ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 ശ്രീ ഗുരു ഗ്രന്ഥ് സാഹിബ്
പേജ് - 510
ਇਹੁ ਜੀਉ ਸਦਾ ਮੁਕਤੁ ਹੈ ਸਹਜੇ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥੨॥
eihu jeeo sadaa mukat hai sahaje rahiaa samaae |2|അപ്പോൾ, ഈ ആത്മാവ് എന്നെന്നേക്കുമായി മോചിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു, അത് സ്വർഗീയ ആനന്ദത്തിൽ ലയിച്ചുനിൽക്കുന്നു. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |പൗറി:
ਪ੍ਰਭਿ ਸੰਸਾਰੁ ਉਪਾਇ ਕੈ ਵਸਿ ਆਪਣੈ ਕੀਤਾ ॥
prabh sansaar upaae kai vas aapanai keetaa |ദൈവം പ്രപഞ്ചത്തെ സൃഷ്ടിച്ചു, അവൻ അതിനെ തൻ്റെ ശക്തിയിൽ സൂക്ഷിക്കുന്നു.
ਗਣਤੈ ਪ੍ਰਭੂ ਨ ਪਾਈਐ ਦੂਜੈ ਭਰਮੀਤਾ ॥
ganatai prabhoo na paaeeai doojai bharameetaa |എണ്ണിയാൽ ദൈവത്തെ ലഭിക്കില്ല; മർത്യൻ സംശയത്തിൽ അലയുന്നു.
ਸਤਿਗੁਰ ਮਿਲਿਐ ਜੀਵਤੁ ਮਰੈ ਬੁਝਿ ਸਚਿ ਸਮੀਤਾ ॥
satigur miliaai jeevat marai bujh sach sameetaa |യഥാർത്ഥ ഗുരുവിനെ കണ്ടുമുട്ടിയാൽ, ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾത്തന്നെ ഒരാൾ മരിച്ചുകിടക്കുന്നു; അവനെ മനസ്സിലാക്കിയാൽ അവൻ സത്യത്തിൽ ലയിച്ചിരിക്കുന്നു.
ਸਬਦੇ ਹਉਮੈ ਖੋਈਐ ਹਰਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲੀਤਾ ॥
sabade haumai khoeeai har mel mileetaa |ശബാദിൻ്റെ വചനത്തിലൂടെ, അഹംഭാവം ഇല്ലാതാക്കി, ഒരാൾ കർത്താവിൻ്റെ ഐക്യത്തിൽ ഐക്യപ്പെടുന്നു.
ਸਭ ਕਿਛੁ ਜਾਣੈ ਕਰੇ ਆਪਿ ਆਪੇ ਵਿਗਸੀਤਾ ॥੪॥
sabh kichh jaanai kare aap aape vigaseetaa |4|അവൻ എല്ലാം അറിയുന്നു, അവൻ തന്നെ എല്ലാം ചെയ്യുന്നു; അവൻ്റെ സൃഷ്ടി കണ്ടു, അവൻ സന്തോഷിക്കുന്നു. ||4||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |സലോക്, മൂന്നാം മെഹൽ:
ਸਤਿਗੁਰ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਨ ਲਾਇਓ ਨਾਮੁ ਨ ਵਸਿਓ ਮਨਿ ਆਇ ॥
satigur siau chit na laaeio naam na vasio man aae |യഥാർത്ഥ ഗുരുവിൽ തൻ്റെ ബോധം കേന്ദ്രീകരിക്കാത്തവൻ, നാമം മനസ്സിൽ വരാത്തവൻ
ਧ੍ਰਿਗੁ ਇਵੇਹਾ ਜੀਵਿਆ ਕਿਆ ਜੁਗ ਮਹਿ ਪਾਇਆ ਆਇ ॥
dhrig ivehaa jeeviaa kiaa jug meh paaeaa aae |അത്തരമൊരു ജീവിതം ശപിക്കപ്പെട്ടതാണ്. ലോകത്തിലേക്ക് വന്നതുകൊണ്ട് അവൻ എന്താണ് നേടിയത്?
