ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 شری گرو گرانت صاحب
صفحه - 1098
ਜਿਤੁ ਲਾਈਅਨਿ ਤਿਤੈ ਲਗਦੀਆ ਨਹ ਖਿੰਜੋਤਾੜਾ ॥
jit laaeean titai lagadeea nah khinjotaarraa |هر جا به آنها ملحق شوم، در آنجا ملحق می شوند. آنها با من مبارزه نمی کنند.
ਜੋ ਇਛੀ ਸੋ ਫਲੁ ਪਾਇਦਾ ਗੁਰਿ ਅੰਦਰਿ ਵਾੜਾ ॥
jo ichhee so fal paaeidaa gur andar vaarraa |من ثمره آرزوهایم را به دست میآورم. گورو مرا به درون هدایت کرده است.
ਗੁਰੁ ਨਾਨਕੁ ਤੁਠਾ ਭਾਇਰਹੁ ਹਰਿ ਵਸਦਾ ਨੇੜਾ ॥੧੦॥
gur naanak tutthaa bhaaeirahu har vasadaa nerraa |10|وقتی گورو ناناک خشنود است، ای خواهران و برادران سرنوشت، خداوند در نزدیکی شما ساکن است. ||10||
ਡਖਣੇ ਮਃ ੫ ॥
ddakhane mahalaa 5 |داخانای، مهل پنجم:
ਜਾ ਮੂੰ ਆਵਹਿ ਚਿਤਿ ਤੂ ਤਾ ਹਭੇ ਸੁਖ ਲਹਾਉ ॥
jaa moon aaveh chit too taa habhe sukh lahaau |وقتی تو به آگاهی من آمدی، آنگاه تمام آرامش و آسایش را به دست میآورم.
ਨਾਨਕ ਮਨ ਹੀ ਮੰਝਿ ਰੰਗਾਵਲਾ ਪਿਰੀ ਤਹਿਜਾ ਨਾਉ ॥੧॥
naanak man hee manjh rangaavalaa piree tahijaa naau |1|نانک: با نام تو در ذهنم، ای شوهرم، من سرشار از لذت هستم. ||1||
ਮਃ ੫ ॥
mahalaa 5 |مهل پنجم:
ਕਪੜ ਭੋਗ ਵਿਕਾਰ ਏ ਹਭੇ ਹੀ ਛਾਰ ॥
kaparr bhog vikaar e habhe hee chhaar |لذت بردن از لباس و لذت های فاسد - همه اینها خاکی بیش نیست.
ਖਾਕੁ ਲੁੋੜੇਦਾ ਤੰਨਿ ਖੇ ਜੋ ਰਤੇ ਦੀਦਾਰ ॥੨॥
khaak luorredaa tan khe jo rate deedaar |2|مشتاق غبار پای کسانی هستم که با رؤیای خداوند آغشته شده اند. ||2||
ਮਃ ੫ ॥
mahalaa 5 |مهل پنجم:
ਕਿਆ ਤਕਹਿ ਬਿਆ ਪਾਸ ਕਰਿ ਹੀਅੜੇ ਹਿਕੁ ਅਧਾਰੁ ॥
kiaa takeh biaa paas kar heearre hik adhaar |چرا به جهات دیگر نگاه می کنید؟ ای قلب من، حمایت پروردگار را تنها بپذیر.
ਥੀਉ ਸੰਤਨ ਕੀ ਰੇਣੁ ਜਿਤੁ ਲਭੀ ਸੁਖ ਦਾਤਾਰੁ ॥੩॥
theeo santan kee ren jit labhee sukh daataar |3|خاک پای مقدسین شوید و خداوند را که آرامش بخش است بیابید. ||3||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |پاوری:
ਵਿਣੁ ਕਰਮਾ ਹਰਿ ਜੀਉ ਨ ਪਾਈਐ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਮਨੂਆ ਨ ਲਗੈ ॥
vin karamaa har jeeo na paaeeai bin satigur manooaa na lagai |بدون کارما خوب، پروردگار عزیز یافت نمی شود. بدون استاد واقعی، ذهن به او ملحق نمی شود.
ਧਰਮੁ ਧੀਰਾ ਕਲਿ ਅੰਦਰੇ ਇਹੁ ਪਾਪੀ ਮੂਲਿ ਨ ਤਗੈ ॥
dharam dheeraa kal andare ihu paapee mool na tagai |فقط دارما در این عصر تاریک کالی یوگا پایدار می ماند. این گناهکاران اصلا دوام نمی آورند.
ਅਹਿ ਕਰੁ ਕਰੇ ਸੁ ਅਹਿ ਕਰੁ ਪਾਏ ਇਕ ਘੜੀ ਮੁਹਤੁ ਨ ਲਗੈ ॥
eh kar kare su eh kar paae ik gharree muhat na lagai |هر کاری که با این دست انجام میدهد، بدون لحظهای تأخیر با دست دیگر به دست میآورد.
