ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 شری گرو گرانت صاحب
صفحه - 37
ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਓ ਕਰਿ ਵੇਖਹੁ ਮਨਿ ਵੀਚਾਰਿ ॥
bin satigur kinai na paaeio kar vekhahu man veechaar |بدون استاد واقعی، هیچ کس او را پیدا نکرده است. این را در ذهن خود تأمل کنید و ببینید.
ਮਨਮੁਖ ਮੈਲੁ ਨ ਉਤਰੈ ਜਿਚਰੁ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਨ ਕਰੇ ਪਿਆਰੁ ॥੧॥
manamukh mail na utarai jichar gur sabad na kare piaar |1|پلیدی منمخ های خودخواه شسته نمی شود. آنها هیچ عشقی به شاباد گورو ندارند. ||1||
ਮਨ ਮੇਰੇ ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਭਾਣੈ ਚਲੁ ॥
man mere satigur kai bhaanai chal |ای ذهن من، در هماهنگی با گوروی راستین قدم برداری.
ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਸਹਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਵਹਿ ਤਾ ਸੁਖ ਲਹਹਿ ਮਹਲੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
nij ghar vaseh amrit peeveh taa sukh laheh mahal |1| rahaau |در خانه وجود درونی خود ساکن شوید و در شهد آمبروسیال بنوشید. به آرامش عمارت حضورش خواهی رسید. ||1||مکث||
ਅਉਗੁਣਵੰਤੀ ਗੁਣੁ ਕੋ ਨਹੀ ਬਹਣਿ ਨ ਮਿਲੈ ਹਦੂਰਿ ॥
aaugunavantee gun ko nahee bahan na milai hadoor |بی فضیلت ها هیچ لیاقتی ندارند. آنها اجازه ندارند در حضور او بنشینند.
ਮਨਮੁਖਿ ਸਬਦੁ ਨ ਜਾਣਈ ਅਵਗਣਿ ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਦੂਰਿ ॥
manamukh sabad na jaanee avagan so prabh door |منموک های خودخواه، شاباد را نمی شناسند. کسانی که فضیلت ندارند از خدا دورند.
ਜਿਨੀ ਸਚੁ ਪਛਾਣਿਆ ਸਚਿ ਰਤੇ ਭਰਪੂਰਿ ॥
jinee sach pachhaaniaa sach rate bharapoor |کسانی که حق را می شناسند نفوذ کرده و با حقیقت هماهنگ شده اند.
ਗੁਰਸਬਦੀ ਮਨੁ ਬੇਧਿਆ ਪ੍ਰਭੁ ਮਿਲਿਆ ਆਪਿ ਹਦੂਰਿ ॥੨॥
gurasabadee man bedhiaa prabh miliaa aap hadoor |2|ذهن آنها توسط کلام شاباد گورو نفوذ می کند و خود خدا آنها را به حضور خود می رساند. ||2||
ਆਪੇ ਰੰਗਣਿ ਰੰਗਿਓਨੁ ਸਬਦੇ ਲਇਓਨੁ ਮਿਲਾਇ ॥
aape rangan rangion sabade leion milaae |او خود ما را به رنگ عشقش رنگ می کند. او از طریق کلام شابادش ما را با خودش متحد می کند.
ਸਚਾ ਰੰਗੁ ਨ ਉਤਰੈ ਜੋ ਸਚਿ ਰਤੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥
sachaa rang na utarai jo sach rate liv laae |این رنگ واقعی، برای کسانی که با عشق او هماهنگ هستند، محو نخواهد شد.
ਚਾਰੇ ਕੁੰਡਾ ਭਵਿ ਥਕੇ ਮਨਮੁਖ ਬੂਝ ਨ ਪਾਇ ॥
chaare kunddaa bhav thake manamukh boojh na paae |منمخ های خودخواه از سرگردانی در چهار طرف خسته می شوند، اما نمی فهمند.
ਜਿਸੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੇਲੇ ਸੋ ਮਿਲੈ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸਮਾਇ ॥੩॥
jis satigur mele so milai sachai sabad samaae |3|کسی که با گورو واقعی متحد می شود، در کلام واقعی شاباد ملاقات و ادغام می شود. ||3||
ਮਿਤ੍ਰ ਘਣੇਰੇ ਕਰਿ ਥਕੀ ਮੇਰਾ ਦੁਖੁ ਕਾਟੈ ਕੋਇ ॥
mitr ghanere kar thakee meraa dukh kaattai koe |من از پیدا کردن دوستان بسیار خسته شده ام، به این امید که کسی بتواند به رنج من پایان دهد.
ਮਿਲਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਦੁਖੁ ਕਟਿਆ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਵਾ ਹੋਇ ॥
mil preetam dukh kattiaa sabad milaavaa hoe |دیدار با معشوق، رنج من پایان یافته است. من به اتحاد با کلمه شاباد رسیده ام.
ਸਚੁ ਖਟਣਾ ਸਚੁ ਰਾਸਿ ਹੈ ਸਚੇ ਸਚੀ ਸੋਇ ॥
sach khattanaa sach raas hai sache sachee soe |با به دست آوردن حقیقت، و جمع آوری ثروت حقیقت، شخص راستگو شهرت حقیقت به دست می آورد.
ਸਚਿ ਮਿਲੇ ਸੇ ਨ ਵਿਛੁੜਹਿ ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਇ ॥੪॥੨੬॥੫੯॥
sach mile se na vichhurreh naanak guramukh hoe |4|26|59|دیدار با حق، ای نانک، گورمخ دیگر از او جدا نخواهد شد. ||4||26||59||
ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥
sireeraag mahalaa 3 |Siree Raag، سوم مهل:
ਆਪੇ ਕਾਰਣੁ ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਦੇਖੈ ਆਪਿ ਉਪਾਇ ॥
aape kaaran karataa kare srisatt dekhai aap upaae |خالق خود خلقت را آفرید. او جهان را پدید آورد، و خودش مراقب آن است.
ਸਭ ਏਕੋ ਇਕੁ ਵਰਤਦਾ ਅਲਖੁ ਨ ਲਖਿਆ ਜਾਇ ॥
sabh eko ik varatadaa alakh na lakhiaa jaae |پروردگار یگانه در همه جا نفوذ کرده و نفوذ کرده است. غیب دیده نمی شود.
ਆਪੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਇਆਲੁ ਹੈ ਆਪੇ ਦੇਇ ਬੁਝਾਇ ॥
aape prabhoo deaal hai aape dee bujhaae |خدا خودش مهربان است. او خود به درک و فهم می دهد.
ਗੁਰਮਤੀ ਸਦ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਸਚਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੧॥
guramatee sad man vasiaa sach rahe liv laae |1|از طریق آموزه های گورو، شخص حقیقی برای همیشه در ذهن کسانی ساکن می شود که عاشقانه به او وابسته هستند. ||1||
ਮਨ ਮੇਰੇ ਗੁਰ ਕੀ ਮੰਨਿ ਲੈ ਰਜਾਇ ॥
man mere gur kee man lai rajaae |ای ذهن من، تسلیم اراده گورو باش.
ਮਨੁ ਤਨੁ ਸੀਤਲੁ ਸਭੁ ਥੀਐ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
man tan seetal sabh theeai naam vasai man aae |1| rahaau |ذهن و بدن کاملاً خنک و آرام می شوند و نعم در ذهن ساکن می شود. ||1||مکث||
ਜਿਨਿ ਕਰਿ ਕਾਰਣੁ ਧਾਰਿਆ ਸੋਈ ਸਾਰ ਕਰੇਇ ॥
jin kar kaaran dhaariaa soee saar karee |پس از خلقت، از آن حمایت می کند و از آن مراقبت می کند.
ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਪਛਾਣੀਐ ਜਾ ਆਪੇ ਨਦਰਿ ਕਰੇਇ ॥
gur kai sabad pachhaaneeai jaa aape nadar karee |کلام شاباد گورو زمانی تحقق می یابد که او خود نگاه فیض خود را عطا کند.
ਸੇ ਜਨ ਸਬਦੇ ਸੋਹਣੇ ਤਿਤੁ ਸਚੈ ਦਰਬਾਰਿ ॥
se jan sabade sohane tith sachai darabaar |آنان که در بارگاه پروردگار حق به شاباد آراسته اند
ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਰਤੇ ਆਪਿ ਮੇਲੇ ਕਰਤਾਰਿ ॥੨॥
guramukh sachai sabad rate aap mele karataar |2|-آن گورمخها با کلام راستین شاباد هماهنگ شده اند. خالق آنها را با خود متحد می کند. ||2||
ਗੁਰਮਤੀ ਸਚੁ ਸਲਾਹਣਾ ਜਿਸ ਦਾ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਰਾਵਾਰੁ ॥
guramatee sach salaahanaa jis daa ant na paaraavaar |از طریق آموزه های گورو، شخص حقیقی را ستایش کنید که هیچ پایان یا محدودیتی ندارد.
