نانک آکھدا ہے- (ہے بھائی!) سدا پرماتما دے گن گائے جانے چاہیدے ہن،
(اس ادم دی برکتِ نال، اک تاں، لوک پرلوک وچ) مکھ اجلا ہو جاندا ہے، (دوجے) من (بھی) پوتر ہو جاندا ہے ۔۔4۔۔19۔۔
آسا مہلا 5 ۔۔
(ہے پربھو!) تیرے گھر وچ (جگت دیاں) نوں ہی ندھیاں موجود ہن سارے خزانے موجود ہن۔
توں ایسا اچھا-پورک ہیں (توں ہریک جیو دی اچھا پوری کرن دی اجیہی تاکت رکھدا ہیں) جیہڑا انت نوں راکھی کردا ہے (جدوں منکھّ ہور سارے متھے ہوئے آسرے چھڈّ بیٹھدا ہے) ॥1۔۔
(ہے پربھو!) جدوں توں میرے نال پیار کرن والا ہیں (تے مینوں سبھ کجھ دین والا ہیں) تاں مینوں کوئی ترشنا نہیں رہِ سکدی۔
جے توں میرے من وچ ٹکیا رہیں تاں کوئی بھی دکھّ مینوں پوہ نہیں سکدا ۔۔1۔۔ رہاؤ ۔۔
ہے پربھو! جو کجھ توں کردا ہیں (جیواں نوں) اہی (سر-متھے اتے) کبول ہندا ہے۔
ہے سدا کائم رہن والے مالک! تیرا ہکم بھی اٹلّ ہے ۔۔2۔۔
ہے پربھو! جدوں تینوں منزور ہندا ہے تدوں ہی میں تیری سفتِ-سالاہ دے گیت گا سکدا ہاں۔
تیرے گھر وچ سدا ہی انساف ہے، سدا ہی انساف ہے ۔۔3۔۔
ہے سدا کائم رہن والے مالک! ہے الکھّ تے ابھیو!
ہے نانک! (آکھ-) تیرا پریریا ہویا ہی جیو تیری سیوا-بھگتی وچ لگّ سکدا ہے ۔۔4۔۔20۔۔
آسا مہلا 5 ۔۔
ہے بھائی! پرماتما سبھ جیواں دے نیڑے وسدا ہے سدا سبھناں دے انگ-سنگ رہندا ہے،
اسے دی ہی کلا سبھ روپاں وچ سبھ رنگاں وچ کمّ کر رہی ہے ۔۔1۔۔
ہے بھائی! اس منکھّ دا من کدے کھجھدا نہیں کدے جھردا نہیں کدے گلے گزاریاں نہیں کردا،
جس نوں اہ نسچا ہو جاندا ہے کِ ابناسی ادرش تے اپہنچ پرماتما ساڈے سر اتے سدا-کائم رہن والا خسم کائم ہے ۔۔1۔۔ رہاؤ ۔۔
ہے پربھو! تیرے نکے جہے سیوک نوں بھی کسے دی متھاجی نہیں رہندی۔
(ہے بھائی!) جس سیوک دی ازت پربھو-پاتشاہ آپ رکھے (اہ کسے دی متھاجی کرے بھی کیوں؟) ॥2۔۔
(ہے بھائی!) جس سیوک نوں پرماتما نے اچی جاتِ آدک دے اہنکار توں رہت کر دتا،
(پرماتما دے) اس سیوک نوں کسے دی ایرکھا دا ڈر نہیں رہندا ۔۔3۔۔
اہ پرماتما جو بے-پرواہ ہے جس نوں کسے دی متھاجی نہیں
ہے داس نانک! (آکھ-ہے بھائی!) اس سبھ توں وڈے پرماتما نوں ہی دھنّ دھنّ آکھدے رہو جو بے-پرواہ ہے جس نوں کسے دی متھاجی نہیں ۔۔4۔۔21۔۔
آسا مہلا 5 ۔۔
(ہے بھائی! وکاراں ہیٹھ دبیا منکھّ) پرامتما دا نام-رس چھڈّ کے (دنیا دے پدارتھاں دے) رس وچ مست رہندا ہے جو مکّ بھی چھیتی ہی جاندا ہے،
(سکھ دین والی) نام-وست (اس-دے) ہردے-گھر وچ موجود ہے (پر سکھ دی خاتر دنیا دے پدارتھاں دی خاتر) باہر اٹھ اٹھ دوڑدا ہے ۔۔1۔۔
