(تے، ارداس کردا رہندا ہاں کِ) ہے میرے مالک! (میرے اتے) میہر کر، میں (آپنے) من توں (تینوں) کدے بھی ناہ بھلاواں ۔۔1۔۔ رہاؤ ۔۔
میں گرو دے پیراں دی خاک آپنے مونہ اتے آپنے متھے اتے لاندا ہاں تاں کِ میں کام کرودھ دی زہر ساڑدا رہاں؛
میں آپنے آپ نوں سبھناں توں نیواں سمجھدا رہاں، تے آپنے من وچ (غریبی سبھاء دا) اہ سکھ (سدا) ٹکائی رکھاں ۔۔1۔۔
آؤ رل کے ٹھاکر-پربھو دے گن گاویئے اس تراں آپنے سارے (پچھلے) پاپ (من توں) جھاڑ لئیے۔
ہے نانک! (پربھو پاسوں اہ) دان منگ کِ میں تیرا نام-خزانا ہاسل کر لواں، تے اس نوں آپنے گل نال لا کے آپنے ہردے وچ ٹکائی رکھاں ۔۔2۔۔19۔۔
دیوگندھاری مہلا 5 ۔۔
ہے پربھو جی! (میہر کر) میں (سدا) تیرا درسن کردا رہاں۔
دن رات میں تیرے سوہنے سروپ دا دھیان دھردا رہاں تے تیرا درسن مینوں آپنی جند نالوں پراناں نالوں پیارا لگے ۔۔1۔۔ رہاؤ ۔۔
ہے دیناں دے ناتھ! ہے میری جند دے مالک! ہے سرب-ویاپک! میں شاستر وید پران ویکھ چکا ہاں، میں سمرتیاں دا تتّ بھی وچار چکا ہاں۔
ہے دیناں دے ناتھ! ہے جند دے پورے مالک! سرف توں ہی سنسار-سمندر توں پار لنگھان دی تاکت رکھدا ہیں ۔۔1۔۔
ہے پربھو جی! تیرے بھگت جن تیرے سیوک آدِ توں جگاں دے آدِ توں وشے-وکاراں توں بچن لئی تیرا ہی آسرا تکدے آ رہے ہن۔
نانک اہناں بھگت جناں دے پیراں دی خاک (تیتھوں) منگدا ہے، توں پرمیسر (سبھ توں وڈا مالک) ہی اہ دات دین دی سمرتھا رکھن والا ہیں ۔۔2۔۔20۔۔
دیوگندھاری مہلا 5 ۔۔
ہے پربھو! تیرا بھگت تیرے نام دی رسائن وچ مست رہندا ہے۔
جس منکھّ نوں تیرے پریم-رس دا خزانا مل جائے، اہ اس خزانے نوں چھڈّ کے کسے ہور تھاں نہیں جاندا (بھٹکدا) ॥1۔۔ رہاؤ ۔۔
(پربھو دے نام-رسائن وچ مست منکھّ) بیٹھیاں ہرِ-نام اچاردا ہے، ستیاں بھی ہرِ-نام وچ سرتِ رکھدا ہے، اہ منکھّ ہرِ-نام-رس (نوں آتمک جیون دی) خوراک (بنا کے) کھاندا رہندا ہے۔
اہ منکھّ سنت جناں دی چرن-دھوڑ وچ اشنان کردا ہے (مانو،) اہ اٹھاہٹھ تیرتھاں دا اشنان کر رہا ہے ۔۔1۔۔
پرماتما دے بھگت دا جیون کامیاب ہو پیندا ہے، اس بھگت-جن نے (مانو) پرماتما نوں سپترا بنا دتا۔
ہے نانک! اہ منکھّ سرب-ویاپک پربھو نال ڈونگھی سانجھ بنا لیندا ہے، اہ آپنے ہور سارے ہی ساتھیاں نوں بھی سنسار-سمندر توں پار لنگھا لیندا ہے ۔۔2۔۔21۔۔
دیوگندھاری مہلا 5 ۔۔
ہے (میری) ماں! گرو (دی سرن پین) توں بنا پرماتما نال ڈونگھی سانجھ نہیں پے سکدی۔
ہور ہور انیکاں کسماں دے ادم کردے لوک بھٹکدے پھردے ہن، پر (اہناں ادماں نال) اہ پرماتما نوں نہیں مل سکدے ۔۔1۔۔ رہاؤ ۔۔
(گرو دی سرن توں بنا) سریر (مایا دے) موہ (سریرک) روگاں اتے غماں نال جکڑیا رہندا ہے، انیکاں جوناں وچ بھٹکدے پھریدا ہے۔
سادھ سنگت (دی سرن) توں بنا (جوناں دے گیڑ توں) ٹکانا نہیں ہاسل کر سکیدا۔ (گرو توں بنا) کسے ہور پاس (اس دکھّ دی نورتی واستے) فریاد بھی نہیں کیتی جا سکدی ۔۔1۔۔
ہے ماں! جدوں میرا مالک-پربھو میہر کردا ہے، تدوں گرو دے چرناں وچ چتّ جوڑ سکیدا ہے۔
ہے نانک! (گرو دی کرپا نال) بھیانک دکھّ اک کھن وچ کٹے جاندے ہن، تے، پرماتما دے دیدار وچ لین ہو جائیدا ہے ۔۔2۔۔22۔۔
دیوگندھاری مہلا 5 ۔۔
جدوں آپنے سیوک اتے پربھو جی دیاوان ہندے ہن،
تاں سیوک دے اندر پورن شانتی پیدا ہو جاندی ہے تے پربھو دی کرپا نال آنند-بھرپور ہو جائیدا ہے۔ سرشٹی دے پالنہار-پتا دا پلا پھڑن والے بچے (سنسار-سمندر وچ ڈبنوں) بچ جاندے ہن۔ رہاؤ۔۔
جنھاں وڈ-بھاگیاں نے آپنے دوویں ہتھ جوڑ کے پرماتما اگے ارزوئی کیتی، پرماتما نوں آپنے من وچ آرادھیا،
پرماتما نے آپنا ہتھ دے کے اہناں نوں (سنسار-سمندر وچ ڈبنوں) بچا لیا، (اہناں دا پچھلا کیتا) سارا پاپ دور کر دتا ۔۔1۔۔
(جد پربھو جی دیاوان ہوئے) گیان-اندریاں نے پربھو-پتیو نوں مل کے پربھو دی سفت-سالاہ دا گیت گانا شرو کر دتا۔
نانک آکھدا ہے- پربھو دے اس بھگت توں کربان ہونا چاہیدا ہے جیہڑا ہور سبھ جیواں دا بھی پار-اتارا کر لیندا ہے ۔۔2۔۔23۔۔