ਘਟਿ ਘਟਿ ਆਪੇ ਹੁਕਮਿ ਵਸੈ ਹੁਕਮੇ ਕਰੇ ਬੀਚਾਰੁ ॥
ghatt ghatt aape hukam vasai hukame kare beechaar |او به حکم فرمانش در تک تک دلها ساکن است. سوگند به حكم او، در او تدبّر مى كنيم.
ਗੁਰਸਬਦੀ ਸਾਲਾਹੀਐ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਖੋਇ ॥
gurasabadee saalaaheeai haumai vichahu khoe |پس او را از طریق کلام شاباد گورو ستایش کنید و خودخواهی را از درون بیرون کنید.
ਸਾ ਧਨ ਨਾਵੈ ਬਾਹਰੀ ਅਵਗਣਵੰਤੀ ਰੋਇ ॥੩॥
saa dhan naavai baaharee avaganavantee roe |3|آن عروس روح که فاقد نام خداوند است، بدون فضیلت عمل می کند و بنابراین غمگین می شود. ||3||
ਸਚੁ ਸਲਾਹੀ ਸਚਿ ਲਗਾ ਸਚੈ ਨਾਇ ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਹੋਇ ॥
sach salaahee sach lagaa sachai naae tripat hoe |ستایش حق، دلبسته به حق، به نام حقیقی راضی هستم.
ਗੁਣ ਵੀਚਾਰੀ ਗੁਣ ਸੰਗ੍ਰਹਾ ਅਵਗੁਣ ਕਢਾ ਧੋਇ ॥
gun veechaaree gun sangrahaa avagun kadtaa dhoe |با تأمل در فضایل او، فضیلت و شایستگی انباشته می کنم. من خودم را از زیان ها پاک می کنم.
ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇਦਾ ਫਿਰਿ ਵੇਛੋੜਾ ਨ ਹੋਇ ॥
aape mel milaaeidaa fir vechhorraa na hoe |او خود ما را در اتحاد خود متحد می کند. دیگر جدایی وجود ندارد
ਨਾਨਕ ਗੁਰੁ ਸਾਲਾਹੀ ਆਪਣਾ ਜਿਦੂ ਪਾਈ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਇ ॥੪॥੨੭॥੬੦॥
naanak gur saalaahee aapanaa jidoo paaee prabh soe |4|27|60|ای ناناک، من ستایش گوروی خود را می خوانم. از طریق او، من آن خدا را می یابم. ||4||27||60||
ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥
sireeraag mahalaa 3 |Siree Raag، سوم مهل:
ਸੁਣਿ ਸੁਣਿ ਕਾਮ ਗਹੇਲੀਏ ਕਿਆ ਚਲਹਿ ਬਾਹ ਲੁਡਾਇ ॥
sun sun kaam gahelee kiaa chaleh baah luddaae |گوش کن، گوش کن، ای عروس جان: میل جنسی تو را فراگرفته است - چرا اینطور راه می روی و بازوانت را از خوشحالی تکان می دهی؟
ਆਪਣਾ ਪਿਰੁ ਨ ਪਛਾਣਹੀ ਕਿਆ ਮੁਹੁ ਦੇਸਹਿ ਜਾਇ ॥
aapanaa pir na pachhaanahee kiaa muhu deseh jaae |شما پروردگار شوهر خود را نمی شناسید! وقتی نزد او رفتی چه چهره ای به او نشان خواهی داد؟
ਜਿਨੀ ਸਖਂੀ ਕੰਤੁ ਪਛਾਣਿਆ ਹਉ ਤਿਨ ਕੈ ਲਾਗਉ ਪਾਇ ॥
jinee sakhanee kant pachhaaniaa hau tin kai laagau paae |من پای عروس های روح خواهرم را لمس می کنم که پروردگار شوهرشان را شناخته اند.
ਤਿਨ ਹੀ ਜੈਸੀ ਥੀ ਰਹਾ ਸਤਸੰਗਤਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇ ॥੧॥
tin hee jaisee thee rahaa satasangat mel milaae |1|اگر فقط می توانستم مثل آنها باشم! با پیوستن به سات سنگات، جماعت حقیقی، در اتحادیه او متحد شدم. ||1||