ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 شری گرو گرانت صاحب
صفحه - 36
ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਸੁਣਦਾ ਵੇਖਦਾ ਕਿਉ ਮੁਕਰਿ ਪਇਆ ਜਾਇ ॥
sabh kichh sunadaa vekhadaa kiau mukar peaa jaae |او همه چیز را می شنود و می بیند. چگونه کسی می تواند او را انکار کند؟
ਪਾਪੋ ਪਾਪੁ ਕਮਾਵਦੇ ਪਾਪੇ ਪਚਹਿ ਪਚਾਇ ॥
paapo paap kamaavade paape pacheh pachaae |کسانی که بارها و بارها گناه می کنند، در گناه خواهند پوسید و خواهند مرد.
ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਨਦਰਿ ਨ ਆਵਈ ਮਨਮੁਖਿ ਬੂਝ ਨ ਪਾਇ ॥
so prabh nadar na aavee manamukh boojh na paae |نگاه لطف خدا به آنها نمی رسد. آن منمخ های خودخواسته درک نمی کنند.
ਜਿਸੁ ਵੇਖਾਲੇ ਸੋਈ ਵੇਖੈ ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਇ ॥੪॥੨੩॥੫੬॥
jis vekhaale soee vekhai naanak guramukh paae |4|23|56|آنها تنها خداوند را می بینند که او خود را به او نشان می دهد. ای نانک، گورمخها او را می یابند. ||4||23||56||
ਸ੍ਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥
sreeraag mahalaa 3 |Siree Raag، سوم مهل:
ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਰੋਗੁ ਨ ਤੁਟਈ ਹਉਮੈ ਪੀੜ ਨ ਜਾਇ ॥
bin gur rog na tuttee haumai peerr na jaae |بدون گورو، بیماری درمان نمی شود و درد خودپرستی برطرف نمی شود.
ਗੁਰਪਰਸਾਦੀ ਮਨਿ ਵਸੈ ਨਾਮੇ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥
guraparasaadee man vasai naame rahai samaae |به لطف گورو، او در ذهن ساکن می شود و شخص در نام او غوطه ور می ماند.
ਗੁਰਸਬਦੀ ਹਰਿ ਪਾਈਐ ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇ ॥੧॥
gurasabadee har paaeeai bin sabadai bharam bhulaae |1|از طریق کلام شاباد گورو، خداوند یافت می شود. بدون شاباد، مردم سرگردان، فریب شک و تردید. ||1||
ਮਨ ਰੇ ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ਹੋਇ ॥
man re nij ghar vaasaa hoe |ای ذهن، در وضعیت متعادل وجود درونی خود ساکن شوید.
ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਸਾਲਾਹਿ ਤੂ ਫਿਰਿ ਆਵਣ ਜਾਣੁ ਨ ਹੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
raam naam saalaeh too fir aavan jaan na hoe |1| rahaau |نام خداوند را ستایش کنید و دیگر در تناسخ نخواهید آمد و نخواهید رفت. ||1||مکث||
ਹਰਿ ਇਕੋ ਦਾਤਾ ਵਰਤਦਾ ਦੂਜਾ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥
har iko daataa varatadaa doojaa avar na koe |خداوند یگانه تنها بخشنده است و همه جا را فرا گرفته است. دیگه اصلا وجود نداره
ਸਬਦਿ ਸਾਲਾਹੀ ਮਨਿ ਵਸੈ ਸਹਜੇ ਹੀ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥
sabad saalaahee man vasai sahaje hee sukh hoe |کلام شاباد را ستایش کنید و او در ذهن شما ساکن خواهد شد. آرامش و آرامش شهودی نصیب شما خواهد شد.
ਸਭ ਨਦਰੀ ਅੰਦਰਿ ਵੇਖਦਾ ਜੈ ਭਾਵੈ ਤੈ ਦੇਇ ॥੨॥
sabh nadaree andar vekhadaa jai bhaavai tai dee |2|همه چیز در نگاه لطف پروردگار است. هر طور که بخواهد می دهد. ||2||
ਹਉਮੈ ਸਭਾ ਗਣਤ ਹੈ ਗਣਤੈ ਨਉ ਸੁਖੁ ਨਾਹਿ ॥
haumai sabhaa ganat hai ganatai nau sukh naeh |در خودپرستی، همه باید پاسخگوی اعمال خود باشند. در این حسابداری آرامش وجود ندارد.
