ശ്രീ ഗുരു ഗ്രന്ഥ് സാഹിബ്

പേജ് - 1243

ਲਿਖਿਆ ਹੋਵੈ ਨਾਨਕਾ ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਸੁ ਹੋਇ ॥੧॥

likhiaa hovai naanakaa karataa kare su hoe |1|

നാനാക്ക്, മുൻകൂട്ടി നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്നതെന്തും സംഭവിക്കുന്നു; സ്രഷ്ടാവ് എന്ത് ചെയ്താലും അത് സംഭവിക്കുന്നു. ||1||

ਮਃ ੧ ॥

mahalaa 1 |

ആദ്യ മെഹൽ:

ਰੰਨਾ ਹੋਈਆ ਬੋਧੀਆ ਪੁਰਸ ਹੋਏ ਸਈਆਦ ॥

ranaa hoeea bodheea puras hoe seeaad |

സ്ത്രീകൾ ഉപദേശകരായി, പുരുഷന്മാർ വേട്ടക്കാരായി.

ਸੀਲੁ ਸੰਜਮੁ ਸੁਚ ਭੰਨੀ ਖਾਣਾ ਖਾਜੁ ਅਹਾਜੁ ॥

seel sanjam such bhanee khaanaa khaaj ahaaj |

വിനയവും ആത്മനിയന്ത്രണവും വിശുദ്ധിയും ഓടിപ്പോയി; ആളുകൾ കഴിക്കാൻ പാടില്ലാത്തതും നിഷിദ്ധവുമായ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നു.

ਸਰਮੁ ਗਇਆ ਘਰਿ ਆਪਣੈ ਪਤਿ ਉਠਿ ਚਲੀ ਨਾਲਿ ॥

saram geaa ghar aapanai pat utth chalee naal |

എളിമ അവളുടെ വീട് വിട്ടുപോയി, ബഹുമാനം അവളോടൊപ്പം പോയി.

ਨਾਨਕ ਸਚਾ ਏਕੁ ਹੈ ਅਉਰੁ ਨ ਸਚਾ ਭਾਲਿ ॥੨॥

naanak sachaa ek hai aaur na sachaa bhaal |2|

ഓ നാനാക്ക്, ഒരു യഥാർത്ഥ കർത്താവ് മാത്രമേയുള്ളൂ; സത്യമെന്ന നിലയിൽ മറ്റൊന്നും അന്വേഷിക്കാൻ മെനക്കെടരുത്. ||2||

ਪਉੜੀ ॥

paurree |

പൗറി:

ਬਾਹਰਿ ਭਸਮ ਲੇਪਨ ਕਰੇ ਅੰਤਰਿ ਗੁਬਾਰੀ ॥

baahar bhasam lepan kare antar gubaaree |

നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ പുറം ശരീരത്തെ ചാരം പുരട്ടുന്നു, എന്നാൽ ഉള്ളിൽ നിങ്ങൾ ഇരുട്ട് നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

ਖਿੰਥਾ ਝੋਲੀ ਬਹੁ ਭੇਖ ਕਰੇ ਦੁਰਮਤਿ ਅਹੰਕਾਰੀ ॥

khinthaa jholee bahu bhekh kare duramat ahankaaree |

നിങ്ങൾ പാച്ച് ചെയ്ത കോട്ടും ശരിയായ വസ്ത്രങ്ങളും വസ്ത്രങ്ങളും ധരിക്കുന്നു, പക്ഷേ നിങ്ങൾ ഇപ്പോഴും അഹംഭാവവും അഭിമാനവുമാണ്.

ਸਾਹਿਬ ਸਬਦੁ ਨ ਊਚਰੈ ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਪਸਾਰੀ ॥

saahib sabad na aoocharai maaeaa moh pasaaree |

നിങ്ങളുടെ നാഥൻ്റെയും യജമാനൻ്റെയും വചനമായ ശബാദ് നിങ്ങൾ ജപിക്കരുത്; നീ മായയുടെ വിശാലതയോട് ചേർന്നിരിക്കുന്നു.

