ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 श्री गुरु ग्रंथ साहिब
पान - 956
ਸਚੁ ਪੁਰਾਣਾ ਹੋਵੈ ਨਾਹੀ ਸੀਤਾ ਕਦੇ ਨ ਪਾਟੈ ॥
सचु पुराणा होवै नाही सीता कदे न पाटै ॥पण सत्य म्हातारे होत नाही; आणि जेव्हा ते शिवले जाते तेव्हा ते पुन्हा कधीही फाटले जात नाही.
ਨਾਨਕ ਸਾਹਿਬੁ ਸਚੋ ਸਚਾ ਤਿਚਰੁ ਜਾਪੀ ਜਾਪੈ ॥੧॥
नानक साहिबु सचो सचा तिचरु जापी जापै ॥१॥हे नानक, प्रभु आणि स्वामी हेच सत्याचे सत्य आहेत. आपण त्याचे चिंतन करत असताना आपण त्याला पाहतो. ||1||
ਮਃ ੧ ॥
मः १ ॥पहिली मेहल:
ਸਚ ਕੀ ਕਾਤੀ ਸਚੁ ਸਭੁ ਸਾਰੁ ॥
सच की काती सचु सभु सारु ॥चाकू सत्य आहे, आणि त्याचे स्टील पूर्णपणे सत्य आहे.
ਘਾੜਤ ਤਿਸ ਕੀ ਅਪਰ ਅਪਾਰ ॥
घाड़त तिस की अपर अपार ॥त्याची कारागिरी अतुलनीय सुंदर आहे.
ਸਬਦੇ ਸਾਣ ਰਖਾਈ ਲਾਇ ॥
सबदे साण रखाई लाइ ॥ते शब्दाच्या दळणावर धारदार केले जाते.
ਗੁਣ ਕੀ ਥੇਕੈ ਵਿਚਿ ਸਮਾਇ ॥
गुण की थेकै विचि समाइ ॥ते सद्गुणांच्या कुशीत ठेवले जाते.
ਤਿਸ ਦਾ ਕੁਠਾ ਹੋਵੈ ਸੇਖੁ ॥
तिस दा कुठा होवै सेखु ॥जर त्याबरोबर शेख मारला गेला तर
ਲੋਹੂ ਲਬੁ ਨਿਕਥਾ ਵੇਖੁ ॥
लोहू लबु निकथा वेखु ॥मग लोभाचे रक्त बाहेर पडेल.
ਹੋਇ ਹਲਾਲੁ ਲਗੈ ਹਕਿ ਜਾਇ ॥
होइ हलालु लगै हकि जाइ ॥या कर्मकांडाने ज्याचा वध केला जातो तो परमेश्वराशी जोडला जातो.
ਨਾਨਕ ਦਰਿ ਦੀਦਾਰਿ ਸਮਾਇ ॥੨॥
नानक दरि दीदारि समाइ ॥२॥हे नानक, परमेश्वराच्या दारात, तो त्याच्या धन्य दर्शनात लीन झाला आहे. ||2||
ਮਃ ੧ ॥
मः १ ॥पहिली मेहल:
ਕਮਰਿ ਕਟਾਰਾ ਬੰਕੁੜਾ ਬੰਕੇ ਕਾ ਅਸਵਾਰੁ ॥
कमरि कटारा बंकुड़ा बंके का असवारु ॥तुझ्या कमरेला एक सुंदर खंजीर लटकलेला आहे आणि तू अशा सुंदर घोड्यावर स्वार आहेस.
ਗਰਬੁ ਨ ਕੀਜੈ ਨਾਨਕਾ ਮਤੁ ਸਿਰਿ ਆਵੈ ਭਾਰੁ ॥੩॥
गरबु न कीजै नानका मतु सिरि आवै भारु ॥३॥पण खूप गर्व करू नका; हे नानक, तू आधी जमिनीवर डोकं टेकव. ||3||
ਪਉੜੀ ॥
पउड़ी ॥पौरी:
ਸੋ ਸਤਸੰਗਤਿ ਸਬਦਿ ਮਿਲੈ ਜੋ ਗੁਰਮੁਖਿ ਚਲੈ ॥
सो सतसंगति सबदि मिलै जो गुरमुखि चलै ॥ते एकटेच गुरुमुख म्हणून चालतात, ज्यांना सत्संगतीमध्ये, खऱ्या मंडळीत शब्द प्राप्त होतो.
ਸਚੁ ਧਿਆਇਨਿ ਸੇ ਸਚੇ ਜਿਨ ਹਰਿ ਖਰਚੁ ਧਨੁ ਪਲੈ ॥
सचु धिआइनि से सचे जिन हरि खरचु धनु पलै ॥खऱ्या परमेश्वराचे चिंतन केल्याने ते सत्यवादी होतात; ते त्यांच्या वस्त्रात परमेश्वराच्या संपत्तीचे सामान घेऊन जातात.
