ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 شری گرو گرانت صاحب
صفحه - 1128
ਇਸੁ ਗਰਬ ਤੇ ਚਲਹਿ ਬਹੁਤੁ ਵਿਕਾਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
eis garab te chaleh bahut vikaaraa |1| rahaau |این همه گناه و فساد از این غرور سرچشمه می گیرد. ||1||مکث||
ਚਾਰੇ ਵਰਨ ਆਖੈ ਸਭੁ ਕੋਈ ॥
chaare varan aakhai sabh koee |همه می گویند چهار کاست، چهار طبقه اجتماعی است.
ਬ੍ਰਹਮੁ ਬਿੰਦ ਤੇ ਸਭ ਓਪਤਿ ਹੋਈ ॥੨॥
braham bind te sabh opat hoee |2|همه آنها از قطره بذر خدا سرچشمه می گیرند. ||2||
ਮਾਟੀ ਏਕ ਸਗਲ ਸੰਸਾਰਾ ॥
maattee ek sagal sansaaraa |تمام جهان از همان خاک رس ساخته شده است.
ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਭਾਂਡੇ ਘੜੈ ਕੁਮੑਾਰਾ ॥੩॥
bahu bidh bhaandde gharrai kumaaraa |3|سفالگر آن را به انواع ظروف درآورده است. ||3||
ਪੰਚ ਤਤੁ ਮਿਲਿ ਦੇਹੀ ਕਾ ਆਕਾਰਾ ॥
panch tat mil dehee kaa aakaaraa |این پنج عنصر به هم می پیوندند و شکل بدن انسان را می سازند.
ਘਟਿ ਵਧਿ ਕੋ ਕਰੈ ਬੀਚਾਰਾ ॥੪॥
ghatt vadh ko karai beechaaraa |4|چه کسی می تواند بگوید کدام کمتر و کدام بیشتر؟ ||4||
ਕਹਤੁ ਨਾਨਕ ਇਹੁ ਜੀਉ ਕਰਮ ਬੰਧੁ ਹੋਈ ॥
kahat naanak ihu jeeo karam bandh hoee |نانک می گوید این روح به اعمالش مقید است.
ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਭੇਟੇ ਮੁਕਤਿ ਨ ਹੋਈ ॥੫॥੧॥
bin satigur bhette mukat na hoee |5|1|بدون ملاقات با گورو واقعی، آزاد نمی شود. ||5||1||
ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੩ ॥
bhairau mahalaa 3 |بهیرائو، مهل سوم:
ਜੋਗੀ ਗ੍ਰਿਹੀ ਪੰਡਿਤ ਭੇਖਧਾਰੀ ॥
jogee grihee panddit bhekhadhaaree |یوگی ها، صاحبخانه ها، پاندیت ها، علمای دین و گدایان در لباس مذهبی
ਏ ਸੂਤੇ ਅਪਣੈ ਅਹੰਕਾਰੀ ॥੧॥
e soote apanai ahankaaree |1|- همه در خودپرستی خوابیده اند. ||1||
ਮਾਇਆ ਮਦਿ ਮਾਤਾ ਰਹਿਆ ਸੋਇ ॥
maaeaa mad maataa rahiaa soe |خوابند، مست از شراب مایا.
ਜਾਗਤੁ ਰਹੈ ਨ ਮੂਸੈ ਕੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
jaagat rahai na moosai koe |1| rahaau |فقط کسانی که بیدار و آگاه هستند دزدی نمی شوند. ||1||مکث||
ਸੋ ਜਾਗੈ ਜਿਸੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ॥
so jaagai jis satigur milai |کسی که با گورو واقعی ملاقات کرده است، بیدار و آگاه باقی می ماند.
ਪੰਚ ਦੂਤ ਓਹੁ ਵਸਗਤਿ ਕਰੈ ॥੨॥
panch doot ohu vasagat karai |2|چنین شخصی بر پنج دزد چیره می شود. ||2||
ਸੋ ਜਾਗੈ ਜੋ ਤਤੁ ਬੀਚਾਰੈ ॥
so jaagai jo tat beechaarai |کسی که به ذات واقعیت می اندیشد بیدار و آگاه می ماند.
ਆਪਿ ਮਰੈ ਅਵਰਾ ਨਹ ਮਾਰੈ ॥੩॥
aap marai avaraa nah maarai |3|او خودبزرگ بینی خود را می کشد و هیچ کس دیگری را نمی کشد. ||3||
ਸੋ ਜਾਗੈ ਜੋ ਏਕੋ ਜਾਣੈ ॥
so jaagai jo eko jaanai |کسی که پروردگار یگانه را بشناسد بیدار و آگاه است.