ਮਾਇਆ ਖੋਟੀ ਰਾਸਿ ਹੈ ਏਕ ਚਸੇ ਮਹਿ ਪਾਜੁ ਲਹਿ ਜਾਇ ॥
maaeaa khottee raas hai ek chase meh paaj leh jaae |മായ തെറ്റായ മൂലധനമാണ്; ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് അതിൻ്റെ തെറ്റായ ആവരണം അഴിഞ്ഞു വീഴുന്നു.
ਹਥਹੁ ਛੁੜਕੀ ਤਨੁ ਸਿਆਹੁ ਹੋਇ ਬਦਨੁ ਜਾਇ ਕੁਮਲਾਇ ॥
hathahu chhurrakee tan siaahu hoe badan jaae kumalaae |അത് അവൻ്റെ കൈയിൽ നിന്ന് വഴുതി വീഴുമ്പോൾ, അവൻ്റെ ശരീരം കറുത്തതായി മാറുന്നു, അവൻ്റെ മുഖം വാടിപ്പോകുന്നു.
ਜਿਨ ਸਤਿਗੁਰ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ਤਿਨੑ ਸੁਖੁ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਆਇ ॥
jin satigur siau chit laaeaa tina sukh vasiaa man aae |യഥാർത്ഥ ഗുരുവിൽ ബോധം കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നവരുടെ മനസ്സിൽ സമാധാനം കുടികൊള്ളുന്നു.
ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵਹਿ ਰੰਗ ਸਿਉ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥
har naam dhiaaveh rang siau har naam rahe liv laae |അവർ സ്നേഹത്തോടെ കർത്താവിൻ്റെ നാമം ധ്യാനിക്കുന്നു; അവർ കർത്താവിൻ്റെ നാമത്തോട് സ്നേഹപൂർവ്വം ഇണങ്ങിച്ചേർന്നിരിക്കുന്നു.
ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰ ਸੋ ਧਨੁ ਸਉਪਿਆ ਜਿ ਜੀਅ ਮਹਿ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥
naanak satigur so dhan saupiaa ji jeea meh rahiaa samaae |ഓ നാനാക്ക്, യഥാർത്ഥ ഗുരു അവർക്ക് അവരുടെ ഹൃദയത്തിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന സമ്പത്ത് നൽകി.
ਰੰਗੁ ਤਿਸੈ ਕਉ ਅਗਲਾ ਵੰਨੀ ਚੜੈ ਚੜਾਇ ॥੧॥
rang tisai kau agalaa vanee charrai charraae |1|അവർ പരമമായ സ്നേഹത്താൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; അതിൻ്റെ നിറം അനുദിനം കൂടുന്നു. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |മൂന്നാമത്തെ മെഹൽ:
ਮਾਇਆ ਹੋਈ ਨਾਗਨੀ ਜਗਤਿ ਰਹੀ ਲਪਟਾਇ ॥
maaeaa hoee naaganee jagat rahee lapattaae |ലോകത്തോട് പറ്റിനിൽക്കുന്ന ഒരു സർപ്പമാണ് മായ.
ਇਸ ਕੀ ਸੇਵਾ ਜੋ ਕਰੇ ਤਿਸ ਹੀ ਕਉ ਫਿਰਿ ਖਾਇ ॥
eis kee sevaa jo kare tis hee kau fir khaae |അവളെ സേവിക്കുന്നവൻ ആത്യന്തികമായി വിഴുങ്ങുന്നു.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਕੋਈ ਗਾਰੜੂ ਤਿਨਿ ਮਲਿ ਦਲਿ ਲਾਈ ਪਾਇ ॥
guramukh koee gaararroo tin mal dal laaee paae |ഗുരുമുഖൻ ഒരു പാമ്പിനെ മയക്കുന്നവനാണ്; അവൻ അവളെ ചവിട്ടി താഴെയിട്ടു, കാൽക്കീഴിൽ തകർത്തുകളഞ്ഞു.
ਨਾਨਕ ਸੇਈ ਉਬਰੇ ਜਿ ਸਚਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੨॥
naanak seee ubare ji sach rahe liv laae |2|ഓ നാനാക്ക്, അവർ മാത്രമേ രക്ഷിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളൂ, അവർ യഥാർത്ഥ കർത്താവിൽ സ്നേഹപൂർവ്വം ലയിച്ചിരിക്കുന്നു. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |പൗറി:
ਢਾਢੀ ਕਰੇ ਪੁਕਾਰ ਪ੍ਰਭੂ ਸੁਣਾਇਸੀ ॥
dtaadtee kare pukaar prabhoo sunaaeisee |മന്ത്രി നിലവിളിക്കുന്നു, ദൈവം അവനെ കേൾക്കുന്നു.
