(گرو نے آپ ہی) ہرگوبند دی امر لمی کر دتی ہے، (گرو نے آپ ہی ہرگوبند نوں) سکھ خشی آنند دین دی وچار کیتی ہے ۔۔1۔۔ رہاؤ ۔۔
جس پرماتما دی کرپا نال سارے جنگل ساری بنسپتی، تنے ہی بھون ہرے-بھرے رہندے ہن، اہ پرماتما سارے جیواں نوں آسرا دیندا ہے۔
ہے نانک! (جیہڑے بھی منکھّ پرماتما دی سرن پیندے ہن) اہ من-منگیاں مراداں پا لیندے ہن، پرماتما اہناں دیاں ساریاں کامناں پوریاں کردا ہے (بسّ! اس پرماتما دا ہی آسرا لیا کرو) ॥2۔۔5۔۔23۔۔
بلاولُ مہلا 5 ۔۔
(گرو) جس منکھّ اتے دیاوان ہندا ہے،
اہ منکھّ پرماتما دا نام سمر سمر کے آپنا آتمک موت دا جال کٹّ لیندا ہے ۔۔1۔۔ رہاؤ ۔۔
ہے بھائی! گرو دی سنگتِ وچ ٹک کے جگت-پالک پربھو دا نام سمرنا چاہیدا ہے۔
پربھو دے گن گاندیاں گاندیاں جم دا جال ٹٹّ جاندا ہے ۔۔1۔۔
ہے بھائی! (پربھو) آپ ہی گرو (روپ ہو کے) آپ ہی (جیواں نوں جم جال توں) بچان والا ہے۔
(تاہیئیں) نانک (سدا) گرو دے چرناں دی دھوڑ منگدا ہے ۔۔2۔۔6۔۔24۔۔
بلاولُ مہلا 5 ۔۔
ہے بھائی! آپنے من وچ سدا پرماتما دا نام-امرت سنجدا رہُ،
اتے ہر ویلے پرماتما دی سفتِ-سالاہ کریا کر، پرماتما دے گن گایا کر ۔۔1۔۔
ہے میرے من! پرماتما نال اہو جہا پیار بنا،
کِ اٹھے پہر (ہر ویلے) پرماتما نوں آپنے نیڑے وسدا سمجھ سکیں ۔۔1۔۔ رہاؤ ۔۔
نانک آکھدا ہے- جس منکھّ دے چنگے بھاگ (جاگدے ہن)
اس دا من پرماتما دے چرناں وچ گجھّ جاندا ہے ۔۔2۔۔7۔۔25۔۔
بلاولُ مہلا 5 ۔۔
(ہے بھائی! گرو دی راہیں آپنے نام دی دات دے کے جس منکھّ دا روگ) پربھو نے آپ دور کیتا ہے، اسے دا ہی روگ دور ہویا ہے۔
(نام دی برکت نال اس منکھّ نوں) آتمک شانتی مل جاندی ہے، اس نوں سکھ اتے آتمک اڈولتا والی اوستھا مل جاندی ہے ۔۔1۔۔ رہاؤ ۔۔
ہے میرے ویر! (پرماتما دا نام جند دی خوراک ہے، اہ) خوراک رجّ رجّ کے خایا کر۔
آتمک جیون دین والا ہرِ-نام آپنے ہردے وچ دھیایا کر ۔۔1۔۔
ہے نانک! (آکھ-ہے بھائی!) پورے گرو دی سرن پیا رہُ،
(گرو سرن-پئے دی سہیتا کرن والا ہے) تے اس گرو نے (سدا) آپنے اس نام دی لاج پالی ہے ۔۔2۔۔8۔۔26۔۔
بلاولُ مہلا 5 ۔۔
ہے بھائی! گرو دے گھراں نوں (سادھ سنگتِ-سنستھا نوں پرماتما نے) سدا کائم رہن والے بنا دتا ہویا ہے (بھاو، سادھ سنگتِ ہی سدا لئی ایسے استھان ہن جتھے پرماتما نال میل ہو سکدا ہے) رہاؤ۔۔
ہے بھائی! جیہڑا بھی منکھّ اہناں گھراں دی (سادھ سنگتِ دی) نندا کردا ہے (بھاو، جیہڑا بھی منکھّ ستسنگ توں نفرت کردا ہے) اس منکھّ نوں پرماتما نے پہلاں ہی آتمک موت دتی ہندی ہے (اہ منکھّ پہلاں ہی آتمک تور تے مویا ہویا ہندا ہے) ॥1۔۔
