ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 شری گرو گرانت صاحب
صفحه - 34
ਸਬਦਿ ਮੰਨਿਐ ਗੁਰੁ ਪਾਈਐ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ॥
sabad maniaai gur paaeeai vichahu aap gavaae |با ایمان به شاباد، گورو پیدا می شود و خودخواهی از درون ریشه کن می شود.
ਅਨਦਿਨੁ ਭਗਤਿ ਕਰੇ ਸਦਾ ਸਾਚੇ ਕੀ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥
anadin bhagat kare sadaa saache kee liv laae |شب و روز پروردگار حق را با ارادت و عشق تا ابد عبادت کنید.
ਨਾਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਨਾਨਕ ਸਹਜਿ ਸਮਾਇ ॥੪॥੧੯॥੫੨॥
naam padaarath man vasiaa naanak sahaj samaae |4|19|52|گنجینه نعم در ذهن می ماند. ای نانک، در حالت تعادل کامل، به خداوند ملحق شو. ||4||19||52||
ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥
sireeraag mahalaa 3 |Siree Raag، سوم مهل:
ਜਿਨੀ ਪੁਰਖੀ ਸਤਗੁਰੁ ਨ ਸੇਵਿਓ ਸੇ ਦੁਖੀਏ ਜੁਗ ਚਾਰਿ ॥
jinee purakhee satagur na sevio se dukhee jug chaar |کسانی که به گورو واقعی خدمت نمی کنند در طول چهار دوره بدبخت خواهند بود.
ਘਰਿ ਹੋਦਾ ਪੁਰਖੁ ਨ ਪਛਾਣਿਆ ਅਭਿਮਾਨਿ ਮੁਠੇ ਅਹੰਕਾਰਿ ॥
ghar hodaa purakh na pachhaaniaa abhimaan mutthe ahankaar |موجود اولیه در خانه خودشان است، اما او را نمی شناسند. غرور و غرور خودپسندانه آنها را غارت کرده است.
ਸਤਗੁਰੂ ਕਿਆ ਫਿਟਕਿਆ ਮੰਗਿ ਥਕੇ ਸੰਸਾਰਿ ॥
sataguroo kiaa fittakiaa mang thake sansaar |نفرین شده توسط گورو واقعی، آنها در سراسر جهان سرگردان التماس، تا زمانی که آنها خسته.
ਸਚਾ ਸਬਦੁ ਨ ਸੇਵਿਓ ਸਭਿ ਕਾਜ ਸਵਾਰਣਹਾਰੁ ॥੧॥
sachaa sabad na sevio sabh kaaj savaaranahaar |1|آنها به کلمه واقعی شاباد که راه حل همه مشکلات آنهاست خدمت نمی کنند. ||1||
ਮਨ ਮੇਰੇ ਸਦਾ ਹਰਿ ਵੇਖੁ ਹਦੂਰਿ ॥
man mere sadaa har vekh hadoor |ای ذهن من، خداوند را همیشه نزدیک ببین.
ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੁਖੁ ਪਰਹਰੈ ਸਬਦਿ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
janam maran dukh paraharai sabad rahiaa bharapoor |1| rahaau |او دردهای مرگ و تولد دوباره را از بین خواهد برد. کلمه شاباد شما را لبریز خواهد کرد. ||1||مکث||
ਸਚੁ ਸਲਾਹਨਿ ਸੇ ਸਚੇ ਸਚਾ ਨਾਮੁ ਅਧਾਰੁ ॥
sach salaahan se sache sachaa naam adhaar |کسانی که حق را می ستایند راست می گویند. نام واقعی پشتیبانی آنها است.
ਸਚੀ ਕਾਰ ਕਮਾਵਣੀ ਸਚੇ ਨਾਲਿ ਪਿਆਰੁ ॥
sachee kaar kamaavanee sache naal piaar |آنها صادقانه عمل می کنند و عاشق پروردگار واقعی هستند.
ਸਚਾ ਸਾਹੁ ਵਰਤਦਾ ਕੋਇ ਨ ਮੇਟਣਹਾਰੁ ॥
sachaa saahu varatadaa koe na mettanahaar |پادشاه واقعی دستور خود را نوشته است که هیچ کس نمی تواند آن را پاک کند.
