ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 شری گرو گرانت صاحب
صفحه - 610
ਨਾਨਕ ਕਉ ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਭੇਟਿਓ ਸਗਲੇ ਦੂਖ ਬਿਨਾਸੇ ॥੪॥੫॥
naanak kau gur pooraa bhettio sagale dookh binaase |4|5|ناناک با گورو کامل ملاقات کرده است. تمام غصه های او برطرف شده است. ||4||5||
ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥
soratth mahalaa 5 |صراط، مهل پنجم:
ਸੁਖੀਏ ਕਉ ਪੇਖੈ ਸਭ ਸੁਖੀਆ ਰੋਗੀ ਕੈ ਭਾਣੈ ਸਭ ਰੋਗੀ ॥
sukhee kau pekhai sabh sukheea rogee kai bhaanai sabh rogee |برای افراد شاد، همه خوشحال به نظر می رسند. برای شخص بیمار، همه بیمار به نظر می رسند.
ਕਰਣ ਕਰਾਵਨਹਾਰ ਸੁਆਮੀ ਆਪਨ ਹਾਥਿ ਸੰਜੋਗੀ ॥੧॥
karan karaavanahaar suaamee aapan haath sanjogee |1|خداوند و استاد عمل می کند و ما را وادار به عمل می کند. اتحاد در دستان اوست ||1||
ਮਨ ਮੇਰੇ ਜਿਨਿ ਅਪੁਨਾ ਭਰਮੁ ਗਵਾਤਾ ॥
man mere jin apunaa bharam gavaataa |ای فکر من، کسی که شبهات خود را برطرف کرده است، به نظر نمی رسد که اشتباه کند.
ਤਿਸ ਕੈ ਭਾਣੈ ਕੋਇ ਨ ਭੂਲਾ ਜਿਨਿ ਸਗਲੋ ਬ੍ਰਹਮੁ ਪਛਾਤਾ ॥ ਰਹਾਉ ॥
tis kai bhaanai koe na bhoolaa jin sagalo braham pachhaataa | rahaau |او متوجه می شود که همه خدا هستند. ||مکث||
ਸੰਤ ਸੰਗਿ ਜਾ ਕਾ ਮਨੁ ਸੀਤਲੁ ਓਹੁ ਜਾਣੈ ਸਗਲੀ ਠਾਂਢੀ ॥
sant sang jaa kaa man seetal ohu jaanai sagalee tthaandtee |کسی که ذهنش در جامعه قدیسان آرامش دارد، معتقد است که همه شاد هستند.
ਹਉਮੈ ਰੋਗਿ ਜਾ ਕਾ ਮਨੁ ਬਿਆਪਿਤ ਓਹੁ ਜਨਮਿ ਮਰੈ ਬਿਲਲਾਤੀ ॥੨॥
haumai rog jaa kaa man biaapit ohu janam marai bilalaatee |2|کسی که ذهنش مبتلا به بیماری خودپرستی است، در تولد و مرگ فریاد می زند. ||2||
ਗਿਆਨ ਅੰਜਨੁ ਜਾ ਕੀ ਨੇਤ੍ਰੀ ਪੜਿਆ ਤਾ ਕਉ ਸਰਬ ਪ੍ਰਗਾਸਾ ॥
giaan anjan jaa kee netree parriaa taa kau sarab pragaasaa |همه چیز برای کسی که چشمانش به مرهم حکمت معنوی متبرک است روشن است.
ਅਗਿਆਨਿ ਅੰਧੇਰੈ ਸੂਝਸਿ ਨਾਹੀ ਬਹੁੜਿ ਬਹੁੜਿ ਭਰਮਾਤਾ ॥੩॥
agiaan andherai soojhas naahee bahurr bahurr bharamaataa |3|در تاریکی جهل معنوی، اصلاً چیزی نمی بیند; او در تناسخ، بارها و بارها سرگردان است. ||3||
ਸੁਣਿ ਬੇਨੰਤੀ ਸੁਆਮੀ ਅਪੁਨੇ ਨਾਨਕੁ ਇਹੁ ਸੁਖੁ ਮਾਗੈ ॥
sun benantee suaamee apune naanak ihu sukh maagai |ای خداوند و استاد دعای مرا بشنو. نانک برای این شادی التماس می کند:
ਜਹ ਕੀਰਤਨੁ ਤੇਰਾ ਸਾਧੂ ਗਾਵਹਿ ਤਹ ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਲਾਗੈ ॥੪॥੬॥
jah keeratan teraa saadhoo gaaveh tah meraa man laagai |4|6|هر جا که مقدسات کرتان ستایش تو را بخوانند، بگذار ذهن من به آن مکان وابسته باشد. ||4||6||
ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥
soratth mahalaa 5 |صراط، مهل پنجم:
ਤਨੁ ਸੰਤਨ ਕਾ ਧਨੁ ਸੰਤਨ ਕਾ ਮਨੁ ਸੰਤਨ ਕਾ ਕੀਆ ॥
tan santan kaa dhan santan kaa man santan kaa keea |بدن من متعلق به اولیای الهی و دارایی من متعلق به اولیای الهی و عقل من متعلق به اولیای الهی است.
