ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 ശ്രീ ഗുരു ഗ്രന്ഥ് സാഹിബ്
പേജ് - 1234
ਜਨਮ ਜਨਮ ਕੇ ਕਿਲਵਿਖ ਭਉ ਭੰਜਨ ਗੁਰਮੁਖਿ ਏਕੋ ਡੀਠਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
janam janam ke kilavikh bhau bhanjan guramukh eko ddeetthaa |1| rahaau |ഇത് അസംഖ്യം അവതാരങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾ, കുറ്റബോധം, ഭയം എന്നിവ നശിപ്പിക്കുന്നവനാണ്; ഗുരുമുഖൻ ഏകനായ ഭഗവാനെ കാണുന്നു. ||1||താൽക്കാലികമായി നിർത്തുക||
ਕੋਟਿ ਕੋਟੰਤਰ ਕੇ ਪਾਪ ਬਿਨਾਸਨ ਹਰਿ ਸਾਚਾ ਮਨਿ ਭਾਇਆ ॥
kott kottantar ke paap binaasan har saachaa man bhaaeaa |ദശലക്ഷക്കണക്കിന് പാപങ്ങൾ മായ്ച്ചുകളയുന്നു, യഥാർത്ഥ കർത്താവിനെ സ്നേഹിക്കാൻ മനസ്സ് വരുമ്പോൾ.
ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਸੂਝੈ ਦੂਜਾ ਸਤਿਗੁਰਿ ਏਕੁ ਬੁਝਾਇਆ ॥੧॥
har bin avar na soojhai doojaa satigur ek bujhaaeaa |1|കർത്താവല്ലാതെ മറ്റാരെയും എനിക്കറിയില്ല; യഥാർത്ഥ ഗുരു എനിക്ക് ഏകനായ ഭഗവാനെ വെളിപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. ||1||
ਪ੍ਰੇਮ ਪਦਾਰਥੁ ਜਿਨ ਘਟਿ ਵਸਿਆ ਸਹਜੇ ਰਹੇ ਸਮਾਈ ॥
prem padaarath jin ghatt vasiaa sahaje rahe samaaee |കർത്താവിൻ്റെ സ്നേഹത്തിൻ്റെ സമ്പത്തുകൊണ്ട് ഹൃദയങ്ങൾ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നവർ അവബോധപൂർവ്വം അവനിൽ ലയിച്ചിരിക്കുന്നു.
ਸਬਦਿ ਰਤੇ ਸੇ ਰੰਗਿ ਚਲੂਲੇ ਰਾਤੇ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਈ ॥੨॥
sabad rate se rang chaloole raate sahaj subhaaee |2|ശബാദിൽ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന അവ അവൻ്റെ സ്നേഹത്തിൻ്റെ ആഴത്തിലുള്ള സിന്ദൂരത്തിൽ ചായം പൂശിയിരിക്കുന്നു. അവർ കർത്താവിൻ്റെ സ്വർഗ്ഗീയ സമാധാനവും സമനിലയും കൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ||2||
ਰਸਨਾ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਿ ਰਸਿ ਰਾਤੀ ਲਾਲ ਭਈ ਰੰਗੁ ਲਾਈ ॥
rasanaa sabad veechaar ras raatee laal bhee rang laaee |ശബ്ദത്തെ ധ്യാനിക്കുമ്പോൾ, നാവിൽ സന്തോഷമുണ്ട്; അവൻ്റെ സ്നേഹത്തെ ആശ്ലേഷിച്ച്, അത് ആഴത്തിലുള്ള സിന്ദൂരം പൂശിയിരിക്കുന്നു.
ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਨਿਹਕੇਵਲੁ ਜਾਣਿਆ ਮਨੁ ਤ੍ਰਿਪਤਿਆ ਸਾਂਤਿ ਆਈ ॥੩॥
raam naam nihakeval jaaniaa man tripatiaa saant aaee |3|ശുദ്ധമായ നിർഭയനായ ഭഗവാൻ്റെ നാമം ഞാൻ അറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു; എൻ്റെ മനസ്സ് സംതൃപ്തവും ആശ്വാസവും ആകുന്നു. ||3||
ਪੰਡਿਤ ਪੜਿੑ ਪੜਿੑ ਮੋਨੀ ਸਭਿ ਥਾਕੇ ਭ੍ਰਮਿ ਭੇਖ ਥਕੇ ਭੇਖਧਾਰੀ ॥
panddit parri parri monee sabh thaake bhram bhekh thake bhekhadhaaree |പണ്ഡിറ്റുകളും, മതപണ്ഡിതന്മാരും, വായിച്ചും പഠിച്ചും, നിശബ്ദരായ എല്ലാ ഋഷിമാരും തളർന്നുപോയി; അവർ തങ്ങളുടെ മതപരമായ വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ച് ചുറ്റിനടന്ന് തളർന്നിരിക്കുന്നു.
