ہے میرے رام! ہے میرے مالک! ہے ہری! مینوں مورکھ نوں (آپنی سرن وچ) رکھّ۔
تیرے سیوک دی وڈیائی تیری ہی وڈیائی ہے ۔۔1۔۔ رہاؤ ۔۔
جس منکھّ نوں آپنے من وچ پرماتما دی سفت-سالاہ پیاری لگدی ہے، اس دے ہردے-مندر وچ ہردے-گھر وچ (سدا) آنند بنیا رہندا ہے۔
جدوں اہ ہری دے گن گاندا ہے (اس نوں اؤں جاپدا ہے جویں) سارے سوادلے مٹھے رس اس دے مونہ وچ پے رہے ہن۔
پرماتما دا سیوک-بھگتک آپنیاں اکی کلاں وچ راکھا ہے آسرا ہے، پرماتما دا سیوک سارے جگت نوں ہی (وکاراں توں) بچا لیندا ہے ۔۔2۔۔
اہ سارا ہی جگت جو بنیا دسدا ہے اہ سارا پرماتما نے ہی پیدا کیتا ہے، اہ سارا اسے دا مہان کمّ ہے۔
ہے ہری! (جگت دے سارے) جیو تیرے پیدا کیتے ہوئے ہن، (سبھناں جیواں وچ) توں ہی توں موجود ہیں۔ (ہے بھائی! سبھ جیواں پاسوں) پرماتما (آپ ہی آپنی) پوجا-بھگتی کرا رہا ہے۔
پرماتما آپ ہی آپنی بھگتی دے خزانے (سبھ جیواں نوں) دواندا ہے، آپ ہی ونڈدا ہے ۔۔3۔۔
جے کوئی غلام منڈی وچوں خریدیا ہویا ہووے، اس (غلام) دی (آپنے مالک دے ساہمنے) کوئی چالاکی نہیں چلّ سکدی۔
(پرماتما دا سیوک-بھگتک ستسنگ دی ہٹی وچوں پرماتما دا آپنا بنایا ہویا ہندا ہے، اس سیوک نوں) جے پرماتما راج-تخت اتے بٹھا دیوے تاں بھی اہ پرماتما دا غلام ہی رہندا ہے (آپنے بنائے ہوئے سیوک) گھسیارے دے مونہوں بھی پرماتما ہرِ-نام ہی جپاندا ہے۔
(ہے بھائی!) داس نانک پرماتما دا (خریدیا ہویا) غلام ہے، اہ پرماتما دی مہر ہے (کِ اس نے نانک نوں آپنا غلام بنایا ہویا ہے) ॥4۔۔2۔۔8۔۔46۔۔
گؤڑی گواریری مہلا 4 ۔۔
کسان کھیتی دا کمّ جی لا کے (پوری مہنت نال) کردا ہے،
ہل واہندا ہے ادم کردا ہے تے تانگھ کردا ہے (کِ فسل چنگا لگے، تاں جُ) میرا پتر کھائے میری دھی کھائے۔
اسے تراں پرماتما دا داس پرماتما دے نام دا جاپ کردا ہے (جس دا سٹا اہ نکلدا ہے کِ) انت ویلے (جدوں ہور کوئی ساتھی نہیں رہِ جاندا) پرماتما اس نوں (موہ آدک دے پنجے توں) چھڈاندا ہے ۔۔1۔۔
ہے میرے رام! مینوں مورکھ نوں اچی آتمک اوستھا بخش،
مینوں گرو دے سیوا دے کمّ وچ جوڑ ۔۔1۔۔ رہاؤ ۔۔
سوداگر سوداگری کرن واستے گھوڑے لے کے تر پیندا ہے۔
(سوداگری وچ اہ) دھن کھٹدا ہے (ہور دھن دی) آس کردا ہے (جیوں جیوں کمائی کردا ہے تیوں تیوں) مایا دا موہ ودھاندا جاندا ہے۔