ਅੰਤਰਿ ਲਾਲਚੁ ਭਰਮੁ ਹੈ ਭਰਮੈ ਗਾਵਾਰੀ ॥

antar laalach bharam hai bharamai gaavaaree |

ഉള്ളിൽ അത്യാഗ്രഹവും സംശയവും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; നീ ഒരു വിഡ്ഢിയെപ്പോലെ ചുറ്റിനടക്കുന്നു.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤਈ ਜੂਐ ਬਾਜੀ ਹਾਰੀ ॥੧੪॥

naanak naam na chetee jooaai baajee haaree |14|

നാനാക്ക് പറയുന്നു, നിങ്ങൾ ഒരിക്കലും നാമത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുക പോലുമില്ല; ചൂതാട്ടത്തിൽ നിങ്ങൾക്ക് ജീവിതത്തിൻ്റെ കളി നഷ്ടപ്പെട്ടു. ||14||

ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥

salok mahalaa 1 |

സലോക്, ആദ്യ മെഹൽ:

ਲਖ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਹੋਵੈ ਲਖ ਜੀਵਣੁ ਕਿਆ ਖੁਸੀਆ ਕਿਆ ਚਾਉ ॥

lakh siau preet hovai lakh jeevan kiaa khuseea kiaa chaau |

നിങ്ങൾ പതിനായിരങ്ങളുമായി പ്രണയത്തിലായിരിക്കാം, ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾ ജീവിക്കാം; എന്നാൽ ഈ സുഖങ്ങളും തൊഴിലുകളും കൊണ്ട് എന്തു പ്രയോജനം?

ਵਿਛੁੜਿਆ ਵਿਸੁ ਹੋਇ ਵਿਛੋੜਾ ਏਕ ਘੜੀ ਮਹਿ ਜਾਇ ॥

vichhurriaa vis hoe vichhorraa ek gharree meh jaae |

നിങ്ങൾ അവരിൽ നിന്ന് വേർപിരിയേണ്ടിവരുമ്പോൾ, ആ വേർപിരിയൽ വിഷം പോലെയാണ്, പക്ഷേ അവർ ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് ഇല്ലാതാകും.

ਜੇ ਸਉ ਵਰ੍ਹਿਆ ਮਿਠਾ ਖਾਜੈ ਭੀ ਫਿਰਿ ਕਉੜਾ ਖਾਇ ॥

je sau varhiaa mitthaa khaajai bhee fir kaurraa khaae |

നിങ്ങൾക്ക് നൂറു വർഷത്തേക്ക് മധുരപലഹാരങ്ങൾ കഴിക്കാം, പക്ഷേ ഒടുവിൽ കയ്പ്പും കഴിക്കേണ്ടിവരും.

ਮਿਠਾ ਖਾਧਾ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵੈ ਕਉੜਤਣੁ ਧਾਇ ਜਾਇ ॥

mitthaa khaadhaa chit na aavai kaurratan dhaae jaae |

അപ്പോൾ, മധുരപലഹാരങ്ങൾ കഴിച്ചതായി നിങ്ങൾ ഓർക്കുകയില്ല; കയ്പ്പ് നിങ്ങളിൽ വ്യാപിക്കും.

ਮਿਠਾ ਕਉੜਾ ਦੋਵੈ ਰੋਗ ॥

mitthaa kaurraa dovai rog |

മധുരവും കയ്പ്പും രണ്ടും രോഗങ്ങളാണ്.

ਨਾਨਕ ਅੰਤਿ ਵਿਗੁਤੇ ਭੋਗ ॥

naanak ant vigute bhog |

ഓ നാനാക്ക്, അവ ഭക്ഷിച്ചാൽ അവസാനം നീ നശിക്കും.

ਝਖਿ ਝਖਿ ਝਖਣਾ ਝਗੜਾ ਝਾਖ ॥

jhakh jhakh jhakhanaa jhagarraa jhaakh |

വിഷമിച്ചിട്ട് മരണത്തോട് മല്ലിട്ടിട്ട് കാര്യമില്ല.

ਝਖਿ ਝਖਿ ਜਾਹਿ ਝਖਹਿ ਤਿਨੑ ਪਾਸਿ ॥੧॥

jhakh jhakh jaeh jhakheh tina paas |1|

ആകുലതകളിലും പോരാട്ടങ്ങളിലും കുടുങ്ങി ആളുകൾ സ്വയം തളർന്നു പോകുന്നു. ||1||

ਮਃ ੧ ॥

mahalaa 1 |

ആദ്യ മെഹൽ:

ਕਾਪੜੁ ਕਾਠੁ ਰੰਗਾਇਆ ਰਾਂਗਿ ॥

kaaparr kaatth rangaaeaa raang |

അവർക്ക് വിവിധ നിറങ്ങളിലുള്ള നല്ല വസ്ത്രങ്ങളും ഫർണിച്ചറുകളും ഉണ്ട്.