ਗੁਰਪਰਸਾਦਿ ਨਿਰੰਜਨੁ ਪਾਇਆ ਸਾਚੈ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰੀ ॥੪॥
guraparasaad niranjan paaeaa saachai sabad veechaaree |4|ഗുരുവിൻ്റെ കൃപയാൽ ഞാൻ നിഷ്കളങ്കനായ ഭഗവാനെ കണ്ടെത്തി; ശബാദിൻ്റെ യഥാർത്ഥ വചനം ഞാൻ ധ്യാനിക്കുന്നു. ||4||
ਆਵਾ ਗਉਣੁ ਨਿਵਾਰਿ ਸਚਿ ਰਾਤੇ ਸਾਚ ਸਬਦੁ ਮਨਿ ਭਾਇਆ ॥
aavaa gaun nivaar sach raate saach sabad man bhaaeaa |പുനർജന്മത്തിൽ എൻ്റെ വരവും പോക്കും അവസാനിച്ചു, ഞാൻ സത്യത്തിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്നു; ശബാദിലെ യഥാർത്ഥ വചനം എൻ്റെ മനസ്സിന് ഇമ്പമുള്ളതാണ്.
ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ਜਿਨਿ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇਆ ॥੫॥
satigur sev sadaa sukh paaeeai jin vichahu aap gavaaeaa |5|യഥാർത്ഥ ഗുരുവിനെ സേവിക്കുന്നതിലൂടെ ശാശ്വതമായ ശാന്തി ലഭിക്കുന്നു, ഉള്ളിൽ നിന്ന് ആത്മാഭിമാനം ഇല്ലാതാകുന്നു. ||5||
ਸਾਚੈ ਸਬਦਿ ਸਹਜ ਧੁਨਿ ਉਪਜੈ ਮਨਿ ਸਾਚੈ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥
saachai sabad sahaj dhun upajai man saachai liv laaee |ശബാദിലെ യഥാർത്ഥ വചനത്തിലൂടെ, സ്വർഗ്ഗീയ രാഗം ഉണർന്നു, മനസ്സ് യഥാർത്ഥ കർത്താവിൽ സ്നേഹപൂർവ്വം കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നു.
ਅਗਮ ਅਗੋਚਰੁ ਨਾਮੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੰਨਿ ਵਸਾਈ ॥੬॥
agam agochar naam niranjan guramukh man vasaaee |6|അപ്രാപ്യവും അഗ്രാഹ്യവുമായ ഭഗവാൻ്റെ നാമം, കുറ്റമറ്റ നാമം, ഗുരുമുഖൻ്റെ മനസ്സിൽ വസിക്കുന്നു. ||6||
ਏਕਸ ਮਹਿ ਸਭੁ ਜਗਤੋ ਵਰਤੈ ਵਿਰਲਾ ਏਕੁ ਪਛਾਣੈ ॥
ekas meh sabh jagato varatai viralaa ek pachhaanai |ലോകം മുഴുവനും ഏകനായ ഭഗവാനിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഏകനായ ഭഗവാനെ മനസ്സിലാക്കുന്നവർ എത്ര വിരളമാണ്.
ਸਬਦਿ ਮਰੈ ਤਾ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਸੂਝੈ ਅਨਦਿਨੁ ਏਕੋ ਜਾਣੈ ॥੭॥
sabad marai taa sabh kichh soojhai anadin eko jaanai |7|ശബ്ദത്തിൽ മരിക്കുന്ന ഒരാൾക്ക് എല്ലാം അറിയാം; രാവും പകലും അവൻ ഏകനായ നാഥനെ തിരിച്ചറിയുന്നു. ||7||
ਜਿਸ ਨੋ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਸੋਈ ਜਨੁ ਬੂਝੈ ਹੋਰੁ ਕਹਣਾ ਕਥਨੁ ਨ ਜਾਈ ॥
jis no nadar kare soee jan boojhai hor kahanaa kathan na jaaee |ഭഗവാൻ തൻ്റെ കൃപയുടെ ദൃഷ്ടി ആരുടെ മേൽ പതിച്ചോ ആ വിനീതൻ മനസ്സിലാക്കുന്നു. മറ്റൊന്നും പറയാനാവില്ല.
ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸਦਾ ਬੈਰਾਗੀ ਏਕ ਸਬਦਿ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥੮॥੨॥
naanak naam rate sadaa bairaagee ek sabad liv laaee |8|2|ഓ നാനാക്ക്, നാമത്തിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്നവർ ലോകത്തിൽ നിന്ന് എന്നെന്നേക്കുമായി വേർപിരിഞ്ഞിരിക്കുന്നു; അവർ ശബാദിൻ്റെ ഒരു വാക്കിനോട് സ്നേഹപൂർവ്വം ഇണങ്ങിച്ചേരുന്നു. ||8||2||
ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੩ ॥
saarag mahalaa 3 |സാരംഗ്, മൂന്നാം മെഹൽ:
ਮਨ ਮੇਰੇ ਹਰਿ ਕੀ ਅਕਥ ਕਹਾਣੀ ॥
man mere har kee akath kahaanee |എൻ്റെ മനസ്സേ, ഭഗവാൻ്റെ സംസാരം അവ്യക്തമാണ്.
ਹਰਿ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਸੋਈ ਜਨੁ ਪਾਏ ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਿਰਲੈ ਜਾਣੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
har nadar kare soee jan paae guramukh viralai jaanee |1| rahaau |ഭഗവാൻ്റെ കൃപയാൽ അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ട ആ വിനീതൻ അത് പ്രാപിക്കുന്നു. മനസ്സിലാക്കുന്ന ആ ഗുരുമുഖൻ എത്ര വിരളമാണ്. ||1||താൽക്കാലികമായി നിർത്തുക||
ਹਰਿ ਗਹਿਰ ਗੰਭੀਰੁ ਗੁਣੀ ਗਹੀਰੁ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਪਛਾਨਿਆ ॥
har gahir ganbheer gunee gaheer gur kai sabad pachhaaniaa |കർത്താവ് അഗാധവും അഗാധവും അഗ്രാഹ്യവുമാണ്, മഹത്വത്തിൻ്റെ മഹാസമുദ്രമാണ്; ഗുരുവിൻ്റെ ശബ്ദത്തിലൂടെയാണ് അവൻ സാക്ഷാത്കരിക്കപ്പെടുന്നത്.
ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਕਰਮ ਕਰਹਿ ਭਾਇ ਦੂਜੈ ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਬਉਰਾਨਿਆ ॥੧॥
bahu bidh karam kareh bhaae doojai bin sabadai bauraaniaa |1|മനുഷ്യർ തങ്ങളുടെ കർമ്മങ്ങൾ എല്ലാവിധത്തിലും ചെയ്യുന്നു, ദ്വൈതസ്നേഹത്തിൽ; എന്നാൽ ശബ്ദമില്ലാതെ അവർ ഭ്രാന്തന്മാരാണ്. ||1||
ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਨਾਵੈ ਸੋਈ ਜਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਫਿਰਿ ਮੈਲਾ ਮੂਲਿ ਨ ਹੋਈ ॥
har naam naavai soee jan niramal fir mailaa mool na hoee |ഭഗവാൻ്റെ നാമത്തിൽ കുളിക്കുന്ന ആ വിനീതൻ കളങ്കരഹിതനാകുന്നു; അവൻ ഇനി ഒരിക്കലും അശുദ്ധനാകുന്നില്ല.
ਨਾਮ ਬਿਨਾ ਸਭੁ ਜਗੁ ਹੈ ਮੈਲਾ ਦੂਜੈ ਭਰਮਿ ਪਤਿ ਖੋਈ ॥੨॥
naam binaa sabh jag hai mailaa doojai bharam pat khoee |2|പേരില്ലാതെ, ലോകം മുഴുവൻ മലിനമാണ്; ദ്വന്ദ്വത്തിൽ അലയുമ്പോൾ അതിൻ്റെ മാനം നഷ്ടപ്പെടുന്നു. ||2||
ਕਿਆ ਦ੍ਰਿੜਾਂ ਕਿਆ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਤਿਆਗੀ ਮੈ ਤਾ ਬੂਝ ਨ ਪਾਈ ॥
kiaa drirraan kiaa sangreh tiaagee mai taa boojh na paaee |ഞാൻ എന്താണ് മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്? ഞാൻ എന്താണ് ശേഖരിക്കേണ്ടത് അല്ലെങ്കിൽ ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടത്? എനിക്കറിയില്ല.