ਸੰਤ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਸਰਬ ਕੁਸਲ ਤਬ ਥੀਆ ॥੧॥
sant prasaad har naam dhiaaeaa sarab kusal tab theea |1|به لطف مقدسین، در نام خداوند تعمق می کنم، و سپس، همه آسایش به من می رسد. ||1||
ਸੰਤਨ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਦਾਤਾ ਬੀਆ ॥
santan bin avar na daataa beea |بدون قدیسان، هیچ بخشنده دیگری وجود ندارد.
ਜੋ ਜੋ ਸਰਣਿ ਪਰੈ ਸਾਧੂ ਕੀ ਸੋ ਪਾਰਗਰਾਮੀ ਕੀਆ ॥ ਰਹਾਉ ॥
jo jo saran parai saadhoo kee so paaragaraamee keea | rahaau |هر کس به حرم اولیای الهی برود، او را از آن طرف می برند. ||مکث||
ਕੋਟਿ ਪਰਾਧ ਮਿਟਹਿ ਜਨ ਸੇਵਾ ਹਰਿ ਕੀਰਤਨੁ ਰਸਿ ਗਾਈਐ ॥
kott paraadh mitteh jan sevaa har keeratan ras gaaeeai |میلیون ها گناه با خدمت به مقدسین فروتن، و سرود ستایش های با شکوه خداوند با عشق پاک می شوند.
ਈਹਾ ਸੁਖੁ ਆਗੈ ਮੁਖ ਊਜਲ ਜਨ ਕਾ ਸੰਗੁ ਵਡਭਾਗੀ ਪਾਈਐ ॥੨॥
eehaa sukh aagai mukh aoojal jan kaa sang vaddabhaagee paaeeai |2|آدمی در این دنیا آرامش می یابد و چهره اش در جهان دیگر، با همنشینی با اولیای حقیر، با اقبال فراوان می درخشد. ||2||
ਰਸਨਾ ਏਕ ਅਨੇਕ ਗੁਣ ਪੂਰਨ ਜਨ ਕੀ ਕੇਤਕ ਉਪਮਾ ਕਹੀਐ ॥
rasanaa ek anek gun pooran jan kee ketak upamaa kaheeai |من فقط یک زبان دارم و بنده حقیر خداوند پر از فضایل بی شمار است. چگونه می توانم مداحی او را بخوانم؟
ਅਗਮ ਅਗੋਚਰ ਸਦ ਅਬਿਨਾਸੀ ਸਰਣਿ ਸੰਤਨ ਕੀ ਲਹੀਐ ॥੩॥
agam agochar sad abinaasee saran santan kee laheeai |3|خداوند غیرقابل دسترس، غیرقابل دسترس و جاودانه تغییر ناپذیر در حرم مقدسین به دست می آید. ||3||
ਨਿਰਗੁਨ ਨੀਚ ਅਨਾਥ ਅਪਰਾਧੀ ਓਟ ਸੰਤਨ ਕੀ ਆਹੀ ॥
niragun neech anaath aparaadhee ott santan kee aahee |من بی ارزش، فرومایه، بدون دوست و حمایت و پر از گناه هستم. من مشتاق پناهگاه مقدسین هستم.
ਬੂਡਤ ਮੋਹ ਗ੍ਰਿਹ ਅੰਧ ਕੂਪ ਮਹਿ ਨਾਨਕ ਲੇਹੁ ਨਿਬਾਹੀ ॥੪॥੭॥
booddat moh grih andh koop meh naanak lehu nibaahee |4|7|من در گودال عمیق و تاریک دلبستگی های خانگی غرق می شوم - لطفا مرا نجات بده، پروردگارا! ||4||7||
ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ਘਰੁ ੧ ॥
soratth mahalaa 5 ghar 1 |صراط، مهل پنجم، خانه اول:
ਜਾ ਕੈ ਹਿਰਦੈ ਵਸਿਆ ਤੂ ਕਰਤੇ ਤਾ ਕੀ ਤੈਂ ਆਸ ਪੁਜਾਈ ॥
jaa kai hiradai vasiaa too karate taa kee tain aas pujaaee |ای پروردگار آفریدگار، تو آرزوهای کسانی را که در دلشان می مانی برآورده می کنی.
