ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 شری گرو گرانت صاحب
صفحه - 1238
ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੨ ॥
salok mahalaa 2 |سالوک، مهل دوم:
ਆਪਿ ਉਪਾਏ ਨਾਨਕਾ ਆਪੇ ਰਖੈ ਵੇਕ ॥
aap upaae naanakaa aape rakhai vek |او خود می آفریند، ای نانک; او موجودات مختلف را ایجاد می کند.
ਮੰਦਾ ਕਿਸ ਨੋ ਆਖੀਐ ਜਾਂ ਸਭਨਾ ਸਾਹਿਬੁ ਏਕੁ ॥
mandaa kis no aakheeai jaan sabhanaa saahib ek |چگونه می توان کسی را بد نامید؟ ما فقط یک پروردگار و استاد داریم.
ਸਭਨਾ ਸਾਹਿਬੁ ਏਕੁ ਹੈ ਵੇਖੈ ਧੰਧੈ ਲਾਇ ॥
sabhanaa saahib ek hai vekhai dhandhai laae |خداوند و ارباب همه وجود دارد. او مراقب همه است، و همه را به وظایف آنها اختصاص می دهد.
ਕਿਸੈ ਥੋੜਾ ਕਿਸੈ ਅਗਲਾ ਖਾਲੀ ਕੋਈ ਨਾਹਿ ॥
kisai thorraa kisai agalaa khaalee koee naeh |برخی کمتر و برخی بیشتر دارند. هیچ کس اجازه ندارد خالی برود
ਆਵਹਿ ਨੰਗੇ ਜਾਹਿ ਨੰਗੇ ਵਿਚੇ ਕਰਹਿ ਵਿਥਾਰ ॥
aaveh nange jaeh nange viche kareh vithaar |برهنه می آییم و برهنه می رویم. در این بین نمایشی به راه انداختیم.
ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੁ ਨ ਜਾਣੀਐ ਅਗੈ ਕਾਈ ਕਾਰ ॥੧॥
naanak hukam na jaaneeai agai kaaee kaar |1|ای نانک، کسی که حکم خدا را نمی فهمد در آخرت چه کار خواهد کرد؟ ||1||
ਮਹਲਾ ੧ ॥
mahalaa 1 |مهل اول:
ਜਿਨਸਿ ਥਾਪਿ ਜੀਆਂ ਕਉ ਭੇਜੈ ਜਿਨਸਿ ਥਾਪਿ ਲੈ ਜਾਵੈ ॥
jinas thaap jeean kau bhejai jinas thaap lai jaavai |مخلوقات مختلف را می فرستد و مخلوقات مختلف را دوباره فرا می خواند.
ਆਪੇ ਥਾਪਿ ਉਥਾਪੈ ਆਪੇ ਏਤੇ ਵੇਸ ਕਰਾਵੈ ॥
aape thaap uthaapai aape ete ves karaavai |خودش تأسیس می کند و خودش منحل می کند. او آنها را به اشکال مختلف مد می کند.
ਜੇਤੇ ਜੀਅ ਫਿਰਹਿ ਅਉਧੂਤੀ ਆਪੇ ਭਿਖਿਆ ਪਾਵੈ ॥
jete jeea fireh aaudhootee aape bhikhiaa paavai |و همه انسانهایی که به عنوان گدا سرگردان هستند، خودش به آنها صدقه می دهد.
ਲੇਖੈ ਬੋਲਣੁ ਲੇਖੈ ਚਲਣੁ ਕਾਇਤੁ ਕੀਚਹਿ ਦਾਵੇ ॥
lekhai bolan lekhai chalan kaaeit keecheh daave |چنانکه ثبت می شود، فانی ها صحبت می کنند و چنانکه ثبت می شود راه می روند. پس چرا این همه نمایش را اجرا می کنیم؟
ਮੂਲੁ ਮਤਿ ਪਰਵਾਣਾ ਏਹੋ ਨਾਨਕੁ ਆਖਿ ਸੁਣਾਏ ॥
mool mat paravaanaa eho naanak aakh sunaae |این اساس هوش است; این تایید شده و تایید شده است. نانک صحبت می کند و آن را اعلام می کند.
ਕਰਣੀ ਉਪਰਿ ਹੋਇ ਤਪਾਵਸੁ ਜੇ ਕੋ ਕਹੈ ਕਹਾਏ ॥੨॥
karanee upar hoe tapaavas je ko kahai kahaae |2|با اعمال گذشته، هر موجودی مورد قضاوت قرار می گیرد. دیگر چه کسی می تواند بگوید؟ ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |پاوری:
ਗੁਰਮੁਖਿ ਚਲਤੁ ਰਚਾਇਓਨੁ ਗੁਣ ਪਰਗਟੀ ਆਇਆ ॥
guramukh chalat rachaaeion gun paragattee aaeaa |The Guru's Word باعث می شود که درام خودش را به نمایش بگذارد. از طریق فضیلت، این امر آشکار می شود.