ਹੋਹਿ ਦਇਆਲੁ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਿ ਹਰਿ ਜੀਉ ਨਾਮੋ ਹੋਇ ਸਖਾਈ ॥੩॥
hohi deaal kripaa kar har jeeo naamo hoe sakhaaee |3|പ്രിയ കർത്താവേ, അങ്ങയുടെ ദയയും അനുകമ്പയും കൊണ്ട് നീ അനുഗ്രഹിക്കുന്നവരുടെ സഹായവും പിന്തുണയുമാണ് അങ്ങയുടെ നാമം. ||3||
ਸਚਾ ਸਚੁ ਦਾਤਾ ਕਰਮ ਬਿਧਾਤਾ ਜਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਿਸੁ ਨਾਇ ਲਾਏ ॥
sachaa sach daataa karam bidhaataa jis bhaavai tis naae laae |യഥാർത്ഥ കർത്താവ് യഥാർത്ഥ ദാതാവാണ്, വിധിയുടെ ശില്പിയാണ്; അവൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെ, അവൻ മനുഷ്യരെ നാമവുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു.
ਗੁਰੂ ਦੁਆਰੈ ਸੋਈ ਬੂਝੈ ਜਿਸ ਨੋ ਆਪਿ ਬੁਝਾਏ ॥੪॥
guroo duaarai soee boojhai jis no aap bujhaae |4|ഭഗവാൻ തന്നെ ഉപദേശിക്കുന്ന ഗുരുവിൻ്റെ കവാടത്തിൽ ആരാണ് പ്രവേശിക്കുന്നതെന്ന് അയാൾക്ക് മാത്രമേ മനസ്സിലാകൂ. ||4||
ਦੇਖਿ ਬਿਸਮਾਦੁ ਇਹੁ ਮਨੁ ਨਹੀ ਚੇਤੇ ਆਵਾ ਗਉਣੁ ਸੰਸਾਰਾ ॥
dekh bisamaad ihu man nahee chete aavaa gaun sansaaraa |ഭഗവാൻ്റെ അത്ഭുതങ്ങളെ ഉറ്റുനോക്കുമ്പോഴും ഈ മനസ്സ് അവനെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുന്നില്ല. ലോകം പുനർജന്മത്തിൽ വരുന്നു, പോകുന്നു.
ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੇ ਸੋਈ ਬੂਝੈ ਪਾਏ ਮੋਖ ਦੁਆਰਾ ॥੫॥
satigur seve soee boojhai paae mokh duaaraa |5|യഥാർത്ഥ ഗുരുവിനെ സേവിക്കുന്നതിലൂടെ, മർത്യൻ മനസ്സിലാക്കുന്നു, മോക്ഷത്തിൻ്റെ വാതിൽ കണ്ടെത്തുന്നു. ||5||
ਜਿਨੑ ਦਰੁ ਸੂਝੈ ਸੇ ਕਦੇ ਨ ਵਿਗਾੜਹਿ ਸਤਿਗੁਰਿ ਬੂਝ ਬੁਝਾਈ ॥
jina dar soojhai se kade na vigaarreh satigur boojh bujhaaee |കർത്താവിൻ്റെ കോടതിയെ മനസ്സിലാക്കുന്നവർ ഒരിക്കലും അവനിൽ നിന്ന് വേർപിരിയൽ അനുഭവിക്കുന്നില്ല. ഈ ധാരണയാണ് യഥാർത്ഥ ഗുരു പകർന്ന് നൽകിയത്.
ਸਚੁ ਸੰਜਮੁ ਕਰਣੀ ਕਿਰਤਿ ਕਮਾਵਹਿ ਆਵਣ ਜਾਣੁ ਰਹਾਈ ॥੬॥
sach sanjam karanee kirat kamaaveh aavan jaan rahaaee |6|അവർ സത്യവും ആത്മനിയന്ത്രണവും സൽകർമ്മങ്ങളും അനുഷ്ഠിക്കുന്നു; അവരുടെ വരവും പോക്കും അവസാനിച്ചു. ||6||
ਸੇ ਦਰਿ ਸਾਚੈ ਸਾਚੁ ਕਮਾਵਹਿ ਜਿਨ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਚੁ ਅਧਾਰਾ ॥
se dar saachai saach kamaaveh jin guramukh saach adhaaraa |യഥാർത്ഥ കർത്താവിൻ്റെ കോടതിയിൽ അവർ സത്യം പരിശീലിക്കുന്നു. ഗുരുമുഖന്മാർ യഥാർത്ഥ ഭഗവാൻ്റെ പിന്തുണ സ്വീകരിക്കുന്നു.