ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 شری گرو گرانت صاحب
صفحه - 1317
ਹਰਿ ਸੁਆਮੀ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਤਿਨ ਮਿਲੇ ਜਿਨ ਲਿਖਿਆ ਧੁਰਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ॥
har suaamee har prabh tin mile jin likhiaa dhur har preet |آنها به تنهایی خداوند، خداوند خداوند، پروردگار و استاد خود را ملاقات می کنند که عشق او به خداوند از پیش تعیین شده است.
ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਗੁਰ ਬਚਨਿ ਜਪਿਓ ਮਨਿ ਚੀਤਿ ॥੧॥
jan naanak naam dhiaaeaa gur bachan japio man cheet |1|خدمتکار ناناک در نعم، نام خداوند تعمق می کند. از طریق کلمه آموزه های گورو، آن را آگاهانه با ذهن خود بخوانید. ||1||
ਮਃ ੪ ॥
mahalaa 4 |مهل چهارم:
ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਸਜਣੁ ਲੋੜਿ ਲਹੁ ਭਾਗਿ ਵਸੈ ਵਡਭਾਗਿ ॥
har prabh sajan lorr lahu bhaag vasai vaddabhaag |خداوند خداوند، بهترین دوست خود را بجویید. با خوش شانسی، او می آید تا با افراد بسیار خوش شانس زندگی کند.
ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਦੇਖਾਲਿਆ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਲਿਵ ਲਾਗਿ ॥੨॥
gur poorai dekhaaliaa naanak har liv laag |2|از طریق گورو کامل، او آشکار می شود، ای ناناک، و شخص عاشقانه با خداوند هماهنگ می شود. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |پاوری:
ਧਨੁ ਧਨੁ ਸੁਹਾਵੀ ਸਫਲ ਘੜੀ ਜਿਤੁ ਹਰਿ ਸੇਵਾ ਮਨਿ ਭਾਣੀ ॥
dhan dhan suhaavee safal gharree jit har sevaa man bhaanee |خجسته، خجسته، زیبا و پربار آن لحظه ای است که خدمت به پروردگار برای ذهن پسندیده شود.
ਹਰਿ ਕਥਾ ਸੁਣਾਵਹੁ ਮੇਰੇ ਗੁਰਸਿਖਹੁ ਮੇਰੇ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਅਕਥ ਕਹਾਣੀ ॥
har kathaa sunaavahu mere gurasikhahu mere har prabh akath kahaanee |پس ای گورسیکهای من، داستان خداوند را اعلام کنید. سخنان ناگفته پروردگارم را بگو.
ਕਿਉ ਪਾਈਐ ਕਿਉ ਦੇਖੀਐ ਮੇਰਾ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਸੁਘੜੁ ਸੁਜਾਣੀ ॥
kiau paaeeai kiau dekheeai meraa har prabh sugharr sujaanee |چگونه می توانم به او برسم؟ چگونه می توانم او را ببینم؟ پروردگار من خداوند دانا و بیناست.
ਹਰਿ ਮੇਲਿ ਦਿਖਾਏ ਆਪਿ ਹਰਿ ਗੁਰ ਬਚਨੀ ਨਾਮਿ ਸਮਾਣੀ ॥
har mel dikhaae aap har gur bachanee naam samaanee |از طریق کلام تعالیم گورو، خداوند خود را آشکار می کند. ما در نعم، نام خداوند، در جذب میآییم.
ਤਿਨ ਵਿਟਹੁ ਨਾਨਕੁ ਵਾਰਿਆ ਜੋ ਜਪਦੇ ਹਰਿ ਨਿਰਬਾਣੀ ॥੧੦॥
tin vittahu naanak vaariaa jo japade har nirabaanee |10|ناناک قربانی برای کسانی است که در مورد پروردگار نیروآنا تأمل می کنند. ||10||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥
salok mahalaa 4 |سالوک، مهل چهارم:
ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਰਤੇ ਲੋਇਣਾ ਗਿਆਨ ਅੰਜਨੁ ਗੁਰੁ ਦੇਇ ॥
har prabh rate loeinaa giaan anjan gur dee |هنگامی که گورو مرهم خرد معنوی را عطا می کند، چشمان شخص توسط خداوند خداوند مسح می شود.