ਬਿਖੁ ਕੀ ਕਾਰ ਕਮਾਵਣੀ ਬਿਖੁ ਹੀ ਮਾਹਿ ਸਮਾਹਿ ॥
bikh kee kaar kamaavanee bikh hee maeh samaeh |با عمل به شر و فساد، مردم در فساد غوطه ور می شوند.
ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਠਉਰੁ ਨ ਪਾਇਨੀ ਜਮਪੁਰਿ ਦੂਖ ਸਹਾਹਿ ॥੩॥
bin naavai tthaur na paaeinee jamapur dookh sahaeh |3|بدون نام، جایی برای استراحت پیدا نمی کنند. در شهر مرگ از عذاب رنج می برند. ||3||
ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਸਭੁ ਤਿਸ ਦਾ ਤਿਸੈ ਦਾ ਆਧਾਰੁ ॥
jeeo pindd sabh tis daa tisai daa aadhaar |جسم و روح همه از آن اوست. او پشتیبان همه است.
ਗੁਰਪਰਸਾਦੀ ਬੁਝੀਐ ਤਾ ਪਾਏ ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥
guraparasaadee bujheeai taa paae mokh duaar |به لطف گورو، درک فرا می رسد و سپس درب رهایی پیدا می شود.
ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਿ ਤੂੰ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਰਾਵਾਰੁ ॥੪॥੨੪॥੫੭॥
naanak naam salaeh toon ant na paaraavaar |4|24|57|ای ناناک، ستایش نعم، نام خداوند را بخوان. او پایان و محدودیتی ندارد. ||4||24||57||
ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥
sireeraag mahalaa 3 |Siree Raag، سوم مهل:
ਤਿਨਾ ਅਨੰਦੁ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੈ ਜਿਨਾ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਆਧਾਰੁ ॥
tinaa anand sadaa sukh hai jinaa sach naam aadhaar |کسانی که از حمایت نام واقعی برخوردارند برای همیشه در خلسه و آرامش هستند.
ਗੁਰਸਬਦੀ ਸਚੁ ਪਾਇਆ ਦੂਖ ਨਿਵਾਰਣਹਾਰੁ ॥
gurasabadee sach paaeaa dookh nivaaranahaar |از طریق کلمه شاباد گورو، آنها به حقیقت، نابود کننده درد دست می یابند.
ਸਦਾ ਸਦਾ ਸਾਚੇ ਗੁਣ ਗਾਵਹਿ ਸਾਚੈ ਨਾਇ ਪਿਆਰੁ ॥
sadaa sadaa saache gun gaaveh saachai naae piaar |برای همیشه و همیشه، آنها ستایش های با شکوه حق را می خوانند. آنها نام واقعی را دوست دارند.
ਕਿਰਪਾ ਕਰਿ ਕੈ ਆਪਣੀ ਦਿਤੋਨੁ ਭਗਤਿ ਭੰਡਾਰੁ ॥੧॥
kirapaa kar kai aapanee diton bhagat bhanddaar |1|هنگامی که خداوند خود فیض خود را عطا می کند، او گنجینه ایثار را عطا می کند. ||1||
ਮਨ ਰੇ ਸਦਾ ਅਨੰਦੁ ਗੁਣ ਗਾਇ ॥
man re sadaa anand gun gaae |ای ذهن، تسبیحات باشکوه او را بخوان و تا ابد در خلسه باش.
ਸਚੀ ਬਾਣੀ ਹਰਿ ਪਾਈਐ ਹਰਿ ਸਿਉ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
sachee baanee har paaeeai har siau rahai samaae |1| rahaau |از طریق کلام راستین بنی او، پروردگار به دست می آید و شخص در پروردگار غوطه ور می ماند. ||1||مکث||
ਸਚੀ ਭਗਤੀ ਮਨੁ ਲਾਲੁ ਥੀਆ ਰਤਾ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥
sachee bhagatee man laal theea rataa sahaj subhaae |در فداکاری واقعی، ذهن به رنگ زرشکی عمیق عشق پروردگار، با آرامش و آرامش شهودی رنگ می شود.
