ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 شری گرو گرانت صاحب
صفحه - 145
ਜਾ ਤੁਧੁ ਭਾਵਹਿ ਤਾ ਕਰਹਿ ਬਿਭੂਤਾ ਸਿੰਙੀ ਨਾਦੁ ਵਜਾਵਹਿ ॥
jaa tudh bhaaveh taa kareh bibhootaa singee naad vajaaveh |هنگامی که تو را خشنود کند، بدن خود را به خاکستر آغشته می کنیم و شاخ و صدف حلزون را می دمیم.
ਜਾ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਤਾ ਪੜਹਿ ਕਤੇਬਾ ਮੁਲਾ ਸੇਖ ਕਹਾਵਹਿ ॥
jaa tudh bhaavai taa parreh katebaa mulaa sekh kahaaveh |هنگامی که شما را خوشایند می کند، ما کتاب مقدس را می خوانیم و به عنوان ملا و شیخ شناخته می شویم.
ਜਾ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਤਾ ਹੋਵਹਿ ਰਾਜੇ ਰਸ ਕਸ ਬਹੁਤੁ ਕਮਾਵਹਿ ॥
jaa tudh bhaavai taa hoveh raaje ras kas bahut kamaaveh |هنگامی که تو را خشنود کرد، ما پادشاه می شویم و از انواع ذائقه ها و لذت ها لذت می بریم.
ਜਾ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਤੇਗ ਵਗਾਵਹਿ ਸਿਰ ਮੁੰਡੀ ਕਟਿ ਜਾਵਹਿ ॥
jaa tudh bhaavai teg vagaaveh sir munddee katt jaaveh |هنگامی که تو را خشنودی، شمشیر می زنیم و سر دشمنان خود را می بریم.
ਜਾ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਜਾਹਿ ਦਿਸੰਤਰਿ ਸੁਣਿ ਗਲਾ ਘਰਿ ਆਵਹਿ ॥
jaa tudh bhaavai jaeh disantar sun galaa ghar aaveh |هنگامی که تو را خشنود کند، به سرزمین های بیگانه می رویم. با شنیدن اخبار خانه، دوباره برمی گردیم.
ਜਾ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਨਾਇ ਰਚਾਵਹਿ ਤੁਧੁ ਭਾਣੇ ਤੂੰ ਭਾਵਹਿ ॥
jaa tudh bhaavai naae rachaaveh tudh bhaane toon bhaaveh |هنگامی که تو را خشنود سازد، ما با نام هماهنگ می شویم، و هنگامی که تو را خشنود می سازد، مورد رضایت تو قرار می گیریم.
ਨਾਨਕੁ ਏਕ ਕਹੈ ਬੇਨੰਤੀ ਹੋਰਿ ਸਗਲੇ ਕੂੜੁ ਕਮਾਵਹਿ ॥੧॥
naanak ek kahai benantee hor sagale koorr kamaaveh |1|نانک این یک دعا را بر زبان می آورد. هر چیز دیگری فقط تمرین دروغ است. ||1||
ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 |مهل اول:
ਜਾ ਤੂੰ ਵਡਾ ਸਭਿ ਵਡਿਆਂਈਆ ਚੰਗੈ ਚੰਗਾ ਹੋਈ ॥
jaa toon vaddaa sabh vaddiaaneea changai changaa hoee |تو خیلی بزرگی، همه عظمت از تو جاری می شود. تو خیلی خوب هستی، خوبی از تو ساطع می شود.
ਜਾ ਤੂੰ ਸਚਾ ਤਾ ਸਭੁ ਕੋ ਸਚਾ ਕੂੜਾ ਕੋਇ ਨ ਕੋਈ ॥
jaa toon sachaa taa sabh ko sachaa koorraa koe na koee |تو حقيقي هستي، تمام آنچه از تو سرازير مي شود حقيقت دارد. اصلا هیچ چیز دروغ نیست
ਆਖਣੁ ਵੇਖਣੁ ਬੋਲਣੁ ਚਲਣੁ ਜੀਵਣੁ ਮਰਣਾ ਧਾਤੁ ॥
aakhan vekhan bolan chalan jeevan maranaa dhaat |صحبت کردن، دیدن، صحبت کردن، راه رفتن، زندگی کردن و مردن همه اینها گذرا هستند.