ਦਾਸ ਅਪੁਨੇ ਕਉ ਤੂ ਵਿਸਰਹਿ ਨਾਹੀ ਚਰਣ ਧੂਰਿ ਮਨਿ ਭਾਈ ॥੧॥
daas apune kau too visareh naahee charan dhoor man bhaaee |1|بندگانت تو را فراموش نمی کنند. گرد و غبار پاهای تو برای آنها خوشایند است. ||1||
ਤੇਰੀ ਅਕਥ ਕਥਾ ਕਥਨੁ ਨ ਜਾਈ ॥
teree akath kathaa kathan na jaaee |گفتار ناگفته شما قابل گفتن نیست.
ਗੁਣ ਨਿਧਾਨ ਸੁਖਦਾਤੇ ਸੁਆਮੀ ਸਭ ਤੇ ਊਚ ਬਡਾਈ ॥ ਰਹਾਉ ॥
gun nidhaan sukhadaate suaamee sabh te aooch baddaaee | rahaau |ای گنج برتری بخشنده سلام ای پروردگار و استاد بزرگی تو از همه بالاتر است. ||مکث||
ਸੋ ਸੋ ਕਰਮ ਕਰਤ ਹੈ ਪ੍ਰਾਣੀ ਜੈਸੀ ਤੁਮ ਲਿਖਿ ਪਾਈ ॥
so so karam karat hai praanee jaisee tum likh paaee |فانی آن اعمال را انجام می دهد و تنها اعمالی را انجام می دهد که تو آن ها را مقدر کردی.
ਸੇਵਕ ਕਉ ਤੁਮ ਸੇਵਾ ਦੀਨੀ ਦਰਸਨੁ ਦੇਖਿ ਅਘਾਈ ॥੨॥
sevak kau tum sevaa deenee darasan dekh aghaaee |2|بنده تو که به خدمتت نعمت می دهی، راضی و برآورده شده، به رؤیت پربرکت دارشان. ||2||
ਸਰਬ ਨਿਰੰਤਰਿ ਤੁਮਹਿ ਸਮਾਨੇ ਜਾ ਕਉ ਤੁਧੁ ਆਪਿ ਬੁਝਾਈ ॥
sarab nirantar tumeh samaane jaa kau tudh aap bujhaaee |تو در همه هستی، اما او به تنهایی این را درک می کند که تو به او نعمت می دهی.
ਗੁਰਪਰਸਾਦਿ ਮਿਟਿਓ ਅਗਿਆਨਾ ਪ੍ਰਗਟ ਭਏ ਸਭ ਠਾਈ ॥੩॥
guraparasaad mittio agiaanaa pragatt bhe sabh tthaaee |3|به لطف گورو، جهل معنوی او برطرف می شود و او در همه جا مورد احترام است. ||3||
ਸੋਈ ਗਿਆਨੀ ਸੋਈ ਧਿਆਨੀ ਸੋਈ ਪੁਰਖੁ ਸੁਭਾਈ ॥
soee giaanee soee dhiaanee soee purakh subhaaee |او تنها از نظر روحی روشن است، او به تنهایی مراقبه کننده است، و او به تنهایی مردی نیکو است.
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਜਿਸੁ ਭਏ ਦਇਆਲਾ ਤਾ ਕਉ ਮਨ ਤੇ ਬਿਸਰਿ ਨ ਜਾਈ ॥੪॥੮॥
kahu naanak jis bhe deaalaa taa kau man te bisar na jaaee |4|8|نانک می گوید، کسی که خداوند به او رحم کند، خداوند را از ذهن خود فراموش نمی کند. ||4||8||
ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥
soratth mahalaa 5 |صراط، مهل پنجم:
ਸਗਲ ਸਮਗ੍ਰੀ ਮੋਹਿ ਵਿਆਪੀ ਕਬ ਊਚੇ ਕਬ ਨੀਚੇ ॥
sagal samagree mohi viaapee kab aooche kab neeche |کل خلقت غرق در وابستگی عاطفی است. گاهی اوقات یکی زیاد است و در بعضی مواقع پایین.
ਸੁਧੁ ਨ ਹੋਈਐ ਕਾਹੂ ਜਤਨਾ ਓੜਕਿ ਕੋ ਨ ਪਹੂਚੇ ॥੧॥
sudh na hoeeai kaahoo jatanaa orrak ko na pahooche |1|هیچ کس را نمی توان با هیچ مناسک یا وسیله ای پاک کرد. نمی توانند به هدف خود برسند. ||1||