ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 Sri Guru Granth Sahib
Síða - 607
ਗਲਿ ਜੇਵੜੀ ਆਪੇ ਪਾਇਦਾ ਪਿਆਰਾ ਜਿਉ ਪ੍ਰਭੁ ਖਿੰਚੈ ਤਿਉ ਜਾਹਾ ॥
gal jevarree aape paaeidaa piaaraa jiau prabh khinchai tiau jaahaa |Hinn elskaði sjálfur leggur hlekkina um háls þeirra; eins og Guð dregur þá, verða þeir að fara.
ਜੋ ਗਰਬੈ ਸੋ ਪਚਸੀ ਪਿਆਰੇ ਜਪਿ ਨਾਨਕ ਭਗਤਿ ਸਮਾਹਾ ॥੪॥੬॥
jo garabai so pachasee piaare jap naanak bhagat samaahaa |4|6|Hver sem býr yfir hroka, skal tortímt verða, elskaði; Nanak hugleiðir Drottin og er niðursokkinn af trúrækinni tilbeiðslu. ||4||6||
ਸੋਰਠਿ ਮਃ ੪ ਦੁਤੁਕੇ ॥
soratth mahalaa 4 dutuke |Sorat'h, fjórða Mehl, Dho-Thukay:
ਅਨਿਕ ਜਨਮ ਵਿਛੁੜੇ ਦੁਖੁ ਪਾਇਆ ਮਨਮੁਖਿ ਕਰਮ ਕਰੈ ਅਹੰਕਾਰੀ ॥
anik janam vichhurre dukh paaeaa manamukh karam karai ahankaaree |Aðskilinn frá Drottni í óteljandi æviskeið þjáist hinn eigingjarni manmukh í sársauka, stundar eigingirni.
ਸਾਧੂ ਪਰਸਤ ਹੀ ਪ੍ਰਭੁ ਪਾਇਆ ਗੋਬਿਦ ਸਰਣਿ ਤੁਮਾਰੀ ॥੧॥
saadhoo parasat hee prabh paaeaa gobid saran tumaaree |1|Þegar ég sá hinn heilaga heilaga fann ég Guð; Ó Drottinn alheimsins, ég leita þíns helgidóms. ||1||
ਗੋਬਿਦ ਪ੍ਰੀਤਿ ਲਗੀ ਅਤਿ ਪਿਆਰੀ ॥
gobid preet lagee at piaaree |Kærleikur Guðs er mér mjög kær.
ਜਬ ਸਤਸੰਗ ਭਏ ਸਾਧੂ ਜਨ ਹਿਰਦੈ ਮਿਲਿਆ ਸਾਂਤਿ ਮੁਰਾਰੀ ॥ ਰਹਾਉ ॥
jab satasang bhe saadhoo jan hiradai miliaa saant muraaree | rahaau |Þegar ég gekk til liðs við Sat Sangat, Félag heilags fólks, kom Drottinn, holdgervingur friðar, inn í hjarta mitt. ||Hlé||
ਤੂ ਹਿਰਦੈ ਗੁਪਤੁ ਵਸਹਿ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਤੇਰਾ ਭਾਉ ਨ ਬੁਝਹਿ ਗਵਾਰੀ ॥
too hiradai gupat vaseh din raatee teraa bhaau na bujheh gavaaree |Þú býrð, falinn, í hjarta mínu dag og nótt, Drottinn; en aumingja heimskingjarnir skilja ekki ást þína.
ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਮਿਲਿਆ ਪ੍ਰਭੁ ਪ੍ਰਗਟਿਆ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਗੁਣ ਵੀਚਾਰੀ ॥੨॥
satigur purakh miliaa prabh pragattiaa gun gaavai gun veechaaree |2|Fundur með hinum almáttuga sanna gúrú, Guð opinberaðist mér; Ég syng hans dýrðlegu lofgjörð og hugleiða dýrð hans. ||2||
ਗੁਰਮੁਖਿ ਪ੍ਰਗਾਸੁ ਭਇਆ ਸਾਤਿ ਆਈ ਦੁਰਮਤਿ ਬੁਧਿ ਨਿਵਾਰੀ ॥
guramukh pragaas bheaa saat aaee duramat budh nivaaree |Sem Gurmukh er ég orðinn upplýstur; friður er kominn, og illsku hefur verið eytt úr huga mínum.