ਗੁਰਬਾਣੀ ਸਦ ਉਚਰੈ ਹਰਿ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇਆ ॥
gurabaanee sad ucharai har man vasaaeaa |هر کس کلام بنی گورو را بر زبان آورد - خداوند در ذهن او محفوظ است.
ਸਕਤਿ ਗਈ ਭ੍ਰਮੁ ਕਟਿਆ ਸਿਵ ਜੋਤਿ ਜਗਾਇਆ ॥
sakat gee bhram kattiaa siv jot jagaaeaa |قدرت مایا از بین رفته است و شک ریشه کن شده است. به نور خداوند بیدار شوید
ਜਿਨ ਕੈ ਪੋਤੈ ਪੁੰਨੁ ਹੈ ਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਮਿਲਾਇਆ ॥
jin kai potai pun hai gur purakh milaaeaa |کسانی که خوبی را به عنوان گنجینه خود نگه می دارند، با گورو، موجود اولیه ملاقات می کنند.
ਨਾਨਕ ਸਹਜੇ ਮਿਲਿ ਰਹੇ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇਆ ॥੨॥
naanak sahaje mil rahe har naam samaaeaa |2|ای ناناک، آنها به طور شهودی جذب و در نام خداوند آمیخته می شوند. ||2||
ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੨ ॥
salok mahalaa 2 |سالوک، مهل دوم:
ਸਾਹ ਚਲੇ ਵਣਜਾਰਿਆ ਲਿਖਿਆ ਦੇਵੈ ਨਾਲਿ ॥
saah chale vanajaariaa likhiaa devai naal |بازرگانان از بانکر می آیند. حساب سرنوشتشان را با آنها می فرستد.
ਲਿਖੇ ਉਪਰਿ ਹੁਕਮੁ ਹੋਇ ਲਈਐ ਵਸਤੁ ਸਮੑਾਲਿ ॥
likhe upar hukam hoe leeai vasat samaal |بر اساس روایات آنها حکم فرمان خود را صادر می کند و آنها به امر تجارت خود می پردازند.
ਵਸਤੁ ਲਈ ਵਣਜਾਰਈ ਵਖਰੁ ਬਧਾ ਪਾਇ ॥
vasat lee vanajaaree vakhar badhaa paae |بازرگانان کالاهای خود را خریداری کرده و محموله های خود را بسته بندی کرده اند.
ਕੇਈ ਲਾਹਾ ਲੈ ਚਲੇ ਇਕਿ ਚਲੇ ਮੂਲੁ ਗਵਾਇ ॥
keee laahaa lai chale ik chale mool gavaae |برخی پس از به دست آوردن سود خوب از آنجا خارج می شوند، در حالی که برخی دیگر با از دست دادن سرمایه خود به طور کلی آن را ترک می کنند.
ਥੋੜਾ ਕਿਨੈ ਨ ਮੰਗਿਓ ਕਿਸੁ ਕਹੀਐ ਸਾਬਾਸਿ ॥
thorraa kinai na mangio kis kaheeai saabaas |هیچ کس نمی خواهد که کمتر داشته باشد. چه کسی باید جشن گرفته شود
ਨਦਰਿ ਤਿਨਾ ਕਉ ਨਾਨਕਾ ਜਿ ਸਾਬਤੁ ਲਾਏ ਰਾਸਿ ॥੧॥
nadar tinaa kau naanakaa ji saabat laae raas |1|خداوند نگاه لطف خود را، ای ناناک، بر کسانی می اندازد که سرمایه خود را حفظ کرده اند. ||1||
ਮਹਲਾ ੧ ॥
mahalaa 1 |مهل اول:
ਜੁੜਿ ਜੁੜਿ ਵਿਛੁੜੇ ਵਿਛੁੜਿ ਜੁੜੇ ॥
jurr jurr vichhurre vichhurr jurre |متحد، متحد جدا شد، و جدا شد، دوباره متحد شدند.
ਜੀਵਿ ਜੀਵਿ ਮੁਏ ਮੁਏ ਜੀਵੇ ॥
jeev jeev mue mue jeeve |زندگی کردن، زنده ها می میرند و در حال مردن، دوباره زندگی می کنند.
