ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 ശ്രീ ഗുരു ഗ്രന്ഥ് സാഹിബ്
പേജ് - 509
ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨ ਪਾਇਆ ਜਨਮੁ ਬਿਰਥਾ ਗਵਾਇਆ ਨਾਨਕ ਜਮੁ ਮਾਰਿ ਕਰੇ ਖੁਆਰ ॥੨॥
har naam na paaeaa janam birathaa gavaaeaa naanak jam maar kare khuaar |2|അവർ കർത്താവിൻ്റെ നാമം പ്രാപിക്കുന്നില്ല, അവർ തങ്ങളുടെ ജീവിതം വ്യർത്ഥമായി നശിപ്പിക്കുന്നു; ഓ നാനാക്ക്, മരണത്തിൻ്റെ ദൂതൻ അവരെ ശിക്ഷിക്കുകയും അപമാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |പൗറി:
ਆਪਣਾ ਆਪੁ ਉਪਾਇਓਨੁ ਤਦਹੁ ਹੋਰੁ ਨ ਕੋਈ ॥
aapanaa aap upaaeion tadahu hor na koee |അവൻ തന്നെത്തന്നെ സൃഷ്ടിച്ചു - അക്കാലത്ത് മറ്റൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
ਮਤਾ ਮਸੂਰਤਿ ਆਪਿ ਕਰੇ ਜੋ ਕਰੇ ਸੁ ਹੋਈ ॥
mataa masoorat aap kare jo kare su hoee |ഉപദേശത്തിനായി അവൻ തന്നോട് തന്നെ ആലോചിച്ചു, അവൻ ചെയ്തത് സംഭവിച്ചു.
ਤਦਹੁ ਆਕਾਸੁ ਨ ਪਾਤਾਲੁ ਹੈ ਨਾ ਤ੍ਰੈ ਲੋਈ ॥
tadahu aakaas na paataal hai naa trai loee |അക്കാലത്ത്, ആകാശിക ഈഥറുകളോ നെതർ പ്രദേശങ്ങളോ മൂന്ന് ലോകങ്ങളോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
ਤਦਹੁ ਆਪੇ ਆਪਿ ਨਿਰੰਕਾਰੁ ਹੈ ਨਾ ਓਪਤਿ ਹੋਈ ॥
tadahu aape aap nirankaar hai naa opat hoee |അക്കാലത്ത്, രൂപരഹിതനായ ഭഗവാൻ മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ - സൃഷ്ടിയില്ല.
ਜਿਉ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਿਵੈ ਕਰੇ ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ॥੧॥
jiau tis bhaavai tivai kare tis bin avar na koee |1|അവൻ്റെ ഇഷ്ടം പോലെ അവൻ പ്രവർത്തിച്ചു; അവനില്ലാതെ മറ്റൊന്നില്ല. ||1||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |സലോക്, മൂന്നാം മെഹൽ:
ਸਾਹਿਬੁ ਮੇਰਾ ਸਦਾ ਹੈ ਦਿਸੈ ਸਬਦੁ ਕਮਾਇ ॥
saahib meraa sadaa hai disai sabad kamaae |എൻ്റെ യജമാനൻ നിത്യനാണ്. ശബാദിൻ്റെ വചനം പരിശീലിച്ചാണ് അദ്ദേഹത്തെ കാണുന്നത്.
ਓਹੁ ਅਉਹਾਣੀ ਕਦੇ ਨਾਹਿ ਨਾ ਆਵੈ ਨਾ ਜਾਇ ॥
ohu aauhaanee kade naeh naa aavai naa jaae |അവൻ ഒരിക്കലും നശിക്കുന്നില്ല; അവൻ പുനർജന്മത്തിൽ വരികയോ പോകുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല.
ਸਦਾ ਸਦਾ ਸੋ ਸੇਵੀਐ ਜੋ ਸਭ ਮਹਿ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥
sadaa sadaa so seveeai jo sabh meh rahai samaae |അതിനാൽ എന്നെന്നേക്കും അവനെ സേവിക്കുക; അവൻ എല്ലാറ്റിലും അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
ਅਵਰੁ ਦੂਜਾ ਕਿਉ ਸੇਵੀਐ ਜੰਮੈ ਤੈ ਮਰਿ ਜਾਇ ॥
avar doojaa kiau seveeai jamai tai mar jaae |ജനിച്ച് മരിക്കുന്ന മറ്റൊരാളെ എന്തിന് സേവിക്കുന്നു?
