ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 شری گرو گرانت صاحب
صفحه - 1094
ਆਇਆ ਓਹੁ ਪਰਵਾਣੁ ਹੈ ਜਿ ਕੁਲ ਕਾ ਕਰੇ ਉਧਾਰੁ ॥
aaeaa ohu paravaan hai ji kul kaa kare udhaar |جشن و تائید آمدن چنین شخصی به جهان است که همه نسل های خود را نیز نجات می دهد.
ਅਗੈ ਜਾਤਿ ਨ ਪੁਛੀਐ ਕਰਣੀ ਸਬਦੁ ਹੈ ਸਾਰੁ ॥
agai jaat na puchheeai karanee sabad hai saar |در آخرت، هیچ کس در مورد موقعیت اجتماعی مورد سؤال قرار نمی گیرد. عمل کلام شاباد عالی و عالی است.
ਹੋਰੁ ਕੂੜੁ ਪੜਣਾ ਕੂੜੁ ਕਮਾਵਣਾ ਬਿਖਿਆ ਨਾਲਿ ਪਿਆਰੁ ॥
hor koorr parranaa koorr kamaavanaa bikhiaa naal piaar |مطالعه دیگر نادرست است و سایر اعمال نادرست است. چنین افرادی عاشق زهر هستند.
ਅੰਦਰਿ ਸੁਖੁ ਨ ਹੋਵਈ ਮਨਮੁਖ ਜਨਮੁ ਖੁਆਰੁ ॥
andar sukh na hovee manamukh janam khuaar |آنها هیچ آرامشی در درون خود نمی یابند. منمخ های خودخواه زندگی خود را تلف می کنند.
ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸੇ ਉਬਰੇ ਗੁਰ ਕੈ ਹੇਤਿ ਅਪਾਰਿ ॥੨॥
naanak naam rate se ubare gur kai het apaar |2|ای نانک، کسانی که با نعم هماهنگ شده اند، نجات می یابند. آنها عشق بی نهایت به گورو دارند. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |پاوری:
ਆਪੇ ਕਰਿ ਕਰਿ ਵੇਖਦਾ ਆਪੇ ਸਭੁ ਸਚਾ ॥
aape kar kar vekhadaa aape sabh sachaa |او خود خلقت را می آفریند و به آن می نگرد. او خودش کاملاً صادق است.
ਜੋ ਹੁਕਮੁ ਨ ਬੂਝੈ ਖਸਮ ਕਾ ਸੋਈ ਨਰੁ ਕਚਾ ॥
jo hukam na boojhai khasam kaa soee nar kachaa |کسی که حکم مولای خود را نفهمد، باطل است.
ਜਿਤੁ ਭਾਵੈ ਤਿਤੁ ਲਾਇਦਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਸਚਾ ॥
jit bhaavai tith laaeidaa guramukh har sachaa |خداوند واقعی با رضایت اراده خود، گورمخ را به خود ملحق می کند.
ਸਭਨਾ ਕਾ ਸਾਹਿਬੁ ਏਕੁ ਹੈ ਗੁਰਸਬਦੀ ਰਚਾ ॥
sabhanaa kaa saahib ek hai gurasabadee rachaa |او خداوند و سرور همه است. از طریق کلام شاباد گورو، ما با او آمیخته می شویم.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਦਾ ਸਲਾਹੀਐ ਸਭਿ ਤਿਸ ਦੇ ਜਚਾ ॥
guramukh sadaa salaaheeai sabh tis de jachaa |گورمخها او را برای همیشه ستایش می کنند. همه گدای او هستند.
ਜਿਉ ਨਾਨਕ ਆਪਿ ਨਚਾਇਦਾ ਤਿਵ ਹੀ ਕੋ ਨਚਾ ॥੨੨॥੧॥ ਸੁਧੁ ॥
jiau naanak aap nachaaeidaa tiv hee ko nachaa |22|1| sudh |ای نانک، همانطور که خودش ما را به رقص وا می دارد، می رقصیم. ||22||1|| سوده||
ਮਾਰੂ ਵਾਰ ਮਹਲਾ ੫ ॥
maaroo vaar mahalaa 5 |Vaar Of Maaroo، مهل پنجم،
ਡਖਣੇ ਮਃ ੫ ॥
ddakhane mahalaa 5 |داخانای، مهل پنجم:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ik oankaar satigur prasaad |خدای یکتا خالق جهانی. به لطف استاد واقعی:
ਤੂ ਚਉ ਸਜਣ ਮੈਡਿਆ ਡੇਈ ਸਿਸੁ ਉਤਾਰਿ ॥
too chau sajan maiddiaa ddeee sis utaar |اگر به من بگو ای دوست، سرم را می برم و به تو می دهم.
