ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 شری گرو گرانت صاحب
صفحه - 634
ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੯ ॥
soratth mahalaa 9 |صراط، مهل نهم:
ਪ੍ਰੀਤਮ ਜਾਨਿ ਲੇਹੁ ਮਨ ਮਾਹੀ ॥
preetam jaan lehu man maahee |ای دوست عزیز این را در ذهن خود بدان.
ਅਪਨੇ ਸੁਖ ਸਿਉ ਹੀ ਜਗੁ ਫਾਂਧਿਓ ਕੋ ਕਾਹੂ ਕੋ ਨਾਹੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
apane sukh siau hee jag faandhio ko kaahoo ko naahee |1| rahaau |دنیا درگیر لذت های خودش است. هیچ کس برای دیگری نیست ||1||مکث||
ਸੁਖ ਮੈ ਆਨਿ ਬਹੁਤੁ ਮਿਲਿ ਬੈਠਤ ਰਹਤ ਚਹੂ ਦਿਸਿ ਘੇਰੈ ॥
sukh mai aan bahut mil baitthat rahat chahoo dis gherai |در اوقات خوب، بسیاری می آیند و دور هم می نشینند و از چهار طرف شما را احاطه می کنند.
ਬਿਪਤਿ ਪਰੀ ਸਭ ਹੀ ਸੰਗੁ ਛਾਡਿਤ ਕੋਊ ਨ ਆਵਤ ਨੇਰੈ ॥੧॥
bipat paree sabh hee sang chhaaddit koaoo na aavat nerai |1|اما وقتی روزهای سخت فرا می رسد، همه آنها می روند و هیچکس به شما نزدیک نمی شود. ||1||
ਘਰ ਕੀ ਨਾਰਿ ਬਹੁਤੁ ਹਿਤੁ ਜਾ ਸਿਉ ਸਦਾ ਰਹਤ ਸੰਗ ਲਾਗੀ ॥
ghar kee naar bahut hit jaa siau sadaa rahat sang laagee |همسرت که خیلی دوستش داری و همیشه به تو وابسته بوده،
ਜਬ ਹੀ ਹੰਸ ਤਜੀ ਇਹ ਕਾਂਇਆ ਪ੍ਰੇਤ ਪ੍ਰੇਤ ਕਰਿ ਭਾਗੀ ॥੨॥
jab hee hans tajee ih kaaneaa pret pret kar bhaagee |2|به محض اینکه قو روح این بدن را ترک می کند، گریه می کند: "شبح! ||2||
ਇਹ ਬਿਧਿ ਕੋ ਬਿਉਹਾਰੁ ਬਨਿਓ ਹੈ ਜਾ ਸਿਉ ਨੇਹੁ ਲਗਾਇਓ ॥
eih bidh ko biauhaar banio hai jaa siau nehu lagaaeio |این روشی است که آنها عمل می کنند - کسانی که ما آنها را خیلی دوست داریم.
ਅੰਤ ਬਾਰ ਨਾਨਕ ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਜੀ ਕੋਊ ਕਾਮਿ ਨ ਆਇਓ ॥੩॥੧੨॥੧੩੯॥
ant baar naanak bin har jee koaoo kaam na aaeio |3|12|139|در آخرین لحظه، ای نانک، هیچ کس به هیچ وجه سودی ندارد، جز پروردگار عزیز. ||3||12||139||
ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੧ ਘਰੁ ੧ ਅਸਟਪਦੀਆ ਚਉਤੁਕੀ ॥
soratth mahalaa 1 ghar 1 asattapadeea chautukee |سوراته، مهل اول، خانه اول، اشتپادهایا، چاو توکای:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ik oankaar satigur prasaad |خدای یکتا خالق جهانی. به لطف استاد واقعی:
ਦੁਬਿਧਾ ਨ ਪੜਉ ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਹੋਰੁ ਨ ਪੂਜਉ ਮੜੈ ਮਸਾਣਿ ਨ ਜਾਈ ॥
dubidhaa na prrau har bin hor na poojau marrai masaan na jaaee |من از دوگانگی پاره نمی شوم، زیرا غیر از خداوند را نمی پرستم. من از مقبره ها و کوره ها دیدن نمی کنم.
ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਰਾਚਿ ਨ ਪਰ ਘਰਿ ਜਾਵਾ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਨਾਮਿ ਬੁਝਾਈ ॥
trisanaa raach na par ghar jaavaa trisanaa naam bujhaaee |من غرق در هوس وارد خانه های غریبه نمی شوم. نعم، نام خداوند، آرزوهای مرا برآورده کرده است.