ਨਿਹਫਲੁ ਤਿਨ ਕਾ ਜੀਵਿਆ ਜਿ ਖਸਮੁ ਨ ਜਾਣਹਿ ਆਪਣਾ ਅਵਰੀ ਕਉ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥
nihafal tin kaa jeeviaa ji khasam na jaaneh aapanaa avaree kau chit laae |തങ്ങളുടെ നാഥനെയും യജമാനനെയും അറിയാത്ത, മറ്റുള്ളവരിൽ ബോധം കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നവരുടെ ജീവിതം നിഷ്ഫലമാണ്.
ਨਾਨਕ ਏਵ ਨ ਜਾਪਈ ਕਰਤਾ ਕੇਤੀ ਦੇਇ ਸਜਾਇ ॥੧॥
naanak ev na jaapee karataa ketee dee sajaae |1|ഓ നാനാക്ക്, സ്രഷ്ടാവ് അവർക്ക് എത്രമാത്രം ശിക്ഷ നൽകുമെന്ന് അറിയാൻ കഴിയില്ല. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |മൂന്നാമത്തെ മെഹൽ:
ਸਚਾ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਸਭੋ ਵਰਤੈ ਸਚੁ ॥
sachaa naam dhiaaeeai sabho varatai sach |യഥാർത്ഥ നാമം ധ്യാനിക്കുക; യഥാർത്ഥ ഭഗവാൻ എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.
ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੁ ਬੁਝਿ ਪਰਵਾਣੁ ਹੋਇ ਤਾ ਫਲੁ ਪਾਵੈ ਸਚੁ ॥
naanak hukam bujh paravaan hoe taa fal paavai sach |ഹേ നാനാക്ക്, ഭഗവാൻ്റെ കൽപ്പനയുടെ ഹുകം മനസ്സിലാക്കുന്നതിലൂടെ ഒരാൾ സ്വീകാര്യനാകുകയും സത്യത്തിൻ്റെ ഫലം നേടുകയും ചെയ്യുന്നു.
ਕਥਨੀ ਬਦਨੀ ਕਰਤਾ ਫਿਰੈ ਹੁਕਮੈ ਮੂਲਿ ਨ ਬੁਝਈ ਅੰਧਾ ਕਚੁ ਨਿਕਚੁ ॥੨॥
kathanee badanee karataa firai hukamai mool na bujhee andhaa kach nikach |2|അവൻ അലഞ്ഞു തിരിയുകയും സംസാരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു, പക്ഷേ അയാൾക്ക് കർത്താവിൻ്റെ കൽപ്പന ഒട്ടും മനസ്സിലാകുന്നില്ല. അവൻ അന്ധനാണ്, വ്യാജത്തിൽ ഏറ്റവും കള്ളൻ. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |പൗറി:
ਸੰਜੋਗੁ ਵਿਜੋਗੁ ਉਪਾਇਓਨੁ ਸ੍ਰਿਸਟੀ ਕਾ ਮੂਲੁ ਰਚਾਇਆ ॥
sanjog vijog upaaeion srisattee kaa mool rachaaeaa |ഐക്യവും വേർപിരിയലും സൃഷ്ടിച്ച്, അവൻ പ്രപഞ്ചത്തിൻ്റെ അടിത്തറയിട്ടു.
ਹੁਕਮੀ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਸਾਜੀਅਨੁ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥
hukamee srisatt saajeean jotee jot milaaeaa |അവൻ്റെ കൽപ്പനയാൽ, പ്രകാശത്തിൻ്റെ കർത്താവ് പ്രപഞ്ചത്തെ രൂപപ്പെടുത്തുകയും തൻ്റെ ദിവ്യപ്രകാശം അതിലേക്ക് സന്നിവേശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.
ਜੋਤੀ ਹੂੰ ਸਭੁ ਚਾਨਣਾ ਸਤਿਗੁਰਿ ਸਬਦੁ ਸੁਣਾਇਆ ॥
jotee hoon sabh chaananaa satigur sabad sunaaeaa |പ്രകാശത്തിൻ്റെ നാഥനിൽ നിന്നാണ് എല്ലാ പ്രകാശവും ഉത്ഭവിക്കുന്നത്. യഥാർത്ഥ ഗുരു ശബ്ദത്തിൻ്റെ വചനം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.
ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਿਸਨੁ ਮਹੇਸੁ ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਸਿਰਿ ਧੰਧੈ ਲਾਇਆ ॥
brahamaa bisan mahes trai gun sir dhandhai laaeaa |ബ്രഹ്മാവ്, വിഷ്ണു, ശിവൻ എന്നിവരെ മൂന്ന് സ്വഭാവങ്ങളുടെ സ്വാധീനത്തിൽ അവരുടെ ചുമതലകൾ ഏൽപ്പിച്ചു.
ਮਾਇਆ ਕਾ ਮੂਲੁ ਰਚਾਇਓਨੁ ਤੁਰੀਆ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥੨॥
maaeaa kaa mool rachaaeion tureea sukh paaeaa |2|അവൻ മായയുടെ വേരിനെ സൃഷ്ടിച്ചു, അവബോധത്തിൻ്റെ നാലാമത്തെ അവസ്ഥയിൽ ലഭിച്ച സമാധാനം. ||2||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |സലോക്, മൂന്നാം മെഹൽ:
ਸੋ ਜਪੁ ਸੋ ਤਪੁ ਜਿ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਵੈ ॥
so jap so tap ji satigur bhaavai |അതുമാത്രമാണ് ജപം, അതുമാത്രമാണ് യഥാർത്ഥ ഗുരുവിന് പ്രീതികരമായ ആഴത്തിലുള്ള ധ്യാനം.
ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਭਾਣੈ ਵਡਿਆਈ ਪਾਵੈ ॥
satigur kai bhaanai vaddiaaee paavai |യഥാർത്ഥ ഗുരുവിനെ പ്രസാദിപ്പിച്ചാൽ മഹത്വമേറിയ മഹത്വം ലഭിക്കും.
ਨਾਨਕ ਆਪੁ ਛੋਡਿ ਗੁਰ ਮਾਹਿ ਸਮਾਵੈ ॥੧॥
naanak aap chhodd gur maeh samaavai |1|ഓ നാനാക്ക്, ആത്മാഭിമാനം വെടിഞ്ഞ് ഒരാൾ ഗുരുവിൽ ലയിക്കുന്നു. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |മൂന്നാമത്തെ മെഹൽ:
ਗੁਰ ਕੀ ਸਿਖ ਕੋ ਵਿਰਲਾ ਲੇਵੈ ॥
gur kee sikh ko viralaa levai |ഗുരുവിൻ്റെ ഉപദേശം സ്വീകരിക്കുന്നവർ എത്ര വിരളമാണ്.
ਨਾਨਕ ਜਿਸੁ ਆਪਿ ਵਡਿਆਈ ਦੇਵੈ ॥੨॥
naanak jis aap vaddiaaee devai |2|ഓ നാനാക്ക്, അവൻ മാത്രം അത് സ്വീകരിക്കുന്നു, കർത്താവ് തന്നെ മഹത്തായ മഹത്വത്താൽ അനുഗ്രഹിക്കുന്നു. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |പൗറി:
ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਅਗਿਆਨੁ ਹੈ ਬਿਖਮੁ ਅਤਿ ਭਾਰੀ ॥
maaeaa mohu agiaan hai bikham at bhaaree |മായയോടുള്ള വൈകാരികമായ അടുപ്പം ആത്മീയ അന്ധകാരമാണ്; ഇത് വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളതും ഭാരമേറിയതുമാണ്.
ਪਥਰ ਪਾਪ ਬਹੁ ਲਦਿਆ ਕਿਉ ਤਰੀਐ ਤਾਰੀ ॥
pathar paap bahu ladiaa kiau tareeai taaree |അനേകം പാപക്കല്ലുകൾ കയറ്റി, ബോട്ട് എങ്ങനെ കടന്നുപോകും?
ਅਨਦਿਨੁ ਭਗਤੀ ਰਤਿਆ ਹਰਿ ਪਾਰਿ ਉਤਾਰੀ ॥
anadin bhagatee ratiaa har paar utaaree |രാപ്പകൽ ഭഗവാൻ്റെ ഭക്തിനിർഭരമായ ആരാധനയിൽ ഇണങ്ങിച്ചേർന്നവരെ കടത്തിവിടുന്നു.