ਚਾਰੇ ਜੁਗ ਮੈ ਸੋਧਿਆ ਵਿਣੁ ਸੰਗਤਿ ਅਹੰਕਾਰੁ ਨ ਭਗੈ ॥
chaare jug mai sodhiaa vin sangat ahankaar na bhagai |من چهار عصر را بررسی کردم و بدون سنگت، جماعت مقدس، خودپرستی از بین نمی رود.
ਹਉਮੈ ਮੂਲਿ ਨ ਛੁਟਈ ਵਿਣੁ ਸਾਧੂ ਸਤਸੰਗੈ ॥
haumai mool na chhuttee vin saadhoo satasangai |خودپرستی بدون Saadh Sangat، شرکت مقدس، هرگز ریشه کن نمی شود.
ਤਿਚਰੁ ਥਾਹ ਨ ਪਾਵਈ ਜਿਚਰੁ ਸਾਹਿਬ ਸਿਉ ਮਨ ਭੰਗੈ ॥
tichar thaah na paavee jichar saahib siau man bhangai |تا زمانی که عقل از پروردگار و مولای خود جدا شده است، جایی برای استراحت نمی یابد.
ਜਿਨਿ ਜਨਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੇਵਿਆ ਤਿਸੁ ਘਰਿ ਦੀਬਾਣੁ ਅਭਗੈ ॥
jin jan guramukh seviaa tis ghar deebaan abhagai |آن موجود متواضع که به عنوان گورمخ به خدمت پروردگار می پردازد، در خانه قلبش از حمایت پروردگار زوال ناپذیر برخوردار است.
ਹਰਿ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਚਰਣੀ ਲਗੈ ॥੧੧॥
har kirapaa te sukh paaeaa gur satigur charanee lagai |11|به لطف خداوند، آرامش حاصل می شود و فرد به پای گورو، گورو واقعی، متصل می شود. ||11||
ਡਖਣੇ ਮਃ ੫ ॥
ddakhane mahalaa 5 |داخانای، مهل پنجم:
ਲੋੜੀਦੋ ਹਭ ਜਾਇ ਸੋ ਮੀਰਾ ਮੀਰੰਨ ਸਿਰਿ ॥
lorreedo habh jaae so meeraa meeran sir |من همه جا به دنبال پادشاه بالای سر پادشاهان گشته ام.
ਹਠ ਮੰਝਾਹੂ ਸੋ ਧਣੀ ਚਉਦੋ ਮੁਖਿ ਅਲਾਇ ॥੧॥
hatth manjhaahoo so dhanee chaudo mukh alaae |1|آن استاد در قلب من است. من نام او را با دهانم می خوانم. ||1||
ਮਃ ੫ ॥
mahalaa 5 |مهل پنجم:
ਮਾਣਿਕੂ ਮੋਹਿ ਮਾਉ ਡਿੰਨਾ ਧਣੀ ਅਪਾਹਿ ॥
maanikoo mohi maau ddinaa dhanee apaeh |ای مادرم، استاد جواهر را به من ارزانی داشته است.
ਹਿਆਉ ਮਹਿਜਾ ਠੰਢੜਾ ਮੁਖਹੁ ਸਚੁ ਅਲਾਇ ॥੨॥
hiaau mahijaa tthandtarraa mukhahu sach alaae |2|قلبم خنک و آرام می شود و نام واقعی را با دهانم می خوانم. ||2||
ਮਃ ੫ ॥
mahalaa 5 |مهل پنجم:
ਮੂ ਥੀਆਊ ਸੇਜ ਨੈਣਾ ਪਿਰੀ ਵਿਛਾਵਣਾ ॥
moo theeaaoo sej nainaa piree vichhaavanaa |من بستری شده ام برای پروردگار شوهر محبوبم. چشمانم ملحفه شده است
ਜੇ ਡੇਖੈ ਹਿਕ ਵਾਰ ਤਾ ਸੁਖ ਕੀਮਾ ਹੂ ਬਾਹਰੇ ॥੩॥
je ddekhai hik vaar taa sukh keemaa hoo baahare |3|اگر حتی برای یک لحظه به من نگاه کنی، آرامشی فراتر از هر قیمتی به دست میآورم. ||3||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |پاوری:
ਮਨੁ ਲੋਚੈ ਹਰਿ ਮਿਲਣ ਕਉ ਕਿਉ ਦਰਸਨੁ ਪਾਈਆ ॥
man lochai har milan kau kiau darasan paaeea |ذهن من مشتاق دیدار خداوند است. چگونه می توانم رؤیای مبارک دارشان را بدست بیاورم؟
ਮੈ ਲਖ ਵਿੜਤੇ ਸਾਹਿਬਾ ਜੇ ਬਿੰਦ ਬੁੋਲਾਈਆ ॥
mai lakh virrate saahibaa je bind buolaaeea |صدها هزار به دست میآورم، اگر پروردگار و استادم حتی برای یک لحظه با من صحبت کند.
