ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 شری گرو گرانت صاحب
صفحه - 1130
ਗਿਆਨ ਅੰਜਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਹੋਇ ॥
giaan anjan satigur te hoe |مرهم خرد معنوی از گورو واقعی به دست می آید.
ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਤਿਹੁ ਲੋਇ ॥੩॥
raam naam rav rahiaa tihu loe |3|نام خداوند سه جهان را فرا گرفته است. ||3||
ਕਲਿਜੁਗ ਮਹਿ ਹਰਿ ਜੀਉ ਏਕੁ ਹੋਰ ਰੁਤਿ ਨ ਕਾਈ ॥
kalijug meh har jeeo ek hor rut na kaaee |در کالی یوگا، زمان خداوند عزیز است. وقت هیچ چیز دیگری نیست
ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਿਰਦੈ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਲੇਹੁ ਜਮਾਈ ॥੪॥੧੦॥
naanak guramukh hiradai raam naam lehu jamaaee |4|10|ای ناناک، به عنوان گورمخ، بگذار نام خداوند در دلت رشد کند. ||4||10||
ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੩ ਘਰੁ ੨ ॥
bhairau mahalaa 3 ghar 2 |بهیرائو، مهل سوم، خانه دوم:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ik oankaar satigur prasaad |خدای یکتا خالق جهانی. به لطف استاد واقعی:
ਦੁਬਿਧਾ ਮਨਮੁਖ ਰੋਗਿ ਵਿਆਪੇ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਜਲਹਿ ਅਧਿਕਾਈ ॥
dubidhaa manamukh rog viaape trisanaa jaleh adhikaaee |منمخ های خودخواه به بیماری ثنویت مبتلا هستند; آنها در آتش شدید آرزو می سوزند.
ਮਰਿ ਮਰਿ ਜੰਮਹਿ ਠਉਰ ਨ ਪਾਵਹਿ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਈ ॥੧॥
mar mar jameh tthaur na paaveh birathaa janam gavaaee |1|آنها می میرند و دوباره می میرند و دوباره متولد می شوند. جایی برای استراحت پیدا نمی کنند زندگی خود را بیهوده تلف می کنند. ||1||
ਮੇਰੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਦੇਹੁ ਬੁਝਾਈ ॥
mere preetam kar kirapaa dehu bujhaaee |ای حبیب من، لطف خود را عطا کن و مرا درک کن.
ਹਉਮੈ ਰੋਗੀ ਜਗਤੁ ਉਪਾਇਆ ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਰੋਗੁ ਨ ਜਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
haumai rogee jagat upaaeaa bin sabadai rog na jaaee |1| rahaau |جهان در بیماری خودپرستی آفریده شد. بدون کلام شاباد، بیماری درمان نمی شود. ||1||مکث||
ਸਿੰਮ੍ਰਿਤਿ ਸਾਸਤ੍ਰ ਪੜਹਿ ਮੁਨਿ ਕੇਤੇ ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਸੁਰਤਿ ਨ ਪਾਈ ॥
sinmrit saasatr parreh mun kete bin sabadai surat na paaee |بسیاری از حکیمان ساکت هستند که سیمریت ها و شاسترها را می خوانند. بدون شاباد، آنها هیچ آگاهی روشنی ندارند.
ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਸਭੇ ਰੋਗਿ ਵਿਆਪੇ ਮਮਤਾ ਸੁਰਤਿ ਗਵਾਈ ॥੨॥
trai gun sabhe rog viaape mamataa surat gavaaee |2|همه کسانی که تحت تأثیر این سه خصلت قرار دارند به این بیماری مبتلا می شوند. از طریق مالکیت، آگاهی خود را از دست می دهند. ||2||
ਇਕਿ ਆਪੇ ਕਾਢਿ ਲਏ ਪ੍ਰਭਿ ਆਪੇ ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਪ੍ਰਭਿ ਲਾਏ ॥
eik aape kaadt le prabh aape gur sevaa prabh laae |خدایا تو برخی را نجات می دهی و برخی را به خدمت به مرشد امر می کنی.
ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੋ ਪਾਇਆ ਸੁਖੁ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਆਇ ॥੩॥
har kaa naam nidhaano paaeaa sukh vasiaa man aae |3|آنها گنج نام خداوند را به دست می آورند. آرامش در ذهن آنها باقی می ماند. ||3||
ਚਉਥੀ ਪਦਵੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਰਤਹਿ ਤਿਨ ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ਪਾਇਆ ॥
chauthee padavee guramukh varateh tin nij ghar vaasaa paaeaa |گورمخها در حالت چهارم ساکن هستند. آنها در خانه وجود درونی خود مسکن پیدا می کنند.
ਪੂਰੈ ਸਤਿਗੁਰਿ ਕਿਰਪਾ ਕੀਨੀ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇਆ ॥੪॥
poorai satigur kirapaa keenee vichahu aap gavaaeaa |4|گورو واقعی کامل رحمت خود را به آنها نشان می دهد. آنها خودبینی خود را از درون ریشه کن می کنند. ||4||
ਏਕਸੁ ਕੀ ਸਿਰਿ ਕਾਰ ਏਕ ਜਿਨਿ ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਿਸਨੁ ਰੁਦ੍ਰੁ ਉਪਾਇਆ ॥
ekas kee sir kaar ek jin brahamaa bisan rudru upaaeaa |همه باید به خداوند واحدی خدمت کنند که برهما، ویشنو و شیوا را آفرید.
ਨਾਨਕ ਨਿਹਚਲੁ ਸਾਚਾ ਏਕੋ ਨਾ ਓਹੁ ਮਰੈ ਨ ਜਾਇਆ ॥੫॥੧॥੧੧॥
naanak nihachal saachaa eko naa ohu marai na jaaeaa |5|1|11|ای نانک، پروردگار یگانه، پایدار و پایدار است. او نمی میرد و به دنیا نمی آید. ||5||1||11||
ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੩ ॥
bhairau mahalaa 3 |بهیرائو، مهل سوم:
ਮਨਮੁਖਿ ਦੁਬਿਧਾ ਸਦਾ ਹੈ ਰੋਗੀ ਰੋਗੀ ਸਗਲ ਸੰਸਾਰਾ ॥
manamukh dubidhaa sadaa hai rogee rogee sagal sansaaraa |منموک خودخواه برای همیشه به بیماری دوگانگی مبتلاست. تمام کائنات بیمار است
ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝਹਿ ਰੋਗੁ ਗਵਾਵਹਿ ਗੁਰਸਬਦੀ ਵੀਚਾਰਾ ॥੧॥
guramukh boojheh rog gavaaveh gurasabadee veechaaraa |1|گورموک با تفکر در کلام شاباد گورو بیماری را میفهمد و از آن درمان میشود. ||1||
ਹਰਿ ਜੀਉ ਸਤਸੰਗਤਿ ਮੇਲਾਇ ॥
har jeeo satasangat melaae |ای پروردگار عزیز، لطفا به من اجازه دهید به سات سنگات، جماعت حقیقی بپیوندم.
ਨਾਨਕ ਤਿਸ ਨੋ ਦੇਇ ਵਡਿਆਈ ਜੋ ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
naanak tis no dee vaddiaaee jo raam naam chit laae |1| rahaau |ای نانک، خداوند عظمت شکوهمندی را بر آنانی که آگاهی خود را بر نام خداوند متمرکز می کنند، برکت می دهد. ||1||مکث||
ਮਮਤਾ ਕਾਲਿ ਸਭਿ ਰੋਗਿ ਵਿਆਪੇ ਤਿਨ ਜਮ ਕੀ ਹੈ ਸਿਰਿ ਕਾਰਾ ॥
mamataa kaal sabh rog viaape tin jam kee hai sir kaaraa |مرگ همه کسانی را که به بیماری تملک مبتلا هستند می برد. آنها تابع رسول مرگ هستند.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਪ੍ਰਾਣੀ ਜਮੁ ਨੇੜਿ ਨ ਆਵੈ ਜਿਨ ਹਰਿ ਰਾਖਿਆ ਉਰਿ ਧਾਰਾ ॥੨॥
guramukh praanee jam nerr na aavai jin har raakhiaa ur dhaaraa |2|رسول مرگ حتی به آن مردی که به عنوان گورمخ، خداوند را در دل خود جای داده است، نزدیک نمی شود. ||2||
ਜਿਨ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਨ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਤਾ ਸੇ ਜਗ ਮਹਿ ਕਾਹੇ ਆਇਆ ॥
jin har kaa naam na guramukh jaataa se jag meh kaahe aaeaa |کسی که نام خداوند را نمی داند و گورموک نمی شود - چرا او حتی به دنیا آمده است؟
ਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਕਦੇ ਨ ਕੀਨੀ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥੩॥
gur kee sevaa kade na keenee birathaa janam gavaaeaa |3|او هرگز به گورو خدمت نمی کند. او زندگی خود را بیهوده تلف می کند. ||3||
ਨਾਨਕ ਸੇ ਪੂਰੇ ਵਡਭਾਗੀ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵਾ ਲਾਏ ॥
naanak se poore vaddabhaagee satigur sevaa laae |ای ناناک، کسانی که گورو واقعی آنها را به خدمت خود سفارش می کند، از خوشبختی کامل برخوردارند.
ਜੋ ਇਛਹਿ ਸੋਈ ਫਲੁ ਪਾਵਹਿ ਗੁਰਬਾਣੀ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ॥੪॥੨॥੧੨॥
jo ichheh soee fal paaveh gurabaanee sukh paae |4|2|12|آنها ثمره آرزوهای خود را به دست می آورند و آرامش را در کلام بنی گورو می یابند. ||4||2||12||
ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੩ ॥
bhairau mahalaa 3 |بهیرائو، مهل سوم:
ਦੁਖ ਵਿਚਿ ਜੰਮੈ ਦੁਖਿ ਮਰੈ ਦੁਖ ਵਿਚਿ ਕਾਰ ਕਮਾਇ ॥
dukh vich jamai dukh marai dukh vich kaar kamaae |در درد به دنیا می آید، در درد می میرد و در درد اعمالش را انجام می دهد.
ਗਰਭ ਜੋਨੀ ਵਿਚਿ ਕਦੇ ਨ ਨਿਕਲੈ ਬਿਸਟਾ ਮਾਹਿ ਸਮਾਇ ॥੧॥
garabh jonee vich kade na nikalai bisattaa maeh samaae |1|او هرگز از رحم تناسخ آزاد نمی شود. او در کود پوسیده می شود. ||1||
ਧ੍ਰਿਗੁ ਧ੍ਰਿਗੁ ਮਨਮੁਖਿ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥
dhrig dhrig manamukh janam gavaaeaa |ملعون، ملعون منمخ خودخواه است که عمر خود را هدر می دهد.
ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵ ਨ ਕੀਨੀ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਨ ਭਾਇਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
poore gur kee sev na keenee har kaa naam na bhaaeaa |1| rahaau |او به گورو کامل خدمت نمی کند. او نام خداوند را دوست ندارد. ||1||مکث||
ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਸਭਿ ਰੋਗ ਗਵਾਏ ਜਿਸ ਨੋ ਹਰਿ ਜੀਉ ਲਾਏ ॥
gur kaa sabad sabh rog gavaae jis no har jeeo laae |کلمه شاباد گورو همه بیماری ها را درمان می کند. او تنها به آن دلبسته است که پروردگار عزیز او را به او متصل می کند.