اسے تراں پرماتما دا داس پرماتما دا نام سمردا ہے، نام سمر سمر کے آتمک آنند ماندا ہے ۔۔2۔۔
دکاندار دکان وچ بیٹھ کے دکان دا کمّ کردا ہے تے (مایا) اکٹھی کردا ہے (جو اس دے آتمک جیون واستے) زہر (دا کمّ کردی جاندی) ہے،
(کیونکِ اہ تاں نرا) موہ دا جھوٹھا کھلارا ہے، جھوٹھ دا پسارا ہے (جیوں جیوں اس وچ ودھیک رجھدا ہے تیوں تیوں) اس ناسونت دے موہ وچ پھسدا جاندا ہے۔
اسے تراں پرماتما دے داس نے (بھی) دھن اکٹھا کیتا ہندا ہے پر اہ ہرِ-نام دا دھن ہے، اہ نام-دھن اہ آپنی زندگی دے سفر واستے خرچ (دے تور تے) لے جاندا ہے ۔۔3۔۔
مایا دے موہ دا اہ کھلارا (تاں) مایا دے موہ وچ پھسان لئی پھاہی ہے۔
اس وچوں اہ منکھّ پار لنگھدا ہے، جیہڑا گرو دی متِ لے کے پرماتما دے داساں دا داس بندا ہے۔
داس نانک نے (بھی) گرو دی سرن پے کے (آتمک جیون واستے) چانن ہاسل کر کے پرماتما دا نام سمریا ہے ۔۔4۔۔3۔۔9۔۔47۔۔
گؤڑی بیراگنِ مہلا 4 ۔۔
جیہڑا منکھّ سدا دن رات (مایا دا) لالچ کردا رہندا ہے مایا دی پریرنا وچ آ کے مایا دی خاتر بھٹکدا پھردا ہے،
اہ اس ویگاری وانگ ہے جو آپنے سر اتے (بغانا) بھار چکّ کے ویگار کڈھدا پھردا ہے۔
پر جیہڑا منکھّ گرو دی سرن پیندا ہے (گرو دی دسی سیوا کردا ہے) اس نوں پرماتما نے (نام-سمرن دے) اس کمّ وچ لا دتا ہے جو اس دا اسل آپنا کمّ ہے ۔۔1۔۔
ہے میرے رام! (اساں جیواں دے) مایا دے بندھن توڑ تے سانوں ساڈے اسلی آپنے کمّ وچ جوڑ،
اسیں ہرِ-نام وچ لین ہو کے سدا ہرِ-گن گاندے رہیئے ۔۔1۔۔ رہاؤ ۔۔
نرول مایا دی خاتر کوئی منکھّ کسے راجے-پاتشاہ دی نوکری کردا ہے۔
راجا کئی واری (کسے خنامی دے کارن اس نوں) کید کر دیندا ہے جاں (کوئی جرمانا آدک) سزا دیندا ہے، جاں، راجا (آپ ہی) مر جاندا ہے (تے اس منکھّ دی نوکری ہی مکّ جاندی ہے)۔
پر ستگورو دی سیوا سدا پھل دین والی ہے سدا سلاہن-یوگہ ہے، کیونکِ اس سیوا دی راہیں منکھّ پرماتما دا نام جپ کے آتمک آنند ماندا ہے ۔۔2۔۔
مایا کمان دی خاتر کئی تراں دا سدا ونج-وہار بھی کریدا ہے،
جدوں (اہ ونج-وپار) نفا دیندا ہے تاں من وچ خشی ہندی ہے، پر گھاٹا پین تے منکھّ (ہاہکے نال) مر جاندا ہے۔
پر جیہڑا منکھّ آپنے گرو نال پرماتما دی سفت-سالاہ دے سودے دی سانجھ پاندا ہے، اہ سدا ہی آتمک آنند ماندا ہے ۔۔3۔۔