ਨੈਣ ਮਹਿੰਜੇ ਤਰਸਦੇ ਕਦਿ ਪਸੀ ਦੀਦਾਰੁ ॥੧॥
nain mahinje tarasade kad pasee deedaar |1|چشمانم مشتاق توست؛ چه زمانی چشم انداز تو را خواهم دید؟ ||1||
ਮਃ ੫ ॥
mahalaa 5 |مهل پنجم:
ਨੀਹੁ ਮਹਿੰਜਾ ਤਊ ਨਾਲਿ ਬਿਆ ਨੇਹ ਕੂੜਾਵੇ ਡੇਖੁ ॥
neehu mahinjaa taoo naal biaa neh koorraave ddekh |من عاشق تو هستم؛ من دیده ام که عشق دیگر دروغین است.
ਕਪੜ ਭੋਗ ਡਰਾਵਣੇ ਜਿਚਰੁ ਪਿਰੀ ਨ ਡੇਖੁ ॥੨॥
kaparr bhog ddaraavane jichar piree na ddekh |2|حتی لباس و غذا هم برای من ترسناک است، تا زمانی که معشوقم را نبینم. ||2||
ਮਃ ੫ ॥
mahalaa 5 |مهل پنجم:
ਉਠੀ ਝਾਲੂ ਕੰਤੜੇ ਹਉ ਪਸੀ ਤਉ ਦੀਦਾਰੁ ॥
autthee jhaaloo kantarre hau pasee tau deedaar |من زود برمی خیزم، ای پروردگار شوهرم، تا رؤیت تو را ببینم.
ਕਾਜਲੁ ਹਾਰ ਤਮੋਲ ਰਸੁ ਬਿਨੁ ਪਸੇ ਹਭਿ ਰਸ ਛਾਰੁ ॥੩॥
kaajal haar tamol ras bin pase habh ras chhaar |3|آرایش چشم، گلدستههای گل و طعم برگ فوفل، بدون دیدن تو، همگی جز غبار نیستند. ||3||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |پاوری:
ਤੂ ਸਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸਚੁ ਸਚੁ ਸਭੁ ਧਾਰਿਆ ॥
too sachaa saahib sach sach sabh dhaariaa |تو راستی ای پروردگار و سرور واقعی من. شما از همه چیزهایی که درست است حمایت می کنید.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਕੀਤੋ ਥਾਟੁ ਸਿਰਜਿ ਸੰਸਾਰਿਆ ॥
guramukh keeto thaatt siraj sansaariaa |تو جهان را آفریدی و جایی برای گورمخ ها ساختی.
ਹਰਿ ਆਗਿਆ ਹੋਏ ਬੇਦ ਪਾਪੁ ਪੁੰਨੁ ਵੀਚਾਰਿਆ ॥
har aagiaa hoe bed paap pun veechaariaa |به خواست خداوند، وداها به وجود آمدند. آنها بین گناه و فضیلت تفاوت قائل می شوند.
ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਿਸਨੁ ਮਹੇਸੁ ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਬਿਸਥਾਰਿਆ ॥
brahamaa bisan mahes trai gun bisathaariaa |برهما، ویشنو و شیوا و وسعت سه خصلت را آفریدی.
ਨਵ ਖੰਡ ਪ੍ਰਿਥਮੀ ਸਾਜਿ ਹਰਿ ਰੰਗ ਸਵਾਰਿਆ ॥
nav khandd prithamee saaj har rang savaariaa |آفریننده جهان نه گانه، پروردگارا، آن را به زیبایی آراسته ای.
ਵੇਕੀ ਜੰਤ ਉਪਾਇ ਅੰਤਰਿ ਕਲ ਧਾਰਿਆ ॥
vekee jant upaae antar kal dhaariaa |با آفریدن موجودات مختلف، قدرت خود را در آنها تزریق کردی.
ਤੇਰਾ ਅੰਤੁ ਨ ਜਾਣੈ ਕੋਇ ਸਚੁ ਸਿਰਜਣਹਾਰਿਆ ॥
teraa ant na jaanai koe sach sirajanahaariaa |هیچ کس حد تو را نمی داند ای خالق حقیقی.