ਕੇਤਿਆ ਕੇ ਬਾਪ ਕੇਤਿਆ ਕੇ ਬੇਟੇ ਕੇਤੇ ਗੁਰ ਚੇਲੇ ਹੂਏ ॥
ketiaa ke baap ketiaa ke bette kete gur chele hooe |آنها پدر بسیاری و پسران بسیاری می شوند. آنها مرشد بسیاری و شاگردان می شوند.
ਆਗੈ ਪਾਛੈ ਗਣਤ ਨ ਆਵੈ ਕਿਆ ਜਾਤੀ ਕਿਆ ਹੁਣਿ ਹੂਏ ॥
aagai paachhai ganat na aavai kiaa jaatee kiaa hun hooe |هیچ حسابی نمی توان از آینده یا گذشته ساخت. کی میدونه چی میشه یا چی بود؟
ਸਭੁ ਕਰਣਾ ਕਿਰਤੁ ਕਰਿ ਲਿਖੀਐ ਕਰਿ ਕਰਿ ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਕਰੇ ॥
sabh karanaa kirat kar likheeai kar kar karataa kare kare |تمام اعمال و رویدادهای گذشته ثبت می شود. فاعل انجام داد، می کند و انجام خواهد داد.
ਮਨਮੁਖਿ ਮਰੀਐ ਗੁਰਮੁਖਿ ਤਰੀਐ ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ॥੨॥
manamukh mareeai guramukh tareeai naanak nadaree nadar kare |2|منموک خودخواه می میرد، در حالی که گورمخ نجات می یابد. ای نانک، پروردگار بخشنده نظر لطف خود را می بخشد. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |پاوری:
ਮਨਮੁਖਿ ਦੂਜਾ ਭਰਮੁ ਹੈ ਦੂਜੈ ਲੋਭਾਇਆ ॥
manamukh doojaa bharam hai doojai lobhaaeaa |منموک خودخواسته در دوگانگی سرگردان و فریفته دوگانگی است.
ਕੂੜੁ ਕਪਟੁ ਕਮਾਵਦੇ ਕੂੜੋ ਆਲਾਇਆ ॥
koorr kapatt kamaavade koorro aalaaeaa |او دروغ و فریبکاری می کند و دروغ می گوید.
ਪੁਤ੍ਰ ਕਲਤ੍ਰੁ ਮੋਹੁ ਹੇਤੁ ਹੈ ਸਭੁ ਦੁਖੁ ਸਬਾਇਆ ॥
putr kalatru mohu het hai sabh dukh sabaaeaa |عشق و دلبستگی به فرزندان و همسر مصیبت و درد تمام عیار است.
ਜਮ ਦਰਿ ਬਧੇ ਮਾਰੀਅਹਿ ਭਰਮਹਿ ਭਰਮਾਇਆ ॥
jam dar badhe maareeeh bharameh bharamaaeaa |او را به درگاه رسول اکرم صلی الله علیه و آله بسته اند. او می میرد و در تناسخ گم می شود.
ਮਨਮੁਖਿ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਭਾਇਆ ॥੩॥
manamukh janam gavaaeaa naanak har bhaaeaa |3|منموک خودخواه عمر خود را تلف می کند. ناناک عاشق پروردگار است. ||3||
ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੨ ॥
salok mahalaa 2 |سالوک، مهل دوم:
ਜਿਨ ਵਡਿਆਈ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਕੀ ਤੇ ਰਤੇ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥
jin vaddiaaee tere naam kee te rate man maeh |کسانی که از عظمت شکوه نام تو برخوردارند - ذهنشان با عشق تو آغشته است.
ਨਾਨਕ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਏਕੁ ਹੈ ਦੂਜਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਨਾਹਿ ॥
naanak amrit ek hai doojaa amrit naeh |ای نانک، تنها یک شهد آمبروسیال وجود دارد. اصلاً شهد دیگری وجود ندارد.
ਨਾਨਕ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਮਨੈ ਮਾਹਿ ਪਾਈਐ ਗੁਰਪਰਸਾਦਿ ॥
naanak amrit manai maeh paaeeai guraparasaad |ای ناناک، شهد آمبروسیال در ذهن، به لطف گورو به دست می آید.
ਤਿਨੑੀ ਪੀਤਾ ਰੰਗ ਸਿਉ ਜਿਨੑ ਕਉ ਲਿਖਿਆ ਆਦਿ ॥੧॥
tinaee peetaa rang siau jina kau likhiaa aad |1|آنها به تنهایی آن را با عشق می نوشند که چنین سرنوشتی از پیش تعیین شده دارند. ||1||