ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 شری گرو گرانت صاحب
صفحه - 1034
ਅਨਹਦੁ ਵਾਜੈ ਭ੍ਰਮੁ ਭਉ ਭਾਜੈ ॥
anahad vaajai bhram bhau bhaajai |هنگامی که جریان صدای نخورده طنین انداز می شود، شک و ترس فرار می کنند.
ਸਗਲ ਬਿਆਪਿ ਰਹਿਆ ਪ੍ਰਭੁ ਛਾਜੈ ॥
sagal biaap rahiaa prabh chhaajai |خداوند همه چیز را فرا گرفته و بر همه سایه می افکند.
ਸਭ ਤੇਰੀ ਤੂ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਤਾ ਦਰਿ ਸੋਹੈ ਗੁਣ ਗਾਇਦਾ ॥੧੦॥
sabh teree too guramukh jaataa dar sohai gun gaaeidaa |10|همه از آن توست؛ به گورمخ ها، شما شناخته شده اید. با خواندن ستایش تو، در بارگاه تو زیبا به نظر می رسند. ||10||
ਆਦਿ ਨਿਰੰਜਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਸੋਈ ॥
aad niranjan niramal soee |او پروردگار اولیه، بی آلایش و پاک است.
ਅਵਰੁ ਨ ਜਾਣਾ ਦੂਜਾ ਕੋਈ ॥
avar na jaanaa doojaa koee |من اصلاً دیگری را نمی شناسم.
ਏਕੰਕਾਰੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਭਾਵੈ ਹਉਮੈ ਗਰਬੁ ਗਵਾਇਦਾ ॥੧੧॥
ekankaar vasai man bhaavai haumai garab gavaaeidaa |11|خداوند یگانه خالق جهانی در درون ساکن است و برای ذهن کسانی که خودپرستی و غرور را کنار میزنند، خوشایند است. ||11||
ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਆ ਸਤਿਗੁਰਿ ਦੀਆ ॥
amrit peea satigur deea |من در شهد آمبروسیال که توسط گورو واقعی داده شده است می نوشم.
ਅਵਰੁ ਨ ਜਾਣਾ ਦੂਆ ਤੀਆ ॥
avar na jaanaa dooaa teea |دومی یا سومی دیگری نمی شناسم.
ਏਕੋ ਏਕੁ ਸੁ ਅਪਰ ਪਰੰਪਰੁ ਪਰਖਿ ਖਜਾਨੈ ਪਾਇਦਾ ॥੧੨॥
eko ek su apar paranpar parakh khajaanai paaeidaa |12|او پروردگار یگانه، بی همتا، بی نهایت و بی پایان است. او همه موجودات را ارزیابی می کند و برخی را در خزانه خود قرار می دهد. ||12||
ਗਿਆਨੁ ਧਿਆਨੁ ਸਚੁ ਗਹਿਰ ਗੰਭੀਰਾ ॥
giaan dhiaan sach gahir ganbheeraa |خرد معنوی و مراقبه در مورد پروردگار واقعی عمیق و عمیق است.
ਕੋਇ ਨ ਜਾਣੈ ਤੇਰਾ ਚੀਰਾ ॥
koe na jaanai teraa cheeraa |هیچ کس وسعت تو را نمی داند
ਜੇਤੀ ਹੈ ਤੇਤੀ ਤੁਧੁ ਜਾਚੈ ਕਰਮਿ ਮਿਲੈ ਸੋ ਪਾਇਦਾ ॥੧੩॥
jetee hai tetee tudh jaachai karam milai so paaeidaa |13|هر چه هست، از تو التماس کن. شما فقط با لطف شما به دست می آیید. ||13||
ਕਰਮੁ ਧਰਮੁ ਸਚੁ ਹਾਥਿ ਤੁਮਾਰੈ ॥
karam dharam sach haath tumaarai |تو کارما و دارما را در دستان خود نگه داری، ای پروردگار حقیقی.
ਵੇਪਰਵਾਹ ਅਖੁਟ ਭੰਡਾਰੈ ॥
veparavaah akhutt bhanddaarai |ای پروردگار مستقل، گنج های تو تمام نشدنی است.
ਤੂ ਦਇਆਲੁ ਕਿਰਪਾਲੁ ਸਦਾ ਪ੍ਰਭੁ ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇਦਾ ॥੧੪॥
too deaal kirapaal sadaa prabh aape mel milaaeidaa |14|تو همیشه مهربان و مهربان هستی خدایا. شما در اتحادیه خود متحد شوید. ||14||
ਆਪੇ ਦੇਖਿ ਦਿਖਾਵੈ ਆਪੇ ॥
aape dekh dikhaavai aape |شما خود می بینید و باعث دیده شدن خود می شوید.
