(مایا دی خاتر) دوڑ-بھجّ کردیاں (اس دی) امر گزر جاندی ہے سارے گناں دے خزانے پرماتما دا نام نہیں جپدا ۔۔1۔۔ رہاؤ ۔۔
ٹھگی نال اک اک کوڈی کر کے مایا اکٹھی کردا رہندا ہے انیکاں ڈھنگ ورت کے مایا دی خاتر دوڑیا پھردا ہے۔
پرماتما دا نام بھلان دے کارن اس نوں انیکاں ہی دکھّ آ واپردے ہن۔ من نوں موہ لین والی پربل مایا اس دے آتمک جیون نوں کھا جاندی ہے ۔۔1۔۔
ہے نانک! (آکھ-) ہے گوبند! ہے دیال! ہے کرپال! ہے سکھاں دے سمندر! ہے ہری! میں تیری سرن آیا ہاں۔
ہے میرے مالک! میرے اتے میہر کر، میرے کیتے کرماں ول دھیان ناہ کریں ۔۔2۔۔16۔۔25۔۔
گوجری مہلا 5 ۔۔
آپنی جیبھ نال سدا پرماتما دا سمرن کردا رہُ۔
ہور جھوٹھے وہاراں (دے موہ) نوں چھڈّ کے سدا بھگوان دا بھجن کریا کر ۔۔1۔۔ رہاؤ ۔۔
انھاں لئی تیرا نام ہی زندگی دا آسرا بن گیا ہے، اس لوک تے پرلوک وچ اہناں نوں تیرا ہی سہارا ہے،
جنھاں آپنے بھگتاں نوں توں کرپا کر کے گرو دا گیان بخشیا ہے، تے چنگے مندے دی پرکھ کر سکن والی اکل دتی ہے، ہے گوبند! ॥1۔۔
اس پرماتما دی سرن لئی ہے جو سارے جگت دا مول ہے جو سبھ تاکتاں دا مالک ہے، جو لکھمی (مایا) دا پتی ہے،
تے، ہے نانک! مائک بندھناں توں خلاسی پان دا وسیلا (سرف) گرو دی چرن-دھوڑ ہے، گرو دی سرن پین والے نے ہی پرماتما دا نام-خزانا ہاسل کیتا ہے ۔۔2۔۔17۔۔26۔۔
راگ گوجری، گھر 4 وچّ گرو ارجندیو جی دی چار-بنداں والی بانی۔
اکال پرکھ اکّ ہے اتے ستگورو دی کرپا نال ملدا ہے۔
(ہے من! جیون-جگتِ پراپت کرن واستے) ساریاں سیانپاں چھڈّ دیہ، گرو دا آسرا لے،
(تے، گرو دی سکھیا اتے تر کے) پرمیسر پاربرہم پربھو دے گن گاندا رہا کر ۔۔1۔۔
ہے میرے من! پرماتما دے سوہنے کومل چرناں دی آرادھنا کریا کر،
سارے سکھ آنند ہاسل کر لئینگا، (سمرن دی برکتِ نال) ہریک روگ مٹ جاندا ہے ۔۔1۔۔ رہاؤ ۔۔
ہے من! ماں، پیو، پتر، متر، بھرا-پرماتما توں بنا کوئی بھی (نال نبھن والا ساتھی) نہیں ہے۔
جیہڑا پرماتما ساری سرشٹی وچ ویاپک ہے اہی اس لوک تے پرلوک وچ جند دے نال رہن والا ساتھی ہے ۔۔2۔۔
(ہے من! آتمک پوترتا واستے گرو دی سرن توں بنا ہور) کروڑاں ہی جتن تے اپاو وئرتھ ہن، (تے اہناں وچوں) کوئی بھی کمّ نہیں آ سکدا۔
گرو دی سرن پیاں ہی منکھّ پوتر جیون والا ہو سکدا ہے، پرماتما دے نام وچ جڑیاں ہی اچی آتمک اوستھا بن سکدی ہے ۔۔3۔۔
اپہنچ دیاوان پرماتما سبھ (وئکتیاں) توں اچا ہے، گرمکھاں نوں آپنی سرن وچ رکھن (تے اپادھیاں توں بچان) دی سمرتھا والا ہے۔
ہے نانک! اہ پرماتما اسے منکھّ نوں مل سکدا ہے جس دے متھے اتے دھر درگاہ توں ملاپ دا سنجوگ لکھیا ہندا ہے ۔۔4۔۔1۔۔27۔۔
گوجری مہلا 5 ۔۔
آپنے گرو دی سرن پے کے سدا ہی گووند دے گن یاد کردا رہُ،
آپنے ہریک ساہ دے نال پرماتما دا آرادھن کردا رہُ، تیرے من دی ہریک چنتا دور ہو جائگی ۔۔1۔۔
ہے میرے من! پرماتما دا نام جپدا رہُ،
اس تراں؛ سکھ، آتمک اڈولتا، انند پراپت کرینگا، تینوں اہ تھاں ملیا رہیگا جیہڑا تینوں سدا سچا رکھّ سکے ۔۔1۔۔ رہاؤ ۔۔
گرو دی سنگت وچ ٹک کے آپنے اس من نوں (وکاراں توں) بچائی رکھّ، اٹھے پہر پرماتما دا آرادھن کردا رہُ،
اس تراں؛ (تیرے اندروں) کام کرودھ اہنکار ناس ہو جائگا، تیرا ہریک روگ دور ہو جائگا ۔۔2۔۔
اس مالک-پربھو دی سرن وچ ٹکیا رہُ جو سدا کائم رہن والا ہے جو ناس-رہت ہے جس دا بھیت نہیں پایا جا سکدا۔
آپنے ہردے وچ پربھو دے سوہنے کومل چرناں دا آرادھن کریا کر، پرماتما دے چرناں نال پیار پائی رکھّ ۔۔3۔۔
پاربرہم پربھو نے جنھاں منکھاں اتے میہر کیتی اہناں نوں اس نے آپ بخش لیا (اہناں دے پچھلے پاپ کھما کر دتے)،
تے اہناں نوں اسنے سارے سکھاں دا خزانا آپنا ہرِ-نام دے دتا۔ ہے نانک! توں بھی اس پربھو دا نام جپیا کر ۔۔4۔۔2۔۔28۔۔
گوجری مہلا 5 ۔۔
جس منکھّ نے گرو دی کرپا نال آپنے ہردے وچ پرماتما دا دھیان دھریا (اس دے اندروں) ڈکے-ڈولے ختم ہو گئے،