(ہے بھائی! جیو اجیہا وکاراں ہیٹھ دبیا رہندا ہے کِ اہ) سدا-تھر پرماتما دا نام سننا پسند نہیں کردا، آتمک جیون دین والیاں سفتِ-سالاہ دیاں گلاں سننیاں پسند نہیں کردا،
پر جھوٹھی (کسے کمّ ناہ آؤن والی) کتھا-کہانی وچ لگّ کے (ہورناں نال) جھگڑا-بکھیڑا کردا رہندا ہے ۔۔1۔۔ رہاؤ ۔۔
(ہے بھائی!) منکھّ وکاراں ہیٹھ اؤں دبیا رہندا ہے کِ کھاندا تاں ہے مالک-پربھو دا دتا ہویا، پر سیوا کردا ہے بگانی (مالک-پربھو نوں یاد کرن دے تھاں سدا مایا دیاں سوچاں سوچدا ہے)،
اجہے وکاراں ہیٹھ منکھّ اؤں دبیا رہندا ہے ۔۔2۔۔
جیہڑا پرماتما سدا ہی (جیو دے نال) ساتھی ہے اس توں اوہلا کردا ہے،
جیہڑی چیز (آخر کسے) کمّ نہیں آؤنی، اہی مڑ مڑ منگدا رہندا ہے ۔۔3۔۔
نانک آکھدا ہے- ہے دیناں اتے دیا کرن والے پربھو!
جویں ہو سکے (وکاراں اتے مایا دے موہ دے دباؤ توں جیواں دی) راکھی کر ۔۔4۔۔22۔۔
آسا مہلا 5 ۔۔
(ہے بھائی!) جند واستے پراناں واستے پرماتما دا نام (ہی اسل) دھن ہے،
(اہ دھن) اس لوک وچ بھی تے پرلوک وچ بھی پراناں دے نال کمّ (دیندا ہے) ॥1۔۔
پرماتما دے نام توں بنا ہور سارا (دھن پدارتھ) گھاٹیوندا ہی ہے۔
(ہے بھائی!) میرا من پرماتما دے درشن دی برکتِ نال (دنیا دے دھن پدارتھ ولوں) رجّ گیا ہے ۔۔1۔۔ رہاؤ ۔۔
(ہے بھائی!) پرماتما دی بھگتی ستگورو دی بانی (مانو) لالاں دے خزانے ہن۔
(گربانی) گاندیاں سندیاں تے کماندیاں من سدا کھڑیا رہندا ہے ۔۔2۔۔
(ہے بھائی!) اس منکھّ دا من پرماتما دے سوہنے چرناں نال جڑ گیا،
جس نوں دیاوان ہوئے ستگورو نے پرماتما دے نام-دھن دی داتِ دے دتی ۔۔3۔۔
ہے نانک! جس منکھّ نوں گرو نے سکھیا دتی،
اس نے ابناشی پرماتما نوں ہریک ہردے وچ (وسدا) ویکھ لیا ۔۔4۔۔23۔۔
آسا مہلا 5 ۔۔
جگت دے سارے کوتک-تماشے اس سرب-ویاپک پرماتما دے ہی رچے ہوئے ہن،
آپنے رچے ہوئے سنسار نوں اس نے آپ ہی (اہناں کوتک-تماشیاں نال) سوہنا بنایا ہے ۔۔1۔۔
اہ سارے جگت-پدارتھ اس ابھلّ پرماتما دے ہی بنائے ہوئے ہن،
جس پرماتما دی سوبھا-وڈیائی (سارے سنسار وچ) ہر تھاں کھلر رہی ہے ۔۔1۔۔ رہاؤ ۔۔
جس (پرماتما) دی (کیتی ہوئی) سفتِ-سالاہ (سارے جیواں نوں) پوتر جیون والا بنا دیندی ہے، جس دا نام (سارے جیواں واستے) خزانا ہے،
اہ آپ ہی سبھ دے پیدا کرن والا ہے، اس دے برابر دا ہور کوئی نہیں ۔۔2۔۔
(ہے بھائی! جگت دے) سارے جیء جنت اس پرماتما دے ہی ہتھ وچ ہن،
اہ پرماتما سبھ تھائیں وسّ رہا ہے، ہریک جیو دے انگ-سنگ وسدا ہے ۔۔3۔۔