ਭਗਤ ਸੋਹਨਿ ਗੁਣ ਗਾਵਦੇ ਗੁਰਮਤਿ ਅਚਲੈ ॥
भगत सोहनि गुण गावदे गुरमति अचलै ॥भक्त सुंदर दिसतात, परमेश्वराचे गुणगान गातात; गुरूंच्या शिकवणुकीनुसार ते स्थिर आणि अपरिवर्तनीय बनतात.
ਰਤਨ ਬੀਚਾਰੁ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਭਲੈ ॥
रतन बीचारु मनि वसिआ गुर कै सबदि भलै ॥ते त्यांच्या मनात चिंतनाचे दागिने आणि गुरूंच्या शब्दाचे सर्वात उदात्त वचन ठेवतात.
ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇਦਾ ਆਪੇ ਦੇਇ ਵਡਿਆਈ ॥੧੯॥
आपे मेलि मिलाइदा आपे देइ वडिआई ॥१९॥तो स्वतः त्याच्या संघात एकत्र येतो; तो स्वतः तेजस्वी महानता देतो. ||19||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
सलोक मः ३ ॥सालोक, तिसरी मेहल:
ਆਸਾ ਅੰਦਰਿ ਸਭੁ ਕੋ ਕੋਇ ਨਿਰਾਸਾ ਹੋਇ ॥
आसा अंदरि सभु को कोइ निरासा होइ ॥प्रत्येकजण आशेने भरलेला आहे; क्वचितच कोणी आशा मुक्त आहे.
ਨਾਨਕ ਜੋ ਮਰਿ ਜੀਵਿਆ ਸਹਿਲਾ ਆਇਆ ਸੋਇ ॥੧॥
नानक जो मरि जीविआ सहिला आइआ सोइ ॥१॥हे नानक, जो जिवंत असतानाही मेला तो जन्म धन्य आहे. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
मः ३ ॥तिसरी मेहल:
ਨਾ ਕਿਛੁ ਆਸਾ ਹਥਿ ਹੈ ਕੇਉ ਨਿਰਾਸਾ ਹੋਇ ॥
ना किछु आसा हथि है केउ निरासा होइ ॥आशेच्या हातात काहीच नाही. आशेपासून मुक्त कसे होऊ शकते?
ਕਿਆ ਕਰੇ ਏਹ ਬਪੁੜੀ ਜਾਂ ਭੁੋਲਾਏ ਸੋਇ ॥੨॥
किआ करे एह बपुड़ी जां भुोलाए सोइ ॥२॥हा गरीब प्राणी काय करू शकतो? परमेश्वर स्वतः गोंधळ निर्माण करतो. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
पउड़ी ॥पौरी:
ਧ੍ਰਿਗੁ ਜੀਵਣੁ ਸੰਸਾਰ ਸਚੇ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ॥
ध्रिगु जीवणु संसार सचे नाम बिनु ॥खऱ्या नामाशिवाय या जगातील जीवन शापित आहे.
ਪ੍ਰਭੁ ਦਾਤਾ ਦਾਤਾਰ ਨਿਹਚਲੁ ਏਹੁ ਧਨੁ ॥
प्रभु दाता दातार निहचलु एहु धनु ॥देव देणारा महान दाता आहे. त्याची संपत्ती शाश्वत आणि अपरिवर्तनीय आहे.
ਸਾਸਿ ਸਾਸਿ ਆਰਾਧੇ ਨਿਰਮਲੁ ਸੋਇ ਜਨੁ ॥
सासि सासि आराधे निरमलु सोइ जनु ॥तो विनम्र प्राणी निष्कलंक आहे, जो प्रत्येक श्वासाने परमेश्वराची उपासना करतो.
ਅੰਤਰਜਾਮੀ ਅਗਮੁ ਰਸਨਾ ਏਕੁ ਭਨੁ ॥
अंतरजामी अगमु रसना एकु भनु ॥आपल्या जिभेने, एक अगम्य परमेश्वर, अंतर्यामी जाणणारा, अंतःकरणाचा शोध घेणारा, कंपन करा.
ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਸਰਬਤਿ ਨਾਨਕੁ ਬਲਿ ਜਾਈ ॥੨੦॥
रवि रहिआ सरबति नानकु बलि जाई ॥२०॥तो सर्वत्र व्याप्त आहे. नानक त्याच्यासाठी यज्ञ आहे. ||20||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥
सलोकु मः १ ॥सालोक, पहिली मेहल:
ਸਰਵਰ ਹੰਸ ਧੁਰੇ ਹੀ ਮੇਲਾ ਖਸਮੈ ਏਵੈ ਭਾਣਾ ॥
सरवर हंस धुरे ही मेला खसमै एवै भाणा ॥खऱ्या गुरूंचा सरोवर आणि आत्म्याचा हंस यांच्यातील मिलन हे अगदी सुरुवातीपासूनच, परमेश्वराच्या इच्छेने पूर्वनियोजित होते.
ਸਰਵਰ ਅੰਦਰਿ ਹੀਰਾ ਮੋਤੀ ਸੋ ਹੰਸਾ ਕਾ ਖਾਣਾ ॥
सरवर अंदरि हीरा मोती सो हंसा का खाणा ॥हिरे या तलावात आहेत; ते हंसांचे अन्न आहेत.
