ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 श्री गुरु ग्रंथ साहिब
पान - 990
ਪਾਪ ਪਥਰ ਤਰਣੁ ਨ ਜਾਈ ॥
पाप पथर तरणु न जाई ॥पाप हा एक दगड आहे जो तरंगत नाही.
ਭਉ ਬੇੜਾ ਜੀਉ ਚੜਾਊ ॥
भउ बेड़ा जीउ चड़ाऊ ॥म्हणून देवाचे भय हेच तुमच्या आत्म्याला वाहून नेण्यासाठी बोट बनू द्या.
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਦੇਵੈ ਕਾਹੂ ॥੪॥੨॥
कहु नानक देवै काहू ॥४॥२॥नानक म्हणतात, हे नाव ज्यांना लाभले ते दुर्मिळ आहेत. ||4||2||
ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ਘਰੁ ੧ ॥
मारू महला १ घरु १ ॥मारू, फर्स्ट मेहल, फर्स्ट हाऊस:
ਕਰਣੀ ਕਾਗਦੁ ਮਨੁ ਮਸਵਾਣੀ ਬੁਰਾ ਭਲਾ ਦੁਇ ਲੇਖ ਪਏ ॥
करणी कागदु मनु मसवाणी बुरा भला दुइ लेख पए ॥कृती हा कागद आहे आणि मन ही शाई आहे; त्यावर चांगले आणि वाईट दोन्ही नोंदवले जाते.
ਜਿਉ ਜਿਉ ਕਿਰਤੁ ਚਲਾਏ ਤਿਉ ਚਲੀਐ ਤਉ ਗੁਣ ਨਾਹੀ ਅੰਤੁ ਹਰੇ ॥੧॥
जिउ जिउ किरतु चलाए तिउ चलीऐ तउ गुण नाही अंतु हरे ॥१॥जसे त्यांच्या भूतकाळातील कृती त्यांना चालवितात, तसेच नश्वरांना चालविले जाते. परमेश्वरा, तुझ्या तेजस्वी गुणांना अंत नाही. ||1||
ਚਿਤ ਚੇਤਸਿ ਕੀ ਨਹੀ ਬਾਵਰਿਆ ॥
चित चेतसि की नही बावरिआ ॥वेड्या माणसा, तू त्याला आपल्या जाणीवेत का ठेवत नाहीस?
ਹਰਿ ਬਿਸਰਤ ਤੇਰੇ ਗੁਣ ਗਲਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
हरि बिसरत तेरे गुण गलिआ ॥१॥ रहाउ ॥परमेश्वराला विसरल्याने तुमचे स्वतःचे गुण नष्ट होतील. ||1||विराम||
ਜਾਲੀ ਰੈਨਿ ਜਾਲੁ ਦਿਨੁ ਹੂਆ ਜੇਤੀ ਘੜੀ ਫਾਹੀ ਤੇਤੀ ॥
जाली रैनि जालु दिनु हूआ जेती घड़ी फाही तेती ॥रात्र जाळी आहे आणि दिवस जाळे आहे; क्षण आहेत तितके सापळे आहेत.
ਰਸਿ ਰਸਿ ਚੋਗ ਚੁਗਹਿ ਨਿਤ ਫਾਸਹਿ ਛੂਟਸਿ ਮੂੜੇ ਕਵਨ ਗੁਣੀ ॥੨॥
रसि रसि चोग चुगहि नित फासहि छूटसि मूड़े कवन गुणी ॥२॥चव आणि आनंदाने, तुम्ही सतत आमिष चावता; तू फसला आहेस, मूर्ख आहेस - तू कसा सुटणार आहेस? ||2||
ਕਾਇਆ ਆਰਣੁ ਮਨੁ ਵਿਚਿ ਲੋਹਾ ਪੰਚ ਅਗਨਿ ਤਿਤੁ ਲਾਗਿ ਰਹੀ ॥
काइआ आरणु मनु विचि लोहा पंच अगनि तितु लागि रही ॥शरीर एक भट्टी आहे, आणि मन त्याच्या आत लोखंड आहे; पाच आग ते तापवत आहेत.
ਕੋਇਲੇ ਪਾਪ ਪੜੇ ਤਿਸੁ ਊਪਰਿ ਮਨੁ ਜਲਿਆ ਸੰਨੑੀ ਚਿੰਤ ਭਈ ॥੩॥
कोइले पाप पड़े तिसु ऊपरि मनु जलिआ संनी चिंत भई ॥३॥पाप म्हणजे त्यावर ठेवलेला कोळसा, जो मनाला जळतो; चिमटे चिंता आणि काळजी आहेत. ||3||
ਭਇਆ ਮਨੂਰੁ ਕੰਚਨੁ ਫਿਰਿ ਹੋਵੈ ਜੇ ਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਤਿਨੇਹਾ ॥
भइआ मनूरु कंचनु फिरि होवै जे गुरु मिलै तिनेहा ॥गुरूला भेटले तर जे स्लॅगमध्ये बदलले होते त्याचे पुन्हा सोन्यात रूपांतर होते.