ਆਤਮ ਬ੍ਰਹਮੁ ਚੀਨਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਸਤਸੰਗਤਿ ਪੁਰਖ ਤੁਮਾਰੀ ॥੩॥
aatam braham cheen sukh paaeaa satasangat purakh tumaaree |3|Með því að skilja samband einstaklings sálar við Guð, hef ég fundið frið í Sat Sangat þínum, þínum sanna söfnuði, ó Drottinn. ||3||
ਪੁਰਖੈ ਪੁਰਖੁ ਮਿਲਿਆ ਗੁਰੁ ਪਾਇਆ ਜਿਨ ਕਉ ਕਿਰਪਾ ਭਈ ਤੁਮਾਰੀ ॥
purakhai purakh miliaa gur paaeaa jin kau kirapaa bhee tumaaree |Þeir sem eru blessaðir af góðri miskunn þinni, hittu almáttugan Drottin og finndu sérfræðingurinn.
ਨਾਨਕ ਅਤੁਲੁ ਸਹਜ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਅਨਦਿਨੁ ਜਾਗਤੁ ਰਹੈ ਬਨਵਾਰੀ ॥੪॥੭॥
naanak atul sahaj sukh paaeaa anadin jaagat rahai banavaaree |4|7|Nanak hefur fundið hinn ómælda, himneska frið; nótt og dag er hann vakandi fyrir Drottni, meistara skógar alheimsins. ||4||7||
ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੪ ॥
soratth mahalaa 4 |Sorat'h, fjórða Mehl:
ਹਰਿ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਅੰਤਰੁ ਮਨੁ ਬੇਧਿਆ ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਰਹਣੁ ਨ ਜਾਈ ॥
har siau preet antar man bedhiaa har bin rahan na jaaee |Innra djúp hugar míns er gegnsýrt af kærleika til Drottins; Ég get ekki lifað án Drottins.
ਜਿਉ ਮਛੁਲੀ ਬਿਨੁ ਨੀਰੈ ਬਿਨਸੈ ਤਿਉ ਨਾਮੈ ਬਿਨੁ ਮਰਿ ਜਾਈ ॥੧॥
jiau machhulee bin neerai binasai tiau naamai bin mar jaaee |1|Eins og fiskurinn deyr án vatns, dey ég án nafns Drottins. ||1||
ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭ ਕਿਰਪਾ ਜਲੁ ਦੇਵਹੁ ਹਰਿ ਨਾਈ ॥
mere prabh kirapaa jal devahu har naaee |Ó Guð minn, blessaðu mig með vatni nafns þíns.
ਹਉ ਅੰਤਰਿ ਨਾਮੁ ਮੰਗਾ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਨਾਮੇ ਹੀ ਸਾਂਤਿ ਪਾਈ ॥ ਰਹਾਉ ॥
hau antar naam mangaa din raatee naame hee saant paaee | rahaau |Ég bið um nafn þitt, djúpt innra með mér, dag og nótt; í gegnum nafnið finn ég frið. ||Hlé||
ਜਿਉ ਚਾਤ੍ਰਿਕੁ ਜਲ ਬਿਨੁ ਬਿਲਲਾਵੈ ਬਿਨੁ ਜਲ ਪਿਆਸ ਨ ਜਾਈ ॥
jiau chaatrik jal bin bilalaavai bin jal piaas na jaaee |Söngfuglinn hrópar vegna vatnsskorts - án vatns verður þorsta hans ekki svalað.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਲੁ ਪਾਵੈ ਸੁਖ ਸਹਜੇ ਹਰਿਆ ਭਾਇ ਸੁਭਾਈ ॥੨॥
guramukh jal paavai sukh sahaje hariaa bhaae subhaaee |2|Gurmukh fær vatn himneskrar sælu, og endurnærist, blómstrar fram í gegnum blessaða kærleika Drottins. ||2||
ਮਨਮੁਖ ਭੂਖੇ ਦਹ ਦਿਸ ਡੋਲਹਿ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਦੁਖੁ ਪਾਈ ॥
manamukh bhookhe dah dis ddoleh bin naavai dukh paaee |Hinir eigingjarnu manmúkar eru svangir, ráfa um í áttirnar tíu; án nafnsins þjást þeir af sársauka.
ਜਨਮਿ ਮਰੈ ਫਿਰਿ ਜੋਨੀ ਆਵੈ ਦਰਗਹਿ ਮਿਲੈ ਸਜਾਈ ॥੩॥
janam marai fir jonee aavai darageh milai sajaaee |3|Þeir fæðast, aðeins til að deyja, og verða aftur endurholdgaðir; í dómi Drottins er þeim refsað. ||3||
ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਹਿ ਤਾ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵਹ ਹਰਿ ਰਸੁ ਅੰਤਰਿ ਪਾਈ ॥
kripaa kareh taa har gun gaavah har ras antar paaee |En ef Drottinn sýnir miskunn sína, þá kemur maður til að syngja hans dýrðlega lof; djúpt í kjarna eigin sjálfs finnur hann háleitan kjarna elixírs Drottins.