ਬਗੁਲਾ ਕਾਗੁ ਨ ਰਹਈ ਸਰਵਰਿ ਜੇ ਹੋਵੈ ਅਤਿ ਸਿਆਣਾ ॥
बगुला कागु न रहई सरवरि जे होवै अति सिआणा ॥क्रेन आणि कावळे खूप शहाणे असतील, पण ते या तलावात राहत नाहीत.
ਓਨਾ ਰਿਜਕੁ ਨ ਪਇਓ ਓਥੈ ਓਨੑਾ ਹੋਰੋ ਖਾਣਾ ॥
ओना रिजकु न पइओ ओथै ओना होरो खाणा ॥त्यांना तेथे अन्न मिळत नाही; त्यांचे अन्न वेगळे आहे.
ਸਚਿ ਕਮਾਣੈ ਸਚੋ ਪਾਈਐ ਕੂੜੈ ਕੂੜਾ ਮਾਣਾ ॥
सचि कमाणै सचो पाईऐ कूड़ै कूड़ा माणा ॥सत्याचे आचरण केल्याने खरा परमेश्वर सापडतो. असत्य म्हणजे असत्याचा अभिमान.
ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਕੌ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲਿਆ ਜਿਨਾ ਧੁਰੇ ਪੈਯਾ ਪਰਵਾਣਾ ॥੧॥
नानक तिन कौ सतिगुरु मिलिआ जिना धुरे पैया परवाणा ॥१॥हे नानक, ते एकटेच खऱ्या गुरूंना भेटतात, जे परमेश्वराच्या आज्ञेने पूर्वनियोजित आहेत. ||1||
ਮਃ ੧ ॥
मः १ ॥पहिली मेहल:
ਸਾਹਿਬੁ ਮੇਰਾ ਉਜਲਾ ਜੇ ਕੋ ਚਿਤਿ ਕਰੇਇ ॥
साहिबु मेरा उजला जे को चिति करेइ ॥माझा स्वामी आणि स्वामी निष्कलंक आहे, जसे की जे लोक त्याचा विचार करतात.
ਨਾਨਕ ਸੋਈ ਸੇਵੀਐ ਸਦਾ ਸਦਾ ਜੋ ਦੇਇ ॥
नानक सोई सेवीऐ सदा सदा जो देइ ॥हे नानक, त्याची सेवा करा, जो तुम्हाला सदैव देतो.
ਨਾਨਕ ਸੋਈ ਸੇਵੀਐ ਜਿਤੁ ਸੇਵਿਐ ਦੁਖੁ ਜਾਇ ॥
नानक सोई सेवीऐ जितु सेविऐ दुखु जाइ ॥हे नानक, त्याची सेवा कर; त्याची सेवा केल्याने दुःख नाहीसे होते.
ਅਵਗੁਣ ਵੰਞਨਿ ਗੁਣ ਰਵਹਿ ਮਨਿ ਸੁਖੁ ਵਸੈ ਆਇ ॥੨॥
अवगुण वंञनि गुण रवहि मनि सुखु वसै आइ ॥२॥दोष आणि अवगुण नाहीसे होतात आणि सद्गुण त्यांची जागा घेतात; मनाला शांती मिळते. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
पउड़ी ॥पौरी:
ਆਪੇ ਆਪਿ ਵਰਤਦਾ ਆਪਿ ਤਾੜੀ ਲਾਈਅਨੁ ॥
आपे आपि वरतदा आपि ताड़ी लाईअनु ॥तो स्वतः सर्वव्यापी आहे; तो स्वतः समाधीच्या गहन अवस्थेत लीन असतो.
ਆਪੇ ਹੀ ਉਪਦੇਸਦਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਤੀਆਈਅਨੁ ॥
आपे ही उपदेसदा गुरमुखि पतीआईअनु ॥तो स्वतः सूचना देतो; गुरुमुख समाधानी आणि पूर्ण होतो.
ਇਕਿ ਆਪੇ ਉਝੜਿ ਪਾਇਅਨੁ ਇਕਿ ਭਗਤੀ ਲਾਇਅਨੁ ॥
इकि आपे उझड़ि पाइअनु इकि भगती लाइअनु ॥काही, तो अरण्यात भटकायला लावतो, तर काही त्याच्या भक्तीपूजेसाठी वचनबद्ध असतात.
ਜਿਸੁ ਆਪਿ ਬੁਝਾਏ ਸੋ ਬੁਝਸੀ ਆਪੇ ਨਾਇ ਲਾਈਅਨੁ ॥
जिसु आपि बुझाए सो बुझसी आपे नाइ लाईअनु ॥परमेश्वर ज्याला समजवतो तोच समजतो; तो स्वतः मनुष्यांना त्याच्या नामाशी जोडतो.
ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਸਚੀ ਵਡਿਆਈ ॥੨੧॥੧॥ ਸੁਧੁ ॥
नानक नामु धिआईऐ सची वडिआई ॥२१॥१॥ सुधु ॥हे नानक, भगवंताच्या नामाचे चिंतन केल्याने खरी महानता प्राप्त होते. ||21||1|| सुध ||