ਅੰਦਰਿ ਧੀਰਕ ਹੋਇ ਪੂਰਾ ਪਾਇਸੀ ॥
andar dheerak hoe pooraa paaeisee |അവൻ തൻ്റെ മനസ്സിൽ ആശ്വസിക്കുന്നു, അവൻ തികഞ്ഞ കർത്താവിനെ പ്രാപിക്കുന്നു.
ਜੋ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਲੇਖੁ ਸੇ ਕਰਮ ਕਮਾਇਸੀ ॥
jo dhur likhiaa lekh se karam kamaaeisee |ഭഗവാൻ മുൻകൂട്ടി നിശ്ചയിച്ചിട്ടുള്ള വിധി എന്താണോ, അവയാണ് അവൻ ചെയ്യുന്ന കർമ്മങ്ങൾ.
ਜਾ ਹੋਵੈ ਖਸਮੁ ਦਇਆਲੁ ਤਾ ਮਹਲੁ ਘਰੁ ਪਾਇਸੀ ॥
jaa hovai khasam deaal taa mahal ghar paaeisee |കർത്താവും യജമാനനും കരുണയുള്ളവനായിത്തീരുമ്പോൾ, ഒരാൾക്ക് തൻ്റെ ഭവനമായി ഭഗവാൻ്റെ സാന്നിധ്യമുള്ള മാളിക ലഭിക്കും.
ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਰਾ ਅਤਿ ਵਡਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੇਲਾਇਸੀ ॥੫॥
so prabh meraa at vaddaa guramukh melaaeisee |5|എൻ്റെ ആ ദൈവം വളരെ വലിയവനാണ്; ഗുരുമുഖൻ എന്ന നിലയിൽ ഞാൻ അദ്ദേഹത്തെ കണ്ടു. ||5||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |സലോക്, മൂന്നാം മെഹൽ:
ਸਭਨਾ ਕਾ ਸਹੁ ਏਕੁ ਹੈ ਸਦ ਹੀ ਰਹੈ ਹਜੂਰਿ ॥
sabhanaa kaa sahu ek hai sad hee rahai hajoor |എല്ലാവരുടെയും കർത്താവായ ഒരു ദൈവമുണ്ട്; അവൻ എന്നും സന്നിഹിതനാണ്.
ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੁ ਨ ਮੰਨਈ ਤਾ ਘਰ ਹੀ ਅੰਦਰਿ ਦੂਰਿ ॥
naanak hukam na manee taa ghar hee andar door |ഓ നാനാക്ക്, കർത്താവിൻ്റെ കൽപ്പനയുടെ ഹുകാം അനുസരിച്ചില്ലെങ്കിൽ, സ്വന്തം വീടിനുള്ളിൽ, കർത്താവ് വളരെ അകലെയാണെന്ന് തോന്നുന്നു.
ਹੁਕਮੁ ਭੀ ਤਿਨੑਾ ਮਨਾਇਸੀ ਜਿਨੑ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰੇਇ ॥
hukam bhee tinaa manaaeisee jina kau nadar karee |അവർ മാത്രം കർത്താവിൻ്റെ കൽപ്പന അനുസരിക്കുന്നു, അവൻ തൻ്റെ കൃപയുടെ ദൃഷ്ടി വീശുന്നു.
ਹੁਕਮੁ ਮੰਨਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਪ੍ਰੇਮ ਸੁਹਾਗਣਿ ਹੋਇ ॥੧॥
hukam man sukh paaeaa prem suhaagan hoe |1|അവൻ്റെ കൽപ്പന അനുസരിക്കുന്നതിലൂടെ ഒരാൾ സമാധാനം നേടുകയും സന്തോഷവതിയും സ്നേഹനിധിയുമായ ആത്മ വധുവായിത്തീരുകയും ചെയ്യുന്നു. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |മൂന്നാമത്തെ മെഹൽ:
ਰੈਣਿ ਸਬਾਈ ਜਲਿ ਮੁਈ ਕੰਤ ਨ ਲਾਇਓ ਭਾਉ ॥
rain sabaaee jal muee kant na laaeio bhaau |തൻ്റെ ഭർത്താവിനെ സ്നേഹിക്കാത്ത അവൾ, തൻ്റെ ജീവിതത്തിൻ്റെ രാത്രി മുഴുവൻ കത്തിച്ചുകളയുന്നു.
