(تانتے) پرماتما دے کؤل پھلّ (ورگے کومل) چرناں وچ چتّ جوڑنا چاہیدا ہے ۔۔1۔۔
ہے بھائی! میں اہناں منکھاں توں کربان جاندا ہاں جہڑے پربھو دا نام سمردے ہن۔
پربھو دے گن گاندیاں گاندیاں (مایا دی ترشنا اگّ دی) سڑن بجھّ جاندی ہے ۔۔1۔۔ رہاؤ ۔۔
ہے بھائی! اہناں وڈبھاگیاں دی زندگی کامیاب ہو جاندی ہے،
گرو دی سنگتِ وچ ٹک کے جنھاں منکھاں دی سرت پربھو وچ جڑدی ہے ۔۔2۔۔
ہے بھائی! (سرت پربھو وچ جوڑ کے لوک پرلوک وچ) ازت (ملدی ہے)، آتمک اڈولتا دے سکھ-آنند دا دھن پراپت ہندا ہے۔
سبھ توں اچے آنند دے مالک-پرماتما دا نام اکھّ جھمکن جتنے سمے لئی بھی ناہ بھلاوو! (نام دی برکت نال) متِ اچی ہو جاندی ہے ۔۔3۔۔
ہے ہری! میرے من وچ تیرا درسن کرن دی بڑی تانگھ ہے (میری اہ تانگھ پوری کر)۔
نانک بینتی کردا ہے-ہے پربھو! میں تیری سرن آیا ہاں ۔۔4۔۔8۔۔13۔۔
بلاولُ مہلا 5 ۔۔
ہے بھائی! مینوں گن-ہین نوں سارے گناں توں سکھنے نوں-
پربھو نے کرپا کر کے آپنا (داس) بنا لیا ۔۔1۔۔
ہے بھائی! گوپال-پربھو نے میرا من اتے میرا سریر سوہنا بنا دتا ہے۔
میہر کر کے پربھو میرے ہردے-گھر وچ آ وسیا ہے ۔۔1۔۔ رہاؤ ۔۔
ہے بھگتی نال پیار کرن والے پربھو! ہے سارے ڈر دور کرن والے پربھو!
ہن (جدوں توں میرے ہردے-گھر وچ آ وسیا ہیں) میں (تیری میہر نال) سنسار-سمندر توں پار لنگھ گیا ہاں ۔۔2۔۔
ہے بھائی! وید (آدک ہریک دھرم-پستک) نے جس پربھو دی بابت لکھیا ہے کِ اہ وکاریاں نوں بھی پوتر کرن والا ہے،
اس پربھو نوں میں آپنیاں اکھاں نال (ہر تھاں وسدا) ویکھ لیا ہے ۔۔3۔۔
گرو دی سنگتِ وچ ٹکیاں پرماتما جس منکھّ دے ہردے وچ پرگٹ ہو جاندا ہے،
ہے داس نانک! (آکھ-) اس دے سارے دکھّ دور ہو جاندے ہن ۔۔4۔۔9۔۔14۔۔
بلاولُ مہلا 5 ۔۔
(آپنی اکل دے بل) کوئی منکھّ تیری سیوا-بھگتی کرنی نہیں جاندا،
ہے ناس-رہت پربھو! ہے ادرشٹ پربھو! ہے ابھیو پربھو! (اہ جاچ تیری کرپا دوارا ہی آ سکدی ہے) ॥1۔۔
ہے ڈونگھے پربھو! ہے وڈے جگرے والے پربھو! توں بیئنت گناں دا مالک ہیں۔
ہے میرے مالک پربھو! جنھاں آتمک منڈلاں وچ توں رہندا ہیں اہ بہت اچے ہن۔
ہے میرے ٹھاکر! توں پرے توں پرے ہیں ۔۔1۔۔ رہاؤ ۔۔
ہے پربھو! تیتھوں اکّ توں بنا (تیرے ورگا) ہور کوئی نہیں ہے۔
آپنی بھگتی (کرن دا ڈھنگ) توں آپ ہی جاندا ہیں ۔۔2۔۔
ہے بھائی! (جیواں پاسوں) آپنے بل نال (پربھو دی بھگتی) رتا بھر بھی نہیں ہو سکدی۔
اہی منکھّ ہرِ-نام دی دات ہاسل کردا ہے جس نوں پربھو (آپ) دیندا ہے ۔۔3۔۔
نانک آکھدا ہے- جیہڑا منکھّ پرماتما نوں پیارا لگن لگّ پیندا ہے،
اسے نے ہی گناں دے خزانے پربھو (دا ملاپ) پراپت کیتا ہے ۔۔4۔۔10۔۔15۔۔
بلاولُ مہلا 5 ۔۔
(ہے مورکھ! جس پربھو نے تینوں) ماں دے پیٹ وچ (آپنا) ہتھ دے کے بچایا سی،
اس دے نام دا آنند بھلا کے توں مایا دا پھل چکھّ رہا ہیں ۔۔1۔۔
ہے مورکھ (منکھّ)! موہ دیاں ساریاں تناواں چھڈّ کے پرماتما دا نام جپیا کر۔
جس ویلے جمدوت آ کے مارو ہلا کردا ہے، اس ویلے سریر دکھّ سہار کے ناس ہو جاندا ہے ۔۔1۔۔ رہاؤ ۔۔
(ہے مورکھ!) توں اس سریر نوں، اس دھن نوں آپنا منی بیٹھا ہیں،
پر جس پربھو نے اہناں نوں پیدا کیتا ہے، اس نوں توں پل بھر بھی نہیں سمریا ۔۔2۔۔
(ہے مورکھ!) توں موہ دے بڑے گھپّ ہنیرے کھوہ وچ ڈگا پیا ہیں،
مایا (دے موہ) دے پردے دے اوہلے تینوں پرماتما بھلّ چکا ہے ۔۔3۔۔
جس منکھّ نے وڈی کسمت نال پرماتما دی سفتِ-سالاہ دا گیت گانا شرو کر دتا،
ہے نانک! سنت جناں دی سنگتِ وچ رہِ کے اس نے پربھو (دا ملاپ) ہاسل کر لیا ۔۔4۔۔11۔۔16۔۔
بلاولُ مہلا 5 ۔۔
ہے بھائی! ماں، پیو، پتر، رشتیدار، بھرا-
(اہناں سبھناں وانگ) پرماتما ہی نانک دا مددگار بنیا ہویا ہے ۔۔1۔۔
ہے بھائی! (اس گرو دی سرن پیاں) آتمک اڈولتا دے انیکاں سکھ آنند مل جاندے ہن،
جیہڑا گرو (سبھ گناں نال) بھرپور ہے، جس گرو دی بانی (آتمک آنند نال) بھرپور ہے، جس گرو دے انیکاں ہی گن ہن جو گنن-گوچرے نہیں ۔۔1۔۔ رہاؤ ۔۔
ہے بھائی! پربھو آپ ہی (سرن پئے منکھّ دے) سارے کمّ سرے چاڑھن دے پربندھ کردا ہے،
اس پربھو دا نام جپیاں من دیاں ساریاں کامناں پوریاں ہو جاندیاں ہن ۔۔2۔۔
ہے بھائی! (دنیا دے پرسدھّ منے ہوئے چار پدارتھاں) دھرم ارتھ کام موکھ دا دین والا پرماتما آپ ہی ہے۔