ਆਪੇ ਥਾਪਿ ਉਥਾਪੇ ਆਪੇ ॥
aape thaap uthaape aape |خودت تأسیس می کنی و خودت منحل می کنی.
ਆਪੇ ਜੋੜਿ ਵਿਛੋੜੇ ਕਰਤਾ ਆਪੇ ਮਾਰਿ ਜੀਵਾਇਦਾ ॥੧੫॥
aape jorr vichhorre karataa aape maar jeevaaeidaa |15|خالق خود متحد و جدا می شود; او خودش می کشد و جوان می کند. ||15||
ਜੇਤੀ ਹੈ ਤੇਤੀ ਤੁਧੁ ਅੰਦਰਿ ॥
jetee hai tetee tudh andar |هر چه هست، در درون تو نهفته است.
ਦੇਖਹਿ ਆਪਿ ਬੈਸਿ ਬਿਜ ਮੰਦਰਿ ॥
dekheh aap bais bij mandar |تو به آفریده خود خیره می شوی و در کاخ سلطنتی خود نشسته ای.
ਨਾਨਕੁ ਸਾਚੁ ਕਹੈ ਬੇਨੰਤੀ ਹਰਿ ਦਰਸਨਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਦਾ ॥੧੬॥੧॥੧੩॥
naanak saach kahai benantee har darasan sukh paaeidaa |16|1|13|نانک این دعای واقعی را انجام می دهد. با خیره شدن به رؤیای مبارک درشان خداوند، آرامش یافتم. ||16||1||13||
ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ॥
maaroo mahalaa 1 |معرو، اول مهل:
ਦਰਸਨੁ ਪਾਵਾ ਜੇ ਤੁਧੁ ਭਾਵਾ ॥
darasan paavaa je tudh bhaavaa |خداوندا اگر از تو راضی هستم، رؤیای مبارک دارشان را به دست میآورم.
ਭਾਇ ਭਗਤਿ ਸਾਚੇ ਗੁਣ ਗਾਵਾ ॥
bhaae bhagat saache gun gaavaa |در عبادت عبادی عاشقانه، ای پروردگار حقیقی، تسبیح تو را می خوانم.
ਤੁਧੁ ਭਾਣੇ ਤੂ ਭਾਵਹਿ ਕਰਤੇ ਆਪੇ ਰਸਨ ਰਸਾਇਦਾ ॥੧॥
tudh bhaane too bhaaveh karate aape rasan rasaaeidaa |1|به خواست خود ای پروردگار خالق، برای من پسندیده و بر زبانم شیرین شدی. ||1||
ਸੋਹਨਿ ਭਗਤ ਪ੍ਰਭੂ ਦਰਬਾਰੇ ॥
sohan bhagat prabhoo darabaare |فدائیان در دربار، بارگاه خدا زیبا به نظر می رسند.
ਮੁਕਤੁ ਭਏ ਹਰਿ ਦਾਸ ਤੁਮਾਰੇ ॥
mukat bhe har daas tumaare |بندگانت، پروردگارا، آزاد شدند.
ਆਪੁ ਗਵਾਇ ਤੇਰੈ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਦਾ ॥੨॥
aap gavaae terai rang raate anadin naam dhiaaeidaa |2|با از بین بردن خودبزرگ بینی، آنها با عشق تو هماهنگ می شوند. شب و روز در نعم نام خداوند تعمق می کنند. ||2||
ਈਸਰੁ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇਵੀ ਦੇਵਾ ॥
eesar brahamaa devee devaa |شیوا، برهما، خدایان و الهه ها،
ਇੰਦ੍ਰ ਤਪੇ ਮੁਨਿ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ॥
eindr tape mun teree sevaa |ایندرا، زاهدان و حکیمان خاموش به تو خدمت می کنند.
ਜਤੀ ਸਤੀ ਕੇਤੇ ਬਨਵਾਸੀ ਅੰਤੁ ਨ ਕੋਈ ਪਾਇਦਾ ॥੩॥
jatee satee kete banavaasee ant na koee paaeidaa |3|مجردها، صدقه دهندگان و بسیاری از ساکنان جنگل، محدودیت های خداوند را پیدا نکرده اند. ||3||
ਵਿਣੁ ਜਾਣਾਏ ਕੋਇ ਨ ਜਾਣੈ ॥
vin jaanaae koe na jaanai |هیچ کس تو را نمی شناسد، مگر اینکه تو به آنها اطلاع دهی.
ਜੋ ਕਿਛੁ ਕਰੇ ਸੁ ਆਪਣ ਭਾਣੈ ॥
jo kichh kare su aapan bhaanai |هر کاری انجام شود با اراده توست.
ਲਖ ਚਉਰਾਸੀਹ ਜੀਅ ਉਪਾਏ ਭਾਣੈ ਸਾਹ ਲਵਾਇਦਾ ॥੪॥
lakh chauraaseeh jeea upaae bhaanai saah lavaaeidaa |4|شما 8.4 میلیون گونه موجود را خلق کردید. به خواست تو نفس می کشند. ||4||
ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋ ਨਿਹਚਉ ਹੋਵੈ ॥
jo tis bhaavai so nihchau hovai |هر چه مورد پسند اراده توست، بدون شک به وقوع می پیوندد.
ਮਨਮੁਖੁ ਆਪੁ ਗਣਾਏ ਰੋਵੈ ॥
manamukh aap ganaae rovai |منموک خودخواه خودنمایی می کند، و به غم می رسد.
ਨਾਵਹੁ ਭੁਲਾ ਠਉਰ ਨ ਪਾਏ ਆਇ ਜਾਇ ਦੁਖੁ ਪਾਇਦਾ ॥੫॥
naavahu bhulaa tthaur na paae aae jaae dukh paaeidaa |5|با فراموش کردن نام، جایی برای استراحت نمی یابد. آمدن و رفتن در تناسخ، او از درد رنج می برد. ||5||
ਨਿਰਮਲ ਕਾਇਆ ਊਜਲ ਹੰਸਾ ॥
niramal kaaeaa aoojal hansaa |تن پاک است و روح قو پاک است.
ਤਿਸੁ ਵਿਚਿ ਨਾਮੁ ਨਿਰੰਜਨ ਅੰਸਾ ॥
tis vich naam niranjan ansaa |در درون آن جوهر بی آلایش نعم است.
ਸਗਲੇ ਦੂਖ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਕਰਿ ਪੀਵੈ ਬਾਹੁੜਿ ਦੂਖੁ ਨ ਪਾਇਦਾ ॥੬॥
sagale dookh amrit kar peevai baahurr dookh na paaeidaa |6|چنین موجودی در تمام دردهایش مانند شهد آمبروسیا می نوشد. او دیگر هرگز غمگین نمی شود. ||6||
ਬਹੁ ਸਾਦਹੁ ਦੂਖੁ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਵੈ ॥
bahu saadahu dookh paraapat hovai |به خاطر زیادهرویهایش، فقط درد را دریافت میکند.
ਭੋਗਹੁ ਰੋਗ ਸੁ ਅੰਤਿ ਵਿਗੋਵੈ ॥
bhogahu rog su ant vigovai |از خوشگذرانی هایش به بیماری مبتلا می شود و در نهایت تلف می شود.
ਹਰਖਹੁ ਸੋਗੁ ਨ ਮਿਟਈ ਕਬਹੂ ਵਿਣੁ ਭਾਣੇ ਭਰਮਾਇਦਾ ॥੭॥
harakhahu sog na mittee kabahoo vin bhaane bharamaaeidaa |7|لذت او هرگز نمی تواند درد او را پاک کند. او بدون پذیرش اراده خداوند، سرگردان و سرگردان است. ||7||
ਗਿਆਨ ਵਿਹੂਣੀ ਭਵੈ ਸਬਾਈ ॥
giaan vihoonee bhavai sabaaee |بدون خرد معنوی، همه آنها فقط در اطراف سرگردان هستند.
ਸਾਚਾ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥
saachaa rav rahiaa liv laaee |خداوند واقعی همه جا را فرا گرفته و درگیر است و عاشقانه درگیر است.
ਨਿਰਭਉ ਸਬਦੁ ਗੁਰੂ ਸਚੁ ਜਾਤਾ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਇਦਾ ॥੮॥
nirbhau sabad guroo sach jaataa jotee jot milaaeidaa |8|خداوند بی باک از طریق شاباد، کلام گورو واقعی شناخته می شود. نور فرد در نور ادغام می شود. ||8||
ਅਟਲੁ ਅਡੋਲੁ ਅਤੋਲੁ ਮੁਰਾਰੇ ॥
attal addol atol muraare |او خداوند ابدی، تغییر ناپذیر و بی اندازه است.
ਖਿਨ ਮਹਿ ਢਾਹੇ ਫੇਰਿ ਉਸਾਰੇ ॥
khin meh dtaahe fer usaare |در یک لحظه، او نابود می کند، ang سپس بازسازی می کند.
ਰੂਪੁ ਨ ਰੇਖਿਆ ਮਿਤਿ ਨਹੀ ਕੀਮਤਿ ਸਬਦਿ ਭੇਦਿ ਪਤੀਆਇਦਾ ॥੯॥
roop na rekhiaa mit nahee keemat sabad bhed pateeaeidaa |9|او هیچ شکل و شکلی، هیچ حد و ارزشی ندارد. سوراخ شده توسط شاباد، آدم راضی است. ||9||