ਨਾਨਕ ਸੁਖਿ ਵਸਨਿ ਸੁੋਹਾਗਣੀ ਜਿਨੑ ਪਿਆਰਾ ਪੁਰਖੁ ਹਰਿ ਰਾਉ ॥੨॥
naanak sukh vasan suohaaganee jina piaaraa purakh har raau |2|ഓ നാനാക്ക്, ആത്മ വധുക്കൾ സമാധാനത്തിൽ വസിക്കുന്നു; അവരുടെ രാജാവായ കർത്താവ് അവർക്കുണ്ട്. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |പൗറി:
ਸਭੁ ਜਗੁ ਫਿਰਿ ਮੈ ਦੇਖਿਆ ਹਰਿ ਇਕੋ ਦਾਤਾ ॥
sabh jag fir mai dekhiaa har iko daataa |ലോകമെമ്പാടും കറങ്ങിനടന്ന്, കർത്താവ് ഏക ദാതാവാണെന്ന് ഞാൻ കണ്ടു.
ਉਪਾਇ ਕਿਤੈ ਨ ਪਾਈਐ ਹਰਿ ਕਰਮ ਬਿਧਾਤਾ ॥
aupaae kitai na paaeeai har karam bidhaataa |ഒരു ഉപാധി കൊണ്ടും ഭഗവാനെ പ്രാപിക്കാനാവില്ല; അവൻ കർമ്മത്തിൻ്റെ ശില്പിയാണ്.
ਗੁਰਸਬਦੀ ਹਰਿ ਮਨਿ ਵਸੈ ਹਰਿ ਸਹਜੇ ਜਾਤਾ ॥
gurasabadee har man vasai har sahaje jaataa |ഗുരുവിൻ്റെ ശബ്ദത്തിലൂടെ ഭഗവാൻ മനസ്സിൽ കുടികൊള്ളുന്നു, ഭഗവാൻ ഉള്ളിൽ എളുപ്പത്തിൽ വെളിപ്പെടുന്നു.
ਅੰਦਰਹੁ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਅਗਨਿ ਬੁਝੀ ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਰਿ ਨਾਤਾ ॥
andarahu trisanaa agan bujhee har amrit sar naataa |ഉള്ളിലെ ആഗ്രഹത്തിൻ്റെ തീ കെടുത്തി, അമൃത അമൃതിൻ്റെ ഭഗവാൻ്റെ കുളത്തിൽ കുളിക്കുന്നു.
ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ ਵਡੇ ਕੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੋਲਾਤਾ ॥੬॥
vaddee vaddiaaee vadde kee guramukh bolaataa |6|മഹാനായ ദൈവത്തിൻ്റെ മഹത്തായ മഹത്വം - ഗുർമുഖ് ഇതിനെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നു. ||6||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |സലോക്, മൂന്നാം മെഹൽ:
ਕਾਇਆ ਹੰਸ ਕਿਆ ਪ੍ਰੀਤਿ ਹੈ ਜਿ ਪਇਆ ਹੀ ਛਡਿ ਜਾਇ ॥
kaaeaa hans kiaa preet hai ji peaa hee chhadd jaae |ശരീരവും ആത്മാവും തമ്മിലുള്ള ഇത് എന്ത് സ്നേഹമാണ്, ശരീരം വീഴുമ്പോൾ അവസാനിക്കുന്നു?
ਏਸ ਨੋ ਕੂੜੁ ਬੋਲਿ ਕਿ ਖਵਾਲੀਐ ਜਿ ਚਲਦਿਆ ਨਾਲਿ ਨ ਜਾਇ ॥
es no koorr bol ki khavaaleeai ji chaladiaa naal na jaae |എന്തിനാണ് കള്ളം പറഞ്ഞ് അതിനെ പോറ്റുന്നത്? നിങ്ങൾ പോകുമ്പോൾ, അത് നിങ്ങളോടൊപ്പം പോകുന്നില്ല.