ਮੈ ਚਾਰੇ ਕੁੰਡਾ ਭਾਲੀਆ ਤੁਧੁ ਜੇਵਡੁ ਨ ਸਾਈਆ ॥
mai chaare kunddaa bhaaleea tudh jevadd na saaeea |من در چهار جهت جستجو کرده ام. هیچ دیگری به بزرگی تو وجود ندارد، پروردگارا.
ਮੈ ਦਸਿਹੁ ਮਾਰਗੁ ਸੰਤਹੋ ਕਿਉ ਪ੍ਰਭੂ ਮਿਲਾਈਆ ॥
mai dasihu maarag santaho kiau prabhoo milaaeea |ای مقدسین راه را به من نشان دهید. چگونه می توانم خدا را ملاقات کنم؟
ਮਨੁ ਅਰਪਿਹੁ ਹਉਮੈ ਤਜਹੁ ਇਤੁ ਪੰਥਿ ਜੁਲਾਈਆ ॥
man arapihu haumai tajahu it panth julaaeea |من ذهنم را وقف او می کنم و نفس خود را رها می کنم. این راهی است که من طی خواهم کرد.
ਨਿਤ ਸੇਵਿਹੁ ਸਾਹਿਬੁ ਆਪਣਾ ਸਤਸੰਗਿ ਮਿਲਾਈਆ ॥
nit sevihu saahib aapanaa satasang milaaeea |با پیوستن به سات سنگات، جماعت حقیقی، پیوسته به پروردگار و استادم خدمت می کنم.
ਸਭੇ ਆਸਾ ਪੂਰੀਆ ਗੁਰ ਮਹਲਿ ਬੁਲਾਈਆ ॥
sabhe aasaa pooreea gur mahal bulaaeea |تمام امیدهای من برآورده شده است. گورو مرا وارد عمارت حضور خداوند کرده است.
ਤੁਧੁ ਜੇਵਡੁ ਹੋਰੁ ਨ ਸੁਝਈ ਮੇਰੇ ਮਿਤ੍ਰ ਗੁੋਸਾਈਆ ॥੧੨॥
tudh jevadd hor na sujhee mere mitr guosaaeea |12|من نمی توانم کسی را به بزرگی تو تصور کنم، ای دوست من، ای پروردگار جهان. ||12||
ਡਖਣੇ ਮਃ ੫ ॥
ddakhane mahalaa 5 |داخانای، مهل پنجم:
ਮੂ ਥੀਆਊ ਤਖਤੁ ਪਿਰੀ ਮਹਿੰਜੇ ਪਾਤਿਸਾਹ ॥
moo theeaaoo takhat piree mahinje paatisaah |من تاج و تخت پادشاه محبوبم شده ام.
ਪਾਵ ਮਿਲਾਵੇ ਕੋਲਿ ਕਵਲ ਜਿਵੈ ਬਿਗਸਾਵਦੋ ॥੧॥
paav milaave kol kaval jivai bigasaavado |1|اگر پایت را روی من بگذاری، من مانند گل نیلوفر میشکفم. ||1||
ਮਃ ੫ ॥
mahalaa 5 |مهل پنجم:
ਪਿਰੀਆ ਸੰਦੜੀ ਭੁਖ ਮੂ ਲਾਵਣ ਥੀ ਵਿਥਰਾ ॥
pireea sandarree bhukh moo laavan thee vitharaa |اگر معشوقم گرسنه شود غذا می شوم و خود را در پیشگاه او قرار می دهم.
ਜਾਣੁ ਮਿਠਾਈ ਇਖ ਬੇਈ ਪੀੜੇ ਨਾ ਹੁਟੈ ॥੨॥
jaan mitthaaee ikh beee peerre naa huttai |2|ممکن است بارها و بارها له شوم، اما مانند نیشکر از دادن آب شیرین دست بر نمی دارم. ||2||
ਮਃ ੫ ॥
mahalaa 5 |مهل پنجم:
ਠਗਾ ਨੀਹੁ ਮਤ੍ਰੋੜਿ ਜਾਣੁ ਗੰਧ੍ਰਬਾ ਨਗਰੀ ॥
tthagaa neehu matrorr jaan gandhrabaa nagaree |عشق خود را با متقلب ها قطع کن. متوجه شوید که این یک سراب است.
ਸੁਖ ਘਟਾਊ ਡੂਇ ਇਸੁ ਪੰਧਾਣੂ ਘਰ ਘਣੇ ॥੩॥
sukh ghattaaoo ddooe is pandhaanoo ghar ghane |3|لذت شما فقط دو لحظه طول می کشد. این مسافر در خانه های بی شماری سرگردان است. ||3||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |پاوری:
ਅਕਲ ਕਲਾ ਨਹ ਪਾਈਐ ਪ੍ਰਭੁ ਅਲਖ ਅਲੇਖੰ ॥
akal kalaa nah paaeeai prabh alakh alekhan |خدا با ابزار عقلی پیدا نمی شود; او ناشناخته و نادیده است.