ਏਕੁ ਨਾਮੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਓਹੁ ਦੇਵੈ ਤਉ ਨਾਨਕ ਤ੍ਰਿਸਟਸਿ ਦੇਹਾ ॥੪॥੩॥
एकु नामु अंम्रितु ओहु देवै तउ नानक त्रिसटसि देहा ॥४॥३॥तो एका परमेश्वराच्या अमृतमय नामाने नश्वराला आशीर्वाद देतो आणि मग हे नानक, शरीर स्थिर होते. ||4||3||
ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ॥
मारू महला १ ॥मारू, पहिली मेहल:
ਬਿਮਲ ਮਝਾਰਿ ਬਸਸਿ ਨਿਰਮਲ ਜਲ ਪਦਮਨਿ ਜਾਵਲ ਰੇ ॥
बिमल मझारि बससि निरमल जल पदमनि जावल रे ॥शुद्ध, निर्दोष पाण्यात, कमळ आणि चिखल दोन्ही आढळतात.
ਪਦਮਨਿ ਜਾਵਲ ਜਲ ਰਸ ਸੰਗਤਿ ਸੰਗਿ ਦੋਖ ਨਹੀ ਰੇ ॥੧॥
पदमनि जावल जल रस संगति संगि दोख नही रे ॥१॥कमळाचे फूल मळ आणि पाण्यासोबत असते, पण ते कोणत्याही प्रदूषणाने अस्पर्शित राहते. ||1||
ਦਾਦਰ ਤੂ ਕਬਹਿ ਨ ਜਾਨਸਿ ਰੇ ॥
दादर तू कबहि न जानसि रे ॥बेडूक, तुला कधीच समजणार नाही.
ਭਖਸਿ ਸਿਬਾਲੁ ਬਸਸਿ ਨਿਰਮਲ ਜਲ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਨ ਲਖਸਿ ਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
भखसि सिबालु बससि निरमल जल अंम्रितु न लखसि रे ॥१॥ रहाउ ॥तुम्ही धूळ खात असता, तुम्ही निर्मळ पाण्यात राहता. तुला तिथल्या अमृताचे काहीच माहीत नाही. ||1||विराम||
ਬਸੁ ਜਲ ਨਿਤ ਨ ਵਸਤ ਅਲੀਅਲ ਮੇਰ ਚਚਾ ਗੁਨ ਰੇ ॥
बसु जल नित न वसत अलीअल मेर चचा गुन रे ॥तू सतत पाण्यात राहतोस; मधमाशी तेथे राहत नाही, परंतु दुरून आलेल्या सुगंधाने ती मादक असते.
ਚੰਦ ਕੁਮੁਦਨੀ ਦੂਰਹੁ ਨਿਵਸਸਿ ਅਨਭਉ ਕਾਰਨਿ ਰੇ ॥੨॥
चंद कुमुदनी दूरहु निवससि अनभउ कारनि रे ॥२॥अंतरावरील चंद्राला अंतर्ज्ञानाने जाणवून, कमळ आपले डोके टेकवते. ||2||
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਖੰਡੁ ਦੂਧਿ ਮਧੁ ਸੰਚਸਿ ਤੂ ਬਨ ਚਾਤੁਰ ਰੇ ॥
अंम्रित खंडु दूधि मधु संचसि तू बन चातुर रे ॥अमृताचे क्षेत्र दूध आणि मधाने सिंचित केले जाते; तुम्ही पाण्यात राहण्यात हुशार आहात असे तुम्हाला वाटते.
ਅਪਨਾ ਆਪੁ ਤੂ ਕਬਹੁ ਨ ਛੋਡਸਿ ਪਿਸਨ ਪ੍ਰੀਤਿ ਜਿਉ ਰੇ ॥੩॥
अपना आपु तू कबहु न छोडसि पिसन प्रीति जिउ रे ॥३॥रक्तासाठी पिसूच्या प्रेमाप्रमाणे तुम्ही तुमच्या स्वतःच्या आंतरिक प्रवृत्तीपासून कधीही सुटू शकत नाही. ||3||
ਪੰਡਿਤ ਸੰਗਿ ਵਸਹਿ ਜਨ ਮੂਰਖ ਆਗਮ ਸਾਸ ਸੁਨੇ ॥
पंडित संगि वसहि जन मूरख आगम सास सुने ॥मूर्ख पंडित, धर्मपंडित यांच्याबरोबर राहून वेद आणि शास्त्रे ऐकू शकतात.
ਅਪਨਾ ਆਪੁ ਤੂ ਕਬਹੁ ਨ ਛੋਡਸਿ ਸੁਆਨ ਪੂਛਿ ਜਿਉ ਰੇ ॥੪॥
अपना आपु तू कबहु न छोडसि सुआन पूछि जिउ रे ॥४॥कुत्र्याच्या वाकड्या शेपटीप्रमाणे तुम्ही तुमच्या स्वतःच्या आंतरिक प्रवृत्तीपासून कधीही सुटू शकत नाही. ||4||
ਇਕਿ ਪਾਖੰਡੀ ਨਾਮਿ ਨ ਰਾਚਹਿ ਇਕ ਹਰਿ ਹਰਿ ਚਰਣੀ ਰੇ ॥
इकि पाखंडी नामि न राचहि इक हरि हरि चरणी रे ॥काही ढोंगी आहेत; ते भगवंताच्या नामात विलीन होत नाहीत. काही जण हर, हर भगवंताच्या चरणी लीन होतात.
ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਪਾਵਸਿ ਨਾਨਕ ਰਸਨਾ ਨਾਮੁ ਜਪਿ ਰੇ ॥੫॥੪॥
पूरबि लिखिआ पावसि नानक रसना नामु जपि रे ॥५॥४॥नश्वरांना ते प्राप्त होते जे त्यांना प्राप्त होण्यासाठी पूर्वनियोजित आहे; हे नानक, तुझ्या जिभेने नामाचा जप कर. ||5||4||
ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ॥
मारू महला १ ॥मारू, पहिली मेहल,
ਸਲੋਕੁ ॥
सलोकु ॥सालोक:
ਪਤਿਤ ਪੁਨੀਤ ਅਸੰਖ ਹੋਹਿ ਹਰਿ ਚਰਨੀ ਮਨੁ ਲਾਗ ॥
पतित पुनीत असंख होहि हरि चरनी मनु लाग ॥अगणित पापी पवित्र झाले आहेत, त्यांचे चित्त परमेश्वराच्या चरणी जोडलेले आहेत.
ਅਠਸਠਿ ਤੀਰਥ ਨਾਮੁ ਪ੍ਰਭ ਨਾਨਕ ਜਿਸੁ ਮਸਤਕਿ ਭਾਗ ॥੧॥
अठसठि तीरथ नामु प्रभ नानक जिसु मसतकि भाग ॥१॥हे नानक, अठ्ठावन्न तीर्थक्षेत्रांचे पुण्य भगवंताच्या नामात सापडते, जेव्हा असे भाग्य एखाद्याच्या कपाळावर कोरले जाते. ||1||
ਸਬਦੁ ॥
सबदु ॥शब्द:
ਸਖੀ ਸਹੇਲੀ ਗਰਬਿ ਗਹੇਲੀ ॥
सखी सहेली गरबि गहेली ॥हे मित्र आणि सोबती, अभिमानाने फुललेल्या,
ਸੁਣਿ ਸਹ ਕੀ ਇਕ ਬਾਤ ਸੁਹੇਲੀ ॥੧॥
सुणि सह की इक बात सुहेली ॥१॥तुमच्या पतिदेवाची ही एक आनंददायी कथा ऐका. ||1||
ਜੋ ਮੈ ਬੇਦਨ ਸਾ ਕਿਸੁ ਆਖਾ ਮਾਈ ॥
जो मै बेदन सा किसु आखा माई ॥आई, माझी वेदना कोणाला सांगू?
ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਜੀਉ ਨ ਰਹੈ ਕੈਸੇ ਰਾਖਾ ਮਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
हरि बिनु जीउ न रहै कैसे राखा माई ॥१॥ रहाउ ॥परमेश्वराशिवाय, माझा आत्मा जगू शकत नाही; माझ्या आई, मी त्याचे सांत्वन कसे करू शकतो? ||1||विराम||
ਹਉ ਦੋਹਾਗਣਿ ਖਰੀ ਰੰਞਾਣੀ ॥
हउ दोहागणि खरी रंञाणी ॥मी एक निराश, टाकून दिलेली वधू आहे, पूर्णपणे दुःखी आहे.
ਗਇਆ ਸੁ ਜੋਬਨੁ ਧਨ ਪਛੁਤਾਣੀ ॥੨॥
गइआ सु जोबनु धन पछुताणी ॥२॥मी माझे तारुण्य गमावले आहे; मला पश्चात्ताप होतो आणि पश्चात्ताप होतो. ||2||
ਤੂ ਦਾਨਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸਿਰਿ ਮੇਰਾ ॥
तू दाना साहिबु सिरि मेरा ॥माझ्या मस्तकाच्या वर, तू माझा ज्ञानी प्रभु आणि स्वामी आहेस.
ਖਿਜਮਤਿ ਕਰੀ ਜਨੁ ਬੰਦਾ ਤੇਰਾ ॥੩॥
खिजमति करी जनु बंदा तेरा ॥३॥मी तुझा नम्र दास म्हणून तुझी सेवा करतो. ||3||
ਭਣਤਿ ਨਾਨਕੁ ਅੰਦੇਸਾ ਏਹੀ ॥
भणति नानकु अंदेसा एही ॥नानक नम्रपणे प्रार्थना करतात, हीच माझी चिंता आहे:
ਬਿਨੁ ਦਰਸਨ ਕੈਸੇ ਰਵਉ ਸਨੇਹੀ ॥੪॥੫॥
बिनु दरसन कैसे रवउ सनेही ॥४॥५॥माझ्या प्रियच्या धन्य दर्शनाशिवाय मी त्याचा आनंद कसा घेऊ शकतो? ||4||5||