(پر) سوامی پربھو اہناں نوں ملدا ہے جنھاں دے متھے اتے (پچھلے کیتے کرماں انوسار) دھروں ہی پرماتما نال پیار دا لیکھ لکھیا ہندا ہے۔
ہے داس نانک! جنھاں منکھاں نے گرو دے بچن دی راہیں (گرو دے دسے رستے تر کے) من وچ چتّ وچ نام جپیا ہے (اسل وچ اہناں نے ہی) نام سمریا ہے ۔۔1۔۔
م 4 ۔۔
(گرو دی سرن پے کے) متر پربھو نوں لبھّ لے، (اہ متر-پربھو) کسمت نال وڈی کسمت نال (ہردے وچ آ) وسدا ہے۔
ہے نانک! جس منکھّ نوں پورے گرو نے (اس دا) درسن کرا دتا، اس دی سرت (ہر ویلے) ہری-پربھو وچ لگی رہندی ہے ۔۔2۔۔
پؤڑی ۔۔
(منکھّ واستے اہ) گھڑی بھاگاں والی ہندی ہے سوہنی ہندی ہے منکھا جیون دا منورتھ پورا کرن والی ہندی ہے۔ جس وچ (منکھّ نوں آپنے) من وچ پرماتما دی سیوا-بھگتی چنگی لگدی ہے۔
ہے میرے گرو دے سکھو! تسیں مینوں بھی اکتھّ پربھو دیاں سفت-سالاہ دیاں گلاں سناوو،
(تے دسو کِ) اہ سوہنا سیانا پربھو کویں مل سکدا ہے کویں اس دا درسن ہو سکدا ہے۔
گرو دے بچناں اتے تر کے جنھاں منکھاں دی سرت پرماتما دے نام وچ لین ہندی ہے اہناں نوں پرماتما آپ (آپنے چرناں وچ) جوڑ کے آپنا درسن کراندا ہے۔
نانک اہناں توں سدکے جاندا ہے جہڑے نرلیپ پرماتما (دا نام ہر ویلے) جپدے ہن ۔۔10۔۔
سلوک م 4 ۔۔
(جنھاں منکھاں نوں) گرو آتمک جیون دی سوجھ دا سرما دیندا ہے، اہناں دیاں اکھاں پربھو دے پیار نال رنگیاں جاندیاں ہن،
اہناں نوں میرا پیارا پربھو مل پیندا ہے، ہے نانک! اہ منکھّ آتمک اڈولتا وچ ٹکے رہندے ہن ۔۔1۔۔
م 4 ۔۔
جہڑا منکھّ گرو دے دسے راہ تے تردا ہے اس دے اندر شانتی رہندی ہے اہ منوں تنوں (ہر ویلے پرماتما دے) نام وچ لین رہندا ہے،
اہ (سدا) نام چیتے کردا ہے اہ سدا نام ہی پڑھدا ہے، اہ ہرِ-نام وچ سرت جوڑی رکھدا ہے۔
(جے گرو مل پئے تاں پرماتما دا) کیمتی نام ہاسل ہو جاندا ہے (جس نوں ہاسل ہندا ہے اس دے اندروں) چنتا دور ہو جاندی ہے۔
جے گرو مل پئے تاں (منکھّ دے اندر) نام (دا بوٹا) اگّ پیندا ہے (جس دی برکتِ نال مایا دی) تریہ (مایا دی) بھکھّ ساری دور ہو جاندی ہے۔
ہے نانک! جے پرماتما دے نام وچ رنگے رہیئے تاں نام ہی ملدا ہے ۔۔2۔۔
پؤڑی ۔۔
ہے پربھو! توں آپ ہی جگت پیدا کر کے (اس نوں) توں آپ ہی (آپنے) وسّ وچ رکھیا ہویا ہے۔
کئی جیواں نوں من دے مرید بنا کے اس (پرماتما) نے (جیون-کھیڈن وچ) ہار دے دتی ہے، پر کئیاں نوں گرو ملا کے (اس نے اہو جہا بنا دتا ہے کِ) اہناں نے (جیون دی بازی) جتّ لئی ہے۔
پرماتما دا نام (منکھّ دے جیون نوں) اچا کرن والا ہے، پر کسے بھاگاں والے نے (ہی) گرو دے اپدیش دی راہیں (اہ نام) سمریا ہے۔
جدوں گرو نے پرماتما دا نام (کسے بھاگاں والے نوں) دتا، تاں اس دا سارا دکھّ سارا دردر دور ہو گیا۔
تسیں سارے اس موہن پربھو دا من-موہن پربھو دا جگ-موہن پربھو دا نام سمریا کرو، جس نے جگت پیدا کر کے اہ سارا آپنے وسّ وچ رکھیا ہویا ہے ۔۔11۔۔
سلوک م 4 ۔۔
آپنے من دے پچھے ترن والے دراچاری منکھّ بھٹکنا دے کارن کراہے پئے رہندے ہن (کیونکِ اہناں دے) من وچ ہؤمے (دا) روگ (ٹکیا رہندا) ہے۔
ہے نانک! (سادھو سجن گرو نوں مل کے (ہی اہ) روگ دور کر (دور کیتا جا سکدا ہے) ॥1۔۔
م 4 ۔۔
(میرا اہ) من اتے سریر تدوں ہی آدر جوگ ہو سکدا ہے، جدوں میں (آپنیاں) اکھاں نال پرماتما دا درسن کر سکاں۔
ہے نانک! (جدوں) اہ پربھو مینوں ملدا ہے، تدوں میں اس دی سفت-سالاہ دی گلّ سن کے آتمک جیون ہاسل کردا ہاں ۔۔2۔۔
پؤڑی ۔۔
ہے جگت دے ناتھ! ہے جگت دے مالک! ہے بیئنت کرتار! توں سرب-ویاپک ہیں، تیری ہستی دا اندازا نہیں لگّ سکدا۔
ہے میرے گرو دے سکھو! پرماتما دا نام سمریا کرو، پرماتما دا نام جیون نوں اچا کرن والا ہے (پر) اہ نام کسے ملّ توں نہیں ملدا۔
جنھاں منکھاں نے دن رات (ہر ویلے) آپنے ہردے وچ ہرِ-نام سمریا، اہ منکھّ پرماتما نال اکّ-روپ ہو گئے، اس وچ کوئی شکّ نہیں ہے۔
(پر) وڈے بھاگاں نال منکھّ گرو دی سنگت وچ ملدا ہے (تے سنگت وچوں اس نوں) گرو دا پورن اپدیش ملدا ہے (جس دی برکتِ نال اہ ہرِ-نام سمردا ہے)۔
(سو، گرو دی سنگت وچ مل کے) سارے پرماتما دا نام سمریا کرو جس دی برکتِ نال جم دا رگڑا-جھگڑا مکّ جاندا ہے ۔۔12۔۔
سلوک م 4 ۔۔
مورکھ منکھّ ہی پرماتما دا نام جپدے سنت جناں اتے تیر چلاندے ہن۔
پر ہے نانک! اہ سنت جن تاں پرماتما وچ سرت جوڑ کے بچ نکلدے ہن؛ جس (مورکھ) نے (تیر) چلایا ہندا ہے، اس نوں ہی پرت کے موت آؤندی ہے (بھاو، سنت نال ویر کرن والے منکھّ آتمک موت سہیڑ لیندے ہن) ॥1۔۔