ہے بھائی! دل دے پیار نال پرماتما دی سفت-سالاہ کرنی چاہیدی ہے۔
اس پرماتما دی سرن وچ ٹکے رہنا، اس دا نام سمرنا-اس تریکے نال آتمک اڈولتا وچ ٹک کے اس وچ لین ہو جائیدا ہے ۔۔1۔۔ رہاؤ ۔۔
ہے کرپا دے خزانے پربھو! جے تیرے داساں دے چرن میرے ہردے وچ وسّ پین، تاں اہناں دی سنگتِ وچ میرا سریر پوتر ہو جائے۔
(میہر کر، مینوں) آپنے داساں دے چرناں دی دھوڑ بخش، میں نانک واستے (سبھ توں وڈا) اہی سکھ ہے ۔۔2۔۔4۔۔35۔۔
دھناسری مہلا 5 ۔۔
ہے بھائی! (لالچی منکھّ) انیکاں جتن کردا ہے، لوکاں نوں دھوکھا دیندا ہے، پر سبھ دے دل دی جانن والا اہ پرماتما (سبھ کجھ) جاندا ہے۔
(ہالانکِ اہ) ورکتاں والے دھارمک پہراوے بنائی رکھدا ہے، پاپ کر کے (پھر اہناں پاپاں توں) مکر بھی جاندا ہے ۔۔1۔۔
ہے پربھو! توں (سبھ جیواں دے) نیڑے وسدا ہیں، پر (لالچی پکھنڈی منکھّ) تینوں دور (وسدا) سمجھدا ہے۔
لالچی منکھّ (لالچ دے) گیڑ وچ پھسیا رہندا ہے، (مایا دی خاتر) ادھر تکدا ہے، ادھر توں ادھر تکدا ہے (اس دا من ٹکدا نہیں) رہاؤ۔۔
ہے بھائی! جدوں تک منکھّ دے من دی (مایا والی) بھٹکنا دور نہیں ہندی، اہ (لالچ دے پنجے توں) آزاد نہیں ہو سکدا۔
نانک آکھدا ہے- (پہراویاں نال بھگت نہیں بن جائیدا) جس منکھّ اتے مالک-پربھو دیاوان ہندا ہے (تے، اس نوں نام دی داتِ دیندا ہے) اہی منکھّ سنت ہے بھگت ہے ۔۔2۔۔5۔۔36۔۔
دھناسری مہلا 5 ۔۔
ہے بھائی! جس منکھّ دے متھے اتے بھاگ (جاگ پئے) اس نوں پیارے گرو نے پرماتما دا نام دے دتا۔
اس منکھّ دا (پھر) سدا دا کمّ ہی جگت وچ اہ بن جاندا ہے کِ اہ ہورناں نوں ہرِ-نام درڑھ کراندا ہے جپاندا ہے (جپن لئی پریرنا کردا ہے) ॥1۔۔
ہے بھائی! پرماتما دے سیوک دے واستے پرماتما دا نام (ہی) وڈیائی ہے نام ہی سوبھا ہے۔
ہرِ-نام ہی اس دی اچی آتمک اوستھا ہے، نام ہی اس دی ازت ہے۔ جو کجھ پرماتما دی رزا وچ ہندا ہے، سیوک اس نوں (سر-متھے تے) مندا ہے ۔۔1۔۔ رہاؤ ۔۔
پرماتما دا نام-دھن جس منکھّ دے پاس ہے، اہی پورا ساہوکار ہے۔
ہے نانک! اہ منکھّ ہرِ-نام سمرن نوں ہی آپنا اسلی وہار سمجھدا ہے، نام دا ہی اس نوں آسرا رہندا ہے، نام دی ہی اہ کھٹی کھٹدا ہے ۔۔2۔۔6۔۔37۔۔
دھناسری مہلا 5 ۔۔
ہے پربھو! تیرا درسن کر کے اکھاں پوتر ہو جاندیاں ہن (وکاراں ولوں ہٹ جاندیاں ہن۔ میرے اتے اجہی کرپا کرو کِ) میرے متھے اتے تیری چرن-دھوڑ ٹکی رہے۔
ہے سرشٹی دے پالن ہار! میرے ہردے وچ آ وسّ۔ میں بڑے سواد نال تیرے گن گاندا رہاں ۔۔1۔۔
ہے دیا دے گھر پربھو! توں تاں (سبھ جیواں دی) رکھیا کرن دی سمرتھا والا ہیں۔
توں سوہنا ہیں، سیانا ہیں، بیئنت ہیں۔ ہے پتا پربھو! (میرے اتے بھی) دیاوان ہو ۔۔1۔۔ رہاؤ ۔۔
ہے پربھو! توں آنند-سروپ ہیں، توں منگل-روپل ہیں (آنند ہی آنند؛ خشی ہی خشی تیرا وجود ہے۔ ہے پربھو! تیری سفت-سالاہ دی بانی سندر ہے رسیلی ہے۔
ہے نانک! جس منکھّ نے ستگورو دی بانی پلے بنھ لئی، اس دے ہردے وچ پرماتما دے چرن وسے رہندے ہن ۔۔2۔۔7۔۔38۔۔
دھناسری مہلا 5 ۔۔
ہے بھائی! پرماتما آپنے ہی ڈھنگ نال جیواں نوں کھان-پین لئی دیندا ہے، آپنے ہی ڈھنگ نال جیواں نوں کھیڈاں وچ پرچائی رکھدا ہے۔
(آپنے ہی ڈھنگ نال جیواں نوں) سارے سکھ دیندا ہے، سارے سوادلے پدارتھ دیندا ہے، تے، سدا سبھ دے انگ-سنگ ٹکیا رہندا ہے ۔۔1۔۔
ہے دیا دے گھر! ہے سرشٹی دے پالن ہار! ہے ساڈے پتا پربھو!
جویں ماں آپنے بچے دی پالنا کردی ہے تویں ہی توں سانوں جیواں نوں پالن والا ہیں ۔۔1۔۔ رہاؤ ۔۔
ہے پرکاش-روپا پربھو! توں ساڈا متر ہیں، سجن ہیں، سارے گناں دا مالک ہیں، سبھ دی جیون اگوائی کرن والا ہیں؛ سدا جیؤندا ہیں؛
توں ہر تھاں اس لوک وچ پرلوک وچ موجود ہیں۔ ہے نانک! (آکھ-ہے بھائی!) گرو دی سرن پیاں اہ پربھو ملدا ہے ۔۔2۔۔8۔۔39۔۔
دھناسری مہلا 5 ۔۔
ہے بھائی! (آپنے من وچ ہردے وچ پرماتما دا پیار سدا ٹکائی رکھن والے) سنت جن کرپا دے سومے دیا دے سومے پرماتما (دا روپ ہن)؛ اہ آپنے اندروں کام کرودھ (آدک وکاراں دا) زہر ساڑ لیندے ہن۔
اجیہے سنتاں توں راج مال جوانی سریر جند-سبھ کجھ کربان کر دینا چاہیدا ہے ۔۔1۔۔
ہے بھائی! جنھاں دے من وچ ہردے وچ پرماتما دے نام دا سدا پیار بنیا رہندا ہے،
اہ منکھّ آتمک اڈولتا دے سکھ آنند خشیاں ماندے ہن، (ہورناں نوں بھی) سنسار-سمندر توں پار لنگھا دیندے ہن رہاؤ۔۔