ਹੁਕਮੁ ਸਾਜਿ ਹੁਕਮੈ ਵਿਚਿ ਰਖੈ ਨਾਨਕ ਸਚਾ ਆਪਿ ॥੨॥
hukam saaj hukamai vich rakhai naanak sachaa aap |2|به حکم فرمانش می آفریند و به فرمانش ما را نگه می دارد. ای نانک، او خودش حق است. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |پاوری:
ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਨਿਸੰਗੁ ਭਰਮੁ ਚੁਕਾਈਐ ॥
satigur sev nisang bharam chukaaeeai |بدون ترس به گورو واقعی خدمت کنید و شک شما برطرف خواهد شد.
ਸਤਿਗੁਰੁ ਆਖੈ ਕਾਰ ਸੁ ਕਾਰ ਕਮਾਈਐ ॥
satigur aakhai kaar su kaar kamaaeeai |کاری را انجام دهید که گورو واقعی از شما می خواهد.
ਸਤਿਗੁਰੁ ਹੋਇ ਦਇਆਲੁ ਤ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ॥
satigur hoe deaal ta naam dhiaaeeai |هنگامی که گورو واقعی مهربان می شود، ما در نعم مراقبه می کنیم.
ਲਾਹਾ ਭਗਤਿ ਸੁ ਸਾਰੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਈਐ ॥
laahaa bhagat su saar guramukh paaeeai |سود عبادت بسیار عالی است. توسط گورمخ بدست می آید.
ਮਨਮੁਖਿ ਕੂੜੁ ਗੁਬਾਰੁ ਕੂੜੁ ਕਮਾਈਐ ॥
manamukh koorr gubaar koorr kamaaeeai |منمخ های خودخواه در ظلمت باطل گرفتار شده اند. جز باطل عمل نمی کنند.
ਸਚੇ ਦੈ ਦਰਿ ਜਾਇ ਸਚੁ ਚਵਾਂਈਐ ॥
sache dai dar jaae sach chavaaneeai |به دروازه حقیقت بروید و حقیقت را بگویید.
ਸਚੈ ਅੰਦਰਿ ਮਹਲਿ ਸਚਿ ਬੁਲਾਈਐ ॥
sachai andar mahal sach bulaaeeai |پروردگار حقیقی، راستین را به عمارت حضور خود می خواند.
ਨਾਨਕ ਸਚੁ ਸਦਾ ਸਚਿਆਰੁ ਸਚਿ ਸਮਾਈਐ ॥੧੫॥
naanak sach sadaa sachiaar sach samaaeeai |15|ای نانک، حقان تا ابد صادقند. آنها غرق در پروردگار واقعی هستند. ||15||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa 1 |سالوک، اول مهل:
ਕਲਿ ਕਾਤੀ ਰਾਜੇ ਕਾਸਾਈ ਧਰਮੁ ਪੰਖ ਕਰਿ ਉਡਰਿਆ ॥
kal kaatee raaje kaasaaee dharam pankh kar uddariaa |عصر تاریک کالی یوگا چاقو است و پادشاهان قصاب هستند. عدالت بالها را جوانه زده و پرواز کرده است.
ਕੂੜੁ ਅਮਾਵਸ ਸਚੁ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀਸੈ ਨਾਹੀ ਕਹ ਚੜਿਆ ॥
koorr amaavas sach chandramaa deesai naahee kah charriaa |در این شب تاریک باطل، ماه حق هیچ جا دیده نمی شود.
ਹਉ ਭਾਲਿ ਵਿਕੁੰਨੀ ਹੋਈ ॥
hau bhaal vikunee hoee |بیهوده جستجو کردهام و آنقدر گیج شدهام.
ਆਧੇਰੈ ਰਾਹੁ ਨ ਕੋਈ ॥
aadherai raahu na koee |در این تاریکی نمی توانم راه را پیدا کنم.
ਵਿਚਿ ਹਉਮੈ ਕਰਿ ਦੁਖੁ ਰੋਈ ॥
vich haumai kar dukh roee |در خودپرستی از درد فریاد می زنند.
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਕਿਨਿ ਬਿਧਿ ਗਤਿ ਹੋਈ ॥੧॥
kahu naanak kin bidh gat hoee |1|ناناک می گوید چگونه نجات خواهند یافت؟ ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |مهل سوم:
ਕਲਿ ਕੀਰਤਿ ਪਰਗਟੁ ਚਾਨਣੁ ਸੰਸਾਰਿ ॥
kal keerat paragatt chaanan sansaar |در این عصر تاریک کالی یوگا، کرتان ستایش خداوند به عنوان یک نور در جهان ظاهر شده است.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਕੋਈ ਉਤਰੈ ਪਾਰਿ ॥
guramukh koee utarai paar |چقدر نادر هستند آن چند گورمخ که از آن طرف شنا می کنند!
ਜਿਸ ਨੋ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਤਿਸੁ ਦੇਵੈ ॥
jis no nadar kare tis devai |خداوند نگاه فیض خود را می بخشد.
ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਰਤਨੁ ਸੋ ਲੇਵੈ ॥੨॥
naanak guramukh ratan so levai |2|ای نانک، گورمخ جواهر می گیرد. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |پاوری:
ਭਗਤਾ ਤੈ ਸੈਸਾਰੀਆ ਜੋੜੁ ਕਦੇ ਨ ਆਇਆ ॥
bhagataa tai saisaareea jorr kade na aaeaa |بین فدائیان خداوند و مردم جهان، هرگز نمی توان اتحاد واقعی برقرار کرد.
ਕਰਤਾ ਆਪਿ ਅਭੁਲੁ ਹੈ ਨ ਭੁਲੈ ਕਿਸੈ ਦਾ ਭੁਲਾਇਆ ॥
karataa aap abhul hai na bhulai kisai daa bhulaaeaa |خود خالق معصوم است. او را نمی توان فریب داد. هیچ کس نمی تواند او را فریب دهد.
ਭਗਤ ਆਪੇ ਮੇਲਿਅਨੁ ਜਿਨੀ ਸਚੋ ਸਚੁ ਕਮਾਇਆ ॥
bhagat aape melian jinee sacho sach kamaaeaa |او فدائیان خود را با خود می آمیزد. آنها حقیقت را تمرین می کنند و فقط حقیقت را.
ਸੈਸਾਰੀ ਆਪਿ ਖੁਆਇਅਨੁ ਜਿਨੀ ਕੂੜੁ ਬੋਲਿ ਬੋਲਿ ਬਿਖੁ ਖਾਇਆ ॥
saisaaree aap khuaaeian jinee koorr bol bol bikh khaaeaa |خداوند خود مردم جهان را گمراه می کند. دروغ می گویند و با دروغ گفتن زهر می خورند.
ਚਲਣ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਨੀ ਕਾਮੁ ਕਰੋਧੁ ਵਿਸੁ ਵਧਾਇਆ ॥
chalan saar na jaananee kaam karodh vis vadhaaeaa |آنها واقعیت نهایی را نمی شناسند که همه ما باید برویم. آنها به پرورش سم های میل جنسی و خشم ادامه می دهند.
ਭਗਤ ਕਰਨਿ ਹਰਿ ਚਾਕਰੀ ਜਿਨੀ ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ॥
bhagat karan har chaakaree jinee anadin naam dhiaaeaa |فدائیان به خداوند خدمت می کنند. شب و روز در نعم تعمق می کنند.
ਦਾਸਨਿ ਦਾਸ ਹੋਇ ਕੈ ਜਿਨੀ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇਆ ॥
daasan daas hoe kai jinee vichahu aap gavaaeaa |آنها با تبدیل شدن به بندگان بندگان خداوند، خودخواهی و خودپسندی را از درون ریشه کن می کنند.
ਓਨਾ ਖਸਮੈ ਕੈ ਦਰਿ ਮੁਖ ਉਜਲੇ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਇਆ ॥੧੬॥
onaa khasamai kai dar mukh ujale sachai sabad suhaaeaa |16|در صحن پروردگار و سرورشان چهره هایشان نورانی است. آنها با کلام راستین شاباد آراسته و تعالی یافته اند. ||16||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa 1 |سالوک، اول مهل:
ਸਬਾਹੀ ਸਾਲਾਹ ਜਿਨੀ ਧਿਆਇਆ ਇਕ ਮਨਿ ॥
sabaahee saalaah jinee dhiaaeaa ik man |آنان که در سحرگاهان خداوند را می ستایند و در او متفکرانه می اندیشند.
ਸੇਈ ਪੂਰੇ ਸਾਹ ਵਖਤੈ ਉਪਰਿ ਲੜਿ ਮੁਏ ॥
seee poore saah vakhatai upar larr mue |پادشاهان کامل هستند. در زمان مناسب، آنها در جنگ می میرند.
ਦੂਜੈ ਬਹੁਤੇ ਰਾਹ ਮਨ ਕੀਆ ਮਤੀ ਖਿੰਡੀਆ ॥
doojai bahute raah man keea matee khinddeea |در ساعت دوم، تمرکز ذهن به انواع مختلف پراکنده است.
ਬਹੁਤੁ ਪਏ ਅਸਗਾਹ ਗੋਤੇ ਖਾਹਿ ਨ ਨਿਕਲਹਿ ॥
bahut pe asagaah gote khaeh na nikaleh |خیلی ها به چاله بی انتها می افتند. آنها به زیر کشیده می شوند و نمی توانند دوباره بیرون بیایند.