ਮਨਮੁਖ ਮਹਲੁ ਨ ਪਾਇਨੀ ਕੂੜਿ ਮੁਠੇ ਕੂੜਿਆਰ ॥੨॥
manamukh mahal na paaeinee koorr mutthe koorriaar |2|منموک های خودخواه عمارت حضور پروردگار را به دست نمی آورند. باطل را باطل غارت می کند. ||2||
ਹਉਮੈ ਕਰਤਾ ਜਗੁ ਮੁਆ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਘੋਰ ਅੰਧਾਰੁ ॥
haumai karataa jag muaa gur bin ghor andhaar |غرق در خودپرستی، جهان از بین می رود. بدون گورو، تاریکی مطلق وجود دارد.
ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਵਿਸਾਰਿਆ ਸੁਖਦਾਤਾ ਦਾਤਾਰੁ ॥
maaeaa mohi visaariaa sukhadaataa daataar |آنها در وابستگی عاطفی به مایا، بخشنده بزرگ، بخشنده صلح را فراموش کردهاند.
ਸਤਗੁਰੁ ਸੇਵਹਿ ਤਾ ਉਬਰਹਿ ਸਚੁ ਰਖਹਿ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥
satagur seveh taa ubareh sach rakheh ur dhaar |کسانی که به گورو واقعی خدمت می کنند نجات می یابند. آنها حق را در دل خود نگه می دارند.
ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਹਰਿ ਪਾਈਐ ਸਚਿ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰਿ ॥੩॥
kirapaa te har paaeeai sach sabad veechaar |3|به لطف او خداوند را می یابیم و در کلام واقعی شاباد تأمل می کنیم. ||3||
ਸਤਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲਾ ਹਉਮੈ ਤਜਿ ਵਿਕਾਰ ॥
satagur sev man niramalaa haumai taj vikaar |با خدمت به گورو واقعی، ذهن پاک و بی آلایش می شود. خودپرستی و فساد کنار گذاشته می شود.
ਆਪੁ ਛੋਡਿ ਜੀਵਤ ਮਰੈ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰ ॥
aap chhodd jeevat marai gur kai sabad veechaar |پس خودخواهی خود را رها کنید و در حالی که هنوز زنده اید مرده بمانید. کلام شاباد گورو را در نظر بگیرید.
ਧੰਧਾ ਧਾਵਤ ਰਹਿ ਗਏ ਲਾਗਾ ਸਾਚਿ ਪਿਆਰੁ ॥
dhandhaa dhaavat reh ge laagaa saach piaar |پیگیری امور دنیوی زمانی به پایان می رسد که شما عشق به حق را در آغوش بگیرید.
ਸਚਿ ਰਤੇ ਮੁਖ ਉਜਲੇ ਤਿਤੁ ਸਾਚੈ ਦਰਬਾਰਿ ॥੪॥
sach rate mukh ujale tith saachai darabaar |4|کسانی که با حقیقت هماهنگ هستند، چهره هایشان در صحن پروردگار حقیقی می درخشد. ||4||
ਸਤਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਨ ਮੰਨਿਓ ਸਬਦਿ ਨ ਲਗੋ ਪਿਆਰੁ ॥
satagur purakh na manio sabad na lago piaar |کسانی که به وجود اولیه، گوروی واقعی ایمان ندارند، و عشق به شاباد را در خود قائل نیستند.
ਇਸਨਾਨੁ ਦਾਨੁ ਜੇਤਾ ਕਰਹਿ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਖੁਆਰੁ ॥
eisanaan daan jetaa kareh doojai bhaae khuaar |آنها حمام های پاکیزه خود را می گیرند و بارها و بارها به خیریه می پردازند، اما در نهایت عشقشان به دوگانگی از بین می رود.
ਹਰਿ ਜੀਉ ਆਪਣੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਤਾ ਲਾਗੈ ਨਾਮ ਪਿਆਰੁ ॥
har jeeo aapanee kripaa kare taa laagai naam piaar |هنگامی که خداوند عزیز فیض خود را عطا می کند، آنها الهام می گیرند که نعم را دوست داشته باشند.
ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਮਾਲਿ ਤੂ ਗੁਰ ਕੈ ਹੇਤਿ ਅਪਾਰਿ ॥੫॥੨੦॥੫੩॥
naanak naam samaal too gur kai het apaar |5|20|53|ای ناناک، از طریق عشق بیکران گورو، خود را در ناام غوطه ور کن. ||5||20||53||
ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥
sireeraag mahalaa 3 |Siree Raag، سوم مهل:
ਕਿਸੁ ਹਉ ਸੇਵੀ ਕਿਆ ਜਪੁ ਕਰੀ ਸਤਗੁਰ ਪੂਛਉ ਜਾਇ ॥
kis hau sevee kiaa jap karee satagur poochhau jaae |به چه کسی خدمت کنم؟ چه شعاری بدهم؟ من می روم و از گورو می پرسم.