ਨਾਨਕ ਦੀਨ ਦਇਆਲ ਭਏ ਹੈ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਸਬਦਿ ਬੁਝਾਈ ॥੪॥੮॥
naanak deen deaal bhe hai trisanaa sabad bujhaaee |4|8|Drottinn hefur orðið miskunnsamur til að hógværa Nanak, og með orði Shabadsins er löngunum hans svalað. ||4||8||
ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੪ ਪੰਚਪਦਾ ॥
soratth mahalaa 4 panchapadaa |Sorat'h, fjórða Mehl, Panch-Padhay:
ਅਚਰੁ ਚਰੈ ਤਾ ਸਿਧਿ ਹੋਈ ਸਿਧੀ ਤੇ ਬੁਧਿ ਪਾਈ ॥
achar charai taa sidh hoee sidhee te budh paaee |Ef maður borðar hið óæta, þá verður hann Siddha, vera fullkominna andlega; fyrir þessa fullkomnun öðlast hann visku.
ਪ੍ਰੇਮ ਕੇ ਸਰ ਲਾਗੇ ਤਨ ਭੀਤਰਿ ਤਾ ਭ੍ਰਮੁ ਕਾਟਿਆ ਜਾਈ ॥੧॥
prem ke sar laage tan bheetar taa bhram kaattiaa jaaee |1|Þegar örin af kærleika Drottins kemst í gegnum líkama hans, þá er efa hans eytt. ||1||
ਮੇਰੇ ਗੋਬਿਦ ਅਪੁਨੇ ਜਨ ਕਉ ਦੇਹਿ ਵਡਿਆਈ ॥
mere gobid apune jan kau dehi vaddiaaee |Ó Drottinn minn alheimsins, blessaðu auðmjúkan þjón þinn með dýrð.
ਗੁਰਮਤਿ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਪਰਗਾਸਹੁ ਸਦਾ ਰਹਹੁ ਸਰਣਾਈ ॥ ਰਹਾਉ ॥
guramat raam naam paragaasahu sadaa rahahu saranaaee | rahaau |Undir leiðbeiningum Guru, upplýstu mig með nafni Drottins, að ég megi dvelja að eilífu í helgidómi þínum. ||Hlé||
ਇਹੁ ਸੰਸਾਰੁ ਸਭੁ ਆਵਣ ਜਾਣਾ ਮਨ ਮੂਰਖ ਚੇਤਿ ਅਜਾਣਾ ॥
eihu sansaar sabh aavan jaanaa man moorakh chet ajaanaa |Þessi heimur er allur í því að koma og fara; Ó heimska og fáfróði hugur minn, minnstu Drottins.
ਹਰਿ ਜੀਉ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਹੁ ਗੁਰੁ ਮੇਲਹੁ ਤਾ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਣਾ ॥੨॥
har jeeo kripaa karahu gur melahu taa har naam samaanaa |2|Ó kæri Drottinn, vinsamlegast, aumkaðu mig og sameinaðu mig gúrúinn, svo að ég megi sameinast í nafni Drottins. ||2||
ਜਿਸ ਕੀ ਵਥੁ ਸੋਈ ਪ੍ਰਭੁ ਜਾਣੈ ਜਿਸ ਨੋ ਦੇਇ ਸੁ ਪਾਏ ॥
jis kee vath soee prabh jaanai jis no dee su paae |Aðeins sá sem hefur það þekkir Guð; hann einn á það, sem Guð hefur gefið það
ਵਸਤੁ ਅਨੂਪ ਅਤਿ ਅਗਮ ਅਗੋਚਰ ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਅਲਖੁ ਲਖਾਏ ॥੩॥
vasat anoop at agam agochar gur pooraa alakh lakhaae |3|- svo mjög fallegt, óaðgengilegt og óskiljanlegt. Í gegnum hinn fullkomna gúrú er hið óþekkjanlega þekkt. ||3||
ਜਿਨਿ ਇਹ ਚਾਖੀ ਸੋਈ ਜਾਣੈ ਗੂੰਗੇ ਕੀ ਮਿਠਿਆਈ ॥
jin ih chaakhee soee jaanai goonge kee mitthiaaee |Aðeins sá sem smakkar veit það, eins og málleysingi, sem smakkar sæta nammið, en getur ekki talað um það.