گرو دے سنمکھ رہن والے منکھاں دے من وچ (پربھو دی سفت-سالاہ واستے) سردھا بنی رہندی ہے، پورے گرو دی راہیں اہ ہرِ-نام وچ لین رہندے ہن ۔۔1۔۔
ہے میرے من! مینوں آپنے اندر پرماتما دی سفت-سالاہ پیاری لگدی ہے۔
ہے من! پرماتما دی سفت-سالاہ سدا کردا رہُ۔ اکتھّ پربھو دی سفت-سالاہ گرو دی راہیں ملدی ہے (اس واستے، ہے من! گرو دی سرن پیا رہُ) ॥1۔۔ رہاؤ ۔۔
میں آپنے من نوں آپنے تن نوں کھوج کے بھال کیتی ہے کِ کس تراں اکتھّ پربھو دی سفت-سالاہ کیتی جا سکے۔
سنت جناں نوں مل کے (اکتھّ پربھو دا ملاپ) ہاسل ہو سکدا ہے؛ (سنت جناں پاسوں) اکتھّ پربھو دی سفت-سالاہ سن کے من وچ پیاری لگدی ہے۔
(سنت-گرو دی کرپا نال) میرے من وچ پرماتما دا نام آسرا بن گیا ہے۔ (گرو ہی) مینوں سجان اکال پرکھ ملا سکدا ہے ۔۔2۔۔
جس منکھّ نوں گرو-پرکھ نے پربھو-پرکھ نال ملا دتا، (پربھو نوں) مل کے اس دی سرت سرتاں دے مالک-ہریک وچ (سدا لئی) ٹک گئی۔
وڈ-بھاگی منکھاں نے گرو دا آسرا لیا، اہناں نوں سوہنا سجان پرماتما مل پیا۔
پر آپنے من دے پچھے ترن والے بد-کسمت ہندے ہن (چھٹڑ استری دی رات وانگ اہناں دی) زندگی دکھاں وچ ہی بیتدی ہے ۔۔3۔۔
ہے پربھو! اسیں (جیو) تیرے (در دے) نمانے منگتے ہاں، ساڈے مونہ وچ (گرو دی) آتمک جیون دین والی بانی دیہ۔
ہے ہری! ہے پربھو! مینوں سوہنا سجان میرا متر گرو ملا۔
ہے داس نانک! (آکھ) میں تیری سرن پیا ہاں، مہر کر، میں تیرے نام وچ لین رہاں ۔۔4۔۔3۔۔5۔۔
مارو مہلا 4 ۔۔
ہے بیراگی جیؤڑے! وڈے بھاگاں نال (تیرے اندر) پرماتما دا پیار بنیا ہے، ہن پرماتما (دے نام) نوں (آپنے) من وچ سامبھ رکھّ۔
سنگت وچ مل کے (ہی نام جپن دی) سردھا پیدا ہندی ہے، (توں بھی سنگت وچ ٹک کے) گرو دے شبد دی راہیں پرماتما دے نام دا سواد چکھدا رہُ۔
(جہڑا منکھّ نام-رس چکھدا ہے اس دا) اس دا تن من ہر ویلے کھڑیا رہندا ہے۔ گرو دی بانی دی راہیں (توں بھی) پرماتما دے گن اچاریا کر ۔۔1۔۔
ہے پیارے متر من! سدا پرماتما دے نام دا سواد چکھیا کر۔
پرماتما (دا نام) پورے گرو دی راہیں ملدا ہے (توں بھی گرو دی سرن پؤ، اتے) اس لوک تے پرلوک وچ آپنی ازت بچا لے ۔۔1۔۔ رہاؤ ۔۔
سدا پرماتما دا نام دھیاؤنا چاہیدا ہے۔ (توں) گرو دی سرن پے کے پرماتما دی سفت-سالاہ (دا سواد) چکھیا کر۔
اہ سریر (مانو) دھرتی ہے، (اس وچ) پرماتما (دا نام-بیج) بیجنا چاہیدا ہے۔ سنگت وچ (ٹکے رہاں) پرماتما آپ (اس نام-کھیتی دا) راکھا بندا ہے۔
پرماتما دا نام آتمک جیون دین والا ہے، پورے گرو دی راہیں (توں بھی) پرماتما (دے نام) دا سواد چکھدا رہُ ۔۔2۔۔
آپنے من دے پچھے ترن والے بندے ترشنا (دی میل) نال لبڑے رہندے ہن، (اہناں تے) من وچ (مایا دی ہی) آسا (ٹکی رہندی ہے)، اہ آم تور تے (مایا دی خاتر) بھٹکدے رہندے ہن۔
نام توں وانجے رہِ کے اہناں دا جیؤنا پھٹکار-جوگا ہے۔ منمکھاں دا ٹکانا (وکاراں دے) گند وچ ہی رہندا ہے۔
اہ سدا جمدے مردے رہندے ہن، انیکاں جوناں وچ بھوائے جاندے ہن (وکاراں دا) گند (اہناں دی سدا) خوراک ہے ۔۔3۔۔
ہے ہری! ہے پربھو! مہر کر، (ساڈی) رکھیا کر، اسیں تیری سرن آئے ہاں، سانوں بچا لے بچا لے۔
سنتاں دی سنگت وچ ساڈا ملاپ بنائی رکھّ، (اتھے ہی) ہرِ-نام ملدا ہے (جس نوں نام ملدا ہے اس نوں لوک پرلوک وچ) ازت ملدی ہے۔
ہے داس نانک! (سنتاں دی سنگت وچ ہی) پرماتما دا نام-دھن ملدا ہے۔ توں بھی گرو دی متّ لے کے نام اچاردا رہُ ۔۔4۔۔4۔۔6۔۔
راگ مارو، گھر 5 وچّ گرو رامداس جی دی بانی۔
اکال پرکھ اکّ ہے اتے ستگورو دی کرپا نال ملدا ہے۔
(گرو دے پاس) پرماتما دی بھگتی دے خزانے بھرے پئے ہن،
پرماتما گرو دی راہیں (ہی) پار-اتارا کردا ہے۔
میرا مالک-پربھو جس منکھّ اتے میہر کردا ہے اہ منکھّ (گرو دی سرن پے کے) پرماتما دے گن گاندا ہے ۔۔1۔۔
جس منکھّ اتے ہری-پرماتما کرپا کردا ہے،
اہ منکھّ سدا ہی سدا ہی پرماتما نوں آپنے ہردے وچ وسائی رکھدا ہے۔
ہے میری جندے! توں بھی پرماتما دا نام سدا جپیا کر۔ پربھو دا نام ہی وکاراں توں خلاسی کراندا ہے ۔۔1۔۔ رہاؤ ۔۔
تیرا نام سکھاں دا خزانا ہے اتے آتمک جیون دین والا ہے۔
(تیرا) داس منگتا (بن کے تیرے در توں) منگدا ہے۔ ہے ہری! مہر کر (آپنا نام) دیہ۔
پرماتما سدا کائم رہن والا ہے سدا کائم رہن والا ہے، اہ سدا کائم رہن والا پربھو میرے من وچ پیارا لگّ رہا ہے ۔۔2۔۔