ਗੁਰਸਬਦੀ ਮਨੁ ਮੋਹਿਆ ਕਹਣਾ ਕਛੂ ਨ ਜਾਇ ॥
gurasabadee man mohiaa kahanaa kachhoo na jaae |ذهن مجذوب کلام شاباد گورو است که قابل توصیف نیست.
ਜਿਹਵਾ ਰਤੀ ਸਬਦਿ ਸਚੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਵੈ ਰਸਿ ਗੁਣ ਗਾਇ ॥
jihavaa ratee sabad sachai amrit peevai ras gun gaae |زبان آغشته به کلام راستین شاباد در آمریت با لذت می نوشد و ستایش های باشکوه او را می خواند.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਏਹੁ ਰੰਗੁ ਪਾਈਐ ਜਿਸ ਨੋ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਰਜਾਇ ॥੨॥
guramukh ehu rang paaeeai jis no kirapaa kare rajaae |2|گورموک این عشق را زمانی به دست می آورد که خداوند به اراده خود فیض خود را عطا کند. ||2||
ਸੰਸਾ ਇਹੁ ਸੰਸਾਰੁ ਹੈ ਸੁਤਿਆ ਰੈਣਿ ਵਿਹਾਇ ॥
sansaa ihu sansaar hai sutiaa rain vihaae |این دنیا یک توهم است. مردم شب های زندگی خود را با خواب می گذرانند.
ਇਕਿ ਆਪਣੈ ਭਾਣੈ ਕਢਿ ਲਇਅਨੁ ਆਪੇ ਲਇਓਨੁ ਮਿਲਾਇ ॥
eik aapanai bhaanai kadt leian aape leion milaae |به خشنودی ارادهاش، برخی را بیرون میآورد و با خود متحد میکند.
ਆਪੇ ਹੀ ਆਪਿ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਚੁਕਾਇ ॥
aape hee aap man vasiaa maaeaa mohu chukaae |او خود در ذهن می ماند و وابستگی به مایا را از بین می برد.
ਆਪਿ ਵਡਾਈ ਦਿਤੀਅਨੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਦੇਇ ਬੁਝਾਇ ॥੩॥
aap vaddaaee diteean guramukh dee bujhaae |3|او خود عظمت شکوهمندی می بخشد. او به گورمخ الهام می کند تا بفهمد. ||3||
ਸਭਨਾ ਕਾ ਦਾਤਾ ਏਕੁ ਹੈ ਭੁਲਿਆ ਲਏ ਸਮਝਾਇ ॥
sabhanaa kaa daataa ek hai bhuliaa le samajhaae |خداوند یگانه بخشنده همه است. او کسانی را که اشتباه می کنند اصلاح می کند.
ਇਕਿ ਆਪੇ ਆਪਿ ਖੁਆਇਅਨੁ ਦੂਜੈ ਛਡਿਅਨੁ ਲਾਇ ॥
eik aape aap khuaaeian doojai chhaddian laae |او خود برخی را فریب داده و به دوگانگی متصل کرده است.
ਗੁਰਮਤੀ ਹਰਿ ਪਾਈਐ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਇ ॥
guramatee har paaeeai jotee jot milaae |از طریق آموزههای گورو، خداوند پیدا میشود و نور فرد در نور ادغام میشود.
ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੇ ਰਤਿਆ ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇ ॥੪॥੨੫॥੫੮॥
anadin naame ratiaa naanak naam samaae |4|25|58|ای نانک، شب و روز با نام خداوند هماهنگ شده، در اسم جذب خواهی شد. ||4||25||58||
ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥
sireeraag mahalaa 3 |Siree Raag، سوم مهل:
ਗੁਣਵੰਤੀ ਸਚੁ ਪਾਇਆ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਤਜਿ ਵਿਕਾਰ ॥
gunavantee sach paaeaa trisanaa taj vikaar |نیکوکاران حقیقت را به دست می آورند. از امیال بد و فساد دست می کشند.
ਗੁਰਸਬਦੀ ਮਨੁ ਰੰਗਿਆ ਰਸਨਾ ਪ੍ਰੇਮ ਪਿਆਰਿ ॥
gurasabadee man rangiaa rasanaa prem piaar |ذهن آنها با کلام شاباد گورو آغشته شده است. محبت محبوبشان بر زبانشان است.