ਘਰ ਗਚ ਕੀਤੇ ਬਾਗੇ ਬਾਗ ॥

ghar gach keete baage baag |

അവരുടെ വീടുകൾ മനോഹരമായി വെള്ള പൂശിയിരിക്കുന്നു.

ਸਾਦ ਸਹਜ ਕਰਿ ਮਨੁ ਖੇਲਾਇਆ ॥

saad sahaj kar man khelaaeaa |

സന്തോഷത്തിലും സമനിലയിലും അവർ മൈൻഡ് ഗെയിമുകൾ കളിക്കുന്നു.

ਤੈ ਸਹ ਪਾਸਹੁ ਕਹਣੁ ਕਹਾਇਆ ॥

tai sah paasahu kahan kahaaeaa |

കർത്താവേ, അവർ അങ്ങയെ സമീപിക്കുമ്പോൾ അവരോട് സംസാരിക്കും.

ਮਿਠਾ ਕਰਿ ਕੈ ਕਉੜਾ ਖਾਇਆ ॥

mitthaa kar kai kaurraa khaaeaa |

അത് മധുരമാണെന്ന് അവർ കരുതുന്നു, അതിനാൽ അവർ കയ്പേറിയത് കഴിക്കുന്നു.

ਤਿਨਿ ਕਉੜੈ ਤਨਿ ਰੋਗੁ ਜਮਾਇਆ ॥

tin kaurrai tan rog jamaaeaa |

കയ്പേറിയ രോഗം ശരീരത്തിൽ വളരുന്നു.

ਜੇ ਫਿਰਿ ਮਿਠਾ ਪੇੜੈ ਪਾਇ ॥

je fir mitthaa perrai paae |

പിന്നീട് അവർക്ക് മധുരം ലഭിക്കുകയാണെങ്കിൽ,

ਤਉ ਕਉੜਤਣੁ ਚੂਕਸਿ ਮਾਇ ॥

tau kaurratan chookas maae |

അപ്പോൾ അവരുടെ കയ്പ്പ് മാറും അമ്മേ.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਵੈ ਸੋਇ ॥

naanak guramukh paavai soe |

ഓ നാനാക്ക്, ഗുരുമുഖൻ സ്വീകരിക്കുന്നതിൽ അനുഗ്രഹീതനാണ്

ਜਿਸ ਨੋ ਪ੍ਰਾਪਤਿ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇ ॥੨॥

jis no praapat likhiaa hoe |2|

അവൻ സ്വീകരിക്കാൻ മുൻകൂട്ടി നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്നു. ||2||

ਪਉੜੀ ॥

paurree |

പൗറി:

ਜਿਨ ਕੈ ਹਿਰਦੈ ਮੈਲੁ ਕਪਟੁ ਹੈ ਬਾਹਰੁ ਧੋਵਾਇਆ ॥

jin kai hiradai mail kapatt hai baahar dhovaaeaa |

വഞ്ചനയുടെ അഴുക്കുകൾ കൊണ്ട് ഹൃദയം നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നവർ പുറത്ത് കഴുകിയേക്കാം.

ਕੂੜੁ ਕਪਟੁ ਕਮਾਵਦੇ ਕੂੜੁ ਪਰਗਟੀ ਆਇਆ ॥

koorr kapatt kamaavade koorr paragattee aaeaa |

അവർ അസത്യവും വഞ്ചനയും പ്രയോഗിക്കുന്നു, അവരുടെ അസത്യം വെളിപ്പെടുന്നു.

ਅੰਦਰਿ ਹੋਇ ਸੁ ਨਿਕਲੈ ਨਹ ਛਪੈ ਛਪਾਇਆ ॥

andar hoe su nikalai nah chhapai chhapaaeaa |

അവരുടെ ഉള്ളിലുള്ളത് പുറത്തുവരുന്നു; അത് മറച്ചുവെക്കാൻ കഴിയില്ല.