ਮੈ ਪ੍ਰਭੁ ਸਜਣੁ ਪਾਇਆ ਜਨ ਨਾਨਕ ਸਹਜਿ ਮਿਲੇਇ ॥੧॥
mai prabh sajan paaeaa jan naanak sahaj milee |1|من خدا را پیدا کردم، بهترین دوستم. بنده ناناک به طور شهودی جذب خداوند می شود. ||1||
ਮਃ ੪ ॥
mahalaa 4 |مهل چهارم:
ਗੁਰਮੁਖਿ ਅੰਤਰਿ ਸਾਂਤਿ ਹੈ ਮਨਿ ਤਨਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇ ॥
guramukh antar saant hai man tan naam samaae |گورموک در اعماق درون پر از صلح و آرامش است. ذهن و بدن او در نعم، نام خداوند، جذب می شود.
ਨਾਮੁ ਚਿਤਵੈ ਨਾਮੋ ਪੜੈ ਨਾਮਿ ਰਹੈ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥
naam chitavai naamo parrai naam rahai liv laae |او به نعم می اندیشد و نعم را می خواند. او همچنان عاشقانه با نعم هماهنگ است.
ਨਾਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਪਾਈਐ ਚਿੰਤਾ ਗਈ ਬਿਲਾਇ ॥
naam padaarath paaeeai chintaa gee bilaae |او گنج نعم را به دست می آورد و از اضطراب خلاص می شود.
ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਨਾਮੁ ਊਪਜੈ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਭੁਖ ਸਭ ਜਾਇ ॥
satigur miliaai naam aoopajai trisanaa bhukh sabh jaae |با ملاقات با گورو واقعی، نعم سر میزند و گرسنگی و تشنگی تمام میشود.
ਨਾਨਕ ਨਾਮੇ ਰਤਿਆ ਨਾਮੋ ਪਲੈ ਪਾਇ ॥੨॥
naanak naame ratiaa naamo palai paae |2|ای نانک که به نعم آغشته شده، نعم را در دامان خود جمع می کند. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |پاوری:
ਤੁਧੁ ਆਪੇ ਜਗਤੁ ਉਪਾਇ ਕੈ ਤੁਧੁ ਆਪੇ ਵਸਗਤਿ ਕੀਤਾ ॥
tudh aape jagat upaae kai tudh aape vasagat keetaa |شما خودتان دنیا را خلق کردید و خودتان آن را کنترل می کنید.
ਇਕਿ ਮਨਮੁਖ ਕਰਿ ਹਾਰਾਇਅਨੁ ਇਕਨਾ ਮੇਲਿ ਗੁਰੂ ਤਿਨਾ ਜੀਤਾ ॥
eik manamukh kar haaraaeian ikanaa mel guroo tinaa jeetaa |برخی منمخ های خودخواسته هستند - ضرر می کنند. دیگران با گورو متحد می شوند - آنها پیروز می شوند.
ਹਰਿ ਊਤਮੁ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਨਾਮੁ ਹੈ ਗੁਰ ਬਚਨਿ ਸਭਾਗੈ ਲੀਤਾ ॥
har aootam har prabh naam hai gur bachan sabhaagai leetaa |نام خداوند، خداوند متعال است. افراد خوش شانس آن را از طریق کلام آموزه های گورو می خوانند.
ਦੁਖੁ ਦਾਲਦੁ ਸਭੋ ਲਹਿ ਗਇਆ ਜਾਂ ਨਾਉ ਗੁਰੂ ਹਰਿ ਦੀਤਾ ॥
dukh daalad sabho leh geaa jaan naau guroo har deetaa |هنگامی که گورو نام خداوند را اعطا می کند، تمام درد و فقر از بین می رود.
ਸਭਿ ਸੇਵਹੁ ਮੋਹਨੋ ਮਨਮੋਹਨੋ ਜਗਮੋਹਨੋ ਜਿਨਿ ਜਗਤੁ ਉਪਾਇ ਸਭੋ ਵਸਿ ਕੀਤਾ ॥੧੧॥
sabh sevahu mohano manamohano jagamohano jin jagat upaae sabho vas keetaa |11|بگذارید همه به فریبنده ذهن، فریبنده جهان، که جهان را خلق کرده و همه آن را کنترل می کند، خدمت کنند. ||11||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥
salok mahalaa 4 |سالوک، مهل چهارم:
ਮਨ ਅੰਤਰਿ ਹਉਮੈ ਰੋਗੁ ਹੈ ਭ੍ਰਮਿ ਭੂਲੇ ਮਨਮੁਖ ਦੁਰਜਨਾ ॥
man antar haumai rog hai bhram bhoole manamukh durajanaa |بیماری خودپرستی در اعماق ذهن است. منمخ های خودخواسته و موجودات شیطانی فریب شک دارند.