ਗੁਰਸਬਦੀ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲਾ ਹਉਮੈ ਛਡਿ ਵਿਕਾਰੀ ॥
gurasabadee man niramalaa haumai chhadd vikaaree |ഗുരുവിൻ്റെ ശബ്ദത്തിൻ്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം ഒരാൾ അഹംഭാവവും അഴിമതിയും പുറന്തള്ളുന്നു, മനസ്സ് കളങ്കരഹിതമാകും.
ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਿਸਤਾਰੀ ॥੩॥
har har naam dhiaaeeai har har nisataaree |3|ഭഗവാൻ്റെ നാമം ധ്യാനിക്കുക, ഹർ, ഹർ; കർത്താവ്, ഹർ, ഹർ, നമ്മുടെ രക്ഷാകര കൃപയാണ്. ||3||
ਸਲੋਕੁ ॥
salok |സലോക്:
ਕਬੀਰ ਮੁਕਤਿ ਦੁਆਰਾ ਸੰਕੁੜਾ ਰਾਈ ਦਸਵੈ ਭਾਇ ॥
kabeer mukat duaaraa sankurraa raaee dasavai bhaae |ഓ കബീർ, വിമോചനത്തിൻ്റെ കവാടം ഇടുങ്ങിയതാണ്, കടുകുമണിയുടെ പത്തിലൊന്നിൽ താഴെയാണ്.
ਮਨੁ ਤਉ ਮੈਗਲੁ ਹੋਇ ਰਹਾ ਨਿਕਸਿਆ ਕਿਉ ਕਰਿ ਜਾਇ ॥
man tau maigal hoe rahaa nikasiaa kiau kar jaae |മനസ്സ് ആനയോളം വലുതായി; ഈ ഗേറ്റിലൂടെ എങ്ങനെ കടന്നുപോകും?
ਐਸਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਜੇ ਮਿਲੈ ਤੁਠਾ ਕਰੇ ਪਸਾਉ ॥
aaisaa satigur je milai tutthaa kare pasaau |അങ്ങനെയുള്ള ഒരു യഥാർത്ഥ ഗുരുവിനെ കണ്ടുമുട്ടിയാൽ, അവൻ്റെ പ്രസാദത്താൽ, അവൻ തൻ്റെ കരുണ കാണിക്കുന്നു.
ਮੁਕਤਿ ਦੁਆਰਾ ਮੋਕਲਾ ਸਹਜੇ ਆਵਉ ਜਾਉ ॥੧॥
mukat duaaraa mokalaa sahaje aavau jaau |1|അപ്പോൾ, വിമോചനത്തിൻ്റെ കവാടം വിശാലമായി തുറക്കുന്നു, ആത്മാവ് എളുപ്പത്തിൽ കടന്നുപോകുന്നു. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |മൂന്നാമത്തെ മെഹൽ:
ਨਾਨਕ ਮੁਕਤਿ ਦੁਆਰਾ ਅਤਿ ਨੀਕਾ ਨਾਨੑਾ ਹੋਇ ਸੁ ਜਾਇ ॥
naanak mukat duaaraa at neekaa naanaa hoe su jaae |ഓ നാനാക്ക്, വിമോചനത്തിൻ്റെ കവാടം വളരെ ഇടുങ്ങിയതാണ്; വളരെ ചെറിയവയ്ക്ക് മാത്രമേ കടന്നുപോകാൻ കഴിയൂ.
ਹਉਮੈ ਮਨੁ ਅਸਥੂਲੁ ਹੈ ਕਿਉ ਕਰਿ ਵਿਚੁ ਦੇ ਜਾਇ ॥
haumai man asathool hai kiau kar vich de jaae |അഹംഭാവത്താൽ മനസ്സ് വീർപ്പുമുട്ടി. അത് എങ്ങനെ കടന്നുപോകും?
ਸਤਿਗੁਰ ਮਿਲਿਐ ਹਉਮੈ ਗਈ ਜੋਤਿ ਰਹੀ ਸਭ ਆਇ ॥
satigur miliaai haumai gee jot rahee sabh aae |യഥാർത്ഥ ഗുരുവിനെ കണ്ടുമുട്ടുമ്പോൾ, അഹംഭാവം നീങ്ങുന്നു, ഒരാൾ ദിവ്യപ്രകാശത്താൽ നിറയുന്നു.