ਘਰ ਭੀਤਰਿ ਘਰੁ ਗੁਰੂ ਦਿਖਾਇਆ ਸਹਜਿ ਰਤੇ ਮਨ ਭਾਈ ॥
ghar bheetar ghar guroo dikhaaeaa sahaj rate man bhaaee |در اعماق قلبم، گورو خانه وجودم را به من نشان داده است و ذهنم سرشار از آرامش و آرامش است، ای خواهران و برادران سرنوشت.
ਤੂ ਆਪੇ ਦਾਨਾ ਆਪੇ ਬੀਨਾ ਤੂ ਦੇਵਹਿ ਮਤਿ ਸਾਈ ॥੧॥
too aape daanaa aape beenaa too deveh mat saaee |1|تو خود دانایی و خودت بینایی. خداوندا تنها تو عقل می دهی. ||1||
ਮਨੁ ਬੈਰਾਗਿ ਰਤਉ ਬੈਰਾਗੀ ਸਬਦਿ ਮਨੁ ਬੇਧਿਆ ਮੇਰੀ ਮਾਈ ॥
man bairaag rtau bairaagee sabad man bedhiaa meree maaee |ذهن من جدا شده است، آغشته به جدایی؛ کلام شاباد ذهنم را درنوردیده است ای مادرم.
ਅੰਤਰਿ ਜੋਤਿ ਨਿਰੰਤਰਿ ਬਾਣੀ ਸਾਚੇ ਸਾਹਿਬ ਸਿਉ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥ ਰਹਾਉ ॥
antar jot nirantar baanee saache saahib siau liv laaee | rahaau |نور خدا پیوسته در هسته عمیق ترین من می درخشد. من عاشقانه به بنی، کلام استاد پروردگار واقعی وابسته هستم. ||مکث||
ਅਸੰਖ ਬੈਰਾਗੀ ਕਹਹਿ ਬੈਰਾਗ ਸੋ ਬੈਰਾਗੀ ਜਿ ਖਸਮੈ ਭਾਵੈ ॥
asankh bairaagee kaheh bairaag so bairaagee ji khasamai bhaavai |بیشماری از جداییها صحبت از جدایی و انصراف را رد میکنند، اما او به تنهایی یک انصراف واقعی است که مورد رضایت پروردگار استاد است.
ਹਿਰਦੈ ਸਬਦਿ ਸਦਾ ਭੈ ਰਚਿਆ ਗੁਰ ਕੀ ਕਾਰ ਕਮਾਵੈ ॥
hiradai sabad sadaa bhai rachiaa gur kee kaar kamaavai |کلمه شاباد همیشه در دل اوست. او در ترس از خدا غرق شده است و برای خدمت به گورو تلاش می کند.
ਏਕੋ ਚੇਤੈ ਮਨੂਆ ਨ ਡੋਲੈ ਧਾਵਤੁ ਵਰਜਿ ਰਹਾਵੈ ॥
eko chetai manooaa na ddolai dhaavat varaj rahaavai |پروردگار یگانه را یاد می کند، عقلش متزلزل نمی شود و سرگردانی هایش را مهار می کند.
ਸਹਜੇ ਮਾਤਾ ਸਦਾ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ਸਾਚੇ ਕੇ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ॥੨॥
sahaje maataa sadaa rang raataa saache ke gun gaavai |2|او سرمست از سعادت آسمانی است و همیشه با محبت خداوند آغشته است. او ستایش های با شکوه پروردگار واقعی را می خواند. ||2||
ਮਨੂਆ ਪਉਣੁ ਬਿੰਦੁ ਸੁਖਵਾਸੀ ਨਾਮਿ ਵਸੈ ਸੁਖ ਭਾਈ ॥
manooaa paun bind sukhavaasee naam vasai sukh bhaaee |ذهن مانند باد است، اما اگر به آرامش برسد، حتی برای یک لحظه، در آرامش اسما، ای خواهران و برادران سرنوشت، ماندگار می شود.
ਜਿਹਬਾ ਨੇਤ੍ਰ ਸੋਤ੍ਰ ਸਚਿ ਰਾਤੇ ਜਲਿ ਬੂਝੀ ਤੁਝਹਿ ਬੁਝਾਈ ॥
jihabaa netr sotr sach raate jal boojhee tujheh bujhaaee |زبان، چشم و گوش او آغشته به حقیقت است. پروردگارا، تو آتش آرزوها را خاموش می کنی.