ہے نانک! جس پرماتما دا ہکم اٹلّ ہے تے بیئنت ہے اس پرماتما دی سرن وچ (سادھ سنگتِ دی برکتِ نال ہی آ سکیدا ہے) ॥2۔۔9۔۔27۔۔
بلاولُ مہلا 5 ۔۔
(ہے بھائی! جے) (جیہڑا منکھّ نام-سمرن دوارا آتمک آنند ماندا ہے، اس دے) سارے دکھّ سارے کلیش اتے ہور سارے روگ ناس ہو جاندے ہن۔
تیرے اتے پرماتما نے بخشش کیتی ہے، تاں توں سنتاں والے (نام-سمرن دے) آتمک آنند مان رہاؤ۔۔
ہے بھائی! (جے توں نام-سمرن دی اہ دوائی ورتدا رہینگا، تاں) سارے سکھ تیرے ساتھی بنے رہنگے، تیرا من روگاں توں بچیا رہیگا، تیرا سریر روگاں توں بچیا رہیگا۔
سدا پرماتما دے گن گاندا رہُ، (تاپ سنتاپ اتے روگ آدکاں نوں دور کرن لئی) اہ دوائی پھبویں ہے ۔۔1۔۔
ہے بھائی! (منکھا جیون والے دن ہی پرماتما نال) ملاپ پیدا کرن دے چنگے اوسر ہن (جتنا چر اہ جنم ملیا ہویا ہے، باہر بھٹکنا چھڈ کے) آپنے ہردے-گھر دیس وچ آ کے ٹکیا رہُ۔
ہے نانک! (آکھ-) جس منکھّ اتے پربھو جی دیاوان ہو جاندے ہن، (پربھو نالوں اس دے) سارے وچھوڑے دور ہو جاندے ہن ۔۔2۔۔10۔۔28۔۔
بلاولُ مہلا 5 ۔۔
ہے بھائی! سنت جناں دے من وچ (سدا اہ) یکین بنیا رہندا ہے کِ مایا دے کھلارے کسے بھی منکھّ دے نال نہیں جاندے۔
راجے مہاراجے بھی (موت آؤن تے) اہناں نوں چھڈّ کے تر پیندے ہن (اس واستے سنت جن سدا پرماتما دا نام سمردے ہن) رہاؤ۔۔
(ہے بھائی! مایا دے موہ وچ پھس کے ہر ویلے اہ دھارن والے نوں کِ میں وڈا بن جاواں میں وڈا بن جاواں-اس) میں میں دی ہی سوجھ والے نوں (زرور) آتمک موت ملدی ہے-اہ مریادا دھر-درگاہ توں چلی آ رہی ہے۔
مایا دے موہ دے اہی بھیانک نتیجے ہندے ہن کِ مایا-گرسے منکھّ سدا انیکاں جوناں وچ جمدے مردے رہندے ہن ۔۔1۔۔
گرمکھ منکھّ سدا-تھر پربھو دی سفتِ-سالاہ کردے ہن، سدا جگت دے پالن ہار پربھو دا نام جپدے ہن۔
ہے نانک! پرماتما دے گوڑھے پریم-رنگم وچ رنگیج کے سنت جن سدا پربھو دا نام سمر کے (سنسار-سمندر توں، مایا دے موہ توں) پار لنگھ جاندے ہن ۔۔2۔۔11۔۔29۔۔
بلاولُ مہلا 5 ۔۔
(ہے بھائی! جس منکھّ اتے گرو دیاوان ہندا ہے، اس نوں) پورے گرو نے آتمک اڈولتا وچ اک-رس ٹکاؤ دے سارے سکھ آنند دے دتے۔
پربھو اس منکھّ دا مددگار بنیا رہندا ہے، اس دے انگ-سنگ رہندا ہے، اہ منکھّ پربھو دے آتمک جیون دین والے گن (آپنے من وچ) وچاردا رہندا ہے رہاؤ۔۔