan |Hinir blindu fífl hafa alls enga visku; skilningur þeirra er blindur.
ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਬਾਹਰੇ ਕਬਹਿ ਨ ਪਾਵਹਿ ਮਾਨੁ ॥੨॥
naanak nadaree baahare kabeh na paaveh maan |2|Ó Nanak, án náðar Drottins munu þeir aldrei hljóta heiður. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |Pauree:
ਕਾਇਆ ਕੋਟੁ ਰਚਾਇਆ ਹਰਿ ਸਚੈ ਆਪੇ ॥
kaaeaa kott rachaaeaa har sachai aape |Hinn sanni Drottinn skapaði sjálfur líkamsvirkið.
ਇਕਿ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਖੁਆਇਅਨੁ ਹਉਮੈ ਵਿਚਿ ਵਿਆਪੇ ॥
eik doojai bhaae khuaaeian haumai vich viaape |Sumir eru eyðilagðir vegna ástarinnar á tvöfeldni, uppteknir af sjálfhverfu.
ਇਹੁ ਮਾਨਸ ਜਨਮੁ ਦੁਲੰਭੁ ਸਾ ਮਨਮੁਖ ਸੰਤਾਪੇ ॥
eihu maanas janam dulanbh saa manamukh santaape |Það er svo erfitt að fá þennan mannslíkamann; hinir eigingjarnu manmukhs þjást af sársauka.
ਜਿਸੁ ਆਪਿ ਬੁਝਾਏ ਸੋ ਬੁਝਸੀ ਜਿਸੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਥਾਪੇ ॥
jis aap bujhaae so bujhasee jis satigur thaape |Hann einn skilur, sem Drottinn sjálfur lætur skilja; hann er blessaður af hinum sanna sérfræðingur.
ਸਭੁ ਜਗੁ ਖੇਲੁ ਰਚਾਇਓਨੁ ਸਭ ਵਰਤੈ ਆਪੇ ॥੧੩॥
sabh jag khel rachaaeion sabh varatai aape |13|Hann skapaði allan heiminn fyrir leik sinn; Hann er allsráðandi meðal allra. ||13||