ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 شری گرو گرانت صاحب
صفحه - 933
ਕਾਇਆ ਛੀਜੈ ਭਈ ਸਿਬਾਲੁ ॥੨੪॥
kaaeaa chheejai bhee sibaal |24|بدن از هم می پاشد، مثل جلبک روی آب. ||24||
ਜਾਪੈ ਆਪਿ ਪ੍ਰਭੂ ਤਿਹੁ ਲੋਇ ॥
jaapai aap prabhoo tihu loe |خود خدا در سه جهان ظاهر می شود.
ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਦਾਤਾ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥
jug jug daataa avar na koe |در طول اعصار، او بخشنده بزرگ است. اصلا دیگری وجود ندارد
ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਉ ਰਾਖਹਿ ਰਾਖੁ ॥
jiau bhaavai tiau raakheh raakh |همانطور که شما راضی است، شما ما را محافظت و حفظ می کنید.
ਜਸੁ ਜਾਚਉ ਦੇਵੈ ਪਤਿ ਸਾਖੁ ॥
jas jaachau devai pat saakh |حمد و ثنای پروردگار را می طلبم که مرا به عزت و اعتبار می بخشد.
ਜਾਗਤੁ ਜਾਗਿ ਰਹਾ ਤੁਧੁ ਭਾਵਾ ॥
jaagat jaag rahaa tudh bhaavaa |خداوندا، با بیدار ماندن و آگاه بودن، از تو راضی هستم.
ਜਾ ਤੂ ਮੇਲਹਿ ਤਾ ਤੁਝੈ ਸਮਾਵਾ ॥
jaa too meleh taa tujhai samaavaa |هنگامی که مرا با خودت متحد کردی، در تو ادغام می شوم.
ਜੈ ਜੈ ਕਾਰੁ ਜਪਉ ਜਗਦੀਸ ॥
jai jai kaar jpau jagadees |ستایش پیروز تو را می خوانم ای حیات جهان.
ਗੁਰਮਤਿ ਮਿਲੀਐ ਬੀਸ ਇਕੀਸ ॥੨੫॥
guramat mileeai bees ikees |25|با پذیرش آموزه های گورو، شخص مطمئناً در خداوند واحد ادغام می شود. ||25||
ਝਖਿ ਬੋਲਣੁ ਕਿਆ ਜਗ ਸਿਉ ਵਾਦੁ ॥
jhakh bolan kiaa jag siau vaad |چرا اینقدر مزخرف می گویید و با دنیا بحث می کنید؟
ਝੂਰਿ ਮਰੈ ਦੇਖੈ ਪਰਮਾਦੁ ॥
jhoor marai dekhai paramaad |وقتی جنون خودت را دیدی توبه خواهی مرد.
ਜਨਮਿ ਮੂਏ ਨਹੀ ਜੀਵਣ ਆਸਾ ॥
janam mooe nahee jeevan aasaa |او به دنیا می آید، فقط برای مردن، اما نمی خواهد زندگی کند.
ਆਇ ਚਲੇ ਭਏ ਆਸ ਨਿਰਾਸਾ ॥
aae chale bhe aas niraasaa |امیدوار می آید و بعد می رود، بی امید.
ਝੁਰਿ ਝੁਰਿ ਝਖਿ ਮਾਟੀ ਰਲਿ ਜਾਇ ॥
jhur jhur jhakh maattee ral jaae |پشیمان، توبه و اندوهگین، خاکی است که با خاک می آمیزد.
ਕਾਲੁ ਨ ਚਾਂਪੈ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇ ॥
kaal na chaanpai har gun gaae |مرگ کسی را که تسبیحات با شکوه خداوند را می خواند، نمی جود.
ਪਾਈ ਨਵ ਨਿਧਿ ਹਰਿ ਕੈ ਨਾਇ ॥
paaee nav nidh har kai naae |نه گنج از طریق نام خداوند به دست می آید.
ਆਪੇ ਦੇਵੈ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥੨੬॥
aape devai sahaj subhaae |26|خداوند آرامش و آرامش شهودی را عطا می کند. ||26||
ਞਿਆਨੋ ਬੋਲੈ ਆਪੇ ਬੂਝੈ ॥
yiaano bolai aape boojhai |او حکمت روحانی را می گوید و خودش آن را می فهمد.
ਆਪੇ ਸਮਝੈ ਆਪੇ ਸੂਝੈ ॥
aape samajhai aape soojhai |او خودش می داند و خودش آن را درک می کند.
ਗੁਰ ਕਾ ਕਹਿਆ ਅੰਕਿ ਸਮਾਵੈ ॥
gur kaa kahiaa ank samaavai |کسی که کلمات گورو را در تار و پود خود می گیرد،
ਨਿਰਮਲ ਸੂਚੇ ਸਾਚੋ ਭਾਵੈ ॥
niramal sooche saacho bhaavai |پاک و مقدس است و مورد رضایت پروردگار واقعی است.
ਗੁਰੁ ਸਾਗਰੁ ਰਤਨੀ ਨਹੀ ਤੋਟ ॥
gur saagar ratanee nahee tott |در اقیانوس گورو، مروارید کم نیست.
ਲਾਲ ਪਦਾਰਥ ਸਾਚੁ ਅਖੋਟ ॥
laal padaarath saach akhott |گنجینه جواهرات واقعا تمام نشدنی است.
ਗੁਰਿ ਕਹਿਆ ਸਾ ਕਾਰ ਕਮਾਵਹੁ ॥
gur kahiaa saa kaar kamaavahu |اعمالی را انجام دهید که مرشد مقرر کرده است.
ਗੁਰ ਕੀ ਕਰਣੀ ਕਾਹੇ ਧਾਵਹੁ ॥
gur kee karanee kaahe dhaavahu |چرا به دنبال اعمال گورو هستید؟
ਨਾਨਕ ਗੁਰਮਤਿ ਸਾਚਿ ਸਮਾਵਹੁ ॥੨੭॥
naanak guramat saach samaavahu |27|ای ناناک، از طریق آموزه های گورو، در خداوند حقیقی ادغام شو. ||27||
ਟੂਟੈ ਨੇਹੁ ਕਿ ਬੋਲਹਿ ਸਹੀ ॥
ttoottai nehu ki boleh sahee |عشق شکسته می شود، وقتی کسی با سرکشی صحبت کند.
ਟੂਟੈ ਬਾਹ ਦੁਹੂ ਦਿਸ ਗਹੀ ॥
ttoottai baah duhoo dis gahee |بازو وقتی از دو طرف کشیده می شود شکسته است.
ਟੂਟਿ ਪਰੀਤਿ ਗਈ ਬੁਰ ਬੋਲਿ ॥
ttoott pareet gee bur bol |عشق شکسته می شود، هنگامی که سخنرانی ترش می شود.
ਦੁਰਮਤਿ ਪਰਹਰਿ ਛਾਡੀ ਢੋਲਿ ॥
duramat parahar chhaaddee dtol |پروردگار شوهر، عروس بد اندیش را رها کرده و پشت سر می گذارد.
ਟੂਟੈ ਗੰਠਿ ਪੜੈ ਵੀਚਾਰਿ ॥
ttoottai gantth parrai veechaar |گره شکسته دوباره از طریق تفکر و مراقبه بسته می شود.
ਗੁਰਸਬਦੀ ਘਰਿ ਕਾਰਜੁ ਸਾਰਿ ॥
gurasabadee ghar kaaraj saar |از طریق کلمه شاباد گورو، امور فرد در خانه خود حل می شود.
ਲਾਹਾ ਸਾਚੁ ਨ ਆਵੈ ਤੋਟਾ ॥
laahaa saach na aavai tottaa |کسی که سود نام واقعی را به دست آورد، دیگر آن را از دست نخواهد داد.
ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਠਾਕੁਰੁ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਮੋਟਾ ॥੨੮॥
tribhavan tthaakur preetam mottaa |28|پروردگار و سرور سه جهان بهترین دوست شماست. ||28||
ਠਾਕਹੁ ਮਨੂਆ ਰਾਖਹੁ ਠਾਇ ॥
tthaakahu manooaa raakhahu tthaae |ذهن خود را کنترل کنید و آن را در جای خود نگه دارید.
ਠਹਕਿ ਮੁਈ ਅਵਗੁਣਿ ਪਛੁਤਾਇ ॥
tthahak muee avagun pachhutaae |جهان با درگیری نابود می شود و از اشتباهات گناه آلود خود پشیمان می شود.
ਠਾਕੁਰੁ ਏਕੁ ਸਬਾਈ ਨਾਰਿ ॥
tthaakur ek sabaaee naar |خداوند یک شوهر است و همه عروس او هستند.
ਬਹੁਤੇ ਵੇਸ ਕਰੇ ਕੂੜਿਆਰਿ ॥
bahute ves kare koorriaar |عروس دروغین لباس های زیادی می پوشد.
ਪਰ ਘਰਿ ਜਾਤੀ ਠਾਕਿ ਰਹਾਈ ॥
par ghar jaatee tthaak rahaaee |او را از رفتن به خانه های دیگران باز می دارد.
ਮਹਲਿ ਬੁਲਾਈ ਠਾਕ ਨ ਪਾਈ ॥
mahal bulaaee tthaak na paaee |او را به عمارت حضورش فرا می خواند و هیچ مانعی راه او را نمی بندد.
ਸਬਦਿ ਸਵਾਰੀ ਸਾਚਿ ਪਿਆਰੀ ॥
sabad savaaree saach piaaree |او با کلام شاباد زینت یافته است و خداوند واقعی او را دوست دارد.
ਸਾਈ ਸੁੋਹਾਗਣਿ ਠਾਕੁਰਿ ਧਾਰੀ ॥੨੯॥
saaee suohaagan tthaakur dhaaree |29|او همان عروس روح شادی است که از حمایت پروردگار و سرورش برخوردار است. ||29||
ਡੋਲਤ ਡੋਲਤ ਹੇ ਸਖੀ ਫਾਟੇ ਚੀਰ ਸੀਗਾਰ ॥
ddolat ddolat he sakhee faatte cheer seegaar |سرگردان و پرسه زدن، ای همنشین من، جامه های زیبای تو پاره شده است.
ਡਾਹਪਣਿ ਤਨਿ ਸੁਖੁ ਨਹੀ ਬਿਨੁ ਡਰ ਬਿਣਠੀ ਡਾਰ ॥
ddaahapan tan sukh nahee bin ddar binatthee ddaar |در حسادت، بدن در آرامش نیست; بدون ترس از خدا، بسیاری از مردم تباه می شوند.
ਡਰਪਿ ਮੁਈ ਘਰਿ ਆਪਣੈ ਡੀਠੀ ਕੰਤਿ ਸੁਜਾਣਿ ॥
ddarap muee ghar aapanai ddeetthee kant sujaan |کسی که در خانه خود مرده می ماند، از ترس خدا، خداوند شوهر دانای خود به او با لطف نگاه می کند.
ਡਰੁ ਰਾਖਿਆ ਗੁਰਿ ਆਪਣੈ ਨਿਰਭਉ ਨਾਮੁ ਵਖਾਣਿ ॥
ddar raakhiaa gur aapanai nirbhau naam vakhaan |او از استاد خود می ترسد و نام پروردگار بی باک را سر می دهد.
ਡੂਗਰਿ ਵਾਸੁ ਤਿਖਾ ਘਣੀ ਜਬ ਦੇਖਾ ਨਹੀ ਦੂਰਿ ॥
ddoogar vaas tikhaa ghanee jab dekhaa nahee door |با زندگی در کوه، از تشنگی شدید رنج می برم. وقتی او را می بینم می دانم که دور نیست.
ਤਿਖਾ ਨਿਵਾਰੀ ਸਬਦੁ ਮੰਨਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਆ ਭਰਪੂਰਿ ॥
tikhaa nivaaree sabad man amrit peea bharapoor |تشنگی من سیراب شد و کلام شاباد را پذیرفتم. من سیر خود را از شهد آمبروسیال می نوشم.
ਦੇਹਿ ਦੇਹਿ ਆਖੈ ਸਭੁ ਕੋਈ ਜੈ ਭਾਵੈ ਤੈ ਦੇਇ ॥
dehi dehi aakhai sabh koee jai bhaavai tai dee |همه می گویند: «ببخش! هر طور که بخواهد می دهد.
ਗੁਰੂ ਦੁਆਰੈ ਦੇਵਸੀ ਤਿਖਾ ਨਿਵਾਰੈ ਸੋਇ ॥੩੦॥
guroo duaarai devasee tikhaa nivaarai soe |30|از طریق گوردوارا، درِ گورو، او می دهد و تشنگی را فرو می نشاند. ||30||
ਢੰਢੋਲਤ ਢੂਢਤ ਹਉ ਫਿਰੀ ਢਹਿ ਢਹਿ ਪਵਨਿ ਕਰਾਰਿ ॥
dtandtolat dtoodtat hau firee dteh dteh pavan karaar |جستوجو و جستوجو، به زمین افتادم و بر ساحل رودخانه زندگی فرو ریختم.
ਭਾਰੇ ਢਹਤੇ ਢਹਿ ਪਏ ਹਉਲੇ ਨਿਕਸੇ ਪਾਰਿ ॥
bhaare dtahate dteh pe haule nikase paar |کسانی که گناهشان سنگین است فرو می روند، اما آنهایی که سبک هستند، از آن طرف شنا می کنند.
ਅਮਰ ਅਜਾਚੀ ਹਰਿ ਮਿਲੇ ਤਿਨ ਕੈ ਹਉ ਬਲਿ ਜਾਉ ॥
amar ajaachee har mile tin kai hau bal jaau |من فدای کسانی هستم که پروردگار جاودانه و بی اندازه را ملاقات می کنند.
ਤਿਨ ਕੀ ਧੂੜਿ ਅਘੁਲੀਐ ਸੰਗਤਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਉ ॥
tin kee dhoorr aghuleeai sangat mel milaau |گرد و غبار پای آنها رهایی می آورد. در شرکت آنها، ما در اتحادیه خداوند متحد هستیم.
ਮਨੁ ਦੀਆ ਗੁਰਿ ਆਪਣੈ ਪਾਇਆ ਨਿਰਮਲ ਨਾਉ ॥
man deea gur aapanai paaeaa niramal naau |من ذهنم را به استاد خود دادم و نام معصوم را دریافت کردم.