ਆਸ ਨਿਰਾਸ ਰਹੈ ਬੈਰਾਗੀ ਨਿਜ ਘਰਿ ਤਾੜੀ ਲਾਈ ॥
aas niraas rahai bairaagee nij ghar taarree laaee |به امید، انصراف دهنده خالی از امید می ماند. در خانه درونی خود، در خلسه مراقبه عمیق غرق می شود.
ਭਿਖਿਆ ਨਾਮਿ ਰਜੇ ਸੰਤੋਖੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਸਹਜਿ ਪੀਆਈ ॥੩॥
bhikhiaa naam raje santokhee amrit sahaj peeaee |3|او از صدقه نعم راضی است. او به راحتی در Ambrosial Amrit می نوشد. ||3||
ਦੁਬਿਧਾ ਵਿਚਿ ਬੈਰਾਗੁ ਨ ਹੋਵੀ ਜਬ ਲਗੁ ਦੂਜੀ ਰਾਈ ॥
dubidhaa vich bairaag na hovee jab lag doojee raaee |در دوگانگی، تا زمانی که ذره ای از دوگانگی وجود داشته باشد، چشم پوشی وجود ندارد.
ਸਭੁ ਜਗੁ ਤੇਰਾ ਤੂ ਏਕੋ ਦਾਤਾ ਅਵਰੁ ਨ ਦੂਜਾ ਭਾਈ ॥
sabh jag teraa too eko daataa avar na doojaa bhaaee |همه جهان از آن توست، پروردگارا. شما تنها بخشنده هستید. دیگری نیست، ای خواهران و برادران سرنوشت ساز.
ਮਨਮੁਖਿ ਜੰਤ ਦੁਖਿ ਸਦਾ ਨਿਵਾਸੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਦੇ ਵਡਿਆਈ ॥
manamukh jant dukh sadaa nivaasee guramukh de vaddiaaee |منموک خودخواه برای همیشه در بدبختی ساکن است، در حالی که خداوند به گورمخ عظمت می بخشد.
ਅਪਰ ਅਪਾਰ ਅਗੰਮ ਅਗੋਚਰ ਕਹਣੈ ਕੀਮ ਨ ਪਾਈ ॥੪॥
apar apaar agam agochar kahanai keem na paaee |4|خدا بی نهایت، بی پایان، دست نیافتنی و غیرقابل درک است. ارزش او قابل توصیف نیست. ||4||
ਸੁੰਨ ਸਮਾਧਿ ਮਹਾ ਪਰਮਾਰਥੁ ਤੀਨਿ ਭਵਣ ਪਤਿ ਨਾਮੰ ॥
sun samaadh mahaa paramaarath teen bhavan pat naaman |آگاهی در اعماق سماعدی، حق تعالی، پروردگار سه جهان - اینها نامهای تو هستند، پروردگارا.
ਮਸਤਕਿ ਲੇਖੁ ਜੀਆ ਜਗਿ ਜੋਨੀ ਸਿਰਿ ਸਿਰਿ ਲੇਖੁ ਸਹਾਮੰ ॥
masatak lekh jeea jag jonee sir sir lekh sahaaman |مخلوقاتی که در این دنیا به دنیا می آیند سرنوشتشان بر پیشانیشان حک شده است. آنها مطابق سرنوشت خود تجربه می کنند.
ਕਰਮ ਸੁਕਰਮ ਕਰਾਏ ਆਪੇ ਆਪੇ ਭਗਤਿ ਦ੍ਰਿੜਾਮੰ ॥
karam sukaram karaae aape aape bhagat drirraaman |خداوند خود آنها را به کارهای خوب و بد وا می دارد. او خود آنها را در عبادت عبادی ثابت قدم می کند.
ਮਨਿ ਮੁਖਿ ਜੂਠਿ ਲਹੈ ਭੈ ਮਾਨੰ ਆਪੇ ਗਿਆਨੁ ਅਗਾਮੰ ॥੫॥
man mukh jootth lahai bhai maanan aape giaan agaaman |5|وقتی با ترس از خدا زندگی می کنند، کثیفی ذهن و دهانشان پاک می شود. خود خداوند غیرقابل دسترس به آنها حکمت روحانی را برکت می دهد. ||5||