ਕੂੜੈ ਲਾਲਚਿ ਲਗਿਆ ਫਿਰਿ ਜੂਨੀ ਪਾਇਆ ॥

koorrai laalach lagiaa fir joonee paaeaa |

അസത്യത്തോടും അത്യാഗ്രഹത്തോടും ചേർന്ന്, മർത്യൻ വീണ്ടും വീണ്ടും പുനർജന്മത്തിലേക്ക് അയയ്‌ക്കപ്പെടുന്നു.

ਨਾਨਕ ਜੋ ਬੀਜੈ ਸੋ ਖਾਵਣਾ ਕਰਤੈ ਲਿਖਿ ਪਾਇਆ ॥੧੫॥

naanak jo beejai so khaavanaa karatai likh paaeaa |15|

ഓ നാനാക്ക്, മാരകമായ സസ്യങ്ങൾ ഏതായാലും അവൻ ഭക്ഷിക്കണം. സൃഷ്ടാവായ കർത്താവ് നമ്മുടെ വിധി എഴുതിയിരിക്കുന്നു. ||15||

ਸਲੋਕ ਮਃ ੨ ॥

salok mahalaa 2 |

സലോക്, രണ്ടാമത്തെ മെഹൽ:

ਕਥਾ ਕਹਾਣੀ ਬੇਦਂੀ ਆਣੀ ਪਾਪੁ ਪੁੰਨੁ ਬੀਚਾਰੁ ॥

kathaa kahaanee bedanee aanee paap pun beechaar |

വേദങ്ങൾ കഥകളും ഐതിഹ്യങ്ങളും, അധർമ്മത്തിൻ്റെയും ധർമ്മത്തിൻ്റെയും ചിന്തകളും കൊണ്ടുവരുന്നു.

ਦੇ ਦੇ ਲੈਣਾ ਲੈ ਲੈ ਦੇਣਾ ਨਰਕਿ ਸੁਰਗਿ ਅਵਤਾਰ ॥

de de lainaa lai lai denaa narak surag avataar |

നൽകിയത് അവർ സ്വീകരിക്കുന്നു, ലഭിക്കുന്നത് അവർ നൽകുന്നു. അവർ സ്വർഗത്തിലും നരകത്തിലും പുനർജന്മം പ്രാപിക്കുന്നു.

ਉਤਮ ਮਧਿਮ ਜਾਤੀਂ ਜਿਨਸੀ ਭਰਮਿ ਭਵੈ ਸੰਸਾਰੁ ॥

autam madhim jaateen jinasee bharam bhavai sansaar |

ഉയർന്നതും താഴ്ന്നതും, സാമൂഹിക വർഗ്ഗവും പദവിയും - ലോകം അന്ധവിശ്വാസത്തിൽ ഉഴലുന്നു.

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ਤਤੁ ਵਖਾਣੀ ਗਿਆਨ ਧਿਆਨ ਵਿਚਿ ਆਈ ॥

amrit baanee tat vakhaanee giaan dhiaan vich aaee |

ഗുർബാനിയുടെ അംബ്രോസിയൽ വാക്ക് യാഥാർത്ഥ്യത്തിൻ്റെ സാരാംശം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. ആത്മീയ ജ്ഞാനവും ധ്യാനവും അതിനുള്ളിലാണ്.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਖੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਤੀ ਸੁਰਤਂੀ ਕਰਮਿ ਧਿਆਈ ॥

guramukh aakhee guramukh jaatee suratanee karam dhiaaee |

ഗുരുമുഖന്മാർ അത് ജപിക്കുന്നു, ഗുരുമുഖന്മാർ അത് തിരിച്ചറിയുന്നു. അവബോധപൂർവ്വം അവർ അത് ധ്യാനിക്കുന്നു.

ਹੁਕਮੁ ਸਾਜਿ ਹੁਕਮੈ ਵਿਚਿ ਰਖੈ ਹੁਕਮੈ ਅੰਦਰਿ ਵੇਖੈ ॥

hukam saaj hukamai vich rakhai hukamai andar vekhai |

അവൻ്റെ കൽപ്പനയുടെ ഹുകാമിലൂടെ, അവൻ പ്രപഞ്ചത്തെ രൂപപ്പെടുത്തി, അവൻ്റെ ഹുകാമിൽ, അവൻ അതിനെ സൂക്ഷിക്കുന്നു. അവൻ്റെ ഹുകാം മുഖേന, അവൻ അതിനെ തൻ്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ സൂക്ഷിക്കുന്നു.