ਸਤਗੁਰ ਕਾ ਭਾਣਾ ਮੰਨਿ ਲਈ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ॥
satagur kaa bhaanaa man lee vichahu aap gavaae |من اراده گورو واقعی را خواهم پذیرفت و خودخواهی را از درون ریشه کن خواهم کرد.
ਏਹਾ ਸੇਵਾ ਚਾਕਰੀ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥
ehaa sevaa chaakaree naam vasai man aae |با این کار و خدمت، نعم در ذهن من ساکن خواهد شد.
ਨਾਮੈ ਹੀ ਤੇ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਇ ॥੧॥
naamai hee te sukh paaeeai sachai sabad suhaae |1|از طریق نعم، صلح حاصل می شود; من به کلام راستین شاباد آراسته و زینت یافته ام. ||1||
ਮਨ ਮੇਰੇ ਅਨਦਿਨੁ ਜਾਗੁ ਹਰਿ ਚੇਤਿ ॥
man mere anadin jaag har chet |ای ذهن من، شب و روز بیدار و آگاه باش و به فکر پروردگار باش.
ਆਪਣੀ ਖੇਤੀ ਰਖਿ ਲੈ ਕੂੰਜ ਪੜੈਗੀ ਖੇਤਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
aapanee khetee rakh lai koonj parraigee khet |1| rahaau |از محصولات خود محافظت کنید، در غیر این صورت پرندگان در مزرعه شما فرود می آیند. ||1||مکث||
ਮਨ ਕੀਆ ਇਛਾ ਪੂਰੀਆ ਸਬਦਿ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰਿ ॥
man keea ichhaa pooreea sabad rahiaa bharapoor |آرزوهای ذهن زمانی برآورده می شود که انسان از شباد لبریز شود.
ਭੈ ਭਾਇ ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਹਰਿ ਜੀਉ ਵੇਖੈ ਸਦਾ ਹਦੂਰਿ ॥
bhai bhaae bhagat kareh din raatee har jeeo vekhai sadaa hadoor |کسی که شبانه روز از پروردگار عزیز بترسد، عشق بورزد و به او ارادت داشته باشد، او را همیشه نزدیک می بیند.
ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸਦਾ ਮਨੁ ਰਾਤਾ ਭ੍ਰਮੁ ਗਇਆ ਸਰੀਰਹੁ ਦੂਰਿ ॥
sachai sabad sadaa man raataa bhram geaa sareerahu door |شک و تردید از بدن کسانی که ذهنشان برای همیشه با کلام واقعی شاباد هماهنگ میماند دور است.
ਨਿਰਮਲੁ ਸਾਹਿਬੁ ਪਾਇਆ ਸਾਚਾ ਗੁਣੀ ਗਹੀਰੁ ॥੨॥
niramal saahib paaeaa saachaa gunee gaheer |2|پروردگار و استاد معصوم یافت می شود. او راست است. او اقیانوس تعالی است. ||2||
ਜੋ ਜਾਗੇ ਸੇ ਉਬਰੇ ਸੂਤੇ ਗਏ ਮੁਹਾਇ ॥
jo jaage se ubare soote ge muhaae |کسانی که بیدار و آگاه می مانند، نجات می یابند و کسانی که می خوابند غارت می شوند.
ਸਚਾ ਸਬਦੁ ਨ ਪਛਾਣਿਓ ਸੁਪਨਾ ਗਇਆ ਵਿਹਾਇ ॥
sachaa sabad na pachhaanio supanaa geaa vihaae |آنها کلمه واقعی شاباد را نمی شناسند و مانند یک رویا، زندگی آنها از بین می رود.
ਸੁੰਞੇ ਘਰ ਕਾ ਪਾਹੁਣਾ ਜਿਉ ਆਇਆ ਤਿਉ ਜਾਇ ॥
sunye ghar kaa paahunaa jiau aaeaa tiau jaae |مانند مهمانان خانهای متروک، دقیقاً همانطور که آمدهاند ترک میکنند.