ਪਰਕਿਰਤਿ ਛੋਡੈ ਤਤੁ ਪਛਾਣੈ ॥੪॥
parakirat chhoddai tat pachhaanai |4|او خدمت به دیگران را رها می کند و به اصل واقعیت پی می برد. ||4||
ਚਹੁ ਵਰਨਾ ਵਿਚਿ ਜਾਗੈ ਕੋਇ ॥
chahu varanaa vich jaagai koe |از چهار کاست هر که بیدار و آگاه بماند
ਜਮੈ ਕਾਲੈ ਤੇ ਛੂਟੈ ਸੋਇ ॥੫॥
jamai kaalai te chhoottai soe |5|از تولد و مرگ رها می شود. ||5||
ਕਹਤ ਨਾਨਕ ਜਨੁ ਜਾਗੈ ਸੋਇ ॥
kahat naanak jan jaagai soe |ناناک می گوید آن موجود فروتن بیدار و آگاه می ماند،
ਗਿਆਨ ਅੰਜਨੁ ਜਾ ਕੀ ਨੇਤ੍ਰੀ ਹੋਇ ॥੬॥੨॥
giaan anjan jaa kee netree hoe |6|2|که مرهم حکمت معنوی را به چشمان خود می زند. ||6||2||
ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੩ ॥
bhairau mahalaa 3 |بهیرائو، مهل سوم:
ਜਾ ਕਉ ਰਾਖੈ ਅਪਣੀ ਸਰਣਾਈ ॥
jaa kau raakhai apanee saranaaee |هر که خداوند در عبادتگاه خود نگاه دارد،
ਸਾਚੇ ਲਾਗੈ ਸਾਚਾ ਫਲੁ ਪਾਈ ॥੧॥
saache laagai saachaa fal paaee |1|به حقیقت دلبسته است و ثمره حقیقت را دریافت می کند. ||1||
ਰੇ ਜਨ ਕੈ ਸਿਉ ਕਰਹੁ ਪੁਕਾਰਾ ॥
re jan kai siau karahu pukaaraa |ای فانی به چه کسی شکایت خواهی کرد؟
ਹੁਕਮੇ ਹੋਆ ਹੁਕਮੇ ਵਰਤਾਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
hukame hoaa hukame varataaraa |1| rahaau |حکم فرمان خداوند فراگیر است; به حکم فرمان او همه چیز اتفاق می افتد. ||1||مکث||
ਏਹੁ ਆਕਾਰੁ ਤੇਰਾ ਹੈ ਧਾਰਾ ॥
ehu aakaar teraa hai dhaaraa |این خلقت توسط شما ایجاد شده است.
ਖਿਨ ਮਹਿ ਬਿਨਸੈ ਕਰਤ ਨ ਲਾਗੈ ਬਾਰਾ ॥੨॥
khin meh binasai karat na laagai baaraa |2|در یک لحظه آن را نابود میکنی و بدون لحظهای تأخیر دوباره آن را خلق میکنی. ||2||
ਕਰਿ ਪ੍ਰਸਾਦੁ ਇਕੁ ਖੇਲੁ ਦਿਖਾਇਆ ॥
kar prasaad ik khel dikhaaeaa |به لطف او این نمایشنامه را به صحنه برده است.
ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਪਰਮ ਪਦੁ ਪਾਇਆ ॥੩॥
gur kirapaa te param pad paaeaa |3|به لطف رحمان گورو، مقام عالی را به دست آوردم. ||3||
ਕਹਤ ਨਾਨਕੁ ਮਾਰਿ ਜੀਵਾਲੇ ਸੋਇ ॥
kahat naanak maar jeevaale soe |نانک می گوید، او به تنهایی می کشد و زنده می کند.
ਐਸਾ ਬੂਝਹੁ ਭਰਮਿ ਨ ਭੂਲਹੁ ਕੋਇ ॥੪॥੩॥
aaisaa boojhahu bharam na bhoolahu koe |4|3|این را خوب درک کنید - با شک و تردید گیج نشوید. ||4||3||
ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੩ ॥
bhairau mahalaa 3 |بهیرائو، مهل سوم:
ਮੈ ਕਾਮਣਿ ਮੇਰਾ ਕੰਤੁ ਕਰਤਾਰੁ ॥
mai kaaman meraa kant karataar |من عروس هستم خالق، پروردگار من است.