ਨਾਨਕ ਰੋਗੁ ਵਞਾਇ ਮਿਲਿ ਸਤਿਗੁਰ ਸਾਧੂ ਸਜਨਾ ॥੧॥
naanak rog vayaae mil satigur saadhoo sajanaa |1|ای ناناک، بیماری فقط با ملاقات با گورو واقعی، دوست مقدس، درمان می شود. ||1||
ਮਃ ੪ ॥
mahalaa 4 |مهل چهارم:
ਮਨੁ ਤਨੁ ਤਾਮਿ ਸਗਾਰਵਾ ਜਾਂ ਦੇਖਾ ਹਰਿ ਨੈਣੇ ॥
man tan taam sagaaravaa jaan dekhaa har naine |وقتی خداوند را با چشمان خود می بینم، ذهن و بدن من زینت و تعالی می یابد.
ਨਾਨਕ ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਮੈ ਮਿਲੈ ਹਉ ਜੀਵਾ ਸਦੁ ਸੁਣੇ ॥੨॥
naanak so prabh mai milai hau jeevaa sad sune |2|ای نانک، دیدار با آن خدا، زنده هستم، با شنیدن صدای او. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |پاوری:
ਜਗੰਨਾਥ ਜਗਦੀਸਰ ਕਰਤੇ ਅਪਰੰਪਰ ਪੁਰਖੁ ਅਤੋਲੁ ॥
jaganaath jagadeesar karate aparanpar purakh atol |خالق پروردگار جهان، ارباب جهان، موجود بینهایت اولیه و غیرقابل اندازهگیری است.
ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵਹੁ ਮੇਰੇ ਗੁਰਸਿਖਹੁ ਹਰਿ ਊਤਮੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਅਮੋਲੁ ॥
har naam dhiaavahu mere gurasikhahu har aootam har naam amol |ای گورسیک های من در نام خداوند تعمق کنید. خداوند متعال است، نام پروردگار ارزشمند است.
ਜਿਨ ਧਿਆਇਆ ਹਿਰਦੈ ਦਿਨਸੁ ਰਾਤਿ ਤੇ ਮਿਲੇ ਨਹੀ ਹਰਿ ਰੋਲੁ ॥
jin dhiaaeaa hiradai dinas raat te mile nahee har rol |کسانی که شب و روز در دل خود در او می اندیشند، با پروردگار می آمیزند - در آن شکی نیست.
ਵਡਭਾਗੀ ਸੰਗਤਿ ਮਿਲੈ ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਪੂਰਾ ਬੋਲੁ ॥
vaddabhaagee sangat milai gur satigur pooraa bol |با خوش شانسی، آنها به سنگات، جماعت مقدس میپیوندند و کلام گورو، گورو واقعی کامل را صحبت میکنند.
ਸਭਿ ਧਿਆਵਹੁ ਨਰ ਨਾਰਾਇਣੋ ਨਾਰਾਇਣੋ ਜਿਤੁ ਚੂਕਾ ਜਮ ਝਗੜੁ ਝਗੋਲੁ ॥੧੨॥
sabh dhiaavahu nar naaraaeino naaraaeino jit chookaa jam jhagarr jhagol |12|اجازه دهید همه در مورد خداوند، خداوند، خداوند فراگیر، تعمق کنند، که به وسیله آن تمام اختلافات و درگیری ها با مرگ پایان می یابد. ||12||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥
salok mahalaa 4 |سالوک، مهل چهارم:
ਹਰਿ ਜਨ ਹਰਿ ਹਰਿ ਚਉਦਿਆ ਸਰੁ ਸੰਧਿਆ ਗਾਵਾਰ ॥
har jan har har chaudiaa sar sandhiaa gaavaar |بنده حقیر خداوند نام، حر، حر را می خواند. احمق احمق به سوی او تیر پرتاب می کند.
ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਜਨ ਹਰਿ ਲਿਵ ਉਬਰੇ ਜਿਨ ਸੰਧਿਆ ਤਿਸੁ ਫਿਰਿ ਮਾਰ ॥੧॥
naanak har jan har liv ubare jin sandhiaa tis fir maar |1|ای نانک، بنده حقیر به محبت پروردگار نجات یافته است. تیر به اطراف چرخانده می شود و کسی که آن را شلیک کرده است می کشد. ||1||