ਤੂ ਜਾਣਹਿ ਸਭ ਬਿਧਿ ਆਪਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਿਸਤਾਰਿਆ ॥੧॥
too jaaneh sabh bidh aap guramukh nisataariaa |1|خودت همه راه ها و ابزارها را می دانی. شما خود گورمخها را نجات دهید. ||1||
ਡਖਣੇ ਮਃ ੫ ॥
ddakhane mahalaa 5 |داخانای، مهل پنجم:
ਜੇ ਤੂ ਮਿਤ੍ਰੁ ਅਸਾਡੜਾ ਹਿਕ ਭੋਰੀ ਨਾ ਵੇਛੋੜਿ ॥
je too mitru asaaddarraa hik bhoree naa vechhorr |اگر دوست من هستی پس حتی برای یک لحظه خودت را از من جدا نکن.
ਜੀਉ ਮਹਿੰਜਾ ਤਉ ਮੋਹਿਆ ਕਦਿ ਪਸੀ ਜਾਨੀ ਤੋਹਿ ॥੧॥
jeeo mahinjaa tau mohiaa kad pasee jaanee tohi |1|روح من مجذوب و مجذوب تو شده است. ای عشق من کی تو را خواهم دید؟ ||1||
ਮਃ ੫ ॥
mahalaa 5 |مهل پنجم:
ਦੁਰਜਨ ਤੂ ਜਲੁ ਭਾਹੜੀ ਵਿਛੋੜੇ ਮਰਿ ਜਾਹਿ ॥
durajan too jal bhaaharree vichhorre mar jaeh |در آتش بسوز ای بدجنس؛ ای جدایی مرده باش
ਕੰਤਾ ਤੂ ਸਉ ਸੇਜੜੀ ਮੈਡਾ ਹਭੋ ਦੁਖੁ ਉਲਾਹਿ ॥੨॥
kantaa too sau sejarree maiddaa habho dukh ulaeh |2|ای شوهرم پروردگارا، لطفاً بر بالین من بخواب تا همه رنج هایم از بین برود. ||2||
ਮਃ ੫ ॥
mahalaa 5 |مهل پنجم:
ਦੁਰਜਨੁ ਦੂਜਾ ਭਾਉ ਹੈ ਵੇਛੋੜਾ ਹਉਮੈ ਰੋਗੁ ॥
durajan doojaa bhaau hai vechhorraa haumai rog |شخص شرور در عشق دوگانگی غرق شده است; از طریق بیماری خودپرستی، او از جدایی رنج می برد.
ਸਜਣੁ ਸਚਾ ਪਾਤਿਸਾਹੁ ਜਿਸੁ ਮਿਲਿ ਕੀਚੈ ਭੋਗੁ ॥੩॥
sajan sachaa paatisaahu jis mil keechai bhog |3|پادشاه واقعی خداوند دوست من است. ملاقات با او، من بسیار خوشحالم. ||3||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |پاوری:
ਤੂ ਅਗਮ ਦਇਆਲੁ ਬੇਅੰਤੁ ਤੇਰੀ ਕੀਮਤਿ ਕਹੈ ਕਉਣੁ ॥
too agam deaal beant teree keemat kahai kaun |تو غیرقابل دسترس، بخشنده و نامتناهی هستی. چه کسی می تواند ارزش شما را تخمین بزند؟
ਤੁਧੁ ਸਿਰਜਿਆ ਸਭੁ ਸੰਸਾਰੁ ਤੂ ਨਾਇਕੁ ਸਗਲ ਭਉਣ ॥
tudh sirajiaa sabh sansaar too naaeik sagal bhaun |تو کل جهان را خلق کردی. تو سرور همه جهانیان هستی.
ਤੇਰੀ ਕੁਦਰਤਿ ਕੋਇ ਨ ਜਾਣੈ ਮੇਰੇ ਠਾਕੁਰ ਸਗਲ ਰਉਣ ॥
teree kudarat koe na jaanai mere tthaakur sagal raun |هیچ کس قدرت آفرینش تو را نمی داند ای پروردگار و سرور فراگیر من.
ਤੁਧੁ ਅਪੜਿ ਕੋਇ ਨ ਸਕੈ ਤੂ ਅਬਿਨਾਸੀ ਜਗ ਉਧਰਣ ॥
tudh aparr koe na sakai too abinaasee jag udharan |هیچ کس نمی تواند با شما برابری کند. تو فنا ناپذیر و جاودانی ای نجات دهنده جهان.