ਜੇਹਾ ਕਰਾਏ ਤੇਹਾ ਕਰੀ ਸੀਗਾਰੁ ॥੧॥
jehaa karaae tehaa karee seegaar |1|همانطور که او به من الهام می کند، خود را زینت می دهم. ||1||
ਜਾਂ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਾਂ ਕਰੇ ਭੋਗੁ ॥
jaan tis bhaavai taan kare bhog |هنگامی که او را خشنود می کند، او از من لذت می برد.
ਤਨੁ ਮਨੁ ਸਾਚੇ ਸਾਹਿਬ ਜੋਗੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
tan man saache saahib jog |1| rahaau |من، جسم و ذهن، به پروردگار و استاد واقعی خود پیوستم. ||1||مکث||
ਉਸਤਤਿ ਨਿੰਦਾ ਕਰੇ ਕਿਆ ਕੋਈ ॥
ausatat nindaa kare kiaa koee |چگونه کسی می تواند دیگران را تمجید یا تهمت بزند؟
ਜਾਂ ਆਪੇ ਵਰਤੈ ਏਕੋ ਸੋਈ ॥੨॥
jaan aape varatai eko soee |2|خداوند یگانه خود همه را فرا گرفته و نفوذ می کند. ||2||
ਗੁਰਪਰਸਾਦੀ ਪਿਰਮ ਕਸਾਈ ॥
guraparasaadee piram kasaaee |به لطف گورو، من جذب عشق او شدم.
ਮਿਲਉਗੀ ਦਇਆਲ ਪੰਚ ਸਬਦ ਵਜਾਈ ॥੩॥
milaugee deaal panch sabad vajaaee |3|من با پروردگار مهربانم ملاقات خواهم کرد و پانچ شاباد، پنج صدای اولیه را به لرزه در خواهم آورد. ||3||
ਭਨਤਿ ਨਾਨਕੁ ਕਰੇ ਕਿਆ ਕੋਇ ॥
bhanat naanak kare kiaa koe |دعا می کند ناناک، چه کسی می تواند انجام دهد؟
ਜਿਸ ਨੋ ਆਪਿ ਮਿਲਾਵੈ ਸੋਇ ॥੪॥੪॥
jis no aap milaavai soe |4|4|او به تنهایی با خداوند ملاقات می کند که خداوند خود او را ملاقات می کند. ||4||4||
ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੩ ॥
bhairau mahalaa 3 |بهیرائو، مهل سوم:
ਸੋ ਮੁਨਿ ਜਿ ਮਨ ਕੀ ਦੁਬਿਧਾ ਮਾਰੇ ॥
so mun ji man kee dubidhaa maare |او به تنهایی یک حکیم خاموش است که دوگانگی ذهن خود را تحت سلطه خود در می آورد.
ਦੁਬਿਧਾ ਮਾਰਿ ਬ੍ਰਹਮੁ ਬੀਚਾਰੇ ॥੧॥
dubidhaa maar braham beechaare |1|او با تسلط بر دوگانگی خود، خدا را در نظر می گیرد. ||1||
ਇਸੁ ਮਨ ਕਉ ਕੋਈ ਖੋਜਹੁ ਭਾਈ ॥
eis man kau koee khojahu bhaaee |ای خواهران و برادران سرنوشت، هر فردی ذهن خود را بررسی کند.
ਮਨੁ ਖੋਜਤ ਨਾਮੁ ਨਉ ਨਿਧਿ ਪਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
man khojat naam nau nidh paaee |1| rahaau |ذهن خود را بررسی کنید و نه گنج نعام را به دست خواهید آورد. ||1||مکث||
ਮੂਲੁ ਮੋਹੁ ਕਰਿ ਕਰਤੈ ਜਗਤੁ ਉਪਾਇਆ ॥
mool mohu kar karatai jagat upaaeaa |خالق جهان را بر اساس عشق و دلبستگی دنیوی آفرید.
ਮਮਤਾ ਲਾਇ ਭਰਮਿ ਭੁੋਲਾਇਆ ॥੨॥
mamataa laae bharam bhuolaaeaa |2|با پیوستن آن به تملک، آن را به ابهام و شک کشاند. ||2||
ਇਸੁ ਮਨ ਤੇ ਸਭ ਪਿੰਡ ਪਰਾਣਾ ॥
eis man te sabh pindd paraanaa |از این ذهن همه بدن ها و نفس های زندگی بیرون می آیند.
ਮਨ ਕੈ ਵੀਚਾਰਿ ਹੁਕਮੁ ਬੁਝਿ ਸਮਾਣਾ ॥੩॥
man kai veechaar hukam bujh samaanaa |3|فانی با تفکر ذهنی، حکمت فرمان پروردگار را درک می کند و در او می آمیزد. ||3||