پورو:
جيڪڏهن ڪو ماڻهو سچو گرو کي بدنام ڪري، ۽ پوء گرو جي حفاظت لاء اچي،
سچو گرو هن کي سندس گذريل گناهن جي معافي ڏئي ٿو، ۽ هن کي سنتن جي جماعت سان متحد ڪري ٿو.
جڏهن مينهن پوي ٿو ته ندين، ندين ۽ تلاءَ جو پاڻي گنگا ۾ وهي ٿو. گنگا ۾ وهڻ سان، ان کي مقدس ۽ پاڪ ڪيو ويندو آهي.
سچي گروءَ جي اها شان عظيم آهي، جنهن جو ڪوبه انتقام ناهي. ان سان ملڻ سان، اُڃ ۽ بک ختم ٿي ويندي آهي ۽ هڪدم آسماني سڪون حاصل ٿيندو آهي.
اي نانڪ، رب جو هي معجزو ڏس، منهنجو سچو بادشاهه! هر ڪو ان مان راضي آهي جيڪو سچو گرو جي فرمانبرداري ۽ يقين رکي ٿو. ||13||1|| سوڍ ||
بلاول، عقيدتمندن جو ڪلام. ڪبير جي:
هڪ عالمگير خالق خدا. سچ جو نالو آهي. گرو جي فضل سان تخليقي شخصيت:
هيءَ دنيا هڪ ڊرامو آهي. هتي ڪو به رهي نٿو سگهي.
سڌو رستو ھلڻ؛ ٻي صورت ۾، توهان کي چوڌاري ڌڪيو ويندو. ||1||روڪ||
ٻار، جوان ۽ پوڙها، اي تقدير جا ڀائرو، موت جو رسول کڻي هليو ويندو.
رب غريب کي مائوس بڻائي ڇڏيو آهي، ۽ موت جي ٻلي کيس کائي رهي آهي. ||1||
اهو ڪنهن به امير يا غريب کي خاص ڌيان نٿو ڏئي.
بادشاهه ۽ سندس رعيت هڪجهڙا قتل ڪيا ويا آهن. اهڙي موت جي طاقت آهي. ||2||
جيڪي رب کي راضي آهن، سي رب جا ٻانهن آهن. سندن ڪهاڻي منفرد ۽ منفرد آهي.
اھي نه ايندا آھن ۽ ويندا آھن، ۽ اھي ڪڏھن نه مرندا آھن. اُھي رھندا آھن رب پاڪ سان. ||3||
پنهنجي روح ۾ اهو ڄاڻو ته پنهنجي اولاد، زال، مال ۽ ملڪيت کي ڇڏي ڏيو
- ڪبير چوي ٿو، ٻڌ، اي سنتو - توهان کي ڪائنات جي رب سان گڏ ڪيو ويندو. ||4||1||
بلاول:
مان نه علم جا ڪتاب پڙهندو آهيان ۽ نه بحثن کي سمجهندو آهيان.
مان چريو ٿي ويو آهيان، رب جي حمد ۽ ثنا ٻڌندو رهيو. ||1||
اي بابا، مان چريو ٿي ويو آهيان. سڄي دنيا عقلمند آهي، ۽ مان چريو آهيان.
مان خراب آهيان؛ مون وانگر ٻيو ڪو به خراب نه ٿئي. ||1||روڪ||
مون پاڻ کي چريو نه ڪيو آهي - رب مون کي چريو ڪيو آهي.
سچي گرو منهنجي شڪ کي ساڙي ڇڏيو آهي. ||2||
مان خراب آهيان؛ مان پنهنجي عقل وڃائي چڪو آهيان.
مون جهڙو ڪو به شڪ ۾ گمراهه نه ٿئي. ||3||
اھو اڪيلو چريو آھي، جيڪو پاڻ کي نٿو سمجھي.
جڏهن هو پاڻ کي سمجهي ٿو، تڏهن هو هڪ رب کي سڃاڻي ٿو. ||4||
جيڪو هاڻي رب سان نشي ۾ مست نه آهي، اهو ڪڏهن به نشي ۾ نه هوندو.
ڪبير چوي ٿو، مان رب جي محبت سان ڀريل آهيان. ||5||2||
بلاول:
پنهنجي گهر ڀاتين کي ڇڏي، هو ٻيلي ۾ وڃي سگهي ٿو، ۽ جُڙ کائي زندگي گذاري ٿو.
پر ان جي باوجود، هن جو گنهگار، بڇڙو ذهن ڪرپشن کي نه ٿو ڇڏي. ||1||
ڪنهن کي ڪيئن بچائي سگهجي ٿو؟ خوفناڪ عالمي سمنڊ مان ڪو ڪيئن پار ٿيندو؟
مون کي بچايو، مون کي بچايو، اي منهنجا رب! تنهنجو عاجز ٻانهو تنهنجي پناهه گهري ٿو. ||1||روڪ||
مان گناهه ۽ فساد جي خواهش کان بچي نٿو سگهان.
مان ان خواهش کان پري رکڻ لاءِ هر قسم جون ڪوششون ڪريان ٿو، پر اها مون کي